Ustawa z dnia 1 lipca 1925 r. o udzielaniu poręki państwowej.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania poręki państwowej za zobowiązania, wymienione

w artykułach następnych, do wysokości 200 miljonów złotych lub równowartości tej sumy

w walutach zagranicznych.

Wymieniona w art. 1 poręka państwowa może być udzielana

1)

za zobowiązania banków państwowych i komunalnych;

2)

za zobowiązania towarzystw kredytowych ziemskich i miejskich oraz banków hipotecznych

z tytułu emisji listów zastawnych, o ile listy te odpowiadają następującym warunkom

a)

znajdują pokrycie w pierwszej połowie wartości przynoszących stały dochód nieruchomości

wiejskich i miejskich, na których hipotekę została udzielona pożyczka i ustanowione

prawo zastawu dla tych listów;

b)

mają oznaczony okres umorzenia, względnie określony termin płatności;

c)

wydawane są pod nadzorem rządowym i zgodnie z warunkami, zatwierdzonemi dla każdej

instytucji, emitującej listy zastawne, zosobna przez Ministra Skarbu;

3)

za zobowiązania zapłaty kapitału i odsetek obligacyj, wypuszczanych zgodnie z p. 15

art. 16 ustawy z dnia 14 października 1921 r. o udzielaniu koncesji na koleje żelazne

prywatne (Dz. U. R. P. № 88 poz. 646) na cele budowy i początkowego zaopatrzenia linij

kolejowych normalnotorowych użytku publicznego;

4)

za zobowiązania zapłaty kapitału i odsetek obligacyj, wypuszczanych przez ciała samorządowe

na cel budowy nowych i ulepszenia istniejących urządzeń użyteczności publicznej;

5)

za zobowiązania związków rolniczych, Centralnej Kasy Spółek Rolniczych oraz innych

centralnych instytucyj spółdzielczych i spółdzielni, mających dostateczne zabezpieczenie

w majątku tych instytucyj i w zobowiązaniach ich członków;

6)

za zobowiązania osób fizycznych i prawnych, zaciągnięte zagranicą, a zabezpieczone

a)

hipotecznie w pierwszej połowie szacunku nieruchomości;

b)

towarami, przeznaczonemi na wywóz, do wysokości 50% ceny rynkowej tych towarów.

Forma papierów wartościowych, korzystających z poręki państwowej na zasadzie postanowień

ustawy niniejszej, oraz tekst napisu, stwierdzającego udzielenie gwarancji podlega

zatwierdzeniu Ministra Skarbu.

Upoważnia się Ministra Skarbu do ustalania w granicach, określonych art. 2 niniejszej

ustawy, przedmiotu poręki, zakresu odpowiedzialności Skarbu Państwa, oraz ewentualnych

warunków dodatkowych.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.