Ustawa skarbowa z dnia 30 czerwca 1925 r. na rok 1925.

Załączonym budżetem administracji na rok 1925 ustala się

kwotę wydatków zwyczajnych na 1.662.077.032 zł.,

kwotę wydatków nadzwyczajnych na 354.079.376 zł.

Łączną sumą wydatków państwowych administracji na rok 1925 ustala się na kwotą 2.016.156.408

zł.

Załączonemi do budżetu na rok 1925 planami finansowo - gospodarczemi ustala się

a)

dla przedsiębiorstw państwowych

rozchody zwyczajne w kwocie 990.867.368 zł., na pokrycie których służą wpływy zwyczajne

przedsiębiorstw w kwocie 1.088.703.143 zł., oraz rozchody nadzwyczajne w kwocie 111.519.462

zł.;

b)

dla monopolów państwowych

rozchody zwyczajne w kwocie 305.407.844 zł., na pokrycie których służą wpływy zwyczajne

monopolów w kwocie 705.619.344 zł.,

oraz rozchody nadzwyczajne w kwocie 37.795.000 zł.

Jako pokrycie ustalonych w art. 1 wydatków administracji, ustalonych w art. 2 a) i

b) rozchodów nadzwyczajnych przedsiębiorstw i monopolów państwowych oraz deficytów

niektórych przedsiębiorstw państwowych w kwocie 429.351 zł., w łącznej zatem kwocie

2.165.900.221 zł., która wskutek oszczędności, uzyskanych drogą przepisanego w art.

4 miesięcznego ustalania wysokości kredytów, winna być dla osiągnięcia równowagi budżetowej

zmniejszona, służą preliminowane w budżecie na rok 1925 dochody zwyczajne administracji

w kwocie 1.103.953.139 zł., dochody nadzwyczajne administracji w kwocie 501.959.540

zł., dochody nadzwyczajne przedsiębiorstw państwowych w kwocie 53.000.000 zł. czysty

dochód przedsiębiorstw i monopolów państwowych w kwocie 498.476.626 zł., w łącznej

zatem kwocie 2.157.389.305 zł.

Wszystkie wydatki państwowe mogą być uskuteczniane tylko na cele, wymienione w rubrykach

budżetu państwowego i w granicach kredytów, w tych rubrykach ustalonych. Oszczędności

na wydatkach rzeczowych w żadnym razie nie mogą być używane na wydatki dyspozycyjne,

jak również na remuneracje, zapomogi lub jakiekolwiek dodatki dla funkcjonarjuszów

cywilnych lub wojskowych.

Wszelkie kredyty, preliminowane w budżecie na rok 1925, mogą być otwierane tylko za

zgodą Ministra Skarbu drogą miesięcznego ustalania wysokości kredytów, przyczem Minister

Skarbu ma prawo kredyty preliminowane w paragrafach otwierać pozycjami i w tych wypadkach

przenosić w razie potrzeby kredyty z pozycji na pozycją w obrąbie paragrafu.

Przepis drugiego ustępu niniejszego artykułu nie dotyczy części 2 i 3 budżetu.

Otwieranie kredytów, nieobjętych budżetem, może nastąpić tylko na wniosek Ministra

Skarbu, zatwierdzony w drodze ustawodawczej pod warunkiem, że równocześnie zostaną

otwarte nowe, wystarczające źródła pokrycia.

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwej władzy naczelnej w razie potrzeby

1)

przenosić kredyty między paragrafami, obejmującemi wydatki rzeczowo - administracyjne,

w obrąbie każdego działu poszczególnej części budżetu zwyczajnego administracji, względnie

w obrębie każdego działu planów finansowo - gospodarczych przedsiębiorstw i monopolów

państwowych;

2)

zwiększać wydatki zwyczajne, przewidziane w planach finansowo - gospodarczych przedsiębiorstw

i monopolów sacharyny, soli i loterji państwowej, z wyjątkiem wydatków osobowych,

stałemi etatami przewidzianych, o ile to nie spowoduje zmniejszenia dochodu czystego

lub zwiększenia deficytu danego przedsiębiorstwa lub monopolu państwowego;

3)

postanowienia punktu 2 niniejszego artykułu mają zastosowanie również do wydatków,

przewidzianych w planach finansowo - gospodarczych monopolów tytoniowego i spirytusowego,

z tą zmiana, że Minister Skarbu ma prawo, o ile to nie spowoduje zmniejszenia dochodu

czystego, zwiększać także i wydatki nadzwyczajne monopolu tytoniowego do wysokości

1 miljona złotych, oraz powiększyć etaty osobowe monopolów tytoniowego i spirytusowego

w granicach, nie przekraczających 10% kwot, preliminowanych na wydatki osobowe w planach

finansowo - gospodarczych tych monopolów.

Prawa, przyznane Ministrowi Skarbu w punkcie 1 niniejszego artykułu, przysługują odnośnie

do części 2 budżetu na rok 1925 Marszałkom Sejmu i Senatu z tą zmianą, że Marszałkowie

Sejmu i Senatu mają prawo przenosić kredyty „z paragrafów i na paragrafy, obejmujące

wydatki osobowe.

Prawa, przyznane Ministrowi Skarbu w punkcie 1 niniejszego artykułu, przysługują odnośnie

do części 3 budżetu Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, ważne są do dnia 31 grudnia 1925 roku.

Po tym dniu mogą być zużyte w ciąga okresu, nieprzekraczającego jednego miesiąca,

pod warunkami, które ustali Minister Skarbu.

Wszystkie wydatki państwowe, dokonane na mocy ustawy z dnia 19 grudnia 1924 roku o

prowizorjum budżetowem na czas od 1 stycznia do 28 lutego 1925 r. (Dz. U. R. P. №

114, poz. 1013), ustawy z dnia 3 marca 1925 r. o prowizorjum budżetowem na czas od

1 marca do 30 kwietnia 1925 r. (Dz. U. R. P. № 23, poz. 159), tudzież ustawy z dnia

29 kwietnia 1925 r. o prowizorjum budżetowem na czas od 1 maja do 30 czerwca 1925 r.

(Dz. U. R. P. № 47, poz. 325), mają być zarachowane na właściwe rubryki załączonego

budżetu.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania krótkoterminowych oprocentowanych poźyczek

1)

bankom państwowym z zastrzeżeniem, że płynność środków finansowych banku powinna umożliwić

w każdym czasie zwrot przynajmniej połowy pożyczonych ze Skarbu Państwa funduszów;

2)

związkom komunalnym z zabezpieczeniem na pobieranych przez kasy skarbowe wpływach

z dodatków komunalnych.

Powyższe pożyczki mogą być udzielane z zapasów kasowych, o ile zapasy te przewyższają

w danym miesiącu potrzebną jako rezerwę dla niezbędnych wydatków państwowych kwotę

60 miljonów złotych, obejmującą również bezprocentowy kredyt

Skarbu Państwa w Banku Polskim (art. 52 lit. d) Statutu Banku Polskiego, załącznik

do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 20 stycznia 1924 r. (Dz. U. R.

P. № 8, poz. 75).

Niezależnie od powyższych postanowień będą z zapasów kasowych wypłacane bezprocentowe

zaliczki na uposażenie, przewidziane w art. 15 ustawy z dnia 9 października 1923 r.

o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. № 116, poz. 924).

Wpływy, uzyskane z realizacji pożyczki zagranicznej w dolarach Stanów Zjednoczonych,

(ustawa z dnia 3 marca 1925 r. Dz. U. R. P. № 22, poz. 154), oraz wypłaty, dokonywane

z tych wpływów, objęte będą odrębnym od budżetu rachunkiem w Centralnej Kasie Państwowej.

Upoważnia się Ministra Skarbu do sprzedaży z wolnej ręki nieruchomości, położonej

w Paryżu przy ul. Marignan 12, służącej na pomieszczenie Ambasady Rzeczypospolitej

Polskiej w Paryżu, na warunkach dla Skarbu Państwa jak najkorzystniejszych.

Wydane na mocy art. 7 lit. a) i h) ustawy z dnia 31 lipca 1924 r. w przedmiocie uregulowania

stosunków celnych (Dz. U. R. P. № 80, poz. 777) rozporządzenia, o ile ustanawiają

cła wywozowe na płody rolnicze, lub o ile zawierają zakazy wywozu płodów rolniczych,

albo też nakładają opłaty wywozowe na płody rolnicze, przestają obowiązywać z dniem

31 lipca 1925 r., o ile w drodze rozporządzenia nie zostają z terminem wcześniejszym

cofnięte.

Nowe rozporządzenia, ustanawiające cła wywozowe na płody rolnicze lub zawierające

zakazy wywozu płodów rolniczych lub też ustanawiające jakiebądź opłaty wywozowe na

płody rolnicze, nie będą od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wydawane.

Wszelkie sprzeczne z niniejszemi przepisami postanowienia ustawy z dnia 31 lipca 1924

roku w przedmiocie uregulowania stosunków celnych (Dz. U. R. P. № 80, poz. 777) przestają

obowiązywać.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

stycznia 1925 r.

Równocześnie tracą moc wymienione w art. 8 ustawy, oraz zawiesza się na czas trwania

niniejszej ustawy działanie przepisu o upoważnieniu Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

w przedmiocie przenoszenia kredytów w obrębie całego budżetu Kontroli Państwowej (ustęp

3 art. 29 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 roku o Kontroli Państwowej Dz. U. R. P.№ 51,

poz. 314).

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.