Ustawa z dnia 19 marca 1925 r. o ponownem zakładaniu zaginionych, zniszczonych lub wywiezionych z granic Państwa ksiąg lub akt hipotecznych.

Ponowne zakładanie zniszczonych, zaginionych lub wywiezionych z granic Państwa ksiąg

lub akt hipotecznych odbywa się trybem, przepisanym dla pierwiastkowej regulacji hipotecznej,

na wniosek właściciela nieruchomości, wierzyciela hipotecznego lub innych osób zainteresowanych

z zachowaniem przepisów następujących.

Obwieszczenia o wywołaniu do regulacji hipotecznej ogłasza się raz jeden w Monitorze

Polskim oraz w jednej z najbardziej poczytnych w danej miejscowości gazet według wyboru

przewodniczącego wydziału hipotecznego. Niezależnie od tego obwieszczenia o wywołaniu

do regulacji hipotecznej winny być w ciągu miesiąca przed terminem wywołania wywieszone

przed wejściem do kancelarji wydziału hipotecznego oraz na miesiąc przed terminem

wywołania ogłoszone w sposób, przyjęty w gminie dla publicznych ogłoszeń.

Termin do regulacji ponownie zakładanej księgi lub akt hipotecznych zwierzchność hipoteczna

wyznacza na czas od 3 miesięcy do roku jednego, licząc od daty obwieszczenia w Monitorze

Polskim; termin ten jednakże nie może być krótszy od 6 miesięcy, gdy ponownego założenia

księgi żąda sukcesor właściciela prawa rzeczowego. Równocześnie i w miarę składania

przez strony dowodów, jednakie nie później, jak na 2 tygodnie przed terminem prekluzyjnym,

wydział hipoteczny winien imiennie przez wezwanie sądowe, lub listem poleconym, wezwać

do regulacji hipotecznej z miejsc zamieszkania rzeczywistego i prawnego wszystkie

znane mu ze złożonych dowodów osoby, mające prawa rzeczowe do danej nieruchomości,

których miejsce zamieszkania z tych dowodów jest znane.

Gdy udowodniona zostało zniszczenie lub zaginięcie dokumentów, odpowiadających wymaganiom

art. 1 i 2 ustawy hipotecznej z 14/26 kwietnia 1918 r. (Dz. Praw. V str. 595), wydział

hipoteczny może z urzędu zarządzić wszelkie właściwe środki celem umożliwienia stronie

dochodzenia jej praw, np. żądać odpowiednich wiadomości od władz rządowych lub komunalnych,

a nawet w ostatecznym razie w braku innych dowodów władny jest na żądanie strony zarządzić

w tym celu badanie świadków, które prowadzone będzie trybem, wskazanym w ust. post.

cywilnego.

Gdyby jednak postępowanie, przewidziane w art. 4, nie doprowadziło do stanowczego

ustalenia prawa własności, lub innych praw rzeczowych zgłaszających się osób, albo

służącego im pierwszeństwa hipotecznego, wtenczas wydział hipoteczny odsyła strony

do zwykłej drogi sądowej, gdzie będzie miał również odpowiednie zastosowanie art.

4.

Ponowne założenie księgi lub akt hipotecznych może nastąpić na wniosek każdej interesowanej

osoby i w tym wypadku, gdy właściciel nieruchomości się nie zgłasza.

Wszystkie bezsporne, a znane wydziałowi hipotecznemu ze złożonych dowodów prawa rzeczowe

na nieruchomości wydział hipoteczny ujawni w księdze hipotecznej lub aktach hipotecznych

nawet bez wniosku i stawiennictwa osoby zainteresowanej.

Postępowanie w przedmiocie ponownego zakładania ksiąg lub akt hipotecznych, zniszczonych,

zaginionych lub wywiezionych jest wolne od wszelkich opłat na rzecz Skarbu, z wyjątkiem

opłat sądowych, wynikających z odesłania stron do zwykłej drogi sądowej, i kosztów

postępowania w sprawie. Z ulg tych jednakże będzie można korzystać tylko w ciągu 3

lat od ogłoszenia niniejszej ustawy.

Po ponownem założeniu księgi lub akt hipotecznych osoby zainteresowane mogą dochodzić

swych praw w razie sporu jedynie w drodze postępowania sądowego, nawet w wypadku ujawnienia

dawnej księgi lub akt hipotecznych, które będą miały znaczenie zwykłego dokumentu

notarjalnego.

Winny złożenia do ponownie zakładanej księgi lub akt hipotecznych oświadczeń świadomie

fałszywych, lub świadomego zatajenia wiadomości, dotyczących powstania, zmiany lub

ustania praw i obowiązków, będzie karany zamknięciem w więzieniu na czas od 1 roku

do lat 6.

Przepisy niniejszej ustawy będą miały odpowiednie zastosowanie w tych wypadkach, gdy

zwierzchność hipoteczna uzna za wystarczające odtworzenie poszczególnych zniszczonych

wpisów bez potrzeby ponownego zakładania całej księgi lub akt hipotecznych.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza obowiązuje od dnia ogłoszenia w okręgach sądów apelacyjnych w Warszawie,

Lublinie i Wilnie.