Ustawa z dnia 31 marca 1925 r. zmieniająca niektóre postanowienia ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej.

Ustępowi szóstemu art. 116 ustawy o państwowej służbie cywilnej w brzmieniu, ustalonem

w pierwszem zdaniu ustępu pierwszego art. 6 ustawy z dnia 28 lipca 1922 r. (Dz. U.

R. P. № 67 poz. 606), nadaje się brzmienie następujące

„

Urzędnika, względnie funkcjonarjusza niższego, który nie zostanie ustalony do dnia

31 grudnia 1925 r., należy zwolnić ze służby państwowej, o ile za swą zgodą nie zostanie

zatrzymany w służbie państwowej w charakterze funkcjonarjusza prowizorycznego lub

kontraktowego

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Prezesowi Rady Ministrów i innym ministrom

we właściwym każdemu z nich zakresie działania.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.