Rozporządzenie Ministra Skarbu wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości z dnia 25 marca 1925 r. o ustaleniu obowiązującego tekstu rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej o przerachowaniu zobowiązań prywatno-prawnych z dnia 14 maja 1924 r., z dnia 28 czerwca 1924 r. i z dnia 27 grudnia 1924 roku.

§ 2. (Do art. 19). Wykonywanie nadzoru (art. 9),

wymierzanie opłaty (art.' 11), podwyżki (art. 13) lub

kary pienit;żnej (art. 15) oraz wydanie decyzji na

prośb~ o zwrot opłaty (art. 17) naleźą do zakresu

działania tych władz skarbowych l instancji, którym

są powierzone sprawy opłat stemplowych.

Odwołanie op nĘlkciżu . pł!óltnicze-go; ,od orzeczenia w przedmiocie podwyżki lub od orzectenia odmownego na prośb~ o 'ż\vrot opłaty należy wnieść

do władzy skarbowej pierwszej instancji. Rozstrzyga

odwołanie . izba skarbowa; na obszarze województwa

śląskiego: wydziął skarbowy województwa śląskiego

w Katowicach.

249

---_

.. ---~-- _._ -- ---_. _----

w btzi11ieniu zmienionem rozporządzeniem Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 czerwca 1924r.

(Dz. U. R. · P. N~ 56, poz. 566) i z dnia 27 grudnia

1924 r. (Dz. U. R. P. N!:! 115, poz. 1024).

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Minister' Skarbu: W. arabski

Minister Sprawiedliwości: A. Życblińsk I

§ 3. (Do art. ,21). Pierwszą opłatę w myśl

art. 1 ustawy należy obliczyć w wysokości 2% od

sumy wpłat na udziały, dokonanych w czasie od

dnia 1 kwietnia 1925 r. do końca roku 'obrachunkowego.

Na podstawie p. 10 art. 1 i art. 2 ustawy z dnia

11 stycznia 1924 r. o naprawie Skarbu i refomjie

walutowęj (Dz. U. R. P. Ng4, poz. 28) oraz zgodnie

z uchwałą Rady Ministrów z dnia 9 maja 1924 r.

§ ' 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

dniem 1 kwietnia 1925 r.

Przedmiot .przerachowania.

<

Minister Skarbu: W. arabski

"'.

•

;.

213.

~ozporządzenie Ministra Skarbu wydane

w porozumieniu z Ministrem Sprawied li wo ś<:i

z dnia 25 marca 1925 r.

O ustaleniu obowiązującego tekstu rozporzą­

dzeń Prezydenta Rzeczypospolitej o przerachowaniu zobowiązań prywatno - prawnych z dnia

14 maja 1924 r. (Dz. U. R. P • .N2 42, poz. 441)

z dnia 28 czerwca 1924 r. (Dz. U. R. P . .N2 56,

poz. 566) i z dnia 27 grudnia 1924 roku (Dz. U.

' . • ' R.P~ ' N!!115, poz. 1024)

Na podstawie § .' 2 rozporządzenia Prezydenta

R~eczypospbliteJ z ąn~a .27 grudnia 1924 r. , o ,. uzupełnienitJ przepisóV/t ?ro}i':porządzenia PrezydęntaRze­

czypospolitej z dnją , f1,4 maja 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań prywatno-prawnych (Dz. U. R. P.

.N'~ 115, poz. 1024) zarządza się co · nast~puje

§ 1. Ogłasza się jako załącznik do niniejszego rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dn.

14 maja 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań pry' walno - prawnych (Ot. U. R. P. N2 42, poz. 441)

stanowię

§ 1. 1) Rozporządzenie niniejsze stosuje si~

do płatnych w markach polskich należności prywatna-prawnych, których tytuły powstały przed dniem

28 kwietnia 1924 r., bez wzgl~du na to, czy te należności w chwili powstania tytułu były wyrażone

lub płatne w markach polskich, czy też w rublach

carskich, koronach austro-węgierskich lub markach

niemieckich, a stały się płatnemi w markach polskich

dopiero na skutek przepisów, które wprowadziły

mark~ polską jako prawny środek płatniczy.

2) Rozporządzenie niniejsze stosuje się nadto

do płatnych w rublach carskich należnośc}, których

tytuły powstały , na obszarze b. Litwy Srodkowej

przed dniem 1 kwietnia 1921 r., do płatnych w koronach austro-w~gierskich należności, których tytuły

powstały na obszarze województwa wołyńskiego przed

dniem 1 kwietnia 1920 r., wreszcie do należności,

któryth tytuły powstały na obszarże ziemi wileńskiej,

województwa poleskiego i nowogródzkiego oraz powiatów: wołkowyskiego, grodzieńskiego, białostockie­

go, bielskiego i sokólskiego województwa biało.sto­

ckiegq, a które były płatne w rublach i markach,

emitowanych na tym obszarze przez b. władze okupacyjne niemieckie (t. zw. ostrublach i ostmarkach).

Skala przerachowania i jej stosowanie.

§2. 1) Należności powyższe będą na żą<lanie

którejkolwiek strony przerachowane na złotesposo­

bem wskazanym w nini·ejszem rozporządzeniu.

2) Podstawą przerachowania jest nast~pująca

skala

'

Jeden złoty równa sieo

Dzieni1i']{ Ustaw; Poz. ' 213.

..------__ ------

----------------------~~----~~--------~

W

CZF\SIE

~

' -~

. -. _

- _

.

RlIblomr~syjskim I KOron~;g.aust(•., J Ma~~di~ie, J.~arkompOlskim

.. ..

Do l.VlII.1914 r.

Od l.YIll.1914 r.

D,375

0,95

W półroczu II 1914 r.

I 1915 r.

"

II 1915 r.

"

I 1916 r.

"

II 1916 r.

0,40

0,44

0;50

0,50

0,50

1,00

1, 15

1,25

1,40

1,60

0,85

0,90

0,92

1,05

1,09

1,09

0,50

0,50

0,55

0,60

1,90

2,00

2,00

1,15

1,15

1,20 .

1,20

1,15

1,15

;,1.20 .

,1,20

0,60

0,70

0,85

0,90

2,00

2,00

2,30 .

2,60

1,20

1,20

1,30

1,50

1,20

.1,20

1,30

1,50

1,10

1,35

1,50

2,00

2,25

2,50

3,75

4,25

5,75

6,55

8,50

10,50

2,90

3,20

4,00

4,75

5,50

5,75

6,20

8,00

11,00

14,00

17,00

22,00 "

1,8

2,0

2,0

2,0

2,1

2,1 '

1,50

1,75

2,00

. 2,25

2,50

2,75 .

3,25

4,25

, 6,007,50

10,00

14;00

W Kwartale

"

1 1917 r..

II

.

III

"

"

IV

"

I 1918 r.

II

lO·

"

lO

•

W ' miesiącu

"

"

"

"

"

"

"

"

"

"

'"

. W miesiącu

"

...•

•

..

III

IV

"

I 1919 r • .

......

II

III

IV

V

VI

VII

VllI

IX

X

XI

XII

W miesiącu

IV

V

X

XI

XII

III

IV

"

"

.."

VI

VII

VIII

"

W miesiącu

"

"

"

"

"

."

."

"

'"

r 1921 r.

1/

"

."

"

".

'"

13

13

13

.."

"

".

.

II

III

VI

"

"

" .,

"

12

VII

VIII

IX

lO

"

lO

I 1920 r.

"

' Ił

"..

V

IX

X

XI

XII

.

.

"

lO

"

"

/I

13

13

13

14

. 17

19

23

28

35

35

35

35

30

2,4

•

2,8·

3,3

4,2

5,5

7,0 .. ',.'

•

'"

' ( o

' 19 '.

23

,9 "

11

' .

12 .

12

.'

~-

"'

25

25

30

31

11

11

" 11

11

11

34

. 40

45 ' .

60

11

11

80 · ·· ·

11

100

120

130

25

30

35

40

55

80

120

200

145

140

150

200

300

400

".

"

"

"

I 1922 r.

'11

14

1,90

. ' ", . ~

28

31 .

.j'.. .

"

'

.....

' :.

425

450

450

450

450

500

....

"

.

Ni 30.

D~iGnnik

... - ..,,-

·~"""'---~--. - -7-

w

W miesiącu

"

"

"

"

"

.."

"

"

W miesiącu

"

"..

..

.

"

."

"

"

"

III 192'-2 r.

IV

V: "..

VI .fi

VII ,

VIII

. ..

._.

.~." .

'J., '

"

"

I 1923t.

.

" .

III

IV

V .....

VI

VII

VIlI ""

IX

X "

Ił '

.

XII

"

...

I 1924'r .

II

fi111

IV

..

.-

'

.' ~

3) Marki emitowane przez b. niemieckie wła­

dze okupacyjne na ziemiach wschodnich (ostmarki)

uważa siE: za równe markom niemieckim, a ruble

. emitowane przez te władze (ostruble) uważ" się za

równe dwum markom niemieckim.

§ 3.

1) Dla zastosowania odpowiedniej stawki

powyższej skali miarodajny jest czas powstania tytułu

uzasadniającego należność pieniężną, o ile niniejsze

rozporzlldzenie inaczej nie postanawia.

2) ' Przeliczenie riależności dawniejszych na mar·

ki polskie, uskutecznione bez zamiaru umorzenia poprzedniego stosunku, nie może być uważane za no·

wację, uzas.adniającą zastosowanie stawki według

czasu powstania nowego tytułu.

§ 4. t) Najwyższą dopuszczalną miarą przerachowania jęst zastosowanie pełnych stawek skali § 2.

2) Najniższą dopuszczalną granicę przerachowania wskazuje nominalna suma marek polskich,

w tytule pr~wnym oznaczon~ lub z niego wynikająca,

a przeliczona: na złote według relacji ustalonej rozporządzenie'm Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

z dnia 14 kwietnia 1924 r. o zmianie ustroju pienie:żnego (Dz. U. R. P. N2 34, poz. 351), t. j. złoty =

1.800.000 rń~Jek polskich.

• Wierzyt~lności z pożyczek.

§ 5. l} Hipoteki zabezpieczające wierzytelnoz pożyczek na nieruchomościach, ' z których głó­

wny dochód pochodz:ił z komornego, obecnie okre·

ści

o m austr.: I Markom

I Ko~~'. wt;g.

mieckim

nie-

40

<JO_

IX

X

XI

XII

251

46

48

,~

W miesiącu

to

'Rublom rosyjskim

XI'

Ol

"

Ustaw; POl• .213.

- .- ----- -;- ----- ---------- --.- --.-----.----"

50

70

120

180

320

750

950

1.600

3.000

3.500

4.000

5.500

12.000

45.000

660.000

15.000.000

4.000.000.000

Markom polskim

550

600

650

750

850

1.000

1.200

1.400

1.800

'2.500

4.000

6.800

8.200

8.600

9.400

12.000

20.000

35.000

50.000

125.000

300.000

800.000

1.600.000

1.800.000

1.800.000

1.800.000

.

,

ślonego na podstawie ustawy o ochronie lokatorów,

wraz z wierzytelnościami zabezpieczonemi temi hi·

potekami, przerachowuje się na obszarze miasta stołecznego Warszawy, województw: warszawskiego, łódz­

kiego, kieleckiego, lubelskiego oraz białostockiego

z wyłączeniem powiatów: g rodzieńskiego i wołkowy·

skiego n~~o, na óbszarze powiatów: grodzieńskie­

go i wo/~skiego, zie mi wilellskiej, województw

nowogródzki ego, poleskiego, wo/yńskiego i krakowskiego, cieszyńskiej części województwa śląskiego

oraz powiató w: brzozowski ego, kolbuszowskiego, krośniellskiego,

liskiego, łańcuckiego, przeworskiego,

rzeszowskiego, sanockiego i strzyżows k iego woje·

wództv/a lwowskiego na 20% ' a na obszarze pozostałej części województwa lwowskiego, województw

stanisławowskiego, tarnopol skiego, pomorskiego, poznańskiego oraz górno ś ląskiej części województwa

sląskiego na 15% sumy obliczonej według skali § 2.

2) Ta sama miara przerachowania . stosuje się

do praw zabezpieczonych na powyższych hipotekach

i wierzytelno ś ci a ch.

.

3) Odsetki zaległe za czas do dnia 31 grudnia

1924 :r., a nieprzedawnione, przerachowuje się tal<

samo, jak kapital i dolicza si ę do kapi tału, odsetki

zaś należne za czas od dnia 1 stycznia 1925 r. obli·cza się od przerachowanego w ten sposób kapitału.

4) Co do spłaty kapitału, ~tórego te rmin pła­

tności nadszedł, służy dłużn i kowi , prawo zwłoki do

dnia l stycznia 1928 r_ Sąd może, bior ą s: pod uwa. gę położenie majątkowe dłuinika, to prawo zwlo,ki

uchylić lub ograniczyć; mo ż e je również uchylić, gdy

posin-dłość przeszła

zamiany.

Dziennik Ustaw. Poz. 213.

w inne ręce drogą sprzedaży lub

N! . 30.

zostala zapla<:ona ostatnia rata amortyzacyjna, co

nie uchybia zastosowaniu stawki przerachowania

według czasu powstąnia tytułu ' (~.3). Wy~H"ają~a

z przerachowania suma wierzytelnoscl złotowej będZie

oprocentowana i amortyzowana jako nowa pożyczka

na poprzednich warunkach~

.

... . .

2) Odsetki zaległe, a nie przedawnione, oraz

bieżące az do płatności pierwszej raty amortyzacyjnej przerachowuje się tak samo, jak kapitał i dolicza

się do kapitalu.

·

3) Doplatnych w ratach amortyzacyjnych wierzytelności hipotecznych nie stosuje się przepisów

§ 11 ustęp 3 i § 36 ustęp 1.

4) Koszty połączone z przer~cho\Vaniem ponoszą dłużnicy.

Projektowany rozdział ryczałtowych

kosztów między d!użników instytucyj kredytowych

lub publicznych podlegać będzie zatwierdzeniu przez

Ministra Skarbu lub wyznaczonego przez niego

komisarza.

§ 6. 1) Hipoteki zabezpieczające wierzytelnoz pożyczek na innych nieruchomościach, niż

w .§ 5 wskazanych, wraz z wierzytelnościami zabezpieczonemi temi hipotekami, przerachowuje się na

obszarze miasta stołecznego WarszClwy, województwa

łódzkiego, powiatów

gostyń:;kiego,

kutnowskiego,

lipnowskiego, łowickiego, nieszawskiego, rypir'1skiego

i włocławskiego województwa warsza\vskiego oraz

powiatów: będzińskiego, .częstochowskiego, miechowskiego i olkuskiego województwa kieleckiego na 50%'

na obszarze. pozostałej części województw: kieleckiego i warszawskiego z wyłączeniem powiatów: ciechanowskiego, mławskiego i przasnyskiego, na obszarze

powiatów ostrowskiego i wysokomaiowieckiego województwa białostockiego oraz na obsz~rz~ woj~wód,:­

twa lUbelskiego z wyłączeniem powlatow: bl!gorajskiego, •. bialskiego, chełmskiego, hrubieszowski?go,

§ 8. Wierzyciel może oznaczyć okresy urri~~

konstaritynowskiego,

radzyńskiego,

węgrowsklego

i włodawskiego na 42%, na obszarze powiatów cie- rzenia nowych pożyczek amortyzacyjnych inne, al1l-,

chanowskiego, mławskiego i przasnyskiego wojewódz- żeli dawnych - pod warunkiem zatwierdzenia przez

twa warszawskiego, pozostałej części województwa Ministra Skarbu. Jednakże okresy te nie mogą być

krótsze, niż okres pozostały w dniu zapłacenia

białostockiego, wyżej wymienionych powiatów woje.

wództwa lubelskiego, cieszyńskiej części województwa ostatniej raty amortyzacyjnej.

śląskiego, województwa krakowskiego oraz powiatów

§ 9. Jeżeli do wierzytelności hipotecznej (hibrzozowskiego, kolbuszowskiego, krośnieńskiego, li- poteki), która obciąża łącznie dwie lub więcej nieskiego, . łańcuckiego, przeworskiego, rzeszowskiego, ruchomości, ze względu czy to na rodzaj, czy teźna

sanockiego i strzyżowskiego województwa lwowskiego .położenie tych nieruchomości miałyby być stosowa"

na 33% ' na obszarze powiatów: trockiego, wileńskie­ ne różne miary przerachowania (§§5 i 6), natenczas

go i wHejskiego ziemi wileńskiej, powiatów lidzkie- w braku zgody sfron stopę przerachowania kapitału

go, nowogródzkiego i słonimsk!eg~ wOjewództ:va i odsetek oraz czas dopuszczalnej zwłoki określi sąd

nowogródzkiego, na obszarze wOjewodztwa poleskie · w granicach wskazanych w §§ 5 i 6.

go z wyłączeniem powiatów: łuninieckiego i sarne!'l§ 10. Przepisy §§ 5 - 9 . oraz dalsze przepisy

skiego, na obszarze województwa wołyńskiego, na

obszarze pozostałej części województwa lwowskiego niniejszego rozporządzenia dotycżące hipotek (§ 11

oraz powiatów: dolillskiego, kałuskiego, skolskiego, ustęp 3, §§ 34, 35 i 49 ustęp 1) należy stosować

stryjskiego i turczańskiego województwa :tanis!a:vo:v- z odpowiedniemi zmianami do praw zastawniczych,

sl<iego na 24%' a na obszarze pozostałej CZęSCI zie- ciążących na nieruchomościach bez wpisu do ksIąg

.

mi wileńskiej i województwa nowogródzkiego, powia- wieczystych (gruntowych).

tów: łuninieckiego, sarner'lskiego, pozostałej części

§ 11. 1) Wierzytelności z pożyczek, nie cią­

województwa stanisławowskiego, województw: tarno- żące na nieruchomościach lub hipotekach, a powstałe

polskiego, pomorskiego, poznańskiego i górnośląskiej przed 1 stycznia 1922 r., przerachowuje się na 100f0

części województwa śląskiego na 150f0 sumy obliczosumy obliczonej według skali § 2, o ile ważne ponej według skali § 2.

.

wody nie uzasadniają odstąpienia od tej miary prze2) Ta sama miara przerachowania stosuje się rachowania. Takie powody mogą wynikać w szczedo praw zabezpieczonych na powyższych hipotekach gólności z woli wyrażnej lub dorozumianej stron

I wierzytelnościach.

.

(§§ 28 L 29).

3) Odsetki zaległe za czas do dn. 30 czerwca

2) Takie same wierzytelności, powstałe po dniu

1924 r. a nieprzedawnione przerachowuje się tak 1 stycznia 1922 r., mogą ulec przerachowaniu stosamo, jak kapitał, i dolicza ?ię do kapitału, odsetki sownie do postanowień niniejszego rozporządzenia

zaś naJeżne za czas od dnia 1 lipca 1924 r. oblicza

jedynie na podstawie przepisów o odpowiedzialności

się od przerachowanego w ten sposób kapitału.

za zwłokę (§ 29 d).

.

.

4) Co do spłaty kapitału, którego termin płat­

3) Także zabezpieczone hipotecznie wierzytelnoś.ci nadszedł, służy dłużnikowi prawo zwłoki do

ności z pożyczek można zważny<:h powodów przednia 1 stvcznia 1927 r. Sąd może, biorąc pod uwa- rachować w mierze niższej lub wyższej, niż wskazana

gę położ~nie maj~tko:ve dł~żn.ika,. to . p.rawo .~włoki w §§ 5 i 6. Jednak przerachowanie w mierze wyż­

uchylić lub ogrcmlczyc; moze je rownlez uchylJc, g~y

szej nie może pociągnąć za sobą podwyższenia mia~

posiadłość przeszła w inne ręce drogą sprzedQzy.

ry przerachowania hipotek zabezpieczających te wielub zamiany.

rzytelności.

4) Do ważnych powodów, uzasadniających w myśl

§ 7. 1) Jeżeli spłata zabezpieczonej hipotecznej wierzytelności z pożyczki jest ~~zloż.ona na ra.t~ § 11 ustęp 1 i 3 podwyższenie miary przerachowaamortyzacyjne, natenczas wysokosc. wlerzytel?osCl nia, należy zwłaszcza użycie pożyczki na in)Westycje

lub kupno nieruchomości..

będzie określona we"łus stanu z dnia, do ktorego

ści

J,

1..'" 30•

-' 253 '

..-------------,..._._ --Dziennik Ustaw. Poz. 213.

_---------_.__.,- ---- -------- -- _._----..

5) Jeżeli spłata' niezabezpieczQnej hipotecznie

wierzytelności z poiyczki rozłożona jest na raty amor-

tYl.lJtyjn~, a zostanię prlerachowana ze względu n,a

wł~ne powedr,. prz~wialiiane w § 11 ustęp 1

nil]"

mniej na 20'/Q sumy obliczonej według skah § 2,

nątenl;;Z~s nalęży do niej stosować z Qdpowiedniemi

C?

zmianęlmi

przepisy § 7 ust. 1 i 2, tudzież § 8.

Listy nstawfle.

1) Instytucje emitujące listy zastawne wy'

do wysokości ogólnej sumy przerachowanych

i zabezpieczonych na ich rzecz wierzyte!no~ci ~Io­

tewych na podstawie nowego planu umorzema listy

zasŁąwne złQtowe z kuponami biegnącemi od daty

oznaczonej w planie konwersji (§ . 14). Z listów

tych instytucja zatrzyma na pokrycie kosztów ko~­

wersji listów zastawny~h. część oznaczoną

p!a~le

konwersji, pozostałe zas hsty ząstawne podzleh mlę­

d;z:ywłaścicieli

listów zastawnych, wypuszczony~h

przed wejściem w życie niniejszego rozporządzema,

przyczem dawne listy będą . zamieni?ne. ~a nowe

otem samem oprocentowanru. .NaleznosCl z tytułu

listów zarówna niewylosowanych j<:lk wylosowanych

po roku ' 1913, lecz nieprzedstawionych do zapłaty,

będą traktowane równorzędnie.

Należności z tytułu

zaległych kuponów n1e będą przy podziale uwzględ­

nione. Wyjątek stanowić będą należności z tytułu

zaległych kuponów od listów zastawnych Wileńskiego

Banku Ziemskiego_

. .

, 2) Instytucja może zamiast wypuszczenia Ir,sto~

złotowych przestemplować wypuszczone przez siebIe

listy na kwoty złotowe, przyczem zasady ustępu pierwszego winny być odpowiednio zastosowane.

3) Celem zebrania środków na tymczasowe pokrycie kosztów konwersji listów zas.taw~ych M~nister

Skarbu moie oznaczyć opłaty, kto re mstytuqa pobierze od właścicieli nieruchomości. Minister Skarbu

rozstrzyga w razie wątpliwośCi, które koszty instytL:cji

naleiy uważać za kos2ty konwersji pożyczek, a ktore

za koszty konwersji listów.

4) Należności za listy zastawne niepr2edstawione do zapłaty. a wylosowane przed 1 stycznia1914 L, b~dą przerachowane w stosunku 1 złoty

róWńa się 1.800.000 marek.

§ 12.

puszczą

v

§ 13. 1) Podstawą podziału względnie . przestemplowania będzie wartość listów konwertowanych

według daty ich emisji na podstawie skali ,§ 2, jednakie listy wypuszczone w czasie od 1 sierpnia 1914 r.

do 31 grudnia 1918 r. uważa się przy przerachowaniu za emitowane dnia 1 stycznia 1918 r., a listy

emitowane w latach 1919 - 1923 uważa się przy

przerachowaniu za emitowane dnia l października

danego roku.

.

2) Jednakowoż~ . Jeżeli data faktycznej emiSJI

listów zastawnych . da.nej instytucji nie jest na nich

uwidoczniona, można w planie konwersji ustanowić

podział ich na grupy chronologiczne,odpowiadające

okresom, w ciągu których były emitowane poszczególne serje (emisje) listów, ~ jażeli .e.mit~wano ~ylko

jedną serję (emisję), .przyznac wszystKlmJlstom rowne

pręwa,

§ 14. Plan konwersji winien bycprzedstawiony do ulhvierdzenia Ministrowi Skarbu lub wyzna-

czonemu przez niego komisarzowi przy dołącz.e~i~

opinji wspólnego kuratora i m~żów zc:uf<:lnia wlasClcieli listów zastawnych dęlnej instytucji (§ 50).

§ 15. W miarę potn:eby Minister Si{arb,u wyda

szcz<!gQłowe

pos~anowieC1ia CQ do wykoqama konwersjii nadzoru nad nią. Na żądanie instytucji może

Minister Skarbu określić wysokość opłat na koszty

administracyjne oraz sposób przera.chQ\,vania zaległych kosztów administracyjnych i innych zaległych

należności instytucji emitującej.

Obligacje.

§ 16. 1) Obiigacje (częściowe zapisy fdługu)

zarówno zabezpieczone jak niezabezpieczone hipo- .

teczne będą przerachowane na 33% sumy oblicza- l,

nej według skcli § 2, stosownie do dat ich emisjI.

Obligacje wylosowane po roku 1913, lecz nieprzedstawione do zapłaty, będą traktowane na równi z niewylosowanemi. Należność za kupony za legle, a nie·

przed~tawione do zapłaty, przerachowuje się W tej

samej mierze co kapitał.

2) Właściciele obligacyj (częściowych zapisów

długu) mogą żądać przez swego wspólnego kuratora

(§ 50) wyższej miary przerachowania, a dłużnik może żądać niższej miary p rzerachowania.

Na skutek

takieg9 żądania ustalić należy wartość masy mają­

tkowej, hipotecznie lub w inny sposób temi obligacjami obciążonej, w czasie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Stosunek ustalonej w t~n sposób wartości masy majątl\Owej, pomniejszonej o wartość wkładów dokonanych przez dłużnika z funduszów

nie pochodzących z pożyczki, która ma ulec przerachowaniu, do jej wartości w dniu 1 stycznia 1914 r.

będzie _ rozstrzygający dla określenia miary przerachowania; jeżeli pierwsza emisja obligacyj zastała wypuszczona po dniu 31 grudnia 1914 r., wówczas zamiast

wartości masy majątkowej w dniu 1 stycznia 1914 r.

najeży wziąć za podstawę wartość jej w dniu 1 stycznia tego rolw, w którym ta emisja została wypuszczona.

3) Jeżeli chodzi o przerachowanie obligacyj kolei

prywatnych, a na miarę przerachowania, wskazaną '

w ust~wie l, nie godzą ' się strony zainteresowane,

a w szczególności i Skarb Państwa, zwłaszcza ze

względu na gwarancje przez siebie przyjęte, natenczas

zarząd kolei prywatnej ustali wartość masy majątko­

wej, hipotecznie lub w inny sposób obligacjami obciążonej, w sposób określony rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 czerwca 1924 r. '

o bilansowaniu w złotych (Dz. U. R. P. Ng 55,

poz. 542). Wartość w ten sposób ustalonego majątku kolei prywatnej, po potrąceniu ciążących na

nim wszelkich zobowiązań z wyjątkiem długu obligacyjnego, przypada do rozdziału na kapitał zakła­

dowy i inne kapitały własne, tudzież na pokrycie

długu obligacyjnego - w stosunku, w jakim wymienione kapitały pozostawały do siebie i do długu obligacyjnego w dniu 1 stycznia 1914 r. Jednak ewentualne zmiany w nominalnej wysokości długu obligacyjnego, zaszłe po 1 stycznia 1914 r., nal~ży odpowiednio uwzględnić. Mia ra przerachowama tych

obligacyj będzie ustalona przy udziale przedstawiciela

Ministra Kolei i winna być zatwierdzona przez Mini-

l'

N!i! 30.

_ Dziennik Ustaw. Poz. 213.

---- -------------- --------- - - - - - - - - - - - - - - -

stra Kolei w poroz4mieniu z Ministrem Skarbu, co

nie wyklucza zwykłej drogi sądowej(§ 50).

4) Na żądanie dłużnika może być zmieniony

plan losowania, tuązież może nastąpić wymiana dawnych obligacyj na obligacje złotowe, względnie przestemplowanie dawnych, przyczem należy stosować

§§ 14 i 15 z odpowiedniemi zmianami.

5) Nie są obligacjami . w rOZLImieniu nInIeJszego paragrafu papiery wartoścbwe zabezpieczone

na hipotekach, wpisanych na rzecz instytucji emitującej. - nawet wtedy, gdy są nadto zabezpieczone

na inriych przedmiotach' majątkowych instytucji - to

jest wszelkie papiery wartościowe o charakterze listówzastawnych, choćby nosiły nazwę obligacyj. Takie

papiery wartościowe należy przerachować według

postanowień §§ 12 - 15.

Wkładki oszczędnościowe.

§ 17. 1) Celem ustalenia miary przerachowania wkładek oszczędności . złożonych przed cniem

31 grudnia 1922 L W kasach oszczędności oprócz

Pocztowej I'\asy Oszczędności i we wspólnych kasach

sierocych, należy przerachować te wierzytelności hipoteczne danej instytucji oraz przerachować względ­

nie oszacować te przedmioty majątkowe, w których

pieniądze, pochodzące z wkładek, zostały ulokowane

(kapitał obrotowy). Z obliczonego w ten sposób pokrycia potrąca się: przerachowany w myśl §§ 28-30

fundusz emerytalny instytucji, sumę potrzebną na

spłacenie wkładek złożonych po dniu 31 grudnia

1922 r., które przerc:chowuje się tylko według relacji

1 złoty równa się = 1.800.000 marek polskich, oraz

4fJJ/o pozostałej części pokryci a; reszta służy . na zaspokojenie roszczeń posiadaczy wkładek złożonych

przed dniem 31 grudnia 1922 r.

2) Miarę przerachowania tych roszczeń oznaczy

się według stosunku przeznaczonego na ich zaspokojenie pokrycia do ogólnej sumy wkładek złożonych

w danej instytucji, przerachowanych według skali § 2,

przyczem wkładki złożone w ciągu każdego roku

uważa się za złożone w dniu 1 października danego

roku. Przy kontach ruchomych należy przeliczyć

najniższe saldo w okresie od dnia 31 grudnia 1913 r.

do dnia 31 grudnia 1922 r. według stawki skali § 2

z czasu złożenia pierwotn ej wkładki. Różnicę między

tem saldem a następnem kolejno wyższem przerachowuje się według sŁawki . z czasu pierwszego

z kolei powiększenia wkładki i w ten sam sposób

przerachowuje się różnice między nast~pnemi kolejno wyższemi saldami aż do salda zdma 31 grudnia 1922 r.

3) Miarę przerachowania wkładek złożonych

w kasach oszczędności oznaczy po wysłuchaniu opinji

wspólnego kuratora posiadac zy wkładek (§ 50) komisarz rządowy danej instytucji, względnie przy instytucjach nie podlegających nadzorowi rządowemu ustanowiony w tym celu przez Ministra Skarbu komisarz.

Ustalenie przez niego miary przerachowania n ie wyklucza zwyklej drogi sądowej.

.

4) Miarę przerachowania wkładek zlożonych we

wspólnych kasach sierocych oZnaczy dla każdej kasy

sie rocej sąd 3pelacyjny. Dla posiadaczy tych wkła­

dek kurator ustanawiany nie be:dzie._

5) Wkładki oszczędności i wkłady (lokaty) terminowe, złożone przed dniem 31 grudnia 1922 roku

w bankach, .domach bankowych oraz w Pocztowej

Kasie Oszczędności, przerachowuje się na 5°10 sumy

obliczonej według skali § 2, przyczem wkładki złożo­

ne w ciągu każdego roku uważa się przy przerachowaniu za złożone w dniu 1 października danego roku.

Zdanie drugie i trzecie ustępu drugiego stosuje się

odpowiednio do przerachowania tych wkładek i lokat.

Przerachowaniu w powyższy sposób ulega tylko

taka część wkładki (lokaty), która w wyniku przerachowania da sumę nie wyższą od 125 złotych,po­

zostałą część wkładki

przerachowuje się jedynie

w stosunku 1 złoty = 1.800.000 marek polskich; -Za

podstawę przerachowania wkładek w Pocztowej Kasie Oszczędności będą brane pierwotne ich sumy,

przerachowane według skali § 2 z pażdz.iernika rooku

złożenia bez uwzględnienia dokonanych już poprzednio przez Pocztową Kasę Oszczędności przerachowań; sumy dokonanych już przez Pocztową Kasę

Oszczędności przerachowań będą zaliczone na poczet

przypadającego \V myśl niniejszych przepisów przerachowania.

6) Zaległe a nieprzedawnione odsetki za czas

do dnia 30 czerwca 1924 r. nie będą dochodzone.

7) Instytucja ma prawo zwłoki co do zwrótu

przera<::howanej składl< i do końca roku 1926, powinna ją jednak za lata 1925 i 192ó oprocentować

po 4%.

8) W miarę potrzeby Minister Skarbu wyda po- '

stanowienia co do szczegółów dokonania przerachowarl względnie oszacowań i ureguluje nadzór nad

temi czynnościami; postanowi~nia dotyczące wspólnych kas sierocych będą wydane w porozumieniu

z j\~inistrem Sprawiedliwości.

9) Przerachowanie wkładów O,..zczędnościowych,

zlożonych w spółdzie l niach, nie mOLe nastąpić w niż­

szej mierze, jak przerachowanie funduszów, wymienionych w § 31 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 czerwca 1924 r. o bilansowaniu

w złotych (Dz. U. R. P. N~ 55, poz. 542). Jeżeli

kapitał własny spółdzielni, ustalony

na podstawie

powoianego poprzednio rozporządzenia. nie dorównywa polowie kapitałów: zasobowego,społecznego

i specjalnych, przel iczonych na złote według kursu

z dat, kiedy nastąpiło powiększenie względnie zmniejszenie odnośnego kapitału, przerachowanie tak wkła­

dów oszczędnościowych, jak i udziałów następuje

według kursu 1 zł. = 1.800.000 mkp.

Niezgodne

z tem przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 czerwca 1924 r. o bilansowaniu

w złotych uchyla się.

Ubezpieczenia.

§ 18. 1) Za podstawę przerachowania sumy

ubezpieczenia oraz wszelkich innych świadczeń, wynikających z umów ubezpieczeń opartych na i.yciu,

zawartych przed końcem 1918 r., bierze się rezerw~

składek z dnia 31 grudnia 1918 r. przeliczoną na

złote Według stosunku (spółczynnik przerachowania).

ustalonego \V drodze ugody (§ 50) lub przez sąd

dla każdego zakładu ubezpieczeń oddzielnie po wysłuchaniu opinji Państwowego Urz~du Kontroli Ubezpieczerl-

Ni! 30.

2) Wysokość spółczynnika przerachowania oblicza się na podstawie stosunku nadwyżki aktywów,

wynikającej z bilansu zakładu na dzień 31 grudnia

1923 r., przeliczonego na złote odpowiednio do przepi5jów niniejszego rozporządzenia oraz do przepisów

o przerachowaniu bilansów, do sumy kapitałów gwarancyjnych i rezerw oraz funduszu emerytalnego

z bilansu na dzień 31 grudnia 1918 r., które w tym

stosunku zostaną przerachowane. Bilans przerachowania winien uwzględniać odliczenia na należności

wątpliwe i na koszty przerachowania w wysokości

ustalonej w drodze ugody lub przez sąd po wysłu­

chaniu opinji Państwowego Urzędu Kontroli Ubez·

pieczeń oraz sumę podatku majątkowego.

.

3) Ustaloną prawomocnie dla każdego żakładu

ubezpieczeń wysokość spółczynnika przerachowania

ogłasza Państwowy Urząd Kontroli

Ubezpiecz'eń

w Monitorze Polskim.

. § 19. 1) Umowy ubezpieczeń, zawarte przed

końcem 1918 L, z których rezerwy przerachowano

na złote na dzień 31 grudnia 1,918 r. zgodnie z §§ 18

i 19 niniejszego rozporządzenia, winny być stosownie

00 życzenia ubezpieczającego (zawierającego umowę

Z zakładem),

_-_.._._ _._--

Dziennik Ustaw. Po z: 213.

._

- - - -- - - - -

,-~----------:;.

_._.. .

~55

ubezpieczenia albo ulega stosownie do życzenia ubezw drodze wykupu obli·

czonego zgodnie z punktem b) niniejszego paragrafu,

albo ubezpieczający otrzymuje jednorazową bonifikację w wysokości 900f0sumy należnego wykupu z tem,

że zobowiązanie z umowy pierwotnej ulega przerachowaniu jedynie według relacji 1 złoty = 1.800.000 ma rek polskich. Ograniczenie powyższe nie ma zastosowania, jeżeli polisa stała się płatną przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

pieczającego zlikwidowaniu

§20. 1) Wysokość świadczeń wkładu z tyumów ubezpieczeń zawartych przed końcem

1918 r., które stały się płatne przed dniem wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia i na jego podstawie podlegają przerachowaniu, przelicza się na złote

według spółczynnika przerachowania określonego

w § 18; . Przy wypłacie tych ś w iadczeń potrąca się

składkę należną wstecz od 1 stycznia 1919 r. zgodnie z postanQwieniem punktu a) § 19.

2) Wysokość potrącanej przy wypłacie świad­

czenia sumy już wypłaconej, a przyjętej przez uposażonego . (uprawnionego do odbioru) ~ taśtrzeże­

niem, oraz ewentualnej pożyczki podzastaw ponsy

oblicza się według odpowiednich przeciętnych stawek

rocznych skali § 2.

tułu

albo nadal utrzymane, albo zlikwidowane na zasadach następujących

a) dla dalszego utrzymania ubezpieczeń winni

§ '21. 1) Należności z umów ubezpieczenia,

ubezpieczający w braku odmiennej umowy

zawartych po roku 191 8 , a ważnych w. dniu ogłosze­

wpłacić od sumy przerachowanej na złote

(§ 18) składkę taryfową wstecz za q;as od nia niniejszego rozporządzenia, przerachowuje się je31 grudnia 1918 r. i opłacać ją nadal. Przy dynie według relacji 1 zloty = 1.800.000 marek polskich bez względu na to, czy s t ały się płatne, ' czy

opłacie składek wstecz · zalicza się składki

nie. Natomiast przy umowach, zawartych w okresie

wpłacone w okresie od 1 stycznia 1919 r. do

31 grudnia 1922 L w wysokości 10f0 sumy, czasu od 1 stycznia 1919 r. do 1 stycznia 1923 rJ,

otrzymanej z przeliczenia ich na złote według ubezpieczający otrzymują jednorazową bonifikację

w wysokości 10Je sumy składek, wpłaconych w tym

przeciętnych rocznych stawek skali § 2, jednak

podany wyżej stosunek nie może przekraczać okresie, przeliczonej na złote, na podstawie prze'ciętnych rocznych stawek skali § 2.

.

1/3 stosunku przerachowania ustalonego dla

rezerw z 1918 roku. Składki wpłacone po

2) Jednak podany wyżej stosunek nie może

roku 1922 zalicza się jedynie . według relacji przekraczać 1/3 stosunku przera c ho wania rezerw 1918 f,.

1 złoty = 1.800.000 marek polskich. Dla (§ 19).

opłacenia składki wstecz ustala się termin

§ 22. Przy wypl acie ś w iad c zeń p rzerachowa6-miesięczny od daty ogłoszenia spółczynnika

nych

na złote w myśl § 20 zakład ubezpieczer'i ma

przerachowania w Monitorze Polskim. Do

prawo zwłoki dwuletniej, zaś przy wyplaciewykupów

składek opłacanych nadal stosują się odpoprzerachowanych w myśl § 19 lub bonifikacyj, przewiednio warunki poiisowe;

widzianych

w §§ 19 i 21 prawo zwłoki trzyletniej 09

b) w razie niewplacenia przez ubezpieczającego

składki

wstecz w term ini e przewidzianym daty ogłoszenia spółczynnika w Monito rze Polskim .

Jeżeli ubezpieczający, któremu w myśl §§ 19 lub 21

Vi punkcie a) n iniejszego paragrafu ubezpie. czenie zamienia się na bezskładlwwe (re- przypada bonifikacja, zechce zawrzeć nO ilr'ą umo w ę .

dukcja), wzgl ~ dnie ubezpieczający ma prawo ubezpieczenia, winien zakład bonifikację zaliczyć ni e żądać wykupu.

la sumę wykupu przyjmuje zwłocznie na poczet składki od nowego ubezpieczenia. Jeżeli nowa umowa zostaje zawarta z jednosię kwotę, obli c zoną na podstawie rezerwy

z dnia 31 grudnia 1918 r., przerachowanej na czesnem rozwiązaniem poprzedniej umowy, z k tórej

zlote zgodnie z § 18 niniejszego rozporzą­ należności przerachowuje się ty lko według relacji

dzen.ia, po w ięks z oną o sumę składek, wpła­ . 1 złoty = 1.800,000 marek polskich, winna b y%ć wysoconych po ro k u 1918, obliczoną 'w złotych kość zaliczonej bonifikacji podniesiona ' o 20 • ,

w wysokości . i w edług zasad przyjętych

§ 23. 1) Renty, wyn i kające ' z umów ubezp iew punkcie a) nini ejszego paragrafu co do czenia innego rodzaju, z wyjątkiem umówzb ioroskładek podlegających zaHczeniu. Sumę zrewych . ubezpieczeń od nieszczęśliwych wypadków, za- '

dukowaną (redukcj a ) oblicza Się odpowiednio

wartych na zaszdz ie przepisów z dnia 2 (15) czer wc'a

do wykupu, przyjmując sumę , wykupu za 1903 L (Zb. Pr. i Rozp. Ros. N!:! 81 art. 912), p rzysldadkę jednorazow ą netto.

znane przed Końcem rOKu 1918. przerachowuje ' się

.. 2) Jeżeli z prze m chowania s um y ubezpieczenia w stosunku wskazanym w § 18, przyznane w okr e sie

wypad a ła b y s umo rn niejs za od 50 złotych, umowa

czasu od 1 stycznia 1919 r. do 31 grudnia 1922 r.-

Dziennik Ustaw. Poz. 213.

Na 30.

~~---- --- -- --_. _--- - - - _ . _- - - -- _ ._ -- ------

w stosunku 3% renty, przeliczonej na złote według

przęciętnej rocznej sŁawki skali § 2 z roku, w którym renta została przyznana, jednak z ograniczeniem,

zawarŁem w ostatniem zdaniu § 21. Renty przyznane

po roku 1922 przerachowuje się jedynie według re·

lacji 1 złoty = 1.800.000 marek polskich.

2) Przy ubezpieczeniach wieloletnich, zawartych

za opłatą składki jednorazowej, będących w mocy

w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,

przerachowanie odbywa się według zasad podanych

w. §§ 18-22.

3) Jeżeliby zastosowanie miary przerachowania,

przewidzianej w §§ 29 i 30 niniejszego rozporządze­

nią do zobowiązań rentowych innego rodzaju, powodowało w zakładacb ubezpieczeń na życie i od wypadków obniżenie świadczeń z tytułu umów przewidzianych w §§ 18 do 23 niniejszego rozporządzenia,

sąd może obniżyć miarę przerachowania podaną

w §§ 18-23, 29 i 30 według słusznego uznania po

wysłuchaniu opinji Państwowego Urzędu

Kontroli

Ubezpieczeń.

§ 24.' Dla zakładów ubezpieczeń, których maj~tek

w całości lub w części znajduje ~ię poza granicami Państwa, sąd po wysłuchaniu opinji Państwo­

wego Urzędu Kontroli Ubezpieczeń ustala według

słusznego uznania wysokość spółczynnika przerachowania oraz mnożnika, przewidzianego §§ 19, 21 i 23,

biorąc przytem pod uwagę całość majątku tego zakładu, a nietylko tę jego część, l(tóra iznajduje się

w Polsce.

§ 25. W miarę potrzeby Minister SIHlrbu wyda postanowienia dotyczące wykonania §§ 18 - 24

. niniejszego rozporządzenia.

§ 25-a. Należności z umów ubezpieczenia, nie

wymienionych w §§ 18 - 25, przerachowuje się na

10% sumy, obliczonej według stawki skali § 2

z· umownego czasu płatności, o ile przepisy o odpowiedzialności za zwłokę nie _uzasadniają wyższej

miary przerachowania.

Należności

z weksli i czeków.

" § 26. 1) Dla zastosowania stawel~ skali § 2

do należności wekslowych i czekowych, których termin płatności nadszedł (§ 41), miarodajnym jest czas

płatności oznaczony w wekslu względnie czeku.

2) Należność będzie przerachowana na 10%

sumy obliczonej według skali § 2, co nie wyklucza

innej miary przerachowania należności wynikającej

z tytułu, . który był podstawą zobowiązaniaweksJo­

wego względnie czekowego.

Należności

z kredytu otwartego.

Należności z kredytu otwartego, przykupcom za towary i usługi, będą przera'

chowane w ten sam sposób, jak wierzytelności z pożyczek,nie ciążące na nieruchomościach (§ 11 ust.

1 i ' 2).

§ 27.

padające

Przepisy §§ 5 - 27 nie uchybiają waż'

umów zawartych przed dniem 21 maja 1924 r.,

przez które strony ustanowiły inny sposób przerachowania.

§ 27-a.

ności

Nale:iności

z innych tytułów prawnych.

§ 2.8. 1) W przypadkach nieobj~ty~h §§ 5...... 27

o tem, czy. wzglE;dnie w jakiej mierze należnQ~ci

pieniężne na podstawie niniejszego rozporząd~enia

mają qyć przerachowane, rozstrzygają przedewszystkiem wola wyrażna lub dorozumiana sporz~dz~ją<;ych

czynność prawną w braku takiej wskazówki lasady uczciwego obrotu (dobrej wiary) przy wykonywaniu zobowiązań oraz względy słuszności.

2) . Przy ustalaniu dorozumianej woli stron należy mieć no względzie, czy i w jakim stopniu sporządzający czynność prawną przewidywali spadek

wartości pieniądza i uwzględnili go przy ustanowieniu należności pieniężnych, następnie, co byliby postanowili, gdyby byli przewidzieli ten spadek wartości

pieniądza, jaki rzeczywiście nastąpił.

1) Przy przerachowaniu należności piew myśl § 28 należy, oprócz ich wartości

w czasie powstania tytułu, obliczonej według skali

§ 2, mieć szczególnie na względzie następujące zaszłe od czasu powstania tytułu okoliczności

a) co do niespłaconej ceny kupna, należnoś~

w razie wykonania prawa odkupu i wynagrodzenia za dzieło -zmiany w wartości

przedmiotu, za który przypada suma pi e- ;

§ 29.

niężnych

niężna;

b) co do czynszu dzierżawnego-zmiany w do·

chodowości przedmiotu;

c) co do opartych na tytułach prywatflO - praw- .

nych alimentów, rent utrzymania, emerytur

i innych perjodycznych świadczeń, których '

celem miało być dostarczenie utrzymania zmiany ogólnej stopy życiowej, a jeżeli te

należności obciążają pewną masę majątkową,

zmiany w jej wartości i dochodowości;

d) co do wynagrodzenia szkody za czyny niedozwolone lub dozwolone i za nieuiszczenie

zapłaty w terminie - zmiany IN wartości takich dóbr, jak te, które zostały dotknięte

szkodą, a przy czynach niedozwolonych i nie~

dopełnieniu zobowiązań w terminie - także

stopień winy

nietylko obowiązanego, ale

i uprawnionego; w razie zwłoki dłużnika zwłaszcza tę ol<oliczność, czy dłużnik nie

zwlekał z zapłatą, licząc na spadek wartości

pieniądza;

e) co do zwrotów pieniężnych w razie rozwią­

zania lub unieważnienią umów, co do zwrotu

nakładów i t. p. - zmiany w wartości przedmiotu, który strona przeciwna ma zwrócić,

zmiany w wartości dokonanych nakładów

i t. po;

f) co do zapisów pieniężnych, ustanowionych

w rozporządzeniu ostatniej woli, należności

spadkowych, wynikających z ustawy, oraz

sum przypadających z działów spadkowych

i innych działów wspólności majątkowej zmiany w wartości, jakim przedmioty, które

tworzyły masę spadkową lub inną masę ma·

jątkową, uległy od czasu otwarcia spadku,

względnie od czasu działu.

.

2) Przy ocenie zmian w wartości lub dochodowości przedmiotów i mas majątkowych, stosownie

do przepisów pod a), b), c) i f) podanych, należy

Ne 30.

Dziennik Ustaw. Poz. 213.

------------------~- ----- -~ ~-~-~_. _.

strącać z obecnej wartości względnie dochodowości

sumy, o jakie wartość lub dochodowość podniosła

się dzięki nakładom dokoni:lllym przez posiadacza.

3) · Przy przerachowaniu w myśl § 28 można,

kierując się słusznością, ~ zwłaszcza w przypudkach,

wymienionych :pod c) i f), - ograniczyć lub podwyższyć miarę przerachowania ze względu nCl poło­

ienie majątkowe obowiązanego i upr a wnionego do

spłaty.

4) Postanowienia § 29 lit. c) stosować należy

odpowiednio do obowiązków przedsiębiorców z tytułu korzystania z t. zw. funduszów przezorności,

fuhduszów pracowników, funduszów zakładów kas

emerytalnych lub funduszów powstałych z nakłada­

nychna pracowników kar.

§ 30.

1)

Dopóki przez ugodę lub orzeczenie

sądowe nie będzie ustalona inna miara przerachowanianależności w § 29 pod c) wymienionych, dłużnik

winien płacić te należności perjodyczne w wysokości

Wio· sum obliczonych według skali § 2. Jeżeli jednak

wynikająca

z tego przerachowania suma przekracza

60% wynagrodzenia pobieranego przez pracowników

dłużnika

tej samej kategorji, do której należał poprzednio uprawniony 00 emerytury, miarę tymczasowego przerachowania emerytury zniża się do tej

normy.

2) Te same miary przerachowania stosować

można, jeżeli przerachowanie powyższych naleźności

według zasad §§ 28 i 29 nastręczałoby duże trudności.

3) . 600;0 miara przerachowania ma być stosowcIna '. także · do należności pracowników z umów

o pracę bądŹ to jako miara tymczasowa, to jest dopóki przez 'ugodę lub orzeczenie sądowe nie będzie

ustalona . inna miara przerachowania, bądź też jako

miara stanowcza, jeżeli przerachowanie według zasad

§§ 28 i 29 nastręczałoby duże trudności.

Jeżeli masa spadl<;owa lub inna masa

o której mowa w § 29~ pod f), składa się

przeważnie z nieruchomości, a ustalenie miary przerachowania wymienionych tam należności we·dług

ząs~d §§ 28 i 29 nastręcza duże trudności, można

przyjąć dla tych należności · osobistych miarę przerachowania wskazaną w § 33 dla zabezpieczeń hipotecznych takich należności, choćby one nie były

zabezpieczone na nieruchomościach.

§ 31.

majątkowa,

Jeżeli dochody dłużnika pochodzą wylub głównie zperjodycznego wynagrodzenia

za pracę, wynikłe z przerachcwiwia sumy mogą być

§ 32.

łącznie

zastąpione

ułamkiem

każdoczesnej

płacy

dłużnika;

dotyczy to zwłaszcza nalcźności wsl<azanych w § 29

pod c).

§ 33. 1) Zubezpieczenia hipoteczne należności

wymienionych w § 29 pod a) (w szczególności pretensyj budowlanych), pod c) i f), nudŁo należności

z . układów majątkowych małżeńskich przerachowuje

się do wysokości pretensji osobistej, nie wyżej jednak,

niż ,do sumy o 1/.1 wyższej od kwoty obliczonej według stopy przerachowania w myśl §§ 5 i 6 .

. 2) Zabezpieczenia . hipoteczne wszelkich innych

należności pieniężnych przerachowuje się do wysokości ' przerachowanej pretensji osobistej, nie wyżej

jedn.ak . niż . do miary określonej §§ 5 i 6.

.

-

3) Jeżeli pretensja osobista jest wyższa, zabezpieczenie hipotE!czne ponad miarę w ustępie

pierwszym, względnie drugim, wskazaną moie być

tylko wtedy odpowiednio podwyż sz one, gdy dłużnik

osobisty jest jeszcze właścicicleln nieruchomości

i gdy niema praw obciąźającychnieruchomości ze

stopniem niższYIl).

§34. 1) Do długów gruntowych oraz do

powstałych po roku 1918 długów rentowych i cięża­

rów realnych stosować należy z odpowiedniemi zmianami przepisy §§ 5 i 6, o ile z treści tych stosunkóW

nie wynika, że należności mogą być przerachowane

według wyższej miary § 33 ustęp 1.

2) Ciężary realne z przed roku 1919, a zwła­

szcza czynsze ziemne i wieczyste, a także sumy hipoteczne, których kapitał nie jest wymagalny, należy'

przerachować według skali § 2 w pełnych stawkach',

a długi rentowe z przed roku 1919 na 75% odpowiednich stawek tej skali, jeżeli z ważnych powodów

nie zachodzi potrzeba obniżenia tej miary. ·

3) Pod pojęcie długów rentowych wznatzeniu

ni~iejszego paragrafu podpadają bez względu na

ich prawne h'Jalifikacje według ustaw dzielnicowychobowiązki płacenia rent · z włości rentowych oparte

na pruskich ustawach z dnia 26 kwietnia 1886 r.,

27 czerwca 1890 r., 7 lipca 1891 L, 20 marca 1908 L

i : rozporządzeniu pruskiej Rady Ministrów z dnia

15 stycznia 1909 r., jako też oparte na ustawie krajowej galicyjskiej z dnia 17 lutego 1905 r. N2 40

dziennika ustaw krajowych. Ważnym powodem, dla

którego miarę przerachowania 75% należałoby obniżyć, może być w szczególności ta okoliczność, że

renty z przed roku 1919 zostały póżniej znacznie

podwyższone, a zwłaszcza ponZld miarę wówczas

zwyczajną. . W żadnym razie suma otrzymana z przerachowania renty podwyższonej po foku 1919 nie

może przewyższać sumy, jaka wynikałaby z · przerachowania pierwotnej renty z przed 1919 f.

.

4) Przerachowane na podstawie ustępu 3 należ- ,

ności rentowe, oparte na ustawie galicyjskiej z roku

1905, będą podstawą do przerachowania · Iistów tentowych dotąd niewykupionych, przyczem należy z odpowiedniemi zmianami zastosować przepisy §§ 12

i następnych o przerachowaniu listów zastawnych.

5) Należności, zalegające za czas do 1 stycznia

1925 r. mogą równomiernie być rozłożone na okres

do lat 15.

.

Należności

zobowiązania Skarbu P;:ństwa

oraz kolei.

Hipoteki zabezpieczające wierzytelności z pożyczek, zaciągniętych po dniu 1 stycznia

1921 r.od Skarbu Państwa lub od instytucyj kredytowych z funduszów pailstwowych, wraz z wierzytelnościami zabezpieczone mi temi hipotekami, jak również wierzytelności z takich pożyczek niezabezpieczone hipotecznie przerachowuje się - o ile stopa

procentowa od tych pożyczek wraz z należnościami

ubocznemi nie przekraczała 12°jowstosunku rocznymw sposób następujący

a) jeżeli wierzytelność powstała w ciągu 1921

roku - na 509/0 sumy obliczonej według

s!<ali § 2;

b) jeżeli wierzytelność powstała w czasie .od

1 stycznia 1922 r. do 31 marca 1923 r. -na

65% s~~~, OOliczonej według skali§ 2;

§ 35.

i

1)

--~-,-, - " , -~ -

" , J,

, ,"

,-,

Dziennik Ustaw. Poz. 213,

-"""'"'""'--"' -~,------

c)jeżeli , wierzytelność

powstała

w , czasie od

wiednio do tych wierzytelności.

_' '.

3) Wskazane w ustępie pierwszym miary przerachowania mają również zastosowanie do należności

,': a) z tytułu zaliczek pieni~żnych, udzielonych

przez Skarb Państwa na wykonanie robót

i dostaw, które nie zostały wykonane;

~"

b) z tytułu niespłaconej ceny kupna rzeczy ruchomych i 'nieruchomych, sprzedanych przez

,"

Skarb Państwa, oraz do zabezpieczeń hipo' :, ','

te,cznych tych należności.

, 4) Należności wymienione w ustępie trzecim

poda) oraz należności z tytułu niespłaconej ceny

kopna ' rzeczy ruchomych sprzedanych przez Skarb

Piłństwa, powstałe przed dniem 1-ym stycznia 1921 r.,

przerachowuje się na lrf/o sumy obliczonej według

skali § 2.

,

,

§ 35-a. 1) Niżej wymienione należności i zoo

bowiązania kolei przerachowuje się w sposób nastę­

pujący

a) ' jeżeli wierzytelność powstała z tytułu wywłaszczenia gruntów; względnie budynków' " ,' , w pełnych stawkach według sl<ali § 2;

,

: . b) jeżeli wierzytelność powstała z tytlłłu zajęcia,

.'

względnie użytkowania 'gruntów i budynków

, '

lub też z tytułu czynszów dzierżawnych za

place, magazyny, rampy, wagony, oddane 'do

użytku prywatnego, wreszcie z tytułu postojowego, utrzymania bocznic, naprawy wagonów , prywatnych lub zajęcia przez nie torów

,..

kolejowych - na 50% sumy; obliczonej według skali § 2;

c) jeżeli wierzytelność powstała z tytułu mylnego wymiaru należności przewozowych, względ­

nie niewyrównania należności przewozowych

kredytowanych, lub też zaginięcia, uszkodzenia

oraz przekroczenia terminu dostawy przesyłek, wreszcie z tytułu odpowiedzial!1ości za

szkody i straty z racji pożarów i nieszczęśli­

wych wypadków - na 10% sumy, obliczonej

'. ' według skali § 2;

'., ' d) jeżeli wierzytelność Skarbu Państwa wobec

" ,';

kolei prywatnej, na której administracja kolejowa państwowa prowadzi ruch na rachunek właściciela, powstała z tytułu pokrywania

' deficytu tej kolei. lub z tytułu inwenstycyj

,_ i innych wkładów pieniężnych-na 50% sumy

, !

'

obliczonej według skali § 2.

.: 2) Odsetki oblicza się od przerachowanych

ten . sposób kapitałów.

,

-,- 3) Suma wynikająca 'z przerachowania wierzyfeJności wymienionych pod a) wraz z odsetkami nie

rh6t.e być wyższą od przeciętnej ceny takich samych

rH~fuchomości, jak wywłaszczone w dniu uiszczenia

zapłat y_

, .i

4) Przepis zamieszczony pod lit. c' ustępu 1 nie

obejmuje krzywd osobistych i szkód, jakie doznał

ktąś ' przez okaleczenie i chorobę własną lub przez.

śmierć innego człowieka, jako . też i tych szkód mająt.~oi.vyĆ:h, które wywołane zostały przez winę umyśl­

ną ,lub oczywistę niedbalstwo organów kolejowych.

\

w

Do roszczeń z takich ' zdarzeń powstałych stosować

'.1 kwietnia do 31 grudnia 1923 r'. ...:..' na 81fJ!0 ' należy zasady ogólne §§ 28-30.

sumy obliczonej według skali § 2.

§ 33-b. Przepisy § 35-a, ustęp l, lit. c,doty~

2) Ustępy 2 i 3 §§ 5 i 6 stosuje się odpo-

czące przerachowania zobowiązań kolei, należys~~ '

sować odpowiednio do zobowiązań poczty.

'

§ 35-c. Do należności i zobowiązań objętych

§§ 35, 35-a i 35·b , nie stosuje , się przepisów n:illiejszego rozporządzenia co do dopuszczalności us~alenia

innej miary przerachowania'w ,drodze 'orzeczenia ~ądowego.

' '

,'

,

.

'

§ 35-d. Co do nieuregulowanych w §§ ':35i

35-a i 35-b prywatno·prawnych ' należności ' i zobowilitzań Skarbu Państwa oraz korei wchodzą w zast6so~

wanie ogólne przepisy niniejszego ' rozporząd~enia~·

§ 35-e. Do obniżania niniejsżem r{)zporząc1z-e~

niem określonych miar przerachowania wszelkich należności Skarbu Państwa, do wprowadzania innych

ulg dla dłużn i ków, tudzież do podwyższania miar

przerachowania zobowiązań Skarbu Państwa uprawo ,

niona jest Rada Ministrów, która może także w tychże granicach upoważniać poszczególne władze pań­

stwowe do udzielania indywidualnych zniżek przer,achowania, względnie przyznawania zwyżek_

§ 35-f. Rozporządzenie Rady Ministrów , oznaczy w razie potrzeby władze administracyjne, lub

państwowe instytucje bankowe, które w charakterze

organów Skarbu , Państwa mają dokonać przerachowania należności i zobowiązań Skarbu Państwa. :"

Wzgląd

na stan majątkowy dłużnika.

§ 36. 1) Przerachowanie nie może podkopi)ć

egzystencji gospodarczej dłużnika i musi być Vi razie,

gdyby taka obawa istniała, odpowiednio ograniczQ~

ne-n~l\vet do miary ustępu 2 § 4-zwłaszcza jezeli,

dłużnik poniósł szkody wojenne. Przepis ,ten nie ma

zastosowania, gdy należność pbwstała z czynu popeł~

nionego przez dłużnika w złym zamiarze.

, ,

2) Gdyby zły stan majątkowy dłużnika był

tylkó przemijający, dłużnikowi może być udzielona

odpowiednia zwłoka; może ona między innemipolegać na rozłożeniu zapłaty na raty, a jeżeli chodzi

o wierzytelności bipoteczne, spłacane w rata<;h amortyzacyjnych, na rozłożeniu na , dalsze raty przeąi,esiol"

nych już do nowego okresu '/Jmorzenia rat ' amorty~

zacyjnych.

'

' "

Gdyby zastosowanie, przepisu § 36- u:gt~p '1

dla wierzyciela z oczywistą krzywdą,

sąd może na jego żądanie zaniechać zastosowania

tego przepisu, a natomiast rozwiązać stosunek oparty

na umowie dwustronnie obowiązującej. Należne

wskutek tego zwroty pieniężne b:;:dą przerachowane

według rozporządzenia niniejszego.

§ 37.

było połączone

§ 37-a.

We wszystkich przypadkach, gdy wieprzerachowana co najmniej na 200/0 sumy

obliczonej według ,skali § 2 przekraczać będzie

1000 złotych, do odsetek zaległych oraz płatności

kapitalu ' stosować należy postanowienia ustępów 3

i 4 § 6. Jednakże postanowień ustępu 4 § 6 nie

stosuje się do wierzytelności Skarbu Państwa.

rzytelność

Dziennik Ustaw. ' Poz. 213. ·

Prawa OSób trzecich.

Umowy, 'aw szczególności ugodowe

pm~rachowania, w których strony odstępują od miary

przerachowania wskazanej niniejszem rozporządze­

niem,nie mogą naruszać praw osób trzecich, zwłasz­

c·za wierzycieli hipotecznych, wpisanych do ksiąg

z niższym stopniem.

§ 38.

'. ' Naletności ustalone wyrokiem lub ugodą sądową.

: '. , § 39.. Należności ustalone wyrokiem prawomocnym lub ugodą sądową (układem pOjednawczym)

ulegają również przerachowaniu stosownie do przepisów . niniejszego , rozporządzenia według daty pow~tariia tytułu, a gdyby ustalenie tej daty ' nasuwało

di,tże trudności, według daty wytoczenia powództwa;

w"i:oku , postc:powania sądowego o przerachowanie

rzeczy osądzonej lub ugodzonej nie ma znaq:eoiawobec wniosku o przerachowanie; chyba że

naJetność została już - przerachowana wyrokiem lub

ugodą. Jednak i w tym przypadku dalsze przer.achowanie jęst jeszcze dop~szczalne, o ile dłużnik zwleka

zz.a-pbtą mJeżności wyrokiem lub ugodą ustalonych.

zarzut '

Zapłaty przyjęte.

, ~; . ,

§ 40.

l}

Zapłaty przyjęte przez uprawnionego

nie mogą być przez niego zakwestjonowane z powodu spadku wartości pieniądza w okresie przyjęcia

zap~aty, . chyba że prżyjęcie nastąpiło pod warunkiem

możności dochodzenia nadv/yżki. Narówni z zapła­

tarni . przyjętemi traktuje sie: zapłaŁy złożone do , depotytu ' sądowego (publicznego), jeżeli złożenie było

prawnte uzasadnione i o ile suń1a złożońa odpowiadała co do wysokości w czasie złożenia przepisom

niniejszego rozporządzenia.

2) Hipoteki prawomocnie wykreślone nie mogą

być, przywrócone (§38). ·

" . ~) . W myśl ustępU l należy uważać zaplatę za

p,rzyjętąpod warunkięm możności dochodzenia nad\\tytki także wtedy, gdy wierzyciel w chwili przyjęcia

żapłaty zastrzegł, że ma być . ona tylko zaliczką, lub

gdy 'z uczynionego przy . przyjęciu zapłaty zastrzeże­

ni,~ wynika, że wierzyciel ' zachowa! sobie prawo docryq.4zenia nadwyżki..

'

., ,'Przerachowania według rozporządzenia o zmianie

ustroju pieniężnego.

<:.' §41. 1) Będą p'rzerachowane tylko według rehlcfi ' ustalonej rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospofitejz dnia 14 kwietnia 1924 r. o zmianie ustroju

pieniężnego (Dz. U. R. P. lł>. 34 poz. 351) t. j. 1 z/aty ~ 1.800.900 m~rel~ , pojskich, () nie według mia r

riipiejszem rozporządźeriierri określonych

: .-: ~)zobowjąiania . wekslowe i czekowe, których

.'.' ,

termin płatności Jeszcze nie nadszedł;

",;. ,bJ należności z .rachunków bieżących i nieobjęte

:::; .' postanowieniami§ 17 wkładki oszczędności

i wkłady (lokaty) w bankach, domach bankowych i Pocztowej Kasie Oszczędności, chy."

,ba że nie zostały spłacone z winy dłużnika

(§29 punkt d};

, ., c) kaucje złożone Skarbowi Państwa i terytorjal, nym związkom samorżądowym; depozyty pu' bliczne tak praWidłowe jak nieprawidłowe;

depozyty praWidłowemk:dzy osobami pry. Watnemi;, .

d) zabezpieczeQia hipoteczne, których pierwotna

wysokość w razie przerachowania według peł­

nych stawek skali § 2 nie przekroczyłaby sumy . 100 złotych; przepis ten nie stoi na

przeszkodzie przerachowaniu osobistego· :roszczenia;

e) uchylono;

f) należności ' z tytułu nadpłaconych danin publicznych, w szczególności państwowych i komunalnych.

2) W rozumieniu niniejszego ' paragrafu nie są

pozycjami rachunku bieżącego (ustęp 1 lit. b) sumy,

które pracowniCy lokowali u pracodawców. Stoso'

wać do nich należy przepisy; dotyczące przerachowa·

nia pożyczek; jeżeli nie ma zastosowania§ 29,

ustęp 4;- przepisy niniejszego ustępu nie dotyczą

sum lok9wanych przez pracowników bankowych

w bankach na ich osobistych rachunkach qieżąc.ych

z cudzych funduszów.

§ 41-a. 1) W przypadkach, w których w myśl

niniejszego rozporządzenia przerachowanie na złote

ma nastąpić według relacji 1 złoty = 1.800.000 mkp.,

a należności pierwotnie były wyrażone 'nie wm~,r~

kach polskich, ale w rublach, koronachaustrjacl<owęgierskich, lub w markach niemieckich i stały si~

płatne w markach polskich na skutek przepisów,

które wprowadziły markę polską jako prawny środek "

płatniczy/należy je naprzód przeliczyć na marl'd polskie według relacji oznaczonej w tych przepisach,

a potem przerachować na złote · według relacji

1 złoty =1.800.000 marek.

2) Jeśli marka niemiecka w czasie powstania

tytułu miała niższą wartość od marki polskiej, wtedy

należność· wyraioną w markach niemieckich przerachowuje się na równą jej co do wartości w czasie

powstania tytułu sumE; marek polskich według kursu

dziennego, poczem tę sumę przerachowuje się na

złote według relacji 1 złoty = 1.800.000 ,mkp;

Wyłączenia.

§ 42. 1) Wysokość komornego określa ustawa o ochronie lokatorów.

.

2) Zobowiązania Skarbu Państwa, wynikające

z traktatów miE;dzynarodowych, oraz zobowiązania

z emisji papierów wartościowych bądź wydanych, bądź

gwarantowanych przez Skarb Pa'ństwa i terytorjalne

związki samorządowe, jak również zobowiązania z emisji papierów wartościowych opartych na zobowiąza­

niach Skarbu Państwa i terytorjaln,ych związków samorządowych ' ulegają przerachowaniu 'na podstawie

osobnych przepisów, choćby te papiery wartościowe

były · zabezpieczone hipotecznie.

Dotyczy to rÓv{!lłei

innych zobowiązań terytorjalnych związków samotza~

dowych, wynikłych z operacyj kredytowych. WyjąteCt

stanowią · zobowiązania z emisji listów zastawny? .

gwarantowanych przez SkarbPai1sŁwLl lu') terytorja:1ńla

związki samorżądowe; przerachowanie' tych' zODo~ra~

zań następuje według przepisów §§ 12-1~.' . "--

3) 'Zobowiązania, wyniklez przepisów o odszkodowaniu poszkodowanych wskutek nieszczęśliwych

wypadków prz~ pracy robotników i pracowniltó~, 'za,~

trudnionych na ziemiach b. zaboru rosyjskiego, ci 'obciąiaj'ącebezpośrednio ' pracodawców lub towarzyst\V,~ '

aselturacy}ne, - zostaną przerachowane na podstawie

............

...

osobnych przepisów wedle zasad, jakie będą przyjęte

dla przerachowania zobowiązań, wynikłych z obowiąz­

kOWego ubezpieczenia od wypadków.

Wzajemność

i odwet.

1) Cudzoziemiec meźe korzystać z poniniejszego rozporządzenia, jeżeli w par'istwie, którego jest obywatelem, .obywatele polscy co

do swych należności pieniężnych są traktowani narówni z obywatelami własnymi.

2) Jednak obywatel polski nie może być zebowiązany do zapłaty obywatelowi państwa, którego

pieniądze uległy spadkowi wartości,. sumy wyższej,

aniżeli ta, jakaby mu przypadła w obcempaństwie

od obywatela tegoż państwa w tych samych zresztą

warunkach na podstawie pmwa tam obowiązującego_

3) Nie może również korzystać z postanowień

niniejszego rozporządzenia cudzoziemiec, j(')śli par'istwo, którego jest obywatelem, co do n~lleżności

pieniężnych w traktowaniu obywateli polsk1ch czyni

różnicę w zależności od ich miejsca zamieszkania

wogóle lub w pewnym czasie - choćby tę samą

zasadę stosowało do obywateli własnych - jeśli jej

stosowanie jest niekorzystnem dla obywateli polskich

zamieszkałych wogóle lub w odnośnym czasie poza

obszarem parlstwa, do którego cudzoziemiec należy.

4) Minister Skarbu władny będzie w drodze

rozporządzenia zarządzić zgłoszenia i rejestrację pa• pierów wartościowych do pewnego terminu zawitego

(prekluzyjnego), albo wydać inne zarządzenia celem

stwierdzenia, które papiery wartościowe, ulegające

przerachowaniu na podstawie niniejszego- prawa, naJeżały w dniu 21 maja 1924 r. do obywateli pewnych

państw.

Mimo takich zarządzer'i właściciel papierów,

który by nie podpadał pod sankcję przepisów niniejszego paragrafu, może zawsze jeszcze podjąć z pomocą zwykłych środków procesowych dowód, że posiadał papier w dniu 21 maja 1924 r.

§ 44. Jeżeli państwo obce przerachowuje dłu­

gi obywateli polskich według wyższej miary, niż długi

własnych obywateli,

długi obywateli tego obcego

państwa będą w Polsce przerachowane według takiej

samej wyższej miary.

§ 45. Obywatele państw obcych pochodzenia

polskiego, którym ustawy lub traktaty zastrzegają

mb~ność nabycia obywatelstwa polskiego, będą traktOWańi w Polsce pod względem zarówno swych

wierzytelności, jak i długów narówni z obywatelami

polskimi.

§ 46. 1) Jeżeli · część wierzytelności hipotecznych instytucji emitującej listy zastawne jest zabezpieczona na nieruchomościach znajdujących się poza

granicami Państwa Polskiego, może ta instytucja na

podstawie zarządzenia Ministra Skarbu zużyć dla zaspokojenia przerachowanych ńależności z Hstów zastawnych będących własnością cudzoziemców jedynie

fundusze uzyskane z realizacji wierzytelności hipotecznych zabezpieczonych na nieruchomościach położonych za granicą.

2) Rozporządzenie Ministra Skarbu, o którem

mowa w poprzednim ustępie, określi zarazem sposób stwierdzenia, które listy zastawne były w dniu

21 maja 1924 r. własnością obywateli polskich (§ 43

ustęp 4).

§ 43.

stanowień

H230.

Dziennik Ustaw. Poz. 213.

-

Postąpowanie sądowe.

§ 47. 1) Przerachowanie może być dokonane

w toku każdego postępowania sądowego, którego przedmiotem jest dana należność, wyjąwszy postępowanie

w sprawach hipotecznych; wniosek o przerachowanie

można

stawiać w każdem stadjum postępowania

I i II instancji oraz w postępowaniu rewizyjnem.

2) Jeżeli należf1()ść, która ma być przerachc:>wana, w danym czasie nie jest przedmiotem postę­

powania sądowego, natenczas na obsza.rze b.dzielnic: austrjackiej i pruskiej przerachowanie może się

odbyć w trybie postępowania niespornego; na obsza~

rze b. dzielnicy rosyjskiej zaś przerachowanie należ"

ności ustalonej prawomocnym wyrokiem lub ugodą

sądową (układem pojednawczym) oraz wierzytelności

hipotecznych, z wyjątkiem wymienionych w§ 49 wierzytelności instytucyj kredytu długoterminowego" odbędzie się w trybie postępowania incydentalnego,

a w innych przypadkach na SKutek powództwa.

,

3) Sąd władny jest w każdem postępowaniu

w razie przerachowania udzielać zwłoki i innych ulg

dłużnikowi,. o ile to z..:! względu na stan i cel post~­

powania jest dopuszczalne.

4) W b. dzielnicy pruskiej przeciw wydanemu

w postępowaniu niespornem orzeczeniu służy zaża·

lenie natychmiastowe.

5) Wydane w postępowaniu niespornem orze·

czenie jest wykonalne.

§ 48. 1) Do przerachowania należności usta·

lonej prawomocnym wyrokiem lub ugodą s~d6wą

(układem pojednawczym) właściwym jest sąd I instancji, który sprawę poprzednio rozpatrywał; do przerachowania w postępowaniu niespornem zaś w przy:.

padku przewidzianym w § 47 ustęp 2 ten sqd pO:"

wiatowy, !(tóry jest sądem. powszechnym dłużnika.

2) Sąd I instancji, właśc:fwy do przerachowanfa

należności na tej podstawie, że sprawę poprzednio

rozpatrywał, może przerachÓwi1ć

należność ustaloną

wyrokiem lub ugodą sądb\vą w postępowaniu nl~·

spomem (incydentalnem).

3) Władze administracyjne powołane do rozstrzygania o należnościach prywatno-prawnych ·rOz·

strzygają także o ich przerachowaniu.

.

§ 49. 1) Zarówno \vierzyciel, jak i dłuinik 'hi

poteczny może ządać, by ustalony umową, ugocią

lub orzeczeniem sądowe m wynik przerachowania

wierzytelności hipotecznych i zabezpieczenia hipotetz·

nego ujawniono w księdze Wieczystej (gruntowej).

Gdy chodzi o powstałe z pożyczek wierzytelhoścl

hipoteczne instytucji kredytu eiugoterminowego, wystarcza wniosek instytucji poparty poświadczeniem

rządowego organu nadzorującego daną instytucję b.ez

względu na odmienne postanowienia ustaw hipotecznych. Gdy chodzi o wierzytelności Skarbu Pań­

stwa, wyst!3rcza wniosek właściwej władzy państwo7

wej lub państwowej instytucji bankowej, działając~j

w charakterze organu Skarbu Państwa.

2) O dokonaniu wpisu w księdze wieczystej

będą zawiadomione strony oraz Wierzyciele hipoteczni

niższych stopni; co do uprawomocnienia się tych

wpisów stosuje się dzielnicowe obowiązujące przepisy.

Gdy chodzi o powstałe z pożyczek hipoteczne wie·

rzytelllości instytlJ.cji kredytu długoterminowego, wy·

~tarczy zawiadomienie właściciela nieruchomoścl

Nt 30.

Dziennik Ustaw. Poz. 21;; i 214.

"-~----- -- ---- "--" - _._ -"- ""._-----"

Kurator wierzycieli.

1) Osoby obowiązane do spłat pienięż­

nych wobec znaczniejszej liczby wierzycieli jako to

zakłady ubezpieczeń, kasy oszczędności, zakłady

i przedsiębiorstwa emitujące listy zastawne lub obligacje -- mogą celem tymczasowego lub ostatecznego

ustalenia ugodą lub drogą sporu miary i sposobu

przerachowania na.leżności żądać ustanowienia kuratora jako przedstawiciela wszystkich wierzycieli pewnej kategorji (posiadaczy listów zastawnych lub obligacyj, wkładek i t. p.). Takie żądanie może postawić

także co najmniej 20 wierzycieli.

2) Kuratora ustanawia sad okręgowy, właściwy

ze względu na miejsce siedziby dłużnika. po wysłu­

chaniu wierzycieli zwołanych obwieszczeniem. Kuratorowi na wniosek wierzycieli będą dodani trzej przedstawiciele wierzycieli w charakterze mężów zaufania_

Wybór ich jako też trzech ich :zastępców należy do

wierzycieli zwołanych obwieszczeniem.

3) Należne kuratorowi wynagrodzenie, którego

wysokość

określa sąd, i zwrot wydatków ponosi

dłuznik; przepis ten jednak nie uchyla postanowień

ustaw dzielnicowych o ponoszeniu kosztów w postę­

pchvalilu spomem. POlatem dłużnik !tJoże żądać zwrotu kósztów od tych wierzycieli, którzy spowodowali

ustanowienie kuratora bez dostatecznej podstawy.

4) Od czasu ustanowienia kuratora wierzyciele,

należący do kategorji taśtępowanej przez niego, nie

mogą samodzielnie dochodzić sądownie roszczeń

o przerachowanie przeciw dłLiżnikowi, a w będących

w toku sprawach o takie roszczenia rozpatrywanie

miary i sposobu przerachowania winno być zaniechane. Natomiast każdy Z v!ierzycieli ma prawo na włas­

ny koszt popierać działalność kuratora, a także przystąpić po jego stronie do sporu w charakterze interwenjenta.Ugody zawarte przez kuratora z dłużni­

kiem, jak również orżeczenia sądowe w sprawach,

przeprowadzonych przez kuratora, mają moc prawną

wobec wszystkich wierzycieli, których kurator za-

214•

.§ 50.

stępuje.

5) Do ważności ugody lub zrzeczenia się praw

przez kuratora potrzeba zatwierdzenia sądowego.

Przed r wnioskiem o zatwierdzenie sądowe powinni być

wysłuchani mężowie zaufania, jeżeli zostali wybrani.

6) Jeżeli na mocy statutu instytucji, zobowią­

tan ej wobec znaczniejszej liczby wierzycieli do spłat

pie"niężnych, istnieje organ reprezentujący interesy

tych 'wierzycieli, organ ten spełnia funkcje kuratora

i mężów zaufania.

PosŁimowienia końcowe.

Czynności związane z puerachowaniem

należności pieniężnych mogą być w całości lub czę­

ściowo zwolnione od opłat skarbowych.

Postanowie-

§ 51.

riia w tym przedmiocie wyda Minister Skarbu, a co

~o opłat w postępowamu sądowem Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

§ 52. Wykonanie niniejszego rozporządzenia

powierza się Ministrom: Skarbu, Sprawiedliwości

i Spraw Wewnętrznych.

§ 53. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie t. " dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie Ministra

Skarbu

z dnia 18 marca 1925 r.

o konwersji 80f0 państwowej pożyczki :złotej

z roku 1922 na 8% poiyczkę konwersyjną.

Na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 czerwca 1924 r. w przedmiocie konwersji 80f0 państwowej pożyczki złotej z r. 1922

na 8% pożyczkę kbnwersyjną (Dz. U. R. P. N2 55, poz.

543) zarządza się cO następuje

§ 1. Wypuszczone na podstawie ustawy z dnin

26 września 1922 r. (Dz. U. R. P. N2 83, poz. 741)

obligacje 8% państwowej pożyczIti złotej z r. 1922konwertuje się w ten sposób, że część obligacji wyrażona w żłotych polskich z kuponami, których termin płatności przypada w dniu lub po dniu 1 kwietnia 1925 r., uznaje się za odcinek obligacji 8% pożyczki konwersyjnej równej nominalnej wartości z powyżej wymienionemi kuponami,

opiewającemi na

złote.

§ 2.

spłacone

Obligacje SOfo pożyczki konwersyjnej będą

na 1 pażdtiernika 1927 roku.

§ 3. Część markowa obligacji 80f0 państwo

wej pożyczki złotej z roku 1922 łącznie z kuponami

markowemi od dnia 1 kwietnia 1925 r. wzwyż będzie

spłacona w zależności od odcinka: w kwocie groszy

50 za część markową obligacji, opiewającą na 50.000

marek polskich oraz w kwocie 10 groszy za część

markową, opiewającą na 10.000 marek polskich.

§ 4. Zapłata za część markową obligacji 80f0

państwowej pożyczki złotej z roku 1922 będzie uisz·

czona w terminie od dnia 1 kwietnia do 31 grudnia

1925 r. za okazaniem obligacji.

Przedłożone obligacje zostaną pr~estemplowane

na złote zgodnie z § 1 niniejszego rozporząd"ze"nia

przy odcie,ciu jednocześnie arkusza kuponów mar·

kowych.

Posiadacze obligacyj 80f0 państwowej poz r. 1922, którzy nie zgłoszą do dnia

31 grudnia 1925 r. tych obligacyj celem wypłaty części

markowej w myśl §§ 3 i 4 niniejszego rozporządze­

nia - otrzymają we właściwych terminach płatności

należność za część markową i kupony markowe posiadanych obljgacyj według kursu wymiany bankno-'

tów markowych na złote.

§ 5.

życzki złotej

§ 6. Wypłatę części markowej obligacji 8%

państwowej pożyczki złotej i przestemplowanie w myśl

§ 4 niniejszego rozporządzenia będą uskuteczniać do

do dnia 31 grudnia 1925 r. w m. st Warszawie Urząd

Pożyczek Państwowych, w pozostałych Z?lŚ miejscowościach izby skarbowe.

§ 7. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Mini's ter Skarbu: W. arabski

I

·Ng 30.

Dziennik Ustaw. Poz. 212 i 213.

-----~_.

rych podstawowemzadaniem statutowe m jęstudzie­

lanie członkom pożyczek oraz przyjmowanie wkładów

.pieni~żnych, dopóki wysokość kredytu, udzielonego

spółdzielniom, związkom samorządnym lub . zrzeszeniom, nie przekracza .. 8.000 zł. dla jednego członka,

a przy pożyczkach, udzielanych innym członkom, jeśli

wysokość kredytu, . udzielonego jednemu członl<owi,

nie przekracza 800 zł.

Załącznik do rozp. Min. Skarbu

z dnia 25 marca 1925 r. poz. 213.

Rozporządzenie

Prezyden ta Rzeczypospolitej

z dnia 14 maja 1924 r.

O

"

przerachowaniu

zobowiązań

prywatno-praw-

nych.