Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 listopada 1924 r. o utworzeniu w powiecie husiatyńskim samoistnej gminy administracyjnej pod nazwą "Witosówka".

§ 13. Koszty przewiezienia obłożnie chorego do

lekarza lub szpitala pokrywa Skarb Państwa, w wysokości taks ustalonych dla dorożek, względnie

podwód.

Postanowienie powyższe nie ma zastosowania

do emerytów.

,

§ 14. . Opłaty przewidziane w niniejszem roz.porządzertiu nie mają zastosowania, gdy pomoc lekarska następuje wskutek niesz częśliwego wypadku

doznanego w czasie pełnienia służby. W takim wypadku można również przedłużyć czas leczenia

w szpitalu określony w § 9 aż do zupełnego ukoń­

czenia leczenia.

§ 15. Jeżeli zostanie stwierdzone, że wezwanie

do chorego było nieuzasadnione, dany funkcjonarjusz

obowi ązany będzie zapłacić

honorarjum lekarza

w wysokości przyjętej zasadniczo dla lekarzy miejscowych, jako też j inne koszty z wizytą lekarską połączone.

§ 16.

Zorganizowanie pomocy lekarskiej weustalonych w niniejszem rozporządzeniu

przeprowadzi Minister Kolei.

Odnośne zarządzenia organizacyjne wyda Minister Kolei w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

dług ząsad

. § 17.

Pomoc leka rska unormowana niniejszem

rozporządzeniem przysługuje osobom wymienionym

w § 1 również w wypadku, gd y peloią służbę; wzglt: d nie mieszkają na obszarze W. M. Gdar'lska.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

dniem ogłoszenia.

(

Z dniem tym tracą moc obowiązującą wszeikie

przepisy dotyczące pomocy lekarskiej dla osób objętych niniejszem rozporządzeniem.

2

P'rezes Rady Ministrów

i Minister Skar.bu: W. arabski

~1inj5ter I~oIei

Tyszka

948.

taksy szpitalnej

przysługuje w myśl

§ 7 niniejszego rozporządzenia. Za podstawę obliczenia służy taksa szpitala w siedzibie urzędu woje·

tej klasy, która danej osobie

§ 18.

1461

Dziennik Ustaw. Poz. 947, 948 i 949.

Rozporządzęnie Ministra Spraw

Wewnętrznych

z dn. 26 listopada 1924 r.

o utworzeniu w pówiecie husiatYllskim samOistnej gminy administ.racyjnej pod nazwą Ił Witosówka".

Na podstawie art. 1 i 4 ustawy z dn. 22 września

1922 r. w przedmiocie zmiany granic oraz rowiązy­

wania i tworzenia ·gmin wiejskich na obszarze b. za~

boru rosyjskiego i austrjackiego (Dz. U. R. P. N2 86,

poz. 770) zarządza się co następuje

§ 1. Ze

związku

gminnego gminy Mszaniec

wyłącza sit: przysiółek (kolonję-osadę) "Witosówkę'4,

powstałą z rozparcelowanego dawnego obszaru dwor-

skiego Mszaniec i dołącza się do niego część rozparcelowanego b. obszaru dwors\iego Howiłów-Wiel­

ki, składającą się z nast<::pujących parcel gruntowych,

należących do gminy katastralnej Howiłów Wielki

1915/2,1915/10,1222/1,1222/2,1224/1,1224/4,1224/17.

1224/2, 1224/5, 1498/1, '1498/2,1224/3, 1224/6, 1221/20,

1221/18 i 1221/19.

\ Z przysiółka" Witosówki" oraz podanych wyżej

parcel gruntowych gminy katastralnej Howiłów- Wielki tworzy się samodz ielną gminę wiejską Witosówkę.

§ 2. Rozporząd zenie niniejsze uzyskuje

obowiązującą z dniem 1 stycznia 1925 r.

Ministęr

moc

Spraw Wewnętrznych: Ratajski

949.

Rozporządzenie Ministra Spraw

Wewnętrznych

z dnia 27 listopada 1924 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu

w sprawie oznaczenia najwyżs zy c,h norm podatku od lokali na rok 1925.

Na podstawie ustępu 2 art. 7 ustawy z dnia

11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem ure gulowaniu

finansów komunalnych (Dz. U. R. P. N2 94 poz. 747)

zarządza się co następuje

§ 1. Stopa podatku od lokali w gminach

miejskich na rok 1925 winna być ustalona w stosunku do komornego, wzgl ę dnie wartości czynszowej

z czerwca ,1 914 r. i nie może przekroczy~, dla gmin

m. st. Warszawy, Bydgoszczy, Krakowa, Lwo wa, Ło­

dz i, Poznania i Wil na 6%, dla wszystkich zaś pozostałych gmin miejs!<ich 4 1 /2 °/0 po mien ionego komornego, względnie wartości czyns zowej, prze rachowanej

na złote według relacj i, zam ies zczon ej . v.t ustę pie 4

art. 6 ustawy z dnia "11 kwietnia 1924 r. o ochronie

lokatorów (Dz. U. R. P. N2 39, poz. 406).

Stopa podatku od lok ali w gminach wiejskich

poza 9bszarem b. zaboru rosyjskiego nie może przekroczyć 50 !IJ faktycznego obe cn ego komornego, względ­

nie wartości czynszowej z tern zastrzeżeniem, że

NI! 104.

Zapomogę ,oblicza się

według

wódzkiego tego województwa, do którego funkcjonarjusz udaje się na kurację.

Wypłata zapomogi następuje z reguły po powrocie chorego z uzdrowiska na podstawie zaświad­

czenia lekarza umówionego dla danego uzdrowiska,

lub lekarza kolejowego, o odbytej kuracji, z oznaczeniem dnia jej rozpoczęcia i ukończenia.

W wypadkach niezbędnej konieczności może

Minister Kolei . na wniosek urzędu, któremu dany

funkcjonarjusz podlega, udzielić zaliczki nie przekraczającej 75% przyznanej zapomogi, z tem, że funkcjonarjusz winien po odbytej kuracji udowodnić przeprowadzoną kurację w sposób przepisany w poprzednim ustępie.