Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 listopada 1924 r. o państwowej pomocy lekarskiej dla urzędników i państwowych funkcjonarjuszów niższych w służbie podlegającej Ministrowi Kolei, ich rodzin, emerytów oraz etatowych pracowników państwowych kolei żelaznych.

§ 1. Państwowa pomoc lekarska przysługuje

1) urzędnikom i państwowym funkcjonarjuszom

niższym w służbie podlegającej Ministrowi

Kolei (w Ministe rstwie Kolei i jemu podległych urzędach) tak mianowanym na . stałe,

jak i do odwołania (prowizorycznie), jak również przeniesionym w stan nieczynny, oraz

etatowym pracownikom państwowych kolei

żelaznych;

.

I

1461

1462

1462

go. Wyłączeni są ci członkowie rodziny, któ·

rzy podlegają obowiązkowi ubezpieczenia na

wypadek choroby w myśl ustawy z dAia

19 maja 1920 r. (Dz. U. R. 1'. N2 44, poz. 27~};

3) osobom wymienionym w p. 1, przeniesionym

w stan spoczynku po dniu 1 październik,

1923 r. z powodu niezdolności do służby,

przekroczonego wieku, lub uzyskania prawa

do pełnego uposażenia emerytalnego. Wyłą­

czeni są od pomocy lekarskiej emeryci, którzy z tytułu swego zatrudnienia podlegają

obowiązkowi ubezpieczenia na wypadek choroby po myśli ustawy z dnia 19 maja 1920 r.

(Dz. U. R. P. N2 44, poz. 272). Pomocy le·

karskiej udziela się osobom wymienionym

pod 1) - 3) o ile mieszkają niedalej jak

4 km. od linji kolejowej.

947.

2) członkom ich rodzin. Przez członków rodziny

rozumie się osoby wyszczególnione wart; 4

ustawy z dnia 9 października / 1923 r. (Dz. U.

R. P. N2 116, poz. 924), za które przysługu·

je prawo pobierania dodatku ekonomiczne-

1461

' J

J

Rozporządzenie

1459

§ 2. Państwowa pomoc lekarska obejmuje

1) poradę lekarską, do której należą również

najniezbędniejsze zabiegi chirurgiczne, zabiegi

w zakresie chorób gardła, oczu, nosa, uszu

i inne, zabiegi ginekologiczne, chirurgiczno·

akuszery)ne; pomoc położniczą; ponadto pomoc dentystyczną w zakresie, który ustali

Minister Kolei w porozumieniu z Ministrem

Skarbu;

2) dostarczanie niezb~dnych lekarstw i środ­

ków opatrunkowych za opłatą 25% ich ceny

według taksy urzędowej; odnośnie do osób

wymienionych w § 1, p. 1) w wyjątkowych

wypadkach dostarczanie okularów służących

do poprawienia refrakcji, pasków przepukli-

"

r

Dziennik Ustaw. Poz. 947.

N2 104.

nowych za opłatą 25°/0 ich ceny; środki opa- wszystkim innym funkcjonarjuszom, oraz członkom

trunkowe zużywane do dorażnego opatrunku ich rodzin wedłu~ klasy m.

oraz proste leki w ilościach nie wie:kszych,

Emeryci otrzymują utrzymanie w szpitalu wejak dawka jednodniowa, wydawane odre:cznie dług tej klasy, która przysługiwała im w chwili przew ambulatorjach kolejowych przez lekarzy niesienia w stan spoczynku.

kolejowych nie podlegają opłacie;

W razie użycia wyższej klasy niż ta, która przy3) leczenie w szpitalach za opłatą 25% taksy sługuje danej osobie, Skarb Państwa opłaca 75%

szpitalnej;

taksy szpitalnej według 'klasy należącej ' się po myśli

, 4) odnośnie do osób wymienionych w § 1, pp. 1) niniejszego paragrafu.

i 3) kąpiele i zabiegi balneoterapeutyczne za

W wypadkach wyjątkowych może być chory

pół ceny, w państwowych zakładach zdrojoumieszczony w zakładzie prywatnym, przyczem Skarb

wych;

p;aństwa zwraca koszty tylko w wysokości przysługu- ,

5) odnośnie do osób wymienionych w § 1, pp_ 1) , jąceJ choremu w myśl niniejszego rozporządzenia

i ' 2) w wyjątkowych wypadkach zapomogi pie- w razie leczenia vi szpitalu państwowym (kolejowym)

ni<tżne na leczenie w uzdrowiskach.

lub samorządowym.

/

'

Pomocy lekarskiej udzielają lekarze kolejowi, wzgle:dnie lekarze (dentyści, położni) przez wła­

dze: umówieni.

§ 3.

§ 4. Pomoc lekarska udzielaną będzie na podstawie "k a r t y P o r a d y" wydawanej za opłatą manipulacyjną \li wysokości 50 groszy.

,

W wypadkach nagłych pomoc może ' być udzie;

loną bez przedstawienia , karty porady, która , musi

być jednak dostarczoną lekarzowi najpóźniej dnia naj , stępnego. Na żądanie le~arza chory winien przedstawić legitymację urzędniczą, wzgl~dnie dowód osobisty.

§ 5. Porady, lekarskie udzielane bywają w miejscu wyznaczonem, w pewnych zgóry oznac~onych

god2inach. Jedynie obłożnie chorych odwiedza le'

karz w ich, mieszkaniu. Pomoc winna być ud~ieloną

zasadniczo w dniu wezwania, w wypadkach ciężkich

bezzwłocznie.

W wypadkach nagłych, o ile przybycie lekarza

kolejowego, wzg~~d nie umówionego jest niemożliwe m,

można wezwać lekarza prywatnego. Koszty w tym

wypadku Oedynie ia pierwszą wizytę) ponosi Skarb

I

Państwa według taryfy przyjętej dla miejscowych 'lek22rzy, po sprawdzeniu rachunku przez I~karza kole'jowego. '

W razie koniecznej potrzeby mogą lekarze kolejowi, względn ie umówieni, kierować chorych do lekarza specjalisty (umówionego).

§ 6. Przy zapisywaniu lekarstw i środków opatrunkowych lekarz winien kierować si'ę zasadami

oszczęd ności, bez szkody dla celu terapeutycznego.

Lekarstwa i " środki opatrunkowe wydaje się

w aptekach kolejowych, lub umówionych, tyl~o na

podstawie recepty lub polecenia lekarza kolejowego

lub umówionego, za każdym razem oddzielnie wydanych.

Zapisywańie okularów i pasków przepuklinowych, oraz zarządzenie naświetlań, prześwietlań i analiz należy do lekarza kolejowego. ,

"

Odnośne polecenie wymaga zatwierdzania lekarta naczelnego.

"

I

§ 7. Leczenie szpitalne może 'mieć miejsce jedynie w szpitalu państwowym (kolejowym), lub samorządowym.

Osobom wymien ionym w § 1, p. 1) do X grupy uposażenia włącznie, oraz członkom ich rodzin

przysługuje utrzymanie w szpitalu według klasy li,

§ 8. Umieszczenie chorego VI szpitalu nastę­

puje na zlecenie lekarza l{olejowego, względnie umówionego

1) w wypadku choroby zakaźnej,

2) w razie potrzeby zabiegu lekarskiego, którego wykonanie w domu chorego powoduje

wyższe koszty, aniżeli utrzymanie i leczenie

w szpitall,l,

3) o ile chory nie posiada w domu należytej opieki;

4) w wypadkach, kiedy opieka szpiŁalna jest niezbe:dnie potrzebna.

§ 9. Leczenie i utrzymanie w ' szpitalu pań­

stwowYf!1 (kolejowym), lub samorządowym może ,

trwać o'8nośnie do osób wymienionych w § 1 pp. 1)

i 3) najdłużej pół roku,odnośnie do osób wymienionych w § 1, p. 2) najdłużej 3 miesiące w ciągu ro'

ku kalendarzowego.

§ 10. Pomoc położnicza bywa udzielaną w miesz~

kaniu położnicy, względnie w państwowym (kolejowym), lub samorządowym szpitalu, lub zakładzle położniczym.

W braku miejsca 'w szpitalu lub zakładzie, albo

w razie groźnego stanu położnicy, uniemożliwiającego

przewie.zienie jej tam bez szkody dla zdrowia, pomoc

położnicza może być udzieloną w zakładzie prywatnym. Koszty połogu W zakładzie prywatnym bE:dą

zwrac"ne WI wysokości 75% taksy szpitalnej tej klasy"

która danej osobie przysługuje w myśl § 7 , ninieJszego rozporządzenia.

'

Koszty połogu odbytego w mieszkaniu położnicy

zviraca się w wysokości 75% kosztów d zies ięcio­

dniowego utrzymania w szpitalu według ' taksy tej

klasy, która danej osobie przysługuje w myśl § 7 niniejszego rozporządzenia.

.

,.

§ 11. Zezwolenia na korzystanie z kąpieli lub

zabieg6w balneoterapeutycznych za pół ceny w pań­

stwowych zakładach zdrojowych będą udziela ne na

podstawie zaświa dczenia lekarza kolejowego, stwierdzającego konieczność kąpieli względnie zabiegów

oraz ich ilość.

'

§ 12. Zapomogi na leczenie w uzdrowisku

mogą być

udzielane w wypadkach koniecznego leczenia klimatycznego na podstawie świadectwa lekarza

kolejowego zatwierdzonego przez lekarza naczelnego,

na okres kuracji i nie dluższy niż trzy miesiące.

I '

NI! 104.

Zapomogę ,oblicza się

według

wódzkiego tego województwa, do którego funkcjonarjusz udaje się na kurację.

Wypłata zapomogi następuje z reguły po powrocie chorego z uzdrowiska na podstawie zaświad­

czenia lekarza umówionego dla danego uzdrowiska,

lub lekarza kolejowego, o odbytej kuracji, z oznaczeniem dnia jej rozpoczęcia i ukończenia.

W wypadkach niezbędnej konieczności może

Minister Kolei . na wniosek urzędu, któremu dany

funkcjonarjusz podlega, udzielić zaliczki nie przekraczającej 75% przyznanej zapomogi, z tem, że funkcjonarjusz winien po odbytej kuracji udowodnić przeprowadzoną kurację w sposób przepisany w poprzednim ustępie.

§ 13. Koszty przewiezienia obłożnie chorego do

lekarza lub szpitala pokrywa Skarb Państwa, w wysokości taks ustalonych dla dorożek, względnie

podwód.

Postanowienie powyższe nie ma zastosowania

do emerytów.

,

§ 14. . Opłaty przewidziane w niniejszem roz.porządzertiu nie mają zastosowania, gdy pomoc lekarska następuje wskutek niesz częśliwego wypadku

doznanego w czasie pełnienia służby. W takim wypadku można również przedłużyć czas leczenia

w szpitalu określony w § 9 aż do zupełnego ukoń­

czenia leczenia.

§ 15. Jeżeli zostanie stwierdzone, że wezwanie

do chorego było nieuzasadnione, dany funkcjonarjusz

obowi ązany będzie zapłacić

honorarjum lekarza

w wysokości przyjętej zasadniczo dla lekarzy miejscowych, jako też j inne koszty z wizytą lekarską połączone.

§ 16.

Zorganizowanie pomocy lekarskiej weustalonych w niniejszem rozporządzeniu

przeprowadzi Minister Kolei.

Odnośne zarządzenia organizacyjne wyda Minister Kolei w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

dług ząsad

. § 17.

Pomoc leka rska unormowana niniejszem

rozporządzeniem przysługuje osobom wymienionym

w § 1 również w wypadku, gd y peloią służbę; wzglt: d nie mieszkają na obszarze W. M. Gdar'lska.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

dniem ogłoszenia.

(

Z dniem tym tracą moc obowiązującą wszeikie

przepisy dotyczące pomocy lekarskiej dla osób objętych niniejszem rozporządzeniem.

2

P'rezes Rady Ministrów

i Minister Skar.bu: W. arabski

~1inj5ter I~oIei

Tyszka

948.

taksy szpitalnej

przysługuje w myśl

§ 7 niniejszego rozporządzenia. Za podstawę obliczenia służy taksa szpitala w siedzibie urzędu woje·

tej klasy, która danej osobie

§ 18.

1461

Dziennik Ustaw. Poz. 947, 948 i 949.

Rozporządzęnie Ministra Spraw

Wewnętrznych

z dn. 26 listopada 1924 r.

o utworzeniu w pówiecie husiatYllskim samOistnej gminy administ.racyjnej pod nazwą Ił Witosówka".

Na podstawie art. 1 i 4 ustawy z dn. 22 września

1922 r. w przedmiocie zmiany granic oraz rowiązy­

wania i tworzenia ·gmin wiejskich na obszarze b. za~

boru rosyjskiego i austrjackiego (Dz. U. R. P. N2 86,

poz. 770) zarządza się co następuje

§ 1. Ze

związku

gminnego gminy Mszaniec

wyłącza sit: przysiółek (kolonję-osadę) "Witosówkę'4,

powstałą z rozparcelowanego dawnego obszaru dwor-

skiego Mszaniec i dołącza się do niego część rozparcelowanego b. obszaru dwors\iego Howiłów-Wiel­

ki, składającą się z nast<::pujących parcel gruntowych,

należących do gminy katastralnej Howiłów Wielki

1915/2,1915/10,1222/1,1222/2,1224/1,1224/4,1224/17.

1224/2, 1224/5, 1498/1, '1498/2,1224/3, 1224/6, 1221/20,

1221/18 i 1221/19.

\ Z przysiółka" Witosówki" oraz podanych wyżej

parcel gruntowych gminy katastralnej Howiłów- Wielki tworzy się samodz ielną gminę wiejską Witosówkę.

§ 2. Rozporząd zenie niniejsze uzyskuje

obowiązującą z dniem 1 stycznia 1925 r.

Ministęr

moc

Spraw Wewnętrznych: Ratajski

949.

Rozporządzenie Ministra Spraw

Wewnętrznych

z dnia 27 listopada 1924 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu

w sprawie oznaczenia najwyżs zy c,h norm podatku od lokali na rok 1925.

Na podstawie ustępu 2 art. 7 ustawy z dnia

11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem ure gulowaniu

finansów komunalnych (Dz. U. R. P. N2 94 poz. 747)

zarządza się co następuje

§ 1. Stopa podatku od lokali w gminach

miejskich na rok 1925 winna być ustalona w stosunku do komornego, wzgl ę dnie wartości czynszowej

z czerwca ,1 914 r. i nie może przekroczy~, dla gmin

m. st. Warszawy, Bydgoszczy, Krakowa, Lwo wa, Ło­

dz i, Poznania i Wil na 6%, dla wszystkich zaś pozostałych gmin miejs!<ich 4 1 /2 °/0 po mien ionego komornego, względnie wartości czyns zowej, prze rachowanej

na złote według relacj i, zam ies zczon ej . v.t ustę pie 4

art. 6 ustawy z dnia "11 kwietnia 1924 r. o ochronie

lokatorów (Dz. U. R. P. N2 39, poz. 406).

Stopa podatku od lok ali w gminach wiejskich

poza 9bszarem b. zaboru rosyjskiego nie może przekroczyć 50 !IJ faktycznego obe cn ego komornego, względ­

nie wartości czynszowej z tern zastrzeżeniem, że

,)

/

~\ ~

NIl( ,

~

1.'

,

i

/

u S?t.(4.

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

,·r

NQ 104.

9 grudnia

Rok 1924.

~------------------------------------------------------------------------------------Treść,: ,947.

948.

949.

950.

951.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 listopada 1924

dla urzędników i p aństwowych funkcjonarjuszów niższych

r. o pa!lstwowej pomocy lekarsk~ej

w służbie podlegającej Ministrowi

Kolei, ich rodzin, emerytów oraz etatowych pracowników pa11śtwojWych kolei ielaznych. ' . .

Rozp orząd zenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 listopada 1924 r. o utworzeniu w pc,wiecie husiatyńskim samoistnej gminy administracyjnej pod nazwą n Witosówka" • . • ' .

Rozpor ządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 listopada 1924 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu w sprawie oznaczenia najwyższych norm podatku od lokali na

rok 1925 • • . • • • . • . • • • • • • . • • • • • ' . • • • • • • •

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 30 listopada 1924 r. o rozwiązaniu gmin

wiejskich: Zeromin i Górki, utworzeniu gminy wiejskiej Kraszów oraz zmianie granie:: gmin

wiejskich: Brójce i Czarnocin w powiecie łódzkim • • • • • • • • • • • • • • .

Rozporządzenie Ministra Robót Publicznych i Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 listopada 1924 r. o zmianie §§ 23 i 25 rozporządzenia z dnia 6 lipca 1922 r. o ruchu samochodGW i innych pojazdów mechanicznych na drogach publicznych. • • • • • • • • • •

Rady Ministrów

z clnia 26 listopada 1924 r.

o państwowej pomocy lekarskiej dla urzędni­

ków i państwowych funkcj onarjuszów niższych

w służbie podlegającej Ministrowi Kolei, ich

rodzin, emerytów oraz etatowych pracowników

państwowych kolei żelaznych.

Na zasadzie art. 10 ustawy z dnia 9 paździer­

nika 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwo­

wych i wojska (Dz. U\ R. P. 'N2 116, poz. 924), oraz

art. 43 ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjon arjuszów państwowych

i wojska (Dz. U. R. P. z r. 1924, N2 6 poz. 46) za·

rządza się ,co następuje