Ustawa z dnia 31 lipca 1924 r. zawierająca niektóre postanowienia o organizacji szkolnictwa.

Ustrój szkolny jest jeden dla całego Państwa. Ustawodawstwo o szkołach wszelkiego

typu należy do Sejmu i Senatu z wyjątkiem spraw, przekazanych ustawami państwowemi

kompetencji samorządów.

Szkoły prywatne dla dzieci narodowości ruskiej (rusinskiej), białoruskiej i litewskiej,

zarówno jak dla dzieci wszelkich innych niepolskich narodowości w Rzeczypospolitej

z wykładowym językiem macierzystym, mogą być zakładane na tych samych warunkach, co

szkoły prywatne z językiem wykładowym polskim.

W tych ramach obowiązują na terenie województw: lwowskiego, stanisławowskiego, tarnopolskiego,

wołyńskiego, polskiego, nowogródzkiego, wileńskiego oraz powiatów: grodzieńskiego.

i wołkowyskiego województwa białostockiego w organizacji szkolnictwa państwowego następujące

zasady.

Zasadniczym typem szkoły państwowej na wymienionym w art. 1 obszarze, w myśl zasady

godzenia i łączenia dla zgodnego współżycia ludności narodowo mieszanych ziem, a nie

dzielenia jej, - jest szkoła wspólna, wychowująca na dobrych obywateli Państwa dzieci

narodowości polskiej i niepolskiej we wzajemnym szacunku ich narodowych właściwości.

W szkołach państwowych powszechnych, położonych w gminach, posiadających 25% ludności

ruskiej (rusinskiej), białoruskiej lub litewskiej, na żądanie urzędownie stwierdzone

rodziców 40 dzieci w wieku szkolnym narodowości ruskiej (rusinskiej), białoruskiej

lub litewskiej, należących do jednego obwodu szkolnego, zapewniona im będzie nauka

w języku macierzystym. O ile w danym obwodzie szkolnym niema 40 dzieci w wieku szkolnym,

których rodzice zgłosili żądanie nauki w języku macierzystym ruskim (rusińskim) białoruskim

lub litewskim - językiem wykładowym szkoły jest język państwowy; o ile w danym obwodzie

szkolnym obok rodziców, żądających dla swych dzieci nauki w języku ruskim (rusińskim),

względnie białoruskim, jest conajmniej 20 dzieci, których rodzice żądają nauki w języku

państwowym, wykład jest dwujęzyczny z tem, że połowa godzin zostanie przeznaczona

na naukę w języku ruskim (rusińskim), względnie białoruskim. Jeżeli niema w danym

obwodzie 20 dzieci, których rodzice żądają nauki w języku państwowym, językiem wykładowym

szkoły jest język ruski (rusiński), białoruski lub litewski, istniejące w jednym obwodzie

odrębne szkoły z językiem wykładowym polskim i z językiem wykładowym ruskim (rusińskim)

będą w miarę możności łączone w jedną szkołę wspólną dwujęzyczną.

W szkołach powszechnych 1, 2 i 3 - klasowych zarówno prywatnych, jak i państwowych

z językiem wykładowym niepolskim obowiązkowa jest nauka języka państwowego, zapewniająca

dostateczną dla celów praktycznych znajomość jego w słowie i w piśmie. W szkołach

powszechnych 4, 5, 6 i 7 - klasowych zarówno prywatnych, jak i państwowych z językiem

wykładowym niepolskim obowiązkowo jest prowadzona po polsku nauka języka państwowego,

historji polskiej i nauki o Polsce współczesnej w zakresie, zapewniającym dostateczną

ich znajomość dla przejścia uczni do szkół średnich ogólnokształcących z językiem

wykładowym polskim, względnie dwujęzycznych.

Nowo zakładane państwowe seminarja nauczycielskie na obszarze województw: lwowskiego,

stanisławowskiego, tarnopolskiego, wołyńskiego, poleskiego, nowogródzkiego i wileńskiego

będą dwujęzyczne polsko - ruskie (rusińskie), względnie polsko - białoruskie. Dopóki

nie powstanie seminarjum dwujęzyczne polsko - białoruskie w seminarjach nauczycielskich

województw: wileńskiego i nowogródzkiego będzie obowiązkowa nauka języka białoruskiego

w zakresie, dostatecznym dla prowadzenia nauki w szkole powszechnej z językiem wykładowym

białoruskim. W jednem seminarjum województwa wileńskiego będzie nadobowiązkowa nauka

języka litewskiego.

Na żądanie urzędowo stwierdzone rodziców 150 uczni narodowości ruskiej (rusińskiej)

lub białoruskiej, uczęszczających do szkół średnich ogólnokształcących z językiem

wykładowym polskim jednego powiatu lub miasta, administracyjnie wydzielonego, zostanie

dla zapewnienia im nauki w języku macierzystym utworzona państwowa szkoła średnia

ogólnokształcąca dwujęzyczna w tym lub jednym z pobliskich powiatów. Istniejące obecnie

w tem samem mieście osobne państwowe szkoły średnie ogólnokształcące z językiem wykładowym

wyłącznie polskim i wyłącznie ruskim (rusińskim) będą w miarę możności łączone w jedną

wspólną dwujęzyczną.

W szkołach średnich ogólnokształcących zarówno prywatnych, jak państwowych z językiem

wykładowym niepolskim obowiązkowa jest nauka, prowadzona po polsku, języka i literatury

polskiej, historji i geografji wraz z nauką w Polsce współczesnej.

W państwowych szkołach zawodowych na żądanie rodziców uczni narodowości ruskiej (rusinskiej),

względnie białoruskiej, stanowiących 40% ogółu uczni danej szkoły, nauka prowadzona

będzie w dwuch językach, polskim i ruskim (rusińskim), względnie polskim i białoruskim.

O ile żądania takiego niema, nauka prowadzona jest w języku państwowym.

Do szkół, zakładanych i utrzymywanych przez samorządy z podatków, opłacanych przez

ogół ludności danego okręgu samorządowego, o ile są to szkoły zawodowe, specjalne

i średnie ogólnokształcące, stosują się te same postanowienia o języku wykładowym,

co do szkół zawodowych państwowych (art. o), o ile zaś są to szkoły powszechne- stosują

się do nich postanowienia o szkołach powszechnych państwowych (art. 3).

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego, co do szkół samorządowych i rolniczych w porozumieniu z Ministrami Spraw

Wewnętrznych, względnie Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 października 1924 r. Jednocześnie przepisy,

niezgodne z postanowieniami niniejszej ustawy, tracą moc obowiązującą.