Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 1 września 1924 r. o wykonaniu kontroli nad przestrzeganiem przez spółdzielnie kredytowe przepisów rozporządzenia o lichwie pieniężnej.

§ 1. Dla spółdzielni tr~dniących się czynnościa­

mi banKqwemi Qqrac~a ~i e: termi n skłądania wykazów, o I<tPfych mowa VI § 1 ro zpo rząd zenia Ministra

Skarbu i iY\i!lisŁra Sprawiedliwości z dnia 1 sierpnia

1924 r. q lichwie pi en ię?nej (Dz. U. R. P. N!! 70,

poz. 684) do dnia 5 października 1924 r.

\

§ 2. Kontrola nad wykonaniem przepisów zawcfrtych w rozporządzeniu Rrezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 cze rwca 1924 r. o lichwie pi e niężnej

(Dz. U. R. P. N256, poz. 574~ przez spółdz i elnie, wy·

mienione w § 1 i należące do związków rewizyjnych

(art. 68 i 70 ustawy z dn. 29 października 1920 r.

. o spółdzielni ac h Dz. U. R. P. Ng 111 , poz. 733), może być na podstawie zezwolenia Minis tra Skarbu powierzono związkom rewizyjnym.

§ 3. Spó łdzielnie naleiące do tych zw i ązków

rewizyjnych, które uz y skały prawo kontroli na podstawie § 2 niniej Slego rozporządzenia, czyn ią zadość

obo wiąz ko w i p rzew idzianemu w § 1 ro zporząd z enia

Min istra Skarbu i fl\inistra Sprawiedliwoś c i z dnia

1 sierpnia 1924 r. olidiw ie pi &nię ż nej (D z. U. R. p_

Ng 70, poz. 684), przedstawiając wykazy w oznaczo·

nym terminie w la ~ ciwym związkom rewizyj nym,

§ 4. W razie stwierdzonego przekroczenia przepisów zawartych w § 1 i 2 r oz porządzenią Min istra Skarbu i Ministra Spra w iedliwości l dnia l sierppia 1924 r.

o lichwie pienię żnej (Dz. U. R. P. Na 0, poz. 684), zwią­

zek rewizyjny obowiązany jest zawiadomić o tem

właściwą wł adZE: skarbową II instancji.

Rozporządzenie

§ 5.

f\rt. 8. Przepisy o języku urzęqowania sądów,

ł,m:ędpw prokurątQrs~icn i notarjatu, Qpowiąz Ł!j ące

+ qn lem Qgło~zel1ia.

dotąd, uchyla sie;, z wyjątkiem przepisóW, ooowi ą zu­

jących w województwach poznańskiem, pomorskiem

i ~Iąskiem.

Mini~ter

.

niniejsze wchodzi w ż y cie

Skarpu: W. Grabski

. ~ ,ee j ,

f\rt. ę. ' Wykonapi ę ninieji;;zeJ ustę\wy ppr\l~~ą

siE; Mjnistr~wi SprilWiegliwoŚ<;i.

\

••

. .....,

,

. J

..

•

wnieRia s!uż1i im w sąqach apelacyjnych w LllbliAie i Wilnie w SPI'Q\;.,c;d l, VI którYl:h te ~ą­

cly są instancjami od wyroków, decy~ji i iw

nych załatwień s ą dów , m &jących sieqzibę na

obszarze województw wo ł y rl skie g o i poleskiegq;

b) w sądach i urzędach prokuraŁorskidl, mają­

cych siedzibę na obszarach .wojewópztw poleskiego i nowogródzkiego i okręgu adm ini~tracyji1ego wil eń ski eg o, oraz pO 'JV iató \V grodzi eńskie'go i wolko-..vyskiego w wojewodztwie białosto cki e m, 9bywatclom polskim na-

t,

f\rt. 10. Us tawa mnIejsza wchodzi

z dni.:!m 1 paździ ern i ka 1924 r.

Pr~zypent

flrt. 4. W sądach, wymienionych. wart. 3 lit. a),

b, adwokaci i inni zastępcy stron narodowości ruskiej

(ru si ński ej), lub białoruski ej w sprawach, w których

zastępują strony swej na r odowości, m aj ą prawo uży­

wania ję zyka macierzystego, z wyjątl<iern przemówień (wywodóv.r) przed si.jdem Qr~ eKającym, które

wolno wygł ą S? ilĆ W języku macie rzystym tylko przed

sądami, majqcemi siedzib~ w okręgu sądu apelacyjnego lwowskiego.

.

W tym ostatnim okręgu w wypa dk ącll, w których według, art. 2 dalą\:za się tlómącze ni a urzędo­

we na ję?yk macierzysty, na l eży na żądanie strony

sporz ą d ?ać akty oską rżenia, wyrok i, o rzecze nia (llchwał Y ) i in ne załatwie n ia w d Wll językach: pań s twowy m

. ruskim (rllsjńskim).

•

flrt. 5. Obywntele polscy narodowości ruskiej

(ru sińs kiej) mogą żądać, aby wyroki, orzeczenia (uchwaIy) i inne załatwi e niCl Sądu N ajw yższego by ły sporz ą­

dzone w dv" u językach, t. j. p a ń stwowym i ruskim

w sprawach , w któ rych ten sąd jest instancją od wyroków, uchwal i innych załatwień są­

dów, mających siedzibę w okręgu sąd u apelacyjnego lwo wskiego; żądania powyższe należy przedstawić

p.rzed powzięciem przez Sąd Nąjwyższy decyzji.

(~u sirlskim)

W wypadkach uży'cia 1ęzyka państwo­

i macierzystego obo w i ązu je w raz ie różnicy

t~~st lę z yka p p ńs twowego, 7,: wyjątkie m wypadku,

PFewip?iall@9o VI art. 2 pt1nkt 5. .

flrt. 6.

w~go

Rrt. 7. Przepis art. 1 ma odpowiednie Zi3stosowa tli e w urz<:::dowaniu natarjuszy.

Notąrj\.l~ ~ owi wol no jednak na żądanie sp9 fzą­

cjzać 'lIda prawne milOidzy żyją cymi i na wypaqek

śmierci w j~ zyku m,a cierzystym strony. o ile ona jest

uprawniona do używania tego języka według art. 3

w sądach pierwszej instancji, położonych na obszarze, gdzie notarjusz ma swą siedzibę i akt sporządza .

życie

Rzeczypospolitej: S. WQjcie~bQwski

Prezes Rady .lV\inistrów: W. Grabski

K j ~rownik Minist~ r~twa SprawiedliWQści: Sienl'1fFki

rodowości bi ałoru skiej;

c) w sądach, m ających siedzib G na obszarach '

powiatu święci a ńsk i ego i gmin z większo ścią

lite wską da wnego powiatu trockieGo w okrę­

~u administracyjnym wil e ń s kim, obywatelom

polskim narodo w ości litewskiej.

w

758.

Rożporządzenie

I I

Ministrq Skąrotl

/

z dnia 1 wrz eśn ia 1924 r.

I

Q wY~OJFH1~J.l l~Oi1tf pH n94 prZ~Słr1'8gąl1iern przę :;

li,p.ółdzielnie łm~ąytp \;Ve

pfzepis.ów rozppqfldzę­

nip o lichwi,e ptenifl~nej.

Na mocy § 5 i 8 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dn. 29 q:erwca 1924 r. o lichwie pieniężnej (Dz. U, R. P. Ne 56, poz. 574) ~arządz;a się co

następuje