Ustawa skarbowa na rok 1924 z dnia 29 lipca 1924 r.

Załączonym budżetem administracji na rok 1924 ustala się

kwotą wydatków zwyczajnych na

1.256.433.192 zł.

„ „ nadzwyczajnych „

234.552.451 „

Łączną sumę wydatków państwowych administracji na rok 1924 ustala się zatem na kwotę

1.490.985.643 złotych.

Załączonemi do budżetu na rok 1924 planami finansowo - gospodarczemi ustala się

a)

dla przedsiębiorstw państwowych

rozchody zwyczajne w kwocie 956.639.000 zł.,

na pokrycie których służą wszystkie wpływy przedsiębiorstw, oraz rozchody nadzwyczajne

w kwocie 101.321.650 zł.,

b)

dla monopolów państwowych

rozchody zwyczajne i nadzwyczajne w kwocie 131.170.559 zł., na pokrycie których służą

wszystkie wpływy zwyczajne i nadzwyczajne tych monopolów.

Jako pokrycie ustalonych w art. 1 wydatków administracji oraz ustalonych w art. 2

a) rozchodów nadzwyczajnych przedsiębiorstw państwowych służą preliminowane w budżecie

na rok 1924 dochody zwyczajne administracji w kwocie 859.991.482 zł., dochody nadzwyczajne

administracji w kwocie 374.042.603 złotych, oraz czysty dochód przedsiębiorstw i monopolów

państwowych w kwocie 188.679.742 zł., w łącznej zatem kwocie 1.422.713.827 zł.

Wydatki państwowe, wymienione w art. 3, o ile nie znajdują pokrycia w dochodach preliminowanych

w tym artykule, będą pokryte w drodze operacji finansowych, opierających się na specjalnych

tytułach ustawowych.

Wszystkie wydatki państwowe mogą być uskuteczniane tylko na cele, wymienione w rubrykach

budżetu państwowego i w granicach kredytów, w tych rubrykach ustalonych, przyczem

wszystkie kredyty, preliminowane w budżecie na rok 1924, mogą być otwierane za zgodą

Ministra Skarbu drogą miesięcznego ustalania wysokości kredytów.

Przepis niniejszego artykułu nie dotyczy części II i III budżetu.

Otwieranie kredytów, nie objętych budżetem, może nastąpić tylko na wniosek Ministra

Skarbu, zatwierdzony w drodze ustawodawczej pod warunkiem, że równocześnie zostaną

otwarte nowe, wystarczające źródła pokrycia.

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwej władzy naczelnej w razie potrzeby

1)

Przenosić kredyty z pozycji do pozycji w obrębie każdego paragrafu oraz między paragrafami

2 do 7 w obrębie każdego działu poszczególnej części budżetu administracji, względnie

między paragrafami, obejmującemi wydatki rzeczowo - administracyjne, w obrębie każdego

działu planów finansowo - gospodarczych przedsiębiorstw i monopolów państwowych.

W części VI i IX budżetu Minister Skarbu ma prawo przenoszenia kredytów z pozycji

do pozycji w każdym paragrafie oraz między wszystkiemi paragrafami w obrębie tego

samego działu, jednak tylko odnośnie do wydatków rzeczowych.

2)

Zwiększać wydatki zwyczajne, przewidziane w planach finansowo - gospodarczych przedsiębiorstw

i monopolów państwowych, z wyjątkiem wydatków administracyjnych i osobowych, stałemi

etatami przewidzianych, o ile to nie spowoduje zmniejszenia dochodu czystego danego

przedsiębiorstwa lub monopolu państwowego.

Prawa, przyznane Ministrowi Skarbu w ustępie pierwszym punktu 1 niniejszego artykułu,

przysługują odnośnie do części II budżetu na rok 1924 Marszałkom Sejmu i Senatu, a

odnośnie do części III budżetu - Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, ważne są do dnia 31 grudnia 1924 r. Po

tym dniu mogą być zużyte w ciągu okresu, nieprzekraczającego dwuch miesięcy, pod warunkami,

które ustali Minister Skarbu.

Wszystkie wydatki państwowe, dokonane na mocy ustawy z dnia 10 stycznia 1924 roku.

O prowizorjum budżetowem na czas od 1 stycznia do 31 marca 1924 r. (Dz. Ust. № 4,

poz. 27) i ustawy z dnia 11 kwietnia 1924 r. o prowizorjum budżetowem na czas od 1

kwietnia do 30 czerwca 1924 r. (Dz. Ust. № 40, poz. 422), mają być zarachowane na

właściwe rubryki załączonego budżetu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

stycznia 1924 r.

Równocześnie tracą moc wymienione w art. 9 ustawy oraz zawiesza się na czas trwania

niniejszej ustawy działanie przepisu o upoważnieniu Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

w przedmiocie przenoszenia kredytu w obrębie całego budżetu Kontroli Państwowej (ustęp

3 art. 29 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 r. o kontroli państwowej, Dz. Ust. № 51, poz.

314).

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.