Ustawa z dnia 9 lipca 1924 r. o rozciągnięciu mocy obowiązującej: a) ustawy z dnia 14 maja 1923 r. w przedmiocie państwowego podatku przemysłowego i b) ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o opłacie stemplowej od sprzedaży przedmiotów zbytku na górnośląską część województwa śląskiego.

Na górnośląską część województwa śląskiego rozciąga się, poczynając od roku podatkowego

1924, moc obowiązującą: a) ustawy z dnia 14 maja 1923 r. w przedmiocie państwowego

podatku przemysłowego (Dz. U. R. P. № 58 poz. 412), z wyjątkiem artykułów 120, 124

i 125 wspomnianej ustawy, i b) ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o opłacie stemplowej

od sprzedaży przedmiotów zbytku (Dz. U. R. P. № 79 poz. 528).

Część 1 taryfy, załączonej do art. 23 ustawy z dnia 14 maja 1923 r. w przedmiocie

państwowego podatku przemysłowego (Dz. U. R. P. № 58 poz. 412), a zawierającą podział

miejscowości na klasy, uzupełnia się w sposób następujący

Klasa I. Miasta: Katowice, Królewska Huta.

Klasa II. Miasta: Lubliniec, Mysłowice, Pszczyna, Rybnik, Tarnowskie Góry.

Gminy i obszary dworskie: Pszczyński Zamek, Radzionków, Tychy.

Powiaty: katowicki, z wyłączeniem gmin: Kończyc, Makoszowych i Pawłowa, i świętochłowicki.

Klasa III. Miasta: Mikołów, Wodzisław, Żory.

Gminy i obszary dworskie: Ligota Pszczyńska, Łaziska Górne, Łaziska Średnie, Murcki,

Kończyce, Makoszowy, Pawłów, Paniów.

Powiaty: rybnicki, z wyłączeniem Rybnika, tarnogórski, z wyłączeniem Tarnowskich Gór

i Radzionkowa.

Klasa IV. Wszystkie inne miejscowości i powiaty.

Uwaga: Miasta, miasteczka, gminy i obszary dworskie, nie wymienione osobno w powyższej

klasyfikacji, zalicza się do tej samej klasy, do której zaliczono odnośny powiat.

Ceny świadectw przemysłowych, o których mowa w części drugiej art. 23 ustawy z dnia

14 maja 1923 r. (Dz. U. R. P. № 58 poz. 412), ustanawia się w kwotach, podanych w

tabeli № 1, załączonej do niniejszego artykułu.

Za karty rejestracyjne na oddzielne składy (art. 22 część 1 i 3 oraz art. 23 część

3 wspomnianej ustawy), utrzymywane przez przedsiębiorstwa handlowe i przemysłowe,

uiszcza się osobno stałą opłatę w wysokości 10 złotych.

Przy przedpłacie (art. 7 lit. a) będą pobierane na rzecz związków samorządnych dodatki

do wszystkich świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych

a)

na rzecz związków samorządnych - w wysokości 50%,

b)

na rzecz Izby Handlowej i Przemysłowej, tudzież Izby Rzemieślniczej-w wysokości 15%.

Za podstawę do obliczenia tych dodatków służą ceny świadectw przemysłowych i kart

rejestracyjnych, przeliczone zgodnie z artykułami 5, 6 i 11 ustawy z dnia 6 grudnia

1923 r. (Dz. U. R. P. № 127, poz. 1044) na złote, a podane w tabeli № 2, załączonej

do niniejszego artykułu.

Nie potrąca się od sum podatku przemysłowego, przypadającego od obrotu w myśl artykułu

4 do 6 i art. 56 oraz art. 119 ustawy z dnia 14 maja 1923 r. w przedmiocie państwowego

podatku przemysłowego

a)

kwot przedpłaty, uiszczonych w formie świadectw przemysłowych na zasadzie art. 7 lit.

a) tejże ustawy oraz art. 3 niniejszej ustawy,

b)

dodatków, oznaczonych w art. 4 niniejszej ustawy.

Poczynając od roku podatkowego 1924 tracą moc obowiązującą wszystkie sprzeczne z niniejszą

ustawą postanowienia ustaw pruskich oraz ustaw i rozporządzeń śląskich, a w szczególności

a)

pruska ustawa z dnia 24 czerwca 1891 r. (Zb. Ust. prusk. str. 205) o podatku przemysłowym,

zmieniona częściowo przez pruską ustawę z dnia 14 lipca 1893 r. (Zb. Ust. prusk. str.

152) o daninach komunalnych i przez ustawę z dnia 14 lipca 1893 r. (Zb. Ust. prusk.

str. 119) o zniesieniu bezpośrednich podatków;

b)

ustawa z dnia 27 lutego 1880 r. (Zb. Ust. prusk. str. 174) o podatku od składów wędrownych;

c)

ustawa z dnia 18 lipca 1900 r. (Zb. Ust. prusk. str. 294) o podatku od składów kupieckich;

d)

ustawa z dnia 3 lipca 1876 r. (Zb. Ust. prusk. str. 247) o podatku od przedsiębiorstw

wędrownych;

e)

ustawa niemiecka o podatku obrotowym z dnia 24 grudnia 1919 r. (Dz. Ust. Rzeszy str.

2157) w brzmieniu ustawy z dnia 8 kwietnia 1922 r. (Dz. Ust. Rzeszy część I str. 373).

Kwoty podatkowe, wpłacone na rok 1924 na podstawie ustaw, wymienionych w ustępach

a) do e) niniejszego artykułu, będą zaliczone na poczet należności, przypadających

w myśl przepisów ustawy niniejszej.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.