Rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 15 lipca 1924 r. o nadaniu nowego brzmienia rozporządzeniu o przyjmowaniu i wydalaniu robotników i pracowników podczas okresu demobilizacji gospodarczej z dnia 12 lutego 1920 r.

§ 9.

RO~P.(H?&dle f'lię

z dniom esłos~~l'Iia.

Miniej§zł

wl:hod~j

ty<:ie

w

c,:zynnościami.

.

§ 2.

643.

.

Rozporządzenie

J'.\inistra Pracy i Opieki

. . Społec:~nej

Uczestnikami wojny w rozumieniu niniejszego

są te osoby, które uzyskały prawa

uczestnil<6w wojny pr~ed demobilizacją woj skową •

rozporządz enia

I

z dnia 15 lipca 1924 r.

§ 3.

(') nadaniu nowego brzmienia rozportądJ: enlu

przyjmowaniu i wydaJaniu robotriików i prac;ownik6w podczas okresu demobBizacji gospodarc2;ej z dnia 12 lutego 1920 r.

.

Przedsi~biorcy i właściciele biur, ni~ wyłi1łczając

korporacji o charakterze publiczno-prawnym, są obo- .

viiązani, z zastrzeżeniem § 11 niniejszego rozpor~ą ­

dzenia, do ponownego przyjęcia tych uczestników

wojny i jeńców cywilnych, którzy w dniu 1 s ierpnia

1914 r. byli zatrudnieni jako p~cownicy w ich lakładz ie lub biurze. Ten sam obowiąz~k mają ci sami pracodawcy wz~IE:c;iem · uczest nik6w wojny, któr4Y

1 sierpnia 1914 r. ódbywali służbę w wojsku, lub marymirce i z tego powodu porzucili poprzednie zaj~­

cie. Wreszcie rozciąga się obowiązek ponownego

przyjęcia na tych uczestników wojny, którzy w chwili

jej wybuchu UC%e:szczali jeszcze do szkoły i dopIero

potem stali się pracownikami, jeżeli wprost z pierwszego miejsca pracy wstąpi'li do służby wojskowej lub

marynarki.

Obowiązek ponownego przyję<ia upada, j~żeli

pracownicy dali ważny - powód do wypowiedzeriia bez

zachowania okresu wypowiedzenia i z tego powodu

zostali zwolnieni, albo jeżeli pracodawca dowiedział .

sit1 o tym ważnym powodzie dOIliero po wystąpieniu

pracownika 4 zakładu lub biura Z innych powodów.

Niema równi eż obowiązku ponown-ego przyjęela, j eżeli co do d,mego pracownika istnieje ważny powód,

który uprawniałby pracodawcę do wypow ied:z:enia

bez zachowaniZ! okresu wypowied;?:enia w fazie trwania stosunku sluil:>owego.

Q

Na I'0d~tawie § 4 i § 5 rozponądzenią Rady

Ministrów l dnia 4 ezerwca 1924 r. w sprawię zmia-

ny wxgh;dnie uzupełnienia niektórych postanowień

memiecklch rozporządleri, dotyczą;:,;y~h demobilizacji gospoąarczej w górnośl ąskiej

cz~~ki

Wojewódltwa Sląskiego (Dz. (J. R. P. N2 58 poz. 587)

zarządza się <:0 nastę puj e

§ 1. Rozporządzenie niemieckie NHnisŁra P racy

o przyjmowaniu i wydalaniu robotni ków i pracowników podczas okresu demobilizacji gospoda rczej

z dnia. 12 lutego 1920 r. (Dz. U. Rzeszy Ni em.

str. 218) otrzymuje nowe brzmienie, podane w ;zał(1cznlku do niniejszego rozporządzenia.

/

Za pracowników uważani Sit równiei U~2;niowie

i osoby, które przechodzą prz~pisowe wY!$zkolenie

w j~dnym l; wyiej wymleniony<::h z~wodÓw.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

.

Minister Pracy i Opieki Spolee:wej: ~. Darowski

';

Załąl;znik (do poz. 643).

o pr'yjmowaniu i wydalaniu

robotników i pracowników podcJ:a's okresu de-

§ 4.

Roqonądzenie

mobUb;Gcjl gospodarC;l:ej.

§ 1.

I

.

Pracownikami Vi znac;;z:eniu przepisów poniższych są

'

a) osoby, kt6re na podstawie stosunku służbo­

wego są zat rudnione w zakłE\dzle pracy jako

robotnicy, czeladnicy, pomocnicy lub na podobnych stanowiskach (robotnicy);

b) osoby, które w myśl ustawy ubezpieczeniowej dla pracowników z dn. 20 grudnia 191 1 r.

(Oz. U. R~. str. 989) podlegają obowiązkowe­

mu ubezpieczeniu. wliczając osoby, kt6re na

I

ObowlZ\;z:ek ponownego pr2:yj~cia wygasa, jeieU

pracownicy nie zgłoszą si~ w c:Iągu dwóch tygodni

do swych poprzednich 'p racodawców, celem natych. miastowego podj~cla poprzedniej pracy. Okres obo- ·

wi ązkowego zgłaszania się wynosi 6 tygodni dla

. uczestników wojny, powracających z niewoli i osób,

wracających z 'o bozów jeńców cywilnych.

Okres powyższy rozpoczyna się z d niem przepisowego zwolnienia dla uczestników wojny, którzy

w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

nie są jeszcze zwolnieni z wojska, a dla jeńców cywilnych, którzy jeszcze nie posiadają prawa wolnego l

obioru miejsca zamieszkania, z dniem uzyskania tego

pozwolenia. Dla zwolnionych już uczestników wojriy

/

1"-

"'\

973

Dziennik Ustaw. Poz. 643.

I

4. byli samodzielnymi przedsiębiorcami, lec:e

oraz dla jeńców cywilnych, którzy mają · awo wolwskutek

wojny nie prowadzą już żadnych przedsię­

nego obioru miejsca zamieszkania, okresy zgłaszania

biorstw, jak róv.mież nie polecili prowadzenia swych

się, ustalone w niniejszem rozporządzeniu, wchodzą

_

na miejsce okresów, których bieg rozpoczął si~ przedsiębiorstw osobom innym.

w myśl' Aozporządzenia z dn. 3 · września 1919 r.

Przepisy § 4 o zgłaszaniu sie: mają tu zasŁo­

(Dz. U. R. str. 1500) przed wejściem w życie ninIej- sowanie.

szegorozporządzenia i jeszcze nie upłynął. Jeżeli

§ ~.

okreSy zgłaszania się w myśl rozporządzenia z dnia

3 września 1919 r. już - upłynęły w chwili, gdy niniejObowiązki, wymienione w §§ 3, 5 i 6 przechoste rozporządzeni.e weszło w życie, to ustajF prawo dzą na prawnych naste:pców poprzednich pracodawdo da~szych ros~czeń. Okres rozpoczyna się z dniem ców, oraz na te osoby, które dalej prowadzą przedprzepisowego zwolnienia, jedn~kże. najpóżniej do siębiorstwo albo biuro, jako faktyczni następcy podnia 31 marca 1920 r. Dla już zwolnionych uczest- . przednich właścicieli. TQ samo ma miejsce w razie

ników wojny, którzy należą do siły zbrojnej lądowej kilkakrotnej zmiany własności w drodze spadku, albo

I~b marynarki, lub znajdują się w organizacjach wojkilkakrotnej zmiany właścicieli 'tflanego przedsi~­

skowych czy marynarskich, przeznaczonych do utrzy- biorstwa.

mania wewnętrznego porządku lub obrony granic

§ 8.

j którzy w przeciągu 6 tygodni od chwili ich zwolnienia ze służby wojskowej lub, o ile są robotnikaPonowne przYJęcIe winno nastąpić w ciągu

mi ' do 6 lutego 1919 r., o ile ząś pracownikamidwóch

tygodni od zgłoszenia się, o ile dzięki okodo 23 lutego 1919 r., wstąpili do siły zbrojnej lądo­

licznościom specjalnym ,nie . jest konieczne przędłu- .

wej, marynarki, lub innej z Wymienionych/ organizacji.

,

.

,;

Okres zgłaszania · się rozpoczyna się z chwilą zwol- żenie tego okresu.

Ponownie

przyjęci

winni,

w

miarę

moźności,

)

nienia, najpóżniej jednak dn. 31 marca 1920 r. dla

być

zatrudnieni

w

,ten

sam

sposób,

co

przed

zwal·

już zwolnionych uczestników wojny, którzy bezponieniem, uczniowie zaś na takiem stanowisku, jakieśrednio po swem zwolnieniu z ostatniego oddziału

wojskoweg.o lub zapasowego oddziału wojskowego by osiągnęli w razie normalnego kontynuowania

albo z ostatniego urzędu wojskowego lub morskie- nauki, o ile dadzą dowód uzdolnienia. Ponownie

go zostali przyj ęci na mocy służbowej umowy cy- przyjętym nie przysługuje prawo żądania pełnomoc·

nictwa lub prawa zastępstwa.

wilnej do przeprowadzenia rozbrojenia.

'

Ponownie przyjęci winni wykonywać również

l'

inne roboty, które słusznie mogą być im powierzone. ,

§ 5.

l

I

§ 9.

Uczestnity wojny i jeńcy cywilni, którzy zmie·

nili jako pracownicy od 1 sierpnia 1914 r. swoje

Przyjęci ponownie mają prawo do wynagrodze- ·

miejsce pracy, mogą żądać ponownego przyjęcia do nia odpowiadającego temu, jakie przyznawane jest

pracy od tego pracodawcy, u którego byli Qstatnio w tych samych 'warunkach innym pracownikom zazatrudnieni, jeżeli wydział pojednawczy (komisarz de- kładu lub biura.

mobilizacyjny) zwolnił w myśl §§ 22 i nast. niniej,szego rozporządzenia, zobowiązanego zgodnie z § 3

§ 10.

pracodawcę od obowiążku ponownego przyjęcia. To

Przyjt:;d ponownie mogą być z uwzględnieniem

roszczenie pracownika jest wszakże o tyle ograni§

12

zwolnieni naj wcześniej po upływie trzech mieczone, że ten· drugi pracodawca, do l~tórego zgło­

szono . roszczenie, winien przedewszystkiem przyjąć sięcy od chwili ponownego przyjE(cia i to tylko

do pracy tych pracowników, do których przyjęcia w końcu miesiąca kalendarzowego. Wypowiedzenie

w tym terminie ważne jest nawet wówczas, gdyby

obowiązany jest, w myśl § 3. Okres zgłaszania siE

wynosi dwa tygodnie i rozpoczyna się z dniem, według z\'~kłych przepisów prawnych było w tym

w którym pracownik został zawiadomiony o zwol- ' terminie medopuszczalne; termin wypowiedzenia wy.

niepiu pierwszego pracodawcy, do którego zgłoszono nosi w ostatnim wypadku 6 tygodni.

roszczenie.

§ 11.

I

§ 6.

Obowiązek ponownego przyjęcia nie istn!e)e,

jeżeli wykonanię jego jest zupełriie czy też CZęSC10 Magą żądać ponownego przyje:cia od ostatniego

pracodawcy, u którego po 1 sierpnia 1914 r. byli wo niemożliwe, wobec specjalnych warunków zakła­

zatrudnieni, jako pracownicy, uczestnicy wojny i jeńcy du, jak warunków góspodarczych zakładu, możności

zatrudnienia pracowników, i nie może być osiągnięte

cywilni) którzy w dn. 1 sierpnia 1914 r.

przez rozłożenie pracy (§ 12). Nie istnieje on również

1. byli bez zajęcia, albo

jeśli pracownicy byli przyjęci tylko do chwilowego

2. byli zatrudnieni zagranicą i nie mogli być . zastępstwa, lub do jakiegoś celu przejściowego.

przyje: ci ponownie n~ podstawie § 3, albo

W porozumieniu z prawnem przedstawicielstwem ro3! byli zatrudnieni w zakładach lub biurach, botniczem albo w braku' tegoż z większością robotktóre następnie; jednakźe przed wygaśnięciem prawa ników lub pracowników określa się, jacy pracownicy

' pracownika do ponownego przyjęci a w myśl § 3, zgodnie z powyższe m nie muszą być ponownie

przyjęci.

./

zostały zwlnie:te, albo

. ,

,

/

I

Dziennik Ustaw. Po~. 643.

§ 12.

Wydalenia celem ponownego przyjęcia pracowników (§§ 3, 5 do 7) lub celem zmniejszenia

liczby pracowników ponad 50f0 ich liczby miesięcznie

przeprowadzone być mogą tylko, jeżeli pracodawca

z powodu warunków produkcji nie może zatrudnić

dotychczasowej liczby robotników przy jednoczesnem

skróceniu ich czasu pracy" (rozłożeniu pracy) nie poniżej 24 godzin tygodniowo i to za zgodą Ministra

Pracy i Opieki Społecznej, względnie osoby przez

niego upoważnionej.

W razie rozłożenia pracy pracodawca jest uprawniony do odpowiedniego zmniejszenia płacy lub poborów pracowników, zatrudnionych przez, czas skrócony. Zmniejszenie to jednakże nastąpić może dopiero od chwili, w której w myśl obowiązujących

ogólnych przepisów ustawowych lub umownych,

poza przepisami ustępu l-go, dopuszczalne byłoby

wydalenie danych pracowników.

'

Przepis zdania l-go ustępu l-go nie ma zastosowania przy wydalaniu pracowników, przyjętych

tylko do chwilowego z.astępstwa lub dla jakiegoś

celu przejściowego.

Do liczby 50f0, wymienionej w ustępie l-ym;

nie wlicza się osób, które mają zapewnioną dostateczną, wystarczającą n,a utrzymanie rentę inwalidzką

lub stałą zapomogę, rentę zastępującą. Kategorje

pracowników, które podlegają temu przepisowi,

określi Minister Pracy i Opieki Społecznej lub osoba

przez niego upoważniona. Nie podlegają oni przy

wydalaniach ograniczeniom ustępu l-go.

Przepisy ustępu 4-go nie ograniczają praw inwalidów, zastrzeżonych w ustawie o zatrudnianiu

ciężko uszkodzonych z dn. 6 kwietnia 1920 r. (Dz.

U. R. str. 458) i rozporządzeniu z dn. 21 kwietnia

1920 r. (Dz. U. R. str. 591) w sprawie wykonania

§§ 5 i 10 ustawy o zatrudnianiu ciężko u'szkodzonych z dn. 6 kwietnia 1920 r.

1

/

lub poborów, to pracodawca winien jest zw~ócić

urzE:dowi, który zapomogi wypłacał, udzielone przez

ten czas zasiłki dla bezrobotnych wraz z ewentualnttmi dodatkami rodzinnemi. Ma on prawo potrącić

wpłaconą sumę z wynagrodzenią należnego pra·

cownikowi. Pracownikowi musi jednak pozostać

w okresie, w ciągu którego ma on prawo do wynagrodzenia, kwota dzienna w wysokości zasiłku dJa

bezrobotnych łącznie z dodatkiem na rodzinę, przysługującym mu w razie bezrobocia. Jeżeli pracownicy zakładu albo biura otrzymywali wskutek przej, ściow~go wst-rzymania lub ograniczenia pracy zasiłki

dla bezrobotnych, zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządze­

nia Rzeszy o pomocy dla bezrobotnych, za okres

czasu, za który pracownik otrzymywał zasiłek dla

bezrobotnych, to odpada obowiązek zwrotu w wysókości odpowiedniej kwoty.

Ust. 1 zdanie 1 i 4 mają odpowiednie ,zastosowanie, jeżeli pracownikowi przysługuje prawo do

odszkodowania wzamian za prawo do płacy lub poborów, wskutek odmowy ponownego przyjęcia lub

wydalenia z pogwałceniem przepisów niniejszego

rozporządzenia~

§ 15.

Komisarz demobiIizacyj~y moie zobowiązać do

pewnej określonej minimalnej liczby uczestnikow wojny albo jeńców cywilnych przedsiębior­

ców takich zakład~w lub właścicieli takich biur, które

zatrudniają przeciętnie conajmniej 20 robotników

lub 10 pracowników, lub też które powstały lub, zostały ',

znacznie powiększone dopiero po 1 sierpnia 1914 r.

Przepisy us~ępu l-go nie mają zastosowania do

korporacji o charakterze publiczno-prawnym. Nakaz

komisarza demobilizacyjnego jest niedopuszczalny

w stosunku do takich pracodawców, którzy dobrowolnie i bez jakiegokolwiek istotnego powiększenia

zakładu lub biura powiększyli od 1 września 1919 r.

swój personel pracowniczy o 50f0 przez przyjęcie

pracowników kate~orji, określonej w ustępie 1-ym.

przyjęcia

§ 16.

§ 13.

Jeżeli

mają

być

wydaleni pracownicy celem

zmniejszenia ich liczby, to winny być przy wyborze

zbadane przedewszystkiem warunki pracy, szczególnie

zaś możność zastąpienia poszczególnego pracownika

w stosunku do potrzeb gospodarczych przedsiębior­

stwa. Pozatern winny być uwzględnione wiek i czas

pracy oraz stan rodzinny pracownika, aby w miarę

możności zostali zatrzymani starsi, , dłużej zatrudnieni

pracownicy oraz mający na swem utrzymaniu niezdolnych do zarobkowania członków rodziny. To samo dotyczy samodzielnych niegdyś przedsiębiorców

i takich pracowników, którzy do 1 sierpnia 1914 r.

albo pOżniej pracowali zagranicą, jak również uczniów

i osób, !,tóre przechodzą przepisowe wyszkolenie.

Inwalidzi wojenni i rodziny ofiar wojny winni być

specjalnie uwzględniani.

§ 14.

,

Jeżeli ptacownik pobierał zapomogę dla bezrob.otnych podczas okresu, za który przysługuje mu

w myśl niniejszego rozporządzenia prawo do płacy

Obowiązek taki może być kaidoraz9,wo nało­

tylko na--przeciąg trzech miesięcy i tyłko o tyle, ,

o ile wykonanie jego jest dla pracodawcy możl,iwe

dzięki specjalnym warunkom jego zakładu lub umożli­

żony

wione być może przez rozłożenie pracy (§ 12). Jewskutek ponownego przyjęcia pracowników konieczne' jest rozłożenie pracy, to nakaz komisarz,a

demobilizacyjnego winien wyznaczyć pracodawcy

okres odpowiedni celem zorganizowania r~chl! w za-

żeli

kładzie.

, Nakaz komisarza demobilizacyjnego winien być

zniesiony, gdy żachodzi niemożność jego wykonania

'(ust. 1).

Nakaz staje się obowiązującym z, chwilą dorę­

czenia pracodawcy_ Może on w drodze zażalenia być

w ciągu dni 5 zaskarżony przez osoby zainteresowane do Ministra Pracy i Opieki Społecznej. Miotster Pracy i Opieki Społecznej rozstrzyga ostatecznie.

§ 17.

Jeżeli komisarz demobilizacyjny skorzystał z przysługującego mu zgodnie z § 16 uprawnienia, to pra·

,.

,)

I'

.f

I

Dziennik Ustaw Poz. 643.

N265.

- ----._._---_._----------------

-~ -

co~aw,caobowiąz,ąny jest przyjąć określorlą w naka- kÓ~ -Or~-z- § 13-,--rozstrzygzf -'Minister --' i'racy i 'Opieki

zie liczbę osób z 'pośród zgłasz.ającycn się do pracy, Społecznej ląb osoba przez niego upoważniona (ko·

które VI myśl § 16 wchodzą: w - rachubę i óadają się ' misarz demobilizacyjny); dla pozostałych zaś sporó":,,,

dla jego za ,kłądu, jako posiadające odpowiednie wy- wynikłych przy zastos.o waniu niniejszego rozporządze­

kształceriie~ ' warunki fizyczńe i godne zaufania.

nia, właściwy" je,s t wydział pojednawczy, przewidziany

,.,. ' _. ,. 'Osoby ' przyjęte wjnnyotrzym~ćodpowiednie VI § 15 rozPQrząc;lzenia.o umowach zbiorowych, ko. zatrudnienie. Są one obo,wiązane do wykony.wania mitetach- robotników i pracowników . i o ' załatwianiu

wszelkiej pracy, jaka słuszn~e · możebyć od nich wy: sporów z dziedziny pracy z d. 23 grudnia 1918 r.

'i magamI i otrzymują wynagrodzenie . odpowiadające (Dz. U. , R. str. 1456) i ,to wyłącznie, o ile spory

", tem\l, które otrzymują inni pracownicy zakładu lub dotyczą pretensji o ponowne przyjęcie (§§ 3 do 8

, . . : biiJra w ' jednakowych warunkach.

ust. .1, § 11) lub o przedłużenie albo wznowienie stosunkupracy (§§ 10, 12 i 18). Właściwość terytor..

jalną wydziału określa siedziba zakładu lub biura

§ · 18.

przedsiębiorstwa.

Przyj~cie do pracy winno nastąpi': na czas waźJeżeli przedsiębiorca odmówi/ponownego przy' ności na;"; : lZu ,w ydanego w myśl § 15. W ciągu tego

jęcia lub wydalił bez wypowiedzenia z powodów, któokresu liczba pracowników nie . może być z[l1niejszo-re według przepis'ów uprawniają do rozwiązariia sto' na Przy wydalaniach -z pog\'.<ałceniem . niniejszych sunku służbowego bez zachowania okresu wypowie-

,przepisów mają odpo;-vieqnie . zastos'o wanie przepi- dzenia, to wydział pojednawczy winien zawiesić ' posy § 14.

'

, .

stępowanie, jeżeli wobec odmowy ponownego przy-,

,

Po upływie okresu oznaczo.ne§o w ,. ńakazie ko-' jęcia IU'b wobec wypowiedzenia toczy się postępomisarza ' d'e mobiiiza cyjneg0 (§ .16 ust. 1, zdanie 1) lub wanie sądowe lub jeżeli ję!dna ze stron wnosi o zapo zniesiedi.u n[lkazu(§ 16 ust, 2) mogą, być dokonane wieszenie postępowania celem . spowodowania orze,' wydalania;. pracowni~ó,wprzyjf;ty ~h; wypowiedzenia' . czenia sądowego. Postępowanie zostaje wznowione.

, w , tYF1l czasję są dozwolone t;)GlWe't ,v:Jówcza.s, gdyby" jeżeli w' ciągu czterech tygodni od zgłoszenia wnios. .wmyśl obowiązt)jący,ch . przepi.sów · prawnych były ' ku o zawieszenie nie zostanie udowodnione wniesie• w .:tym terrnin-ieni1'!dpPu4.zcz,al,he. J Ej rmin }'łypowi (: i nic' skargi lub jeżeli z'apadło prawomocne orzeczenie

-. ł .

, clz€nia _:: \V~nosi~ w t.Y.~ .'- \vyppp~:u : mies},\~. , pr~y cz~-śs.ądo\J/e, odma\viające praw~a_ do zwolnienia bez wy"., ciowem znje~ieniu: ': na,k,azu ~pracoP~"Yća może z po- powiedzenia.

:,

f śród. Pf zyjętyc,h.. (§ 1"6) . ~yqrR~pr~sowrri~k,6w,

podle§ 22.

. gający<!h: .zwolnjenlu, z m\i~gI~4nieriiert;l pr+:epi~ów § 13

, niniejszego f.Q:zporządzęnia : ..,

' ," - .

Postępowanie przed wydziałem pojednawczym

odbywa się według przepisów rozporządzenia z dnia

§ 19.

23 gru·dnia 1918 r. z z.astrzeżeniem, że również po/

szczególni pracownicy mogą się odw.oływać do wy"

:Jeźeii" p'racqdąwca odD1a'i.'/ią · przyjęcia zgłaszają­ . 'działu

pojedhawczego.

.

cego ,.. si~ w .myśl '§ ,. 1,7, to pr'a cownikowi ' lemu nie

Jeżeli żądanie przedłużenia lub wznowienia sto: pr~ysłLl,9wi~:, l?r~'łIp , ą~ ż~d njfh ..~ dalszych ' · roszczeń

sunku służbowego (§§ 10, 12 i 18) wnosi się łącznie

"Yzględem pri:lcodawcy. .

.;,' ,

."

Pracodawcy, którzy uchylZlją , się . w sposób ka- ze sprzeciwem z mocy § 84 lub § 96 . ust. 3 ustawy

rygodny od obowiązku przyjęcia do pracy w myśl o radach załogowych, to w orzeczeniu rozjemczem czy

§ 17, mogąby~ Rrzez właściwy ,urząd pojednawczy to wydziału pojednawczego, czy też komisarza demokarani grzywną ' dó tysiąca złotych za każde nieobsa- bilizacyjnego (§ 21 ust. 1); wiol}.a być uwzględniona

;dzone miejsce,WY4naczona gtzywna może być przez sprawa słuszności zgłoszonych żądań zarówno z mo"komisarza demobilizacyjnego "uznana ,zę podlegającą cy niniejszego rozporządzenia', jak i ustawy o radach

' wyegzekwowaniu, i; wówczas ' ściągana de~t jak podat- załogowych.

.; ki gminne. Kwota ·ta .winna być wpłacona do ' głów­

ne~go urzędu opieki nad , inwalidami wojennymi i ro§ 23.

dzinami ofiar wojny' i zużytkowana na rzecz pracowW sporach. w myśl § 21, może komisarz de- .

ników-inwalidów wojennych.

mobilizacyjny odwoływać się do wydziału pojednawczego i popierać sprawę jako strona, przeZ zgłasza ­

§ 20

nie wniosków i branie udziału w rozprawach.

Przepisy ninj.::jsze nie dotyczą postanowień prawnych o przyczynach rozwiązania stosunku służbowe­

go bez ' zachowania okresu wypowiedzenia.

. K.oniecżność przejściowego wstrzymania ruchu

zakładu wskutek braku węgla lub surowca nie jest

. uważana za ważny powód w rozumieniu powyższych

przepisów.

§ 24.

KOmisarz· demobilizacyjny może uznać orzec~e­

nie rozjemcze wydane zgodnie z § 21 za obowiązu­

jące.

Odpowiedni wniosek winien być przez jedną

ze stron zgłoszony MI okresie dwutygodniowym. Jeżeli orzeczenie rozjemcze dotyczy ponownego przy• jęcia lub wydalenia pracowników, komisarz demobi§ 21.

lizacyjny może wyznaczyć podlegających ponowneSpory, wynikłe przy stosowaniu § 12 w wypad- mu przyjęciu lub dalszemu zatrudniahiu. Decyzja jekach wydaleń cel,e m zmr;Jiejszenia liczby pracowni- go jest ostateczna.

/

_\

./

•

.'

/

..

1(g 65.

Dziennik Ustaw. Poz. 643.

Jeżeli orzeczenie w wypadku § 22 ust. 2 głosi,

zarówno roszczenie z ' mocy niniejszego rozporzą. dz·e nia, jak roszczenie ż mocy- ustawy o radach załogowych . jest uzasadnione, to uznanie o~zeczenia

rozjemczego za obowiązujące ma ten skutek, że dalsze zatrudnianie pracownika winno odbywać się

zgodnie z postanowieniami ustawy o radach załogo­

wych. W tym wypadku poprzednie oświadczenie

pracodawcy, że odmawia dalszego zatrudniania pracownika (§ 87 ust. 3 ustawy o radach załogowych),

uważa si~ za niebyłe, wypłacone odszkodowanie winno być przez pracownika zwrócone lub zaliczone ną

po<:zet jego wynagrodzenia umownego.

Jeżeli orzeczenie rozjemcze w myśl ust. l i 2

uznane zostaje za obowiązujące, to uważane są za

zawarte pomiędzy pracodawcami a pracownikami takie umowy o pracę, które odpowiacłają treści orzeczenia rozjemczego, o ile zaś orzeczenie to nie przewiduje unormowania tej sprawy" to umowom o prace; pracowników tej samej kątegorji.

że

jemczego. Przysługują mu przy tern uprawn1enia

bezstronnego przewodniczącego. Jeżeli taki przewodniczący istnieje, to nie bierze on udziału w danej rozprawie.

!

§ 27.

W fazie sporów o płace, pobory lub inne warunki pracy komisarzowi demobilizacyjnemu {Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej lub os'o bie przez

niego upoważnionej) przysługują uprawnienia §§ 23

do 26 niniejszego rozpo rządze nia. Może on również zwracać się do komisji pojednawczych, które

w myśl § 20 rozporządzenia z d . 23 grudnia 1918 r.

7astępują wydział poj~dnawczy.

§ 28.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z .:łniem

zamiast rozporządzenia ~ dnia 12 lutego

1920 r. (Dż. U. R. str. 218).

ogłoszenia

§ 25.

W razie przekroczenia . przepisów mmeJszego

rozp9rząqzenia

'-

przez wydział pojednawczy komisarz.

demobilizacyjny jest uprawniony do zwrócenia sprawy wydziałowi pojednawczemu celem ponownego

rozpatrz~mia i rozstrzygnięcia.

.

Sprostowanie

W Dz. U. R. P. z r. 1924 Ng 34, poz. 357 na-

§ 26.

główek rozporządzenia winien brzmieć, jak nasb::puje

"Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwo­

Jeżeli w wypadku, wymienionym w § 27 ust. 4

rozporząd ~enia z d. 23 grudnia 1918 r.; orzeczenie

r9~jemcze: nie doszło do sku tku, to komisarz demo-

wych z dnia 4 kwietnia 1924 ' r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w· przedmiocie zewnętrznych odznak organów straży dla

ochrony kultury krajo wej na obszarze b. Królestwa

Galicji i ' Lodomerji z W; ks. Krakowsldem". I

bilizacyjny może po ponownej rozprawie w wydziale

pojednawczym spowodować wydanie orzeczenia roz'

I,

,

.

.

-

Warszawa.

Tłoczono w Drukarni Państwowej % polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe PCłł!ztowej Kasy Oszczędności He 30130.

25279 P

Cena 50 groszy.

I

OD ROMJI'tISTRI\CJI: Zawiadamia się pp. prenumeratorów Dz. Ustaw, te Kasa Rdmistracji czynna jest

w dnie powszednie bez pn:erw)" od godz. 81/2 l'ano do godz. 14, z wyjqtkiem $ob6t, w którym to dniu kasa - czynna

od god%o 81/il r. do godz. 12112.

'

I

~

Dziennik thtaw. I't)z. 642 i G43,

§ B.

podstawie § 10 N!! 5, § 11 albo § 14 N2 ~

i 3 tejże ustawy są ~welnione od obow!ą?:­

kOl\yego ubezpieczenia, pozatem osoby, kt6re

podlegałyby obowią;z:kowemu ubel!:pieczeniu,

gdyby ich zarobek roczny nie przl!krą.c;?;ał

5.000 marek albo ich wiek lat 60, jak równ j€ż pracQwników biurowy~h, z?ljfdy~h głów­

nie l'liisxemi lub wy!ącznię mechanicr;nemi

MinisŁerPrący j Opieki Społe.~~nęj Wyd9j~ po·

trl;epne przepisy wykona,w\\:ze.

.