Ustawa z dnia 12 czerwca 1924 r. o opodatkowaniu piwa.

Podatkowi od piwa podlega piwo, wyrobione na obszarze Państwa Polskiego, tudzież sprowadzane

z zagranicy i wolnego miasta Gdańska.

Podatek od piwa pobiera się w dwuch postaciach

a)

podatek od wyrobu piwa;

b)

podatek od spożycia.

Podatek od wyrobu pobiera się zgóry: a) w postaci opłaty zasadniczej w wysokości 40

złotych za wyrób 1.500 hl. brzeczki gorącej w chwili ukończenia warki i b) opłaty

dodatkowej w wysokości 40 złotych za wyrób każdych następnych 1.500 hl. brzeczki gorącej

w chwili ukończenia warki.

Od podatku spożywczego wolne jest piwo, które pod kontrolą skarbowa wywozi się za

granicę.

1.

podatek spożywczy wynosi za każdy hektolitr piwa pełnego, wyrobionego w browarze w

ciągu roku obrachunkowego

od pierwszych 2.000 hl.

6 złotych,

„ następnych 8.000„

6,30 „

ponad 10.000„

6,60 „

Piwo, przywożone z zagranicy lub z wolnego miasta Gdańska, opłaca stawkę podatku 6,60

złotych od 1 hl.

2.

Za piwo krajowe i importowane dubeltowe płaci się podatek o połowę wyższy od pełnego,

a za takież piwo mocne dwa razy wyższy od pełnego. Za piwo pełne uważa się piwo z

brzeczki o zawartości ekstraktu do 13%, zaś za dubeltowe - piwo z brzeczki podstawowej

o zawartości ekstraktu większej niż 13 do 20%, a za piwo mocne - piwo o zawartości

ekstraktu większej niż 20% według studzielnego cukromierza przy ciepłocie normalnej.

Wahania zawartości ekstraktu w podstawowej brzeczce, z której wyrobiono badane piwo,

są dopuszczane w granicach 0,5 stopni cukromierza. Wyrób piwa z brzeczki o zawartości

ekstraktu poniżej 9% jest wzbroniony. Minister Skarbu może zezwolić na wyrób piwa

słabego o zawartości ekstraktu poniżej 9% z pomocą górnej fermentacji z domieszką

do zacieru najmniej 50% słodu pszennego. W tych wypadkach stawka podatkowa nie może

być niższa od stawki, obliczonej od piwa pełnego.

3.

Ilość i jakość zgotowanej brzeczki określa się w panwi natychmiast po ukończeniu warki.

4.

Jakość brzeczki podstawowej określa się najpóźniej w ciągu 10 godzin po zlaniu jej

do zbiornika lub kadzi fermentacyjnych.

Jakość brzeczki czyli zawartość w niej ekstraktu określa się z pomocą studzielnego

cukromierza; Minister Skarbu oznaczy rodzaj i sposób użycia cukromierza.

Odpowiedzialność rzeczowa za podatek.

Piwo, podlegające opodatkowaniu w myśl tej ustawy, może władza podatkowa w razie nieuiszczenia

tego podatku zająć bez względu na prawa osób trzecich celem pokrycia należności podatkowej.

Osobisty obowiązek uiszczenia podatku.

1.

Do uiszczenia podatku od piwa obowiązany jest ten, kto piwo wyrabia, lub na swój rachunek

poleca wyrabiać.

2.

Obowiązek uiszczenia podatku powstaje w chwili, gdy piwo zostaje wydane z browaru.

Minister Skarbu może dla piwa barwiącego zezwolić pod tym względem na wyjątek.

Zwrot podatku.

Za piwo, zwrócone do browaru, może nastąpić zwrot podatku spożywczego. Bliższe postanowienia

pod tym względem wyda Minister Skarbu.

Ilość piwa, podlegającego podatkowi.

Ilość piwa, od którego ma się uiścić podatek, oznacza się według pojemności naczyń

(beczek, flaszek i t. p.), w których piwo wydaje się z browaru do spożycia.

Termin płatności, kredyt

1.

Od całej tej ilości piwa, co do której obowiązek uiszczenia podatku spożywczego powstał

w ciągu danego miesiąca (art. 7 ust. 2), podatek jest płatny w ostatnim dniu tego

miesiąca, a uiścić go należy we właściwej kasie skarbowej najpóźniej w siódmym dniu

następnego miesiąca. W razie powtarzania się zwłoki w zapłaceniu, lub obawy, że podatek

nie będzie uiszczony, może władza skarbowa żądać uiszczenia go przed wydaniem piwa

z browaru.

2.

Przedsiębiorca browaru ma prawo uzyskania kredytu na podatek spożywczy. Kredytu udziela

izba skarbowa na prośbę przedsiębiorcy za dostatecznem zabezpieczeniem - najdłużej

na przeciąg sześciu tygodni. Warunki kredytu określi Minister Skarbu w rozporządzeniu

wykonawczem.

Od orzeczenia izby skarbowej wolno odwołać się do dni 14 do Ministerstwa Skarbu.

3.

Od prawa korzystania z kredytu są wykluczeni uznani prawomocnie za winnych zbrodni,

występku lub wykroczenia, pochodzących z chęci zysku, przemytnictwa lub defraudacji

podatku, jakoteż ci, co do których majątku zgłoszono upadłość, lub którzy wstrzymali

lub zawiesili wypłaty. Wykluczenie z powodu skazania gaśnie z upływem trzech lat,

od dnia odbycia kary więzienia lub aresztu, albo też zapłacenia grzywny. W wypadkach,

zasługujących na uwzględnienie, może Minister Skarbu czasokres ten skrócić.

4.

Temu, kto nie uiści kredytowanego podatku w przepisanym terminie, można odmówić dalszego

kredytu. Całą zaległą kwotę podatku wraz z procentami za zwłokę od dnia płatności,

względnie utraty kredytu, ściąga się w takim razie od dłużnika w drodze przymusowej.

Przedawnienie podatku.

1.

Prawo żądania zwrotu podatku przedawnia się w ciągu roku, licząc od dnia powstania

prawa do zwrotu tegoż. Prawo żądania należnego Państwu podatku bez względu na to,

czy jego wymiar został ujawniony, czy zatajeniem wstrzymany, przedawnia się w ciągu

dziesięciu lat.

2.

Przedawnienie prawa żądania zapłaty podatku przerywa każdy urzędowy krok, podjęty

przez właściwą władzę przeciw obowiązanemu do zapłaty w celu ściągnięcia należności

podatku, wymierzonego lub zatajonego.

Wyrób piwa.

1.

Do wyrobu piwa z pomocą dolnej fermentacji wolno używać tylko jęczmiennego słodu,

chmielu, drożdży i wody.

2.

Przy wyrobie piwa górnej fermentacji wolno używać także słodu z innego zboża, nadto

cukru technicznie czystego, sacharozy, cukru przemienionego skrowiowego, jak również

barwnika, sporządzonego z powyższych rodzajów cukru.

3.

Browary mogą urywać do piwa swojego wyrobu piwa barwiącego, sporządzonego tylko ze

słodu jęczmiennego, chmielu, drożdży i wody; wyrób, sprzedaż i kupno takiego piwa

barwiącego są dozwolone pod warunkami i ograniczeniami, przewidzianemi w obowiązujących

przepisach o przeciwdziałaniu produkcji i sprzedaży szkodliwych dla zdrowia środków

żywności i przedmiotów.

4.

Przez słód rozumie się każde zboże sztucznie kiełkowane.

5.

Przy wyrobie poszczególnych gatunków piwa, jak również piwa, przeznaczonego na wywóz

za granicę, Minister Skarbu może zezwolić na wyjątki od przepisów, zawartych w ustępach

1 i 2.

6.

Dodawać wody do piwa gotowego i brzeczki nie wolno od chwili, gdy zawartość ekstraktu

brzeczki, z której piwo pochodzi, została stwierdzona w kadziach fermentacyjnych.

7.

Bliższe określenie sposobu prowadzenia fermentacji określi rozporządzenie Ministra

Skarbu.

Obrót handlowy piwem.

1.

Nazwy piwo, samej lub w związku z innemi wyrazami, jakoteż oznaczeń czy to słownych,

czy obrazowych, wywołujących wrażenia, że chodzi o piwo, wolno używać w obiegu handlowym

tylko do oznaczenia takich napoi, które przeszły fermentację i które odpowiadają przepisom

art. 12 ust. 1 do 3.

2.

Pod nazwą piwo dubeltowe lub mocne, lub innem określeniem, mogącem wywołać wrażenie,

że piwo jest mocniejsze niż piwo pełne, wolno puszczać w obieg tylko takie piwo, którego

brzeczka pod względem zawartości ekstraktu jest mocniejsza niż brzeczka, przepisana

dla piwa pełnego. Piwa, którego brzeczka nie odpowiada przepisowi art. 5 ust. 2, nie

wolno puszczać w obieg.

1.

Przedsiębiorcy, których zakłady podlegają według niniejszej ustawy nadzorowi skarbowemu,

winni są. wypełnić obowiązki, które na nich wkłada ustawa, bądź osobiście, bądź przez

odpowiedniego zastępcę.

2.

Ustanowienie zastępcy musi nastąpić wówczas, gdy przedsiębiorca obowiązków swoich

w tym względzie dopełnić nie może.

3.

O ustanowieniu zastępcy należy donieść władzy skarbowej, która orzeka, czy proponowana

osoba może być dopuszczona do zastępstwa, czy nie. Odmowa może nastąpić tylko z ważnych

powodów, które w rozporządzeniu władzy mają być szczegółowo podane.

4.

Jeżeli na żądanie władzy skarbowej ustanowienie zastępcy nie nastąpi w ciągu 14 dni,

może być zarządzone wstrzymanie ruchu w browarze.

Zgłoszenia przedsiębiorstwa.

Kto wchodzi w posiadanie przedsiębiorstwa, podlegającego według tej ustawy nadzorowi

skarbowemu, obowiązany jest donieść o tem władzy skarbowej w ciągu 8 dni po objęciu.

Zgłoszenia pomieszczeń i urządzenia browaru.

1.

Kto chce wyrabiać piwo w nowo - urządzonym browarze, powinien donieść o tem władzy

skarbowej na piśmie przynajmniej 14 dni naprzód, podając opis pomieszczeń, przeznaczonych

do przechowywania surowców i do wyrabiania piwa, łącznie z piwnicami fermentacyjnemi

i składowemi, tudzież pomieszczeniami, gdzie się piwo rozlewa i wydaje, przy dołączeniu

planu sytuacyjnego wszystkich tych pomieszczeń. Dalej winien przedłożyć spis naczyń,

służących do zacierania surowców, do gotowania, chłodzenia i fermentowania brzeczki,

jakoteż kadzi i beczek składowych z zaznaczeniem, gdzie ono zwykle się znajduje i

jaką każde z tych naczyń posiada pojemność.

2.

Gotowe piwo wolno przechowywać, rozlewać i wydawać tylko w pomieszczeniach, za zezwoleniem

władzy skarbowej na ten cel przeznaczonych.

Przemiar naczyń.

Zgłoszone naczynia należy urzędownie wymierzyć oraz oznaczyć. Przedsiębiorca browaru

obowiązany jest uwidocznić na nich numer i pojemność i utrzymywać to oznaczenie w

dobrym stanie.

Donoszenie o zmianach.

W razie urządzenia nowych lub zmiany zgłoszonych pomieszczeń, sprawienia nowych albo

też usunięcia, zmiany lub przestawienia starych naczyń do innych pomieszczeń - winien

przedsiębiorca browaru donieść o tem władzy skarbowej w ciągu najbliższych trzech

dni.

Wyłączenie z użycia przyrządów do wyrobu piwa.

Przyrządy, służące bezpośrednio do wyrobu piwa, mogą być na czas, przez który się

ich nie używa lub używać nie wolno, wyłączone z użycia w sposób, określony w rozporządzeniu

Ministra Skarbu.

Zgłoszenie warek.

1.

Przedsiębiorcy browarów winni zgłaszać na piśmie w 2 egzemplarzach właściwemu urzędowi

skarbowemu jakość i ilość surowców (art. 12), przeznaczonych do każdej warki, dzień

i godzinę zacierania i ukończenia warki, jakoteż ilość brzeczki piwnej i gatunek piwa,

jakie z surowców tych wyrobić zamierzają.

Zgłoszenia te można wnosić i zgóry na dłuższy czasokres.

2.

Powyższe zgłoszenia należy wnieść w takim terminie, aby organa skarbowe mogły na czas

przybyć przy rozpoczęciu zacieru.

3.

Zmiany zgłoszenia dozwolone są tylko w terminach, wyznaczonych na zgłoszenie. Zmiany

przypadkowe, a nie przewidziane w wykonaniu warki, winny być niezwłocznie zaznaczone

w książce warek.

4.

Zacieranie może się odbywać tylko w dniach powszednich, w miesiącach od października

włącznie do marca, w czasie od 6 godziny rano do 10 wieczór, w innych zaś miesiącach

od 4 godziny rano do 10 wieczór. Władza skarbowa może w miarę faktycznej potrzeby

zezwolić w tym względzie na wyjątki. Zezwolenia odmówić nie wolno, jeżeli w browarze

warki odbywają się bezpośrednio jedną po drugiej. Jako koniec zacierania uważa się,

chwile. gdy zaczyna się brzeczką spuszczać do kotła, gdzie ma się ją gotować.

5.

Z reguły należy zacierać cały słód naraz. Jeżeli jednak browar chce zacierać słód

częściami, winien zgłosić to zgóry i podać w zgłoszeniu, w ilu częściach będzie robił

zacier i ile słodu użyje do każdego częściowego zacieru.

6.

Sporządzona podstawowa brzeczka piwna może przekraczać ilość zgłoszoną najwyżej o

7%.

Wyrabianie piwa z cukru.

Kto chce używać cukru do wyrobu piwa górnej fermentacji, winien oprócz zgłaszania

każdej warki zosobna fart. 20) donieść o tem władzy skarbowej na piśmie w dwóch egzemplarzach,

przynajmniej na 3 dni przed pierwszą warką piwa z użyciem cukru. W doniesieniach należy

pisać sposób użycia cukru do wyrobu piwa, a w szczególności podać chwile, kiedy do

każdej warki cukier będzie się dodawało.

Ilość użytego cukru należy wpisywać do książki warek.

Prowadzenie książek.

1.

Przedsiębiorcy browarów winni prowadzić następujące książki

a)

książką warek;

b)

książką podatku od piwa.

2.

Do książki warek zapisuje się poszczególne zaciery, ilość i rodzaj użytych do nich

surowców, ilość uzyskanej brzeczki, jej zawartość ekstraktu, wreszcie ilość piwa,

która przy uwzględnieniu warunków produkcji w browarze odpowiada ilości uzyskanej

brzeczki.

3.

Do książki podatku od piwa zapisuje się ilość i jakość piwa, co do którego powstał

obowiązek uiszczenia podatku (art. 7 ust. 2), tudzież piwa, które w myśl niniejszej

ustawy wolne jest od opodatkowania.

4.

Obie książki należy prowadzić w sposób. wskazany w rozporządzeniu wykonawczem, starannie

przechowywać, w miejscu, wyznaczonem przez władzę skarbowa, okazywać kontrolującym

browar organom skarbowym na każde ich żądanie, zamykać w przepisanym terminie i przedkładać

władzy skarbowej.

Przechowywanie, rozlewanie i wywóz gotowego piwa.

1.

Gotowe nieopodatkowane piwo wolno przechowywać i rozlewać do naczyń tylko w pomieszczeniach

browaru, przeznaczonych na ten cel, za zezwalaniem władzy skarbowej.

2.

Piwa nie wolno wydawać z browaru pierwiej, póki się go nie doprowadzi w sposób, przyjęty

ogólnie w technice browarnianej, do stanu, w którym nadaje się do spożycia. Przepis

ten nie stosuje się do piwa, wydawanego za zezwoleniem władzy skarbowej z browaru

celem dalszej przeróbki do innych browarów lub składów.

3.

Zwrot piwa, będącego już w wolnym obrocie handlowym, do browaru może być dozwolony

tylko pod warunkami, ustanowionemi w przepisach kontrolnych.

Naczynia transportowe.

1.

Piwo wolno wywozić z browaru tylko w takich beczkach, które urzędownie ocechowano

i zaopatrzono numerem i znakiem cechowniczym. Na beczkach należy nadto uwidocznić

w sposób wyraźny i trwały nazwę browaru, w którym piwo wyrobiono, rok cechowania beczki

i jej pojemność w litrach.

2.

Beczki takie stanowią przynależność przedsiębiorstwa i mogą być odstąpione innej osobie

lub innemu przedsiębiorstwu tylko po usunięciu znaku cechowniczego i firmy.

Wszelkie umowy, wbrew temu przepisowi zawarte, są nieważne.

Używać beczki do nalewania piwa w celu sprzedaży może tylko to przedsiębiorstwo, do

którego beczki należą i którego firmą są oznaczone.

3.

Powyższe postanowienie dotyczy także flaszek i innych naczyń, na których utrwalona

jest firma browaru i pojemność naczynia.

4.

Jeżeli piwo ma się wywozić z browaru w innych naczyniach, należy naczynia te zgłosić

przedtem u władzy skarbowej, podać ich rodzaj i pojemność i przedłożyć wzory. Na każdem

naczyniu winna być podana firma i miejsce, gdzie znajduje się browar.

5.

Wszelkie naczynia, używane przy wyszynku piwa, bez względu na materjał, z którego

zostały sporządzone, winny być, zaopatrzone w znak, określający ich pojemność. Naczynia

takie mogą zawierać jedynie ilości, stanowiące dziesiętne jednostki miary (litra).

Sprawdzanie zapasów.

1.

W browarze przeprowadzać się będzie w sposób, podany w rozporządzeniu Ministra Skarbu,

badanie zapasów piwa. Za braki piwa, które się przytem okażą w porównaniu z prowadzonemi

w browarze książkami, należy uiścić podatek, o ile nie udowodni się, że powstały z

przyczyn, która nie uzasadniają żądania podatku.

2.

Dla każdego browaru ustala się corocznie norma dopuszczalnych zaników w granicach

od 10 - 20%, licząc od ilości brzeczki gorącej. Sposób określenia zaników wskaże rozporządzenie

wykonawcze.

Wyszynk piwa w browarze.

W browarze, w którym odbywa się wyszynk piwa, albo też handel obcem piwem, może Minister

Skarbu zaprowadzić kontrole, na podstawie osobnych przepisów.

Nadzór skarbowy.

1.

Browary i połączone z nimi wyszynki piwa podlegają kontroli skarbowej.

2.

Przy wykonywaniu nadzoru nad wyrobem i sprzedażą piwa obowiązują przepisy ustawy z

dnia 14 grudnia 1923 r. o uprawnieniach organów wykonawczych władz skarbowych (Dz.

U. R. P. z r. 1924 № 5 poz. 37).

1.

Kto od ustawowego obowiązku płacenia podatku od piwa świadomie się uchyla, lub nieuzasadnione

korzyści skutkiem uchylenia się od tego obowiązku dla siebie podstępnie wyłudza, staje

się winnym defraudacji podatkowej i ulegnie grzywnie w wysokości pięcio - do dziesięciokrotnej

kwoty podatku o którym Skarb Państwa został poszkodowany.

2.

Usiłowanie podlega karze na równi z dokonaniem czynu karygodnego.

3.

Współwinni podlegają karze jako uczestnicy przestępstwa.

Przestępstwo, wymienione w art. 28, zachodzi mianowicie

a)

jeżeli rozpoczyna się wyrób piwa baz przepisanego w art. 16 zgłoszenia;

b)

jeżeli nie prowadzi się przepisanych w art. 22 książek lub prowadzi się je świadomie

niezgodnie z prawdą;

c)

jeżeli się piwo bezprawnie lub bez obowiązkowego zapisania do książek z browaru usuwa;

d)

jeżeli się piwem, pozostającem pod kontrolą skarbowi bezprawnie rozporządza.

Karę, przewidzianą w art. 28, stosuje się również

a)

jeżeli ilość sporządzonej brzeczki gorącej przekracza więcej niż o 7% ilość zgłoszonej

brzęczki (art. 20 ust. 6) i jeżeli to przekroczenie nie zostało zapisane w księdze

warek w myśl art. 22;

b)

jeżeli do piwa lub brzeczki wbrew zakazowi z art. 12. ust. 6 dolano wody;

c)

jeżeli wyrobiony gatunek piwa nie jest zgodny ze zgłoszeniem;

d)

jeżeli gotowe nieopodatkowane piwo przelana w browarze do naczyń i złożono na skład

w innych pomieszczeniach niż te, które za zezwoleniem władzy skarbowej na ten cel

przeznaczono (art. 23 ust. 1);

e)

jeżeli wywozi się z browaru piwo w beczkach lub naczyniach, które nie odpowiadają

przepisami zawartym w art. 24;

f)

jeżeli postąpi się wbrew przepisom, wydanym dla kontroli połączonego z browarem wyszynku

albo handlu piwem.

Używanie i przechowania niedozwolonych surowców.

Kto umyślnie lub z niedbalstwa używa de wyrobu piwa innych surowców, niż dozwolonych

w art. 12, lub dodaje je do gotowego piwa, karany będzie, o ile według innych ustaw

nie przypada za to cięższa kara, grzywną w wysokości 200 do 20.000 zł. W tensam sposób

karany będzie, kto niedozwolone surowce i dodatki przechowuje w pomieszczeniach, znajdujących

się pod nadzorem skarbowym, o ile nie udowodni, że materjały te są przeznaczone do

innych celów, a nie do wyrobu piwa.

Drobniejsze przekraczania.

1.

Wszelkie inne przekroczenia niniejszej ustawy, jakoteż wydanych na jej podstawie należycie

ogłoszonych lub przedsiębiorstwu osobno do wiadomości podanych przepisów i zarządzeń

wykonawczych - ulegną karze od 5 do 500 zł., o ile według innych ustaw nie przypada

za nie kara cięższa. Karę porządkową w powyższej wysokości należy orzec także i wówczas,

jeżeli w wypadkach przestępstw z art. 28 i 30 przeprowadzone dochodzenie wykazało,

że winny nie działał w zamiarze uchylania się od obowiązku płacenia podatku od piwa

lup wyłudzenia dla siebie korzyści ze szkodą Skarbu Państwa.

2.

Karę można podwyższyć do 1000 zł., jeżeli wskutek popełnienia przekroczenia udaremnione

zostało z umysłu lub przez niedbałość przeprowadzenie przepisanej urzędowej czynności.

Orzekanie o należności i wysokości podatku. tudzież kar za przestępstwa.

Odwołania.

1.

Prawo orzekania o należności i wy sokości podatku, jakoteż orzekania kar za przekroczenia

niniejszej ustawy i wydanych na jej podstawie przepisów i zarządzeń przysługuje władzom

skarbowym.

2.

Od orzeczenia karnego władzy niższej można wnieść odwołanie do władzy wyższej w ciągu

30 dni. licząc od dnia następnego po doręczeniu orzeczenia, na ręce władzy, która

wydala orzeczenie, bądź też wnieść żądanie rozpatrzenia sprawy przez sąd.

3.

W wypadkach wniesienia odwołania do wyższej władzy skarbowej ma miejsce zwykły tok

instancji.

4.

W drugim wypadku właściwy sąd przeprowadza postępowanie tak, jakby orzeczenia karnoskarbowego

nie wydano.

5.

Obwiniony, który wybierze drogę odwołania do władz skarbowych, traci drogę odwołania

się do sądu.

1.

Wykonanie ustawy niniejszej porusza się Ministrowi Skarbu.

2.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1925 r.

4.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy gaśnie moc obowiązująca wszystkich przepisów

o opodatkowaniu piwa, która istniały do tego czasu na obszarze, na którym niniejsza

ustawa uzyskuje moc prawną.