Ustawa z dnia 25 czerwca 1924 r. tycząca się przedłużenia mocy obowiązującej ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. w przedmiocie podwyższenia i zrównania stawek przy niektórych opłatach stemplowych (należytościach).

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1922 r. w przedmiocie podwyższenia i zrównania stawek przy

niektórych opłatach stemplowych (należytościach) (Dz. U. R. P. № 38, poz. 315) ze

zmianami, wprowadzonemi ustawą z dnia 24 marca 1923 r. w przedmiocie wyrównania opłat

stemplowych oraz podatków: spadkowego od darowizn (Dz. U. R. P. № 44, poz. 296), oraz

obowiązujące obecnie rozporządzenia, wydane na mocy art. 6 powołanej ustawy z 1922 r.,

będą obowiązywały również po dniu 30 czerwca 1924 r., wymienionym w art. 1 ustawy

z dnia 19 grudnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 134, poz. 1109).

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie w: wszystkich

przypadkach, w których obowiązek uiszczenia opłaty stemplowej powstał w czasie od

dnia 1 lipca 1924 r. ustawa obowiązuje do dnia 31 grudnia 1924 r.