Ustawa z dnia 11 kwietnia 1924 r. o poborze rocznika 1903, kontyngensie rekruta na rok 1924 i o rozciągnięciu mocy obowiązującej tymczasowej ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej na obszar województwa śląskiego, Spisza i Orawy.

Moc obowiązującą tymczasowej ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej z dnia

27 października 1918 r. (Dz. Pr. Kr. P. № 13 poz. 28) w brzmieniu, ustalonem rozporządzeniem

Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1922 r. w przedmiocie rozciągnięcia mocy obowiązującej

niektórych ustaw wojskowych na obszar b. dzielnicy pruskiej (Dz. U. R. P. № 9, poz.

59), oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1922 r. w przedmiocie zmian

w tymczasowej ustawie z dnia 27 października 1918 r. o powszechnym obowiązku służby

wojskowej (Dz. Pr. Kr. P. № 13 poz. 28), wprowadzonej na obszar b. dzielnicy pruskiej

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1922 r. (Dz. U. R. P. № 9, poz.

59, Dz. U. R. P. № 9, poz. 60), jakoteż moc obowiązującą ustawy z dnia 20 lutego 1920 r.

w przedmiocie kar za pogwałcenie przepisów, dotyczących powszechnego obowiązku służby

wojskowej (Dz. U. R. P. № 20, poz. 104) - rozciąga się na obszar województwa śląskiego,

Spisza i Orawy.

Zezwala się na przeprowadzenie na całem obszarze Rzeczypospolitej Polskiej poboru

mężczyzn, urodzonych w roku 1903.

Termin przeglądu oraz wcielenia uznanych przy przeglądzie za zdolnych do służby w

wojsku stałem ustali Minister Spraw Wojskowych.

Kontyngens zacisznych na rok 1924 ustala się do wysokości 150,000 rekrutów.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wewnętrznych oraz Ministrem Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.