Ustawa z dnia 11 kwietnia 1924 r. o prowizorjum budżetowem na czas od 1 kwietnia do 30 czerwca 1924 r.

Upoważnia się Ministra Skarbu do otwierania kredytów na wydatki państwowe w czasie

od 1 kwietnia do 30 czerwca 1924 r. do wysokości kredytów, przyznanych w ustępie 1

art. 1 i w art. 2 ustawy z dn. 10 stycznia 1924 r. o prowizorjum budżetowem na czas

od 1 stycznia do 31 marca 1924 r. (Dz. U. R. P. № 4 poz. 27), oraz do wysokości 1/4

kwot, ustalonych w art. 1 i w ustępie 1 art. 3 projektu ustawy o dodatkowych kredytach

w budżecie na rok 1924 (Pierwsza dodatkowa ustawa skarbowa), z tem ograniczeniem,

że wszystkie wydatki z wyjątkiem wydatków osobowych nie mogą przekraczać w markach

granicy, określonej wartością franka złotego (art. 2 i 3 ustawy z dn. 6 grudnia 1923 r.

o zastosowaniu stałej jednostki do obliczania danin, niektórych innych dochodów publicznych

oraz kredytów, udzielanych przez instytucje państwowe i samorządowe - Dz. U. R. P.

№ 127 poz. 1044), przyczem przyjmuje się, iż frank złoty odpowiada dziesięciu tysiącom

marek preliminarza budżetowego na rok 1924 i 1 złotemu, w którym preliminowano wydatki

w projekcie pierwszej dodatkowej ustawy skarbowej na rok 1924.

Otwieranie kredytów, nie objętych preliminarzem na rok 1924, względnie pierwszą dodatkową

ustawą skarbową, może nastąpić tylko na wniosek Ministra Skarbu, zatwierdzony w drodze

ustawodawczej, pod warunkiem, że równocześnie zostaną otwarte nowe wystarczające źródła

pokrycia.

Wymienione w art. 1 wydatki państwowe mają być dokonywane na poczet konstytucyjnie

mającego się zatwierdzić budżetu na rok 1924.

Upoważnia się Ministra Skarbu do pokrycia wydatków państwowych w okresie od 1 kwietnia

do 30 czerwca 1924 roku dochodami państwowemi, przewidzianemi w preliminarzu na rok

1924, oraz w pierwszej dodatkowej ustawie skarbowej na rok 1924 przy uwzględnieniu

podwyżki dochodów, oraz dochodami, opartemi na nowych tytułach prawnych.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

kwietnia 1924 r.