Ustawa z dnia 10 stycznia 1924 r. o prowizorjum budżetowem na czas od 1 stycznia do 31 marca 1924 r.

Upoważnia się Ministra Skarbu do otwierania kredytów na wydatki państwowe w czasie

od 1 stycznia do 31 marca 1924 r. do wysokości 1/4 kwot, ustalonych w częściach i

działach preliminarza budżetowego na r. 1924, przyczem kwoty te mogą” być powiększone

w tym stosunku, w jakim skrócony wskaźnik cen hurtowych w czasie od 1 do 7 czerwca

1923 roku pozostawać będzie do tego wskaźnika w ostatnim tygodniu grudnia 1923 roku.

Wyjątek stanowi część 13 dział IV wydatków Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego (szkolnictwo powszechne), z którego wolno Ministrowi Skarbu otworzyć kredyt

do wysokości 3/4 tego działu.

Minister Skarbu ma prawo w razie wzrostu drożyzny uzupełniać kredyty prowizoryczne,

ustalone w art. 1; nieprzekraczalną granicą uzupełnienia kredytów jest określona według

skróconego wskaźnika cen hurtowych siła nabywcza, jaką 1/4 kwot, objętych częściami

i działami preliminarza na rok 1924, przedstawiała w czasie od i do 7 czerwca 1923 r.

Otwieranie kredytów, nieobjętych preliminarzem na rok 1924, może nastąpić tylko na

wniosek Ministra Skarbu, zatwierdzony w drodze ustawodawczej, pod warunkiem, że równocześnie

zostaną otwarte nowe, wystarczające źródła pokrycia.

Wymienione w art. 1 i 2 wydatki państwowe mają być dokonywane na poczet konstytucyjnie

mającego się zatwierdzić budżetu na r. 1924.

Upoważnia Się Ministra Skarbu do pokrycia wydatków państwowych w okresie od 1 stycznia

do 31 marca 1924 r. dochodami państwowemi, przewidzianemi w preliminarzu na r. 1924,

przy uwzględnieniu podwyżki dochodów, oraz dochodami, oparłemi na nowych tytułach

prawnych.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

stycznia 1924 r.