Ustawa z dnia 19 grudnia 1923 r. w sprawie zmiany przepisów z dnia 24 kwietnia 1923 r. w przedmiocie opłat stemplowych od podań oraz od świadectw urzędowych.

Punkt 21 § 6 przepisów z dnia 24 kwietnia 1923 r. w przedmiocie opłat stemplowych

od podań oraz od świadectw urzędowych (Dz. U. R. P. № 44, poz. 298) otrzymuje brzmienie

następujące

„

dotyczące spraw, należących do zakresu działania Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej

oraz urzędów podwładnych mu, o ile zawierają prośbę o pracę, ochronę lub opiekę, albo

zgłoszenie zapotrzebowania pracowników przez pracodawcę

”

.

§ 23 powołanych przepisów uzupełnia się punktem 15 następującej treści

„

wydawane na skutek próśb, wymienionych w punkcie 21 § 6 przepisów niniejszych; w szczególności

wolne są od opłaty stemplowej także wszelkie świadectwa, wydawane robotnikom dla podróży

w celach zarobkowych

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Pracy i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza uzyskuje moc obowiązującą z dniem jej ogłoszenia.