Ustawa z dnia 19 grudnia 1924 r. w sprawie przedłużenia mocy obowiązującej ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r. w przedmiocie podwyższenia i zrównania stawek przy niektórych opłatach stemplowych (należytościach) oraz w sprawie uchylenia niemieckiej ustawy o opodatkowaniu przewozu osób i towarów.

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1922 r. w przedmiocie podwyższenia i zrównania stawek przy

niektórych opłatach stemplowych (należytościach) (Dz. U. R. P. № 38 poz. 315) ze zmianami,

wprowadzonemi ustawą z dnia 24 marca 1923 r. w przedmiocie wyrównania opłat stemplowych

oraz podatków: spadkowego i od darowizn (Dz. U. R. P. № 44 poz. 296), oraz obowiązujące

obecnie rozporządzenia, wydane na mocy art. 6 powołanej ustawy z 1921 r., będą obowiązywały

również po dniu 31 grudnia 1924 r., wymienionym w art. 3 ustawy z dn. 25 czerwca 1924 r.

(Dz. U. R. P. № 56 poz. 563).

Uchyla się ustawę niemiecką o opodatkowaniu przewozu osób i towarów z dnia 8 kwietnia

1917 r. (Dz. Ust. Rzeszy niem. str. 329), obowiązującą na obszarze górnośląskiej części

województwa śląskiego.

Upoważnia się Ministra Skarbu do umorzenia zaległości podatku, unormowanego powołaną

ustawą.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1925 r.