Ustawa z dnia 5 grudnia 1924 r. w przedmiocie podwyższenia opłat sądowych na obszarze sądów apelacyjnych krakowskiego, lwowskiego i sądu okręgowego cieszyńskiego.

Uchyla się postanowienia art. 2 do 8, 8

„

Art. 2.

Z wyjątkami, zawartemi w następujących artykułach, podwyższa się kwoty, wymienione

w rozporządzeniu cesarskiem z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust. P. № 279),

w dołączonej do tego rozporządzenia taryfie i uwagach do tej taryfy

a)

o ile określają należytości procentowe - dwukrotnie;

b)

o ile określają należytości stałe, grzywny, tudzież najwyższe i najniższe granice

wymiaru - pięćdziesiąt tysięcy razy;

c)

o ile określają wartości, będące podstawą wymiaru lub uwolnienia od należytości dwadzieścia

pięć tysięcy razy

Art. 3. Ustęp 2 § 5 powyższego rozporządzenia cesarskiego otrzymuje brzmienie następujące

„

Należytości wymierza się w pełnych markach i zaokrągla się wzwyż do kwoty podzielnej

przez pięć tysięcy

”

.

Art. 4. Wymienione w §§ 15 i 17 ustęp 2 powyższego rozporządzenia cesarskiego kwoty,

które określają wartość przedmiotu sporu, podnosi się

z kwoty 100 mk. na

500.000 mk.

„ 1.000 „ „

5.000.000 „

„ 3.000 „ „

100.000.000 „

„ 10.000 „ „

300.000.000 „

Art. 5. § 16 powyższego rozporządzenia cesarskiego ulega zmianom następującym

1)

w ust. 2 punkt 5 kwota 10 mk. zastępuje się kwotą 500.000;

2)

ustęp 2 uzupełnia się punktem 7 i 8 w następującem brzmieniu;

„

7.

W postępowaniu, którego przedmiotem są roszczenia pieniężne, wyrażone w innej walucie

niż w markach polskich, przelicza siq sumę roszczenia na marki polskie, celem uzyskania

podstawy wymiaru należytości, według notowanego w „Monitorze Polskim” przeciętnego

kursu giełdowego w dniu, w którym powstaje obowiązek uiszczania należytości, a jeśli

w tym dniu niema notowania, - według ostatniego poprzedzającego kursu, nie dłużej

jednak niż trzy miesiące wstecz. Wartość walut, które w tym czasie nie były notowane,

należy ustalić w sposób, wskazany w §§ 52 - 54 austrjackiej ustawy o należytościach

z roku 1850 (austr. Dz. Ust. P. № 50).

8.

Jeżeli wymiar opłaty należy do Władzy skarbowej, to władza ta stosuje przepisy ustępu

1 i 2 niniejszego paragrafu oraz przepisy art. 12 i 14 ustawy z dnia 24 marca 1923 r.

w przedmiocie wyrównania opłat stemplowych oraz podatków spadkowego i od darowizn

(Dz. U. R. P. № 44 poz. 296), przy uwzględnieniu zmian, jakim ulega tabela, zawarta

w art. 14, z mocy rozporządzeń Ministra Skarbu, wydartych na podstawie upoważnienia

z art. 10 powołanej ustawy. Przepis ten stosuje się także w wypadkach, oznaczonych

w punkcie 7.

”

Art. 6. Ustęp 1 § 31 powyższego cesarskiego rozporządzenia otrzymuje brzmienie następujące

„

Podstawę wymiaru należytości ryczałtowej, przewidzianej w poz. 25 taryfy, ustala się

w sposób, przepisany art. 20 ustawy z dnia 24 marca 1923 r. w przedmiocie wyrównania

opłat stemplowych oraz podatków spadkowego i od darowizn (Dz. U. R. P. № 44, poz.

296).

”

Art. 7. Ustęp 1 § 45 powyższego cesarskiego rozporządzenia otrzymuje brzmienie następujące

„

Do pełnomocnictw, wystawionych przez oskarżyciela prywatnego lub obwinionego dla ich

zastępców, mają zastosowanie ogólne przepisy o opłatach stemplowych od pełnomocnictw.

”

Art. 8. Ustanowioną w dziale I taryfy poz. 1 lit. a) skalę należytości od podań zastępuje

się następującą skalą

do 2.500.000 mk. od każdego arkusza stała należytość

10.000 mk.

nad 2.500.000 mk. do 5.000.000 od każdego arkusza

15.000 „

nad 5.000.000 mk. do 25.000.000 od każdego arkusza

25.000 „

nad 25.000.000 mk. do 100.000.000 od każdego arkusza

90.000 „

ponad 100 miljonów przy każdych dalszych choćby rozpoczętych 10 miljonach więcej o

5.000 „

Art. 8

„

Nakazy zapłaty w postępowaniu upominawczem stosownie do wartości sporu jak wyroki

wymienione pod lit. A).

”

Art. 8

„

c.

Podania o wpis do ksiąg publicznych co do nieruchomości i zrównanych z niemi praw,

o ile wedle lit. b. nie płaci się wyższej należytości, jeżeli wartość prawa, która

ma być zaintabowana lub przenotowana, nie przekracza 6.000.000 mk. od pierwszego arkusza

... 60.000 mk.

przy wartości tego prawa

nad 6 miljonów mk. do 12 mil. mk. arkusz

120.000 „

„ 12 „ „ „ 30 „ „ „

180.000 „

„ 30 „ „ „ 60 „ „ „

240.000 „

„ 60 „ „ „

300.000 „

Jeżeli wartość intabulowanego lub przenotowanego prawa nie da się ocenić, dalej we

wszystkich wypadkach, w których prosi się o adnotacje, od pierwszego arkusza 180.000

mk.

”

Art. 8

Art. 8

Postanowienia te maja. również zastosowanie do niewymienionych w taryfie, dołączonej

do cesarskiego rozporządzenia, a wydawanych stronom w ich sprawach prywatnych przez

sądy i urzędy wymiaru sprawiedliwości: świadectw, duplikatów, odpisów i wyciągów,

do wydawanych przez sądy lub notarjuszy poświadczeń zgodności z oryginałem sporządzonych

przez strony odpisów, wreszcie do wykonywanych przez sądy lub notarjuszy poświadczeń

autentyczności podpisu z tą zmianą, że za czynności, sporządzone przez notarjusza,

pobiera się połowę opłaty.

Protesty wekslowe (poz. 116 lit. g) austr. taryfy należytościowej z dnia 13 grudnia

1862 r. (austr. Dz. Ust. P. № 89) podlegają opłacie stemplowej w kwocie 120.000 mk.,

jeżeli zaś sporządzone są przez notarjusza - w kwocie 60.000 mk. Do opłaty tej mają

zastosowanie również postanowienia art. 10, 12 i 14 ustawy z dnia 24 marca 1923 r.

w przedmiocie wyrównania opłat stemplowych oraz podatków od spadków i darowizn (Dz.

U. R. P. № 44, poz. 290).

Z wyjątkami, zawartemi w następujących artykułach, podwyższa się kwoty, wymienione

w rozporządzeniu cesarskiem z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust. P. № 279),

w dołączonej do tego rozporządzenia taryfie i uwagach do tej taryfy

a)

o ile określają należytości procentowe - dwukrotnie;

b)

o ile określają należytości stałe, grzywny, tudzież najwyższe i najniższe granice

wymiaru - pięćdziesiąt tysięcy razy;

c)

o ile określają wartości, będące podstawą wymiaru lub uwolnienia od należytości dwadzieścia

pięć tysięcy razy

Uchyla się art. 5 ustawy z dnia 5 sierpnia 1922 r., zmieniającej niektóre postanowienia

ustaw o postępowaniu sądowo - cywilnem, obowiązujących w b. dzielnicy austrjackiej

(Dz. U. R. P. № 86, poz. 769) oraz rozporządzenie Ministrów Sprawiedliwości i Skarbu

z dnia 8 maja 1922 r. w przedmiocie należytości stemplowych od niektórych podań, wnoszonych

do sądów, oraz zaświadczeń sądowych i notarjafnych (Dz. U. R. P. № 38, poz. 322).

Należytości procentowe od orzeczeń i ugód sądowych (§ 6 ust. 1 cesarskiego rozporządzenia),

które w myśl dotychczasowych przepisów strony, obowiązane do ich zapłaty, uiszczały

na podstawie urzędowego wymiaru, mogą uiszczać bez urzędowego wymiaru w znaczkach

stemplowych lub gotówką w sądowej księdze pieniężnej.

W wypadku uiszczenia tych należytości sądy, udzielając odpis orzeczenia lub ugody,

uwidocznią na nich wysokość i datę uiszczenia należytości.

Radą Ministrów może zarządzać podwyższenie lub obniżenie kwot, przewidzianych w niniejszej

ustawie, odpowiednio cło zmiany stosunków walutowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w 14 dni po ogłoszeniu.

Wykonania niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Sprawiedliwości i Ministrowi Skarbu.