Ustawa z dnia 14 listopada 1923 r. w przedmiocie przepisów o państwowym podatku dochodowym, obowiązujących w r. 1923 na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego.

Moc obowiązującą postanowień śląskiej ustawy z dnia 18 stycznia 1923 r. (Dz. Ust.

Śl. № 6, poz. 37) w przedmiocie podatku dochodowego, działającej na obszarze górnośląskiej

części województwa śląskiego odnośnie do wymiaru podatku dochodowego na rok podatkowy

1922, przedłuża się na ten obszar na rok podatkowy 1923, ze zmianami i uzupełnieniami,

odpowiadającemi zmianom i uzupełnianiom, wprowadzonym na rok podatkowy 1923 ustawą

z dnia 15 czerwca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 67, poz. 521) w przedmiocie niektórych zmian

w przepisach o państwowym podatku dochodowym, obowiązujących w b. dzielnicy pruskiej

na mocy pruskiej ustawy z dnia 19 czerwca 1906 r. (Zb. Pr. prusk. str. 259), ustawy

z dnia 19 grudnia 1919 r. (Dz. U. R. P. № 98, poz. 520) oraz ustawy z dnia 6 kwietnia

1922 r. (Dz. U. R. P. № 33, poz. 266).

Do wprowadzenia w ustawie śląskiej z dnia 18 stycznia 1923 r. zmian i uzupełnień,

o których mowa w art. 1 niniejszej ustawy, upoważnia się Ministra Skarbu. Upoważnienie

to dotyczy w szczególności

1)

wprowadzenia do powołanej ustawy śląskie) systemu potrącania podatku dochodowego od

uposażeń służbowych, emerytur i wynagrodzeń za najemną pracę, przewidzianego w dziale

II ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 67, poz. 521). z równoczesnem

podaniem skali podatkowej w myśl art. 27 tejże ustawy na czwarty kwartał roku podatkowego

1923;

2)

podwyższenia granicy wolnego od podatku dochodu do 2.000.000 mk. polskich oraz zastąpienia

skali podatkowej, podanej w § 14 ustawy śląskiej, skalą, obowiązującą na zasadzie

postanowień art. 7 powołanej ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r. z dodaniem postanowienia,

że skala ta obowiązuje zarówno dla osób niefizycznych, wymienionych w pp. 4, 5, 6

i 7 § 1 ustawy śląskiej z 18 stycznia 1923 r., a temsamem i uchylenia przepisu, zawartego

w § 15 tejże ustawy;

3)

określenia wysokości odliczeń, przewidzianych w części II pp. 3 i 4 § 6 ustawy śląskiej

z dnia 18 stycznia 1923 r. w sposób, wskazany w art. 4 powołanej ustawy z dnia 15

czerwca 1923 r.;

4)

podwyższenia granic dochodu, określonych w § 16 ustawy śląskiej, do wysokości, przewidzianej

w art. 8 powołanej ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r., oraz podwyższenia kwoty 200.000

mk. przewidzianej w § 17 ustawy śląskiej, do kwoty 15.000.000 mk. polskich;

5)

podwyższenia granic dochodu, uzasadniających kompetencją poszczególnych władz wymiarowych

(§§ 22, 23, 30, 33, 39 i 40 ustawy śląskiej) do wysokości 12.000.000 mk. polskich;

6)

ustalenia wymiaru grzywien podatkowych z §§ 68, 70 i 71 śląskiej ustawy analogicznie

do brzmienia art. 10 i 11 powołanej ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r.;

7)

uchylenia postanowień śląskiej ustawy o dodatkach komunalnych i wprowadzenia w miejsce

ich postanowień art. 13, 14, 25 i 29 powołanej ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r.

Ponadto upoważnia się Ministra Skarbu

1)

do ustanowienia relacji w przedmiocie przewalutowania sum dochodu, osiągniętego w

markach niemieckich na marki polskie;

2)

do uchylenia postanowień ostatniego ustępu § 62 i 65 ustawy śląskiej i wprowadzenia

postanowienia, mocą którego podatek dochodowy, wymierzony na rok 1923, wraz z dodatkami

komunalnemi ma być płatny w terminie 14 dni od dnia doręczenia nakazu płatniczego

w wysokości, jaka wypadnie z pomnożenia tego podatku wraz z dodatkami komunalnemi

przez wykładnik, ustalony w myśl art. 26 powołanej ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r.,

a wyrażający wzrost przeciętnych cen hurtowych w pierwszej połowie roku 1923 w porównaniu

z przeciętnemi cenami hurtowemi w roku 1922;

3)

do uchylenia § 67 a) ustawy śląskiej z dnia 18 stycznia 1923 r.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na rok podatkowy

1923.