Ustawa z dnia 30 października 1923 r. o państwowych stypendjach oraz innych formach pomocy dla młodzieży akademickiej.

Celem umożliwienia studjów w państwowych szkołach akademickich wyjątkowo zdolnej,

pilnej a niezamożnej młodzieży, odznaczającej się nieskazitelnym charakterem obywatelskim,

ustanawia się na pożytek i chwałę, nauki polskiej i Rzeczypospolitej państwowe stypendja

w wysokości, zapewniającej całkowite pokrycie kosztów utrzymania i kształcenia się

stypendysty.

Wysokość stypendjów ulega automatycznie zwyżce lub zniżce w ciągu danego roku stypendjalnego,

równolegle do wahań poborów urzędników państwowych.

Stypendja przyznaje się na rok jeden, przyczem dotychczasowi stypendyści mają pierwszeństwo

do otrzymania stypendjum na rok następny aż do ukończenia normalnego biegu studjów.

Jedna osoba nie może pobierać stypendjum dłużej, niż przez liczbę lat, odpowiadającą

normalnemu czasowi studjów w danej dziedzinie w szkole akademickiej.

Pierwszeństwo do przyznawanych stypendjów przysługiwać będzie studentom, zamierzającym

poświęcić się badaniom naukowym lub pracy pedagogicznej.

Stypendja będą wypłacane z funduszów, na które składają się

a)

sumy, corocznie wnoszone przez Rząd w miarę możności finansowej Skarbu Państwa do

budżetu na pokrycie stypendjów w liczbie, odpowiadającej w każdym razie nie mniej,

niż 2% ogólnej liczby zwyczajnych studentów szkół akademickich;

b)

specjalne opłaty, pobierane od studentów państwowych szkół akademickich; wysokość

opłat ustanawia Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na podstawie

opinji senatów; rady wydziałowe mają prawo zwalniać niezamożnych studentów od powyższych

opłat;

c)

sumy, przyznawane przez ciała samorządowe na cele stypendjów państwowych, przyczem,

jeżeli przyznana suma pokrywa przynajmniej w połowie pełne stypendjum, wolno im czynić

zastrzeżenia: 1) co do kierunku prac stypendystów, oraz 2) co do pierwszeństwa dla

kandydatów, pochodzących z danej okolicy;

d)

sumy, wnoszone przez instytucje społeczne i jednostki prywatne, które również mogą

czynić zastrzeżenia, wskazane w p. c), o ile wnoszą sumę dostateczną na pokrycie pełnego

stypendjum;

e)

zwroty pobranych stypendjów.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustala liczbę oraz wysokość stypendjów,

nadto przed rozpoczęciem roku szkolnego dokonywa podziału stypendjów pomiędzy szkoły

akademickie, biorąc w zasadzie za podstawę liczbę studentów w każdej szkole. Senaty

akademickie dzielą przyznane szkole stypendja między wydziały z uwzględnieniem szczególnych

potrzeb niektórych studjów.

Stypendja przyznają rady wydziałowe szkół akademickich. W razie zwolnienia się stypendjum

rada wydziałowa w czasie jaknajkrótszym przyznaje stypendjum nowemu stypendyście.

Rada wydziałowa ma prawo przyznać najwyżej 1/4 znajdujących się w jej rozporządzeniu

funduszów stypendialnych na stypendja, w wysokości 50% pełnego stypendjum, oraz 1/8

na pożyczki bezprocentowe, zwrotne najpóźniej w ciągu lat dziesięciu.

Szkoła wypłaca stypendja w ratach miesięcznych zgóry.

Stypendysta obowiązany jest nie podejmować się prac zarobkowych, któreby stanowiły

jego główne zajęcie.

Każdy stypendysta winien zawiadomić radę wydziałową o swoich zajęciach zarobkowych.

Stypendysta traci prawo do pobierania przyznanego mu stypendjum w razie

1)

odjęcia mu tego prawa przez wyrok akademickiej władzy dyscyplinarnej;

2)

porzucenia szkoły lub wydziału;

3)

zaniedbania się w studjach.

O utracie praw stypendysty do przyznanego mu stypendjum oraz o wstrzymaniu mu wypłaty

rat miesięcznych orzeka ostatecznie rada wydziałowa.

Przed rozpoczęciem roku akademickiego szkoły składają Ministerstwu Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego sprawozdanie z rozdawnictwa stypendjów w roku ubiegłym.

Stypendja podlegają zwrotowi w ciągu lat 12 od dnia wypłaty ostatniej raty stypendjalnej.

Sposób i termin spłaty rat stypendjalnych określi Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego może niezamożnego byłego stypendystę

zwolnić w całości lub w części od obowiązku zwrotu niespłaconych rat stypendjum, lub

termin spłat przedłużyć.

Obowiązek zwrotu stypendjum nie przechodzi na spadkobierców stypendystów.

Niezależnie od opłat na cele stypendjalne (art. 3 b) oraz opłat, ustanowionych art.

92 ustawy o szkołach akademickich z dnia 13 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 72, poz.

494), Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na podstawie opinji senatów

akademickich ustanawia specjalne opłaty od studentów na inne cele pomocy w naturze

dla młodzieży akademickiej, jako to: na kuchnie, zaopatrzenie w ubranie, książki i

t. p.

Podziału sum dokonywa Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Rady wydziałowe mają prawo zwalniać niezamożnych studentów od powyższych opłat.

Rząd wnosi corocznie do budżetu odpowiednie sumy na cele, związane z opieką nad fizycznem

zdrowiem młodzieży akademickiej, jako to: na uzdrowiska, kolonje letnie, sporty i

t. d.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.