Ustawa z dnia 6 lipca 1923 r. o poborze daniny lasowej na cele odbudowy kraju.

Upoważnia się Rząd do pobrania jednorazowej daniny lasowej na cele odbudowy kraju.

Przedmioty majątkowe, obciążone daniną lasową, są wolne od mającego być uchwalonym

ogólnego podatku majątkowego.

Daninie lasowej podlegają osoby fizyczne i prawne, będące właścicielami lasów, których

obszar przenosi 50 ha, oraz właściciele masy drzewnej, pozostającej, w lesie, względnie

drzewostanów leśnych, nie zakupionych dla celów własnej odbudowy.

Wysokość daniny ustanawia siej na 30% masy drzewa użytkowego z 10-letnich etatów rębnych,

wolnych od służebności, a z 5-letnich etatów rębnych, obciążonych służebnościami lasów

prywatnych.

Ilość oddanego drzewa na cele odbudowy na podstawie postanowień ustawy z dnia 28 lutego

1919 r. (Dz. P. P. P. № 20, poz. 229) do wysokości 30% dziesięcioletnich, względnie

pięcioletnich, etatów w myśl rozporządzenia Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych

z dnia 2 września 1920 r. (Dz. U. R. P. № 89, poz. 586) winna być zaliczona na poczet

daniny, określonej niniejszą ustawą, z potrąceniem ceny, zapłaconej za oddane drzewo

po 1 stycznia 1922 r.

Rządowi przysługuje prawo pobrać daninę lasową w naturze, lub ekwiwalent w gotówce.

Właściciele lasów lub drzewostanów, którzy nałożonego na mocy ustawy z dnia 28 lutego

1919 r. (Dz. P. P. P. № 20, poz. 229) kontyngentu drzewnego nie oddali, a w międzyczasie

zdążyli masę drzewną sprzedać, obowiązani są uiścić nałożony, a nie oddany kontyngent

w gotowce według cen, obowiązujących w chwili uiszczenia daniny.

Wysokość daniny lasowej wymierzają władze administracyjne I instancji w porozumieniu

z fachowemi organami Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych oraz Ministerstwa Robót

Publicznych.

Zamianą daniny lasowej na ekwiwalent w gotówce uskuteczniają organy Ministerstwa Robót

Publicznych, przyczem mają obowiązywać ceny, ustanawiane przez wojewódzkie komisje,

powołane do życia rozporządzeniem z dnia 2 stycznia 1922 roku (Dz. U. R. P. № 10,

poz. 83).

O ile właściciel drzewa nie godzi się na cenę, ustanowioną przez przewidziane w art.

7 niniejszej ustawy komisje, Rząd ma prawo masę drzewną, przypadającą z daniny, sprzedać

w publicznym przetargu.

Daninę lasową, zamienioną na ekwiwalent pieniężny, ściągają organy Ministerstwa Skarbu

i zapisują w osobnych zestawieniach na cele odbudowy kraju.

Koszty, związane z wymiarem i poborem daniny, będą pokryte z wpływów tejże daniny.

Właściciele drzewa, niezadowoleni z wysokości wymierzonej daniny w naturze, mogą wnieść

odwołanie do II instancji w ciągu 14 dni po doręczeniu im wymiaru. Odwołanie to jednak

nie wstrzymuje wykonalności daniny. O ile na skutek odwołania zostanie danina zmniejszona,

Rząd winien płacić ceny targowe za ilości drzewa, pobrane ponad nałożoną daninę, według

cen w dniu płacenia.

Pobrana przez Rząd danina lasowa ma być zużyta na cele odbudowy kraju w myśl istniejących

ustaw sejmowych o odbudowie kraju.

W razie uchylania się właścicieli drzewa od wykonania daniny lasowej w myśl przepisów

niniejszej ustawy ma starostwo poczynić stosowne zarządzenia, nie wyłączając objęcia

lasów pod zarząd państwowy.

Płatnicy, winni niewykonania obowiązków, ciążących na nich w myśl przepisów niniejszej

ustawy, oraz osoby, winne użycia drzewa, przeznaczonego na cele, wymienione w art.

11 niniejszej ustawy, niezgodnie z przeznaczeniem, ulegną grzywnie w wysokości od

2 - 10-krotnej wartości niewydanego drzewa, względnie niewłaściwie użytego drzewa

lub niezapłaconej kwoty daniny, wymierzonej w gotówce, którą w razie niemożności ściągnięcia

zastąpi areszt do 6 tygodni.

Do orzeczenia powołane są władze administracyjne.

Ukarany może w ciągu dni 14 po doręczeniu orzeczenia wnieść na ręce władzy, która

orzeczenie wydała, żądanie przekazania sprawy właściwemu sądowi powiatowemu (pokoju),

który postąpi tak, jakby orzeczenia karnego nie wydano.

Na obszarze województwa poznańskiego, pomorskiego i w górnośląskiej części województwa

śląskiego stosują się przepisy o wydawaniu policyjnych zarządzeń karnych.

Wykonanie powyższej ustawy porucza się Ministrowi Robót Publicznych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu, Rolnictwa i Dóbr Państwowych, Ministrem Spraw Wewnętrznych i Ministrem

Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i wchodzi

w życie z dniem jej ogłoszenia.