Rozporządzenie Ministra Robót Publicznych z dnia 25 kwietnia 1923 r. w przedmiocie oznaczenia stanu zwyczajnego (średniego) wody i linji brzegu.

§ 6. Zezwolenie na użytkowanie urządzeń słu­

iQcych do piętrzenia wody nie może być udzielone

przed ustawieniem znaków wodnych i kontrolnych.

Urządzenia piętrzące wodę należy opatrzeć znakiem wodnym, chociażby nie służyły do wyzyskania

siły wodnej, o ile w myśl art. 66 ust. wodno nie są

wolne od tego przepisu.

Postępowanie w yżej przepisane dla założenia

znaków wodnych należy stosować także, gdy zajdzie

potrzeba zmiany, odnowienia lub odbudowy znaków

wodn'ych, wreszcie przy osadzeniu znaków na istniejącem urz~dzeniu do piętrzenia wody lub zakładzie

wodnym (art. 66 ust. 1 U. w.).

Wogóle osadzenie znaków wodnyc.:h jest czę­

ściowem wykonaniem zezwolenia władzy na budowę

ur~ądzeń służących do użytkowania wody i może być

pr1:ed~ięwzięte, gdy nIe zachodzi iadna wątpli w ość

co do prawomocności, co do rpzmiarów i wąrunków

danego uprawnienia. To też jeżeli uprawnienie jest

spornem, a zwłaszcza Jeżeli zachodzi spór co do wysokości piętrzenia wody, należy wstr~ yma~ sie; z osadzeniem znaku wodnego, aż do rozstrzygnięcia sprawy

w przepisanej drodze w sposób stanowq;y, lub też

tymczasowy w myśl art. 228 ustawy wodnej.

§ 7.

Rozpor?ądzenie

niniejsze nie

obowiązuje

w Wojęwództwie SI(tskiem.

Mi!1ister Robot Publicznych: l;OpUSŻUllSki

933

632.

632. .

Rozporządzenie

Ministra Robót Publicz-

nych

z dnia 25 kwietnia 1923 r.

w przedmiocie oznaczenia stanu zwyczajnego

(średniego) wody i linji brzegu.

Na podstawie art. 5 ust. (3) i art. 266 ustawy

wodnej z dnia 19 wrześ n ia 1922 r. (Dz. U. R. P. N21 02,

poz. 936) z a rządza s i ę co n a stępuje

zwyczajny (średni) wody należy

w sposób poniż ej podany w nastąpują.

cych wypadkach

.

a) na publicznych wodach płynących przy odgraniczeniu wł asności prywatnej od publicznej (art. 6 ustawy wodnej);

b) na prywatnych wodach płynących przy oznaczeniu granicy mi ~ dzy gruntami nadbrzeżne­

mi, leżZ\ceml obok siebie lub na przeciwnych

brzegach (art. 5 ust. 2 ust. wodn.); .

c) na jeziorach, które nie należą do wód pły­

nących , o ile własność w inny sposób nie

została uregulowana (art. 5 ust. 5 ust. wQdn.).

Jako stan zwyczajny (średni) należy uwążać

ten stan, który woda w dłuższym szeregu lęt

równie cz~sto przekracza, jak cz~sto go nie dochodzi.

Ustalenie zatem stanu zwyczajnego polega na wyznaczeniu dla danego wodowskazu tego odczytu, który dzieli zsumowany czas trwania wszystkich odczy·

tów wodowskazowych w danym okresie na dwie równe cz ęśCi. Potrzebne do obliczenia stanu zwyc;~aj·

nego zestawienie czasów trwania poszczególny~h gdczytów wodowskazowych należy wziąć z roqn!ków

hyd ograficznych lub wykonać je w sposób podany

w polskich rocznikach.

.

Z uwagi na cel wystarczy oznaczenie stanu

zwyczajnego na podstawie stopni 10 cęntymętrowych, przyjmuj ą c

środkowy

odczyt stopni!'

(piątki w . cm.).

.

.

W wypadkach, w którycą stosowanie wytęj PQdanego sposobu natrafia na trudności, można pę?

ujmy dla dokładności wymaganej dla niniejszego ~eh,.!

przyjmować zamiast wysokości stanu zwyczajnęgQ

(średniego) wysokość stanu odpowiadającego śred­

niej arytmetycznej z codziennych odczytóy.r wodQwskazowych w danym okresie.

Jako okres czasu dla obliczenia średnięj naleiy

przyjąć 15 lat ostatnich, w ciągu których nie byłQ

większych zmian łożyska rzeki. O ile niema odc~y·

tów wodowskazo~ych z takiego czasu, można przyjąć mniejszą ilość lat, jednak należy wtedy wy~hJ­

C'l.yć te lata, w których przepływ wody był zna<;~nię

różny od przeciętnego (lata wybitnie m9kre lub ~u­

che). Jeżeli łożysko w przekroju wodowskaz9wym

ulegało zmianom, można do obliczenia wziąć tylko

okres obejmujący lata od ostatniej zmiany do chwili

obliczenia.

Jeżeli są do dyspozycji odczyty tylko z kilku

lat, lub tylko z jednego roku, możn/ł ich użyć do

wyznaczenia stanu zwyczajnego, o ile opady w danym roku co do ilości i rozkładu zbliżaly sit: do normalnych.

§ 1. Stan

wyznaczać

./'

Dziennik Ustaw. Poz. 632.

N2 80.

Do wyznaczenia stanu wody należy zużytkować wie art. 228 u. w., którem pozwoli w toku postę­

odczyty z wodowskazu miarodajnego t. j. wodowska- powania co do wyznaczenia linji brzegowej na podzu, który znajduje si~ na ,odcinku rzeki o tych sa- jęcie niecierpiących zwłoki robót regulacyjnych, w cemych w przybliżeniu warunkach przepływu, jakie po- lu strzeżenia interesów publiczn~ch lub powstrzymasiada rzeka w miejscu badanem, a zatem jei:eli mi~­ n.ia nieb ezpieczeństwa dla interesów prywatnych.

dzy wodowskazem, a miejscem badanem niema żad­

§ 4. Celem przeprowadzenia dochodzenia winnego . większego dopływu lub wybitnego załomu

spadku.

' ni interesowani (również urzędy prowadzące roboty

regulacyjne) przedłożyć kompetentnej władzy wodnej,

Jeżeli wreszcie niema wogóle miarodajnego

wodowskazu dla badanego miejsca, należy ustalić a zatem odnośnie do wód żeglownych i spławnych

stan zwyczajny na podstawie zbadania na miejscu województwu, a odnośnie do innych wód starostwu

łożyska rzeki przez znawcę technicznego. Ponieważ lub władzom im odpowiednim (art. 186, 187 i 188

stan ten różni się również bardzo nieznacznie od ust. wodn.), podanie o wyznaczenie Iinji brzegu z clostanu wegetacyjnego, można w tym razie orjentować łączeniem projektu odgraniczenia, który ma zawierać

a) krótkie sprawozdanie techniczne wyjaśniające

się granicą stałego porostu traw, a zatem także

zasady projektowanego odgraniczenia;

wogóle porostu roślin lądowych, jaki znajduje się na

b) plan sytuacyjny sporządzony w tej podział­

brzegu wypukłym.

'

ce,w jakiej są sporządzone urzędowe mapy

§ 2. linja brzegu biegnie' wedle art. 6,

gruntowe (katastralne); gdzie niema map

ust. 1 u. w. wyraźną krawędzią brzegu, co ma miejurzędowych w odpowiednio wielkiej podział­

sce z reguły na brzegach wklęsłych; w miejscach

ce, zdjęcie ma być wykonane z dokładno­

gdzie niema wyraźnych brzegów, a zatem zwyczajścią przepisaną dla map gruntowych (katanie na brzegach wypukłych, linję brzegu stanowi grastralnych); na planie mają być uwidocznione

nica stałego porostu traw (a więc także porostu wopunkty stałe, za pomocą których by można

g91e roślin lądowych), a jeżeli gFanica ta leży wyżej

było nanieść linję brzegową, oraz punkty nistanu zwyczajnego (średniego), stanowi linję brzegu

welacyjne nawiązane do miarodajnego wodolinja przecięcia się zwierciadła wody przy stanie zwywskazu, jeżeli odległość nie jest nadmiernie

czajnym (średnim) z gruntami nadbrzeżnemi. Wobeo

wielką, dalej grunty nadbrzeżne z podaniem

tego należy przy ustaleniu linji brzegu tam, gdzie

, rodzaju kultury, granica porostu traw, łożys­

niema wyraźnej krawędzi brzegu wyznaczyć nie tylko

ko wody na odpowiedniej długości powyżej

Iinję, po którą sięga stały porost traw, ale także wyi poniżej miejsca, o które chodzi, wyraźne

sokość stanu zwyczajnego (średniego).

krawędzie brzegów, odsypiska i wyspy, powierzchnia zalewu wodą VI czasie pomiaru,

§ 3. Linję brzegu ustala władza wodna na żą­

data pomiaru i stan wody obserwowany

danie interesowanych na podstawie postępowania

wtedy na miarodajnym wodowskazie; dalej .

przepisanego w szóstej części ustawy wodnej (art. 6,

mają być w planie sytuacyjnym wkreślone

ust. 3 ust. wodn.). Nadto Iinja brzegowa powijna

przekroje poprzeczne zdjęte w takich odsh~­

być wyznaczona przed rozpocz~ciem robót regulacyjpach, ażeby uwidoczniały zmiany wysokości

nych na rzece (art. 109 ust. wodn.). Władza zatem

całego

przybrzeżnego terenu, z zaznaczonym

zatwierdzając projekt regulacyjny (art. 108, ust. 1

stanem wody w czasie żdjęcia i stanem zwyust. wodn.) powinna zastrzec, że roboty nie mogą

czajnym (średnim), wreszcie ma być uwidoczbyć podjęte przed ustaleniem Iinji brzegu. Równiona czerwonym kolorem proponowana linja

nież władze wykonujące regulację na podstawie

brzegowa;

projektów zatwierdzonych przez Ministerstwo Robót

c) wykaz właścicieli gruntów i innych interesoPublicznych (art. 108, ust. 1 u. w.) powinny postarać

wanych;

się przed rozpoczęciem robót o ustalenie Iinji brzed) jeżeli jest kataster gruntowy, wykaz zmian progowej. Jest dopuszczalnem przeprowadzenie odnoś­

jektowanych co do parcel i wykazów hipotecznego dochodzenia równocześnie z dochodzeniem

nych z podaniem odnośnych powierzchni.

przewidzianem wart. 108, ust. 1 ust. wodn.,a co do robót

Na podstawie tego operatu władza kompetentprowadzonych na podstawie projektów zatwierdzonych przez Ministerstwo Robót Publicznych równo- na przeprowadzi dochodzenie na miejscu, przy udziale

znawcy technicznego, przesłucha protokularnie intecześnie z dochodzeniem co do zarzutów i roszczeń

resowanych i wyda orzeczenie, stosując analogicznie

interesowanych (art. 45, ust. 3 ust. wodn.).

postanowienia części szóstej ustawy wodnej. Od

Powyższe przepisy nie wykluczają możności dobrowolnego porozumienia się z interesowanymi co orzeczenia tego wolno wnieść odwołanie do władzy

do odgraniczenia łożyska wody z zastrzeżeniem za- wyższej w sposób przewidziany w tej części ustawy.

' twierdzenia przez władzę wodną, o ile chodzi o wo§ 5_ Rozpori!ądzenie niniejsze nie obowiązuje

dę publiczną.

• w Województwie Sląskiem.

Również nie jest wykluczona możność wydania

przez władzę zarządzenia tymczasowego na podstaMinister Robót Publicznych: Łopuszański

Warszawa. ' Tłoczono w Drukarni Państwowej z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszczędności N2 30130.

21910 P

· Na 80.

Dziennik Ustaw. Poz. 631

osadzenia sprawdzi znaki przy udziale znawcy technicznego, interesowanych i miejscowej władzy poli~yjnej, - p~zyczem ma być spisany protokuł.

Protokuł ten ma zewierać

1) stan urządzeń i zakładu w czasie ustawienia

znaku wodnego,

2) opis kształtu, rodzaju i połoienia znaków

wodnych . i kontrolnych,

3) różnice wysokości znaku wodnego w odniesieniu do znaków kontrolnych, tudzież, o ile

to jest możli wem bez nadmiernych ~osztów,

w odniesieniu do niwelacji wody publicznej

I niwelacji ogólnej kraju.

Do protokułu należy dołąc::zyć: ' szkic sytuacyjny

uwidoczniają<;;y urządzenia 00 pi~trzenia wody i zakład. lnak wody i znaki kontrolne z wpis.anemi wysykościami i odległościami znaku wodnego i znaków

kontrolnych między sobą i od kilku pobliskich punktów

trwałych, celem ułiltwienia odszukania tych znaków.

Protokuł mają podpisać biorący udział w komisji.

Dane z protokułu należy wpisać do księgi wodnej.

Jeżeli władzą kompetentną do osadzenia znaku

wQdnego jest urząd wojewódzki, może on na - ząsa­

dzie art. 190 ust. wodno poruczyć wykonanie tej czynności władzy wodnej niższej instancji lub miejscowemu zarządowi technicznemu.