PL
Ustawa z dnia 15 czerwca 1923 r. w przedmiocie niektórych zmian w przepisach o państwowym podatku dochodowym, obowiązujących w b. dzielnicy pruskiej na mocy pruskiej ustawy z dnia 19 czerwca 1906 r., ustawy z dnia 19 grudnia 1919 r. oraz ustawy z dnia 6 kwietnia 1922 r.
Table of Provisions (33)
Statutory Text (33 Articles)
Kwotą dochodu, oznaczoną § 4 prusk. ustawy z dnia 19 czerwca 1906 r. (Zb. Pr. prusk.
str. 259), podwyższa się do 2.000.000 mk.
Uposażenia służbowe, emerytury i wynagrodzenia za najemną pracę, o których mowa w
§§ 2 i 14 pruskiej ustawy z 19 czerwca 1906 r., podlegają podatkowi dochodowemu na
podstawie działu II niniejszej ustawy.
Tego rodzaju dochodów nie włącza się do ogólnego dochodu, podlegającego opodatkowaniu
w myśl przepisów ustawy pruskiej z dnia 19 czerwca 1906 r., oraz przepisów działu
I niniejszej ustawy.
§ 5 ustawy pruskiej z dnia 19 czerwca 1906 r. uzupełnia się ustępem ósmym o brzmieniu
następującem: „8) w spółdzielniach (ustawa z dnia 29 października 1920 r. Dz. U. R.
P. № 111, poz. 733) kwoty, przelane do funduszów spółdzielni, nie podlegających statutowo
podziałowi między członków”.
Kwoty, określone w § 8 część II p. p. 3 i 4 pruskiej ustawy z dnia 19 czerwca 1906 r.,
podwyższa się czerdziestokrotnie.
Ustęp drugi § 9 ustawy pruskiej z dnia 19 czerwca 1906 r. otrzymuje brzmienie następujące
„Opodatkowaniu podlegają dochody osób fizycznych oraz osób niefizycznych, wymienionych
w ustępie 6 § 9, osiągnięte w ostatnim roku kalendarzowym lub w ostatnim roku operacyjnym,
względnie gospodarczym, poprzedzającym rok podatkowy. Jeżeli dochody z danego źródła
nie płynęły przez cały rok, wówczas opodatkowanie następuje według przypuszczalnego
dochodu rocznego”.
Uchyla się postanowienia ustępów 3, 4 i 6§ 9, dotyczące podstaw opodatkowania z przecięcia
trzech lat.
Art. 12 ustawy pruskiej z dnia 19 czerwca 1906 r. uzupełnia się następującym ustępem
ósmym
„
Przy obliczeniu ogólnego dochodu z gospodarstw rolnych poniżej 15 ha, położonych w
odległości ponad 5 klm. od granicy miast z ludnością wyżej 100.000 mieszkańców - przyjmuje
się dochód w wysokości, nie przekraczającej wartości czterech centnarów metrycznych
żyta z 1 ha gruntu po cenach przeciętnych w r. 1922
”
.
Taryfy, podane w §§ 17 i 18 pruskiej ustawy z dn. 19 czerwca 1906 r., zastępuje się
skalą następującą
Liczba porz.
Wysokość dochodów w tysiącach marek ponad - do
Stopa procentowa
Podatek w tysiącach marek.
1
2000 - 2600
2
52
2
2600 - 3200
2,2
70,4
3
3200 - 3800
2,4
91,2
4
3800 - 4400
2,6
114,4
5
4400 - 5000
2,8
140
6
5000 - 5800
3
174
7
5800 - 6600
3,2
211,20
8
6600 - 7400
3,4
251,60
9
7400 - 8200
3,6
295,20
10
8200 - 9000
3,8
342
11
9000 - 10000
4,1
410
12
10000 - 11000
4,5
495
13
11000 - 12000
4,9
588
14
12000 - 13000
5,3
689
15
13000 - 14000
5,7
798
16
14000 - 15500
6,2
961
17
15500 - 17000
6,7
1139
18
17000 - 18500
7,2
1332
19
18500 - 20000
7,7
1540
20
20000 - 22000
8,3
1826
21
22000 - 24000
8,9
2136
22
24000 - 26000
9,5
2470
23
26000 - 28000
9,9
2772
24
28000 - 30000
10,3
3090
25
30000 - 32000
10,7
3424
26
32000 - 34000
11,1
3774
27
34000 - 36000
11,5
4140
28
36000 - 38000
11,9
4522
29
38000 - 40000
12,3
4920
30
40000 - 43000
12,8
5504
31
43000 - 46000
13,3
6118
32
45000 - 49000
13,8
6762
33
49000 - 52000
14,4
7488
34
52000 - 55000
15
8250
35
55000 - 58000
15,6
9048
36
58000 - 62000
16,3
10106
37
62000 - 66000
17
11220
38
66000 - 70000
17,7
12390
39
70000 - 75000
18,5
13875
40
75000 - 80000
19,3
15440
41
80000 - 85000
20,1
17085
42
85000 - 90000
20,8
18720
43
90000 - 95000
21,5
20425
44
95000 - 100000
22,2
22200
45
100000 - 105000
22,9
24045
46
105000 - 110000
23,6
25960
47
110000 - 115000
24,3
27945
48
115000 - 120000
25
30000
Przy dochodzie ponad 120.000.000 mk. podatek wynosi 30.000.000 mk. i oprócz tego 1.250.000
mk. od każdych pełnych 5.000.000 mk. ponad 120.000.000 mk.
Do podatku dolicza się ponadto, o ile chodzi o dochód osób fizycznych i spadków nieobjętych
ponad 120.000.000 mk. do
180.000.000 mk.
1.5%
„ 180.000.000 „ „
240.000.000 „
2.5%
„ 240.000.000 „ „
300.000.000 „
4%
„ 300.000.000 „ „
360.000.000 „
5.5%
„ 360.000.000 „ „
450.000.000 „
7%
„ 450.000.000 „ „
720.000.000 „
9%
„ 720.000.000 „ „
900.000.000 „
11%
„ 900.000.000 „ „
1.200.000.000 „
13%
„ 1.200.000.000
15%
od całego podlegającego podatkowi dochodu.
Granice dochodu, określone w §§ 19 i 20 pruskiej ustawy z dnia 19 czerwca 1906 r.
w brzmieniu, ustalonem pruską ustawą z dnia 26 maja 1909 r. (Zb. Pr. prusk. str. 349),
uzasadniające ulgi podatkowe, podwyższa się z kwoty 6500 mk. do kwoty 10.000.000 mk.,
z kwoty zaś 9500 mk. do kwoty 15.000.000 mk.
Kwotę 3000 mk., wyszczególnioną w ustępie 1 § 25 i w ustępie 2 § 36, podwyższa się
do 600.000 mk., kwotę zaś 3000 mk., wyszczególnioną w § 33, w ustępie 2 § 42, w punkcie
1 i 2 części II § 43 pruskiej ustawy z 19 czerwca 1906 r., podwyższa się do 6.600,000
mk.
Postanowienie, zawarte w ustępie 1 § 72 pruskiej ustawy z 19 czerwca 1906 r. i dotyczące
najniższej grzywny w kwocie stu marek, uchyla się. Ustęp 1 § 72 uzupełnia się następującem
przepisem: „W wyjątkowych wypadkach obok kary pieniężnej może być wymierzona kara
więzienia do jednego roku”.
Kwotę grzywny, przewidzianą w ustępie 2 § 72, podwyższa się z 20 do 100 mk. na 10.000
do 100.000 mk
Kwotę grzywny, przewidzianą w ustępie 1 § 74 pruskiej ustawy z 19 czerwca 1906 r.,
podwyższa się z 300 mk. na 300.000 mk., kwotę, zaś, przewidzianą w drugim ustępie
tegoż paragrafu, podwyższa się z 20 mk. na 10.000 mk., wreszcie kwotę, przewidziane
w § 75 powyższej ustawy, podwyższa, z 1.500 mk. na 1.500.000 mk.
Postanowienia §§ 81 i 82 pruskiej ustawy z 19 czerwca 1906 r. będą stosowane ze zmianami,
wynikającemi z postanowień ustawy niniejszej.
Dodatki do państwowego podatku dochodowego na rzecz gmin i związków komunalnych nie
mogą przewyższać przy dochodzie podatkowem
ponad 2.000.000 mk. do 30.000.000 mk.
4%
„ 30.000.000 „ „ 100.000.000 „
4,5%
„ 100.000.000 „
5%
dochodu podatkowego.
Opodatkowaniu na rzecz gmin i związków komunalnych w myśl art. 13 niniejszej ustawy
podlegają dochody ze wszystkich źródeł z wyjątkiem dochodów z uposażeń służbowych,
emerytur i wynagrodzeń za najemną pracę (art. 25).
Wszelkie dochody z uposażeń służbowych, emerytur i wynagrodzeń za najemną pracę (art.
2 niniejszej ustawy), przewyższające 7.200.000 mk. podlegają podatkowi dochodowemu
na zasadzie niniejszego działu II
Za podstawę podatku przyjmuje się wysokość uposażeń, względnie wynagrodzeń bieżących,
otrzymywanych zarówno w pieniądzach, jak i i w naturze, obliczoną w stosunku rocznym.
Dochody te opodatkowuje się w całości i nie stosuje się do nich odliczeń, tudzież
zniżek podatkowych, przewidzianych w §§ 8, 19 i 20 pruskiej ustawy z dnia 19 czerwca
1906 r.
Wartość pieniężna dochodów w naturze oblicza się podług cen w dniu 1 stycznia roku
kalendarzowego 1923.
Podatek pobiera się drogą potrącenia przy każdej wypłacie, a mianowicie: od wynagrodzeń,
których wysokość, obliczona w stosunku rocznym, wynosi w tysiącach marek
ponad 7.200 mk. do 9.600 mk. potrąca się
1.1%
9.600 „ „ 12.000 „ „ „
1.4%
„ 12.000 „ „ 15.600 „ „ „
1.7%
„ 15.600 „ „ 19.200 „ „ „
2%
„ 19.200 „ „ 22.800 „ „ „
2.5%
„ 22.800 „ „ 26.400 „ „ „
3%
„ 26.400 „ „ 30.000 „ „ „
3.5%
„ 30.000 „ „ 34.000 „ „ „
4.5%
„ 34.000 „ „ 38.000 „ „ „
5.5%
„ 38.000 „ „ 42.000 „ „ „
7%
„ 42.000 „ „ 46.000 „ „ „
8.5%
„ 46.000 „ „ 50.000 „ „ „
10%
„ 50.000 „ „ 52.000 „ „ „
11.5%
Do uposażeń, przekraczających 52.000.000 mk., stosuje się podaną w skali w art. 7
niniejszej ustawy stopę procentową, obniżoną o 2%.
Stopę procentową podatku ustala się przy każdorazowej powtarzającej się wypłacie,
przyjmując tę wypłatę za podstawę do obliczenia rocznej cyfry dochodu.
W celu ustalenia stopy procentowej przy wpłacie jednorazowych wynagrodzeń dolicza
się je do sumy ostatniego perjodycznego wynagrodzenia, obliczonej w stosunku rocznym.
Obowiązek potrącania podatku ciąży na władzach, urzędach, jakoteż na instytucjach
i przedsiębiorstwach i wogóle na służbodawcach, wypłacających wszelkiego rodzaju wynagrodzenia.
Potrącone w ciągu miesiąca kwoty należy w terminie do dni 14 po upływie tegoż miesiąca
wpłacić do właściwej kasy skarbowej z załączeniem wykazu potrąceń, sporządzonego według
przepisanego wzoru, lub z załączeniem odpisu listy płacy, zawierającej dane, niezbędne
do sprawdzenia prawidłowości dokonanych potrąceń.
Wykaz ten, względnie odpis listy płacy, po uwidocznieniu na nim przyjętej sumy, oraz
daty przyjęcia, kasa skarbowa przesyła do właściwej władzy podatkowej I instancji.
Wymiar podatku przez władzę podatkową z reguły nie ma miejsca. Wyjątek zachodzi wówczas,
gdy służbodawca albo nie wpłacił podatków wcale, albo wpłacił za mało. W tych wypadkach
władza podatkowa I instancji uskutecznia wymiar podatku. Od wymiaru służbodawca może
odwołać się do izby skarbowej w ciągu dni trzydziestu od dnia doręczenia mu wezwania.
Odwołanie nie wstrzymuje egzekucji.
Kwoty nie wpłaconego w terminie podatku będą przymusowo ściągnięte od osób, wymienionych
w części pierwszej art. 18 niniejszej ustawy, wraz z karami za zwłokę w wysokości
10% miesięcznie i z kosztami egzekucyjnemi.
Dla stwierdzenia obowiązku potrącania podatku oraz dla sprawdzenia, czy potrącenia
podatku są uskutecznione prawidłowo i we właściwym czasie, władzom skarbowym przysługuje
prawo delegowania urzędników do instytucji i osób, wymienionych w art. 18 część pierwsza
niniejszej ustawy, celem przejrzenia i sporządzenia wyciągów z list płacy, umów i
innych dokumentów, odnoszących się do najmu pracowników, względnie celem zbadania
dokonanych wypłat.
Na nieprawidłowe potrącania podatku przez służbodawców pracownicy mogą wnosić zażalenia
w terminie dni trzydziestu od daty potrącenia do właściwej władzy podatkowej I instancji.
Od decyzji władzy podatkowej I instancji służy pracownikowi odwołanie w trybie, określonym
w art. 19 niniejszej ustawy.
Służbodawca, który nie spełni obowiązku wpłacenia podatku w myśl art. 18 niniejszej
ustawy, ulegnie karze grzywny w myśl przepisów § 74 ustawy pruskiej z 19 czerwca 1906 r.
i art. 11 niniejszej ustawy,
W razie świadomego podania nieprawdziwych okoliczności w listach płacy lub w wyjaśnieniach,
stosuje się analogicznie § 72 pruskiej ustawy z 19 czerwca 1906 r. i art. 10 niniejszej
ustawy.
Kto nie dopuści urzędnika, delegowanego przez władze skarbowe na podstawie art. 20
niniejszej ustawy do wykonania czynności, przewidzianych w tym artykule, ulegnie w
drodze sądowej karze pieniężnej od 10.000 do 500.000 mk., lub karze pozbawienia wolności
do jednego roku, o ile nie podlega surowszemu ukaraniu wedle obowiązującej ustawy
karnej.
Kary pieniężne, nałożone na podstawie art. 23 niniejszej ustawy, wpływają na rzecz
Skarbu Państwa.
Do państwowego podatku dochodowego, pobieranego od dochodów z uposażeń służbowych,
emerytur i wynagrodzeń za najemną pracę na zasadach, wyłuszczonych w niniejszym dziale
II, ustanawia się dodatki na rzecz gmin miejskich i powiatowych związków komunalnych
w wysokości 3% od wypłaconego wynagrodzenia, podlegającego państwowemu podatkowi dochodowemu.
Dodatki te będą potrącone przez służbodawców równocześnie z podatkiem państwowym,
przyczem stosuje się przepisy artykułów 18 do 23 włącznie niniejszej ustawy.
Jeżeli przeciętne ceny hurtowe w Państwie w pierwszej połowie roku kalendarzowego
1923 będą wyższe od przeciętnych cen hurtowych z roku 1922, wówczas część państwowego
podatku dochodowego wraz z dodatkami na rzecz związków samorządnych, wymierzona wedle
skali art. 7 niniejszej ustawy, a przypadająca do zapłaty w kwartale trzecim i czwartym
roku kalendarzowego 1923, winna być zapłacona w takiej wysokości, jaka wypadnie z
pomnożenia tej części podatku wraz z dodatVami na rzecz związków samorządnych przez
wykładnik, wyrażający wzrost przeciętnych cen hurtowych w pierwszej połowie roku 1923
w porównaniu z przeciętnemi cenami hurtowemi w roku 1922.
Wykładnik, o którym mowa w części pierwszej niniejszego artykułu, ustala Minister
Skarbu w miesiącu lipcu roku podatkowego na podstawie danych, dostarczonych przez
Główny Urząd Statystyczny. Wykładnik winien być wyrażony w liczbie całej lub conajwyżej
z jednym znakiem dziesiętnym.
Jeżeli podatnik, korzystając z prawa, przysługującego w myśl § 67 ustęp 2 pruskiej
ustawy z 19 czerwca 1906 roku, wpłaci zgóry przed końcem czerwca 1923 r. drugą i trzecią
ratę podatku dochodowego na rok podatkowy 1923 w całości lub w części, to do wpłaconych
zgóry kwot podatku nie będzie stosowany wykładnik, o którym mowa w poprzednich częściach
niniejszego artykułu.
W sposób, wskazany w art. 26 niniejszej ustawy, Minister Skarbu ustala na każdy kwartał
kalendarzowy, poczynając od drugiego kwartału, wykładnik, wynikający z porównania
przeciętnych cen drugiego miesiąca poprzedniego kwartału kalendarzowego z przeciętnemi
cenami w styczniu 1923 r. Przez tak ustalony wykładnik winny być pomnożone - na każdy
następny kwartał kalendarzowy - kwoty, zakreślające granice dochodu dla oznaczenia
stopy procentowej podatku od uposażeń służbowych, emerytur i wynagrodzeń za najemną
pracę zarówno w skali art. 17, jak w skali art. 7 niniejszej ustawy. Równocześnie
ulega odpowiedniemu powiększeniu kwota 7.200.000 mk., oznaczona w art. 15.
Tak powiększone kwoty będą w każdym poszczególnym kwartale roku podatkowego 1923 miarodajne
do ustalenia potrąceń w myśl art. 17 i 25 niniejszej ustawy.
Uchyla się moc obowiązującą ustawy o podatku uzupełniającym (Erganzungssteuer) z dnia
19 czerwca 1906 r. (Zb. pr. pruskich str. 241) oraz ustawy o podatku od przyrostu
majątku (Besitzsteuer) z dnia 3 lipca 1913 r. (Dz. Ustaw Rzeszy str. 524).
Z wpływów państwowego podatku dochodowego pobierają gminy i związki komunalne 30%.
Uchyla się postanowienia trzeciego ustępu części pierwszej § 15 pruskiej ustawy z
dnia 19 czerwca 1906 r., dotyczące potrącania z podstawy opodatkowania 3 i 1/2% kapitału
zakładowego (akcyjnego). tem samem uchyla się postanowienia przedostatniego ustępu
tegoż paragrafu 15.
Nadto uchyla się postanowienia, zawarte w ustępie pierwszym § 3 pp. 1 i 2 oraz w §§
18, 70, 79 i 80 prusk. ustawy z dnia 19 czerwca 1906 r.
Punkt 3 ustępu pierwszego § 3 ustawy pruskiej z dnia 19 czerwca 1906 r. otrzymuje
brzmienie następujące
„
Uwierzytelnieni przy Rządzie Rzeczypospolitej Polskiej zastępcy obcych państw oraz
przydani im urzędnicy i osoby pozostające u nich w służbie, o ile są cudzoziemcami
”
.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia i obowiązuje od 1 kwietnia
do 31 grudnia 1923 r.
Podatek dochodowy na ten okres czasu będzie wymierzony i pobrany w wysokości trzech
czwartych części całorocznej należności podatkowej, przypadającej według działu I
i III niniejszej ustawy.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.