Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 12 stycznia 1923 r. w przedmiocie opłat za legalizowanie gazomierzy.

§ 8.

Koszty obsadzenia dróg pokrywać winny

budowy i utrzy'

kredytów prze w i ł

z arządy drogowe, obowiązane do

mania odnośnych kategorji dróg z

dzianych na ten cel w budżetach.

§ 9. Uszkodzenia drzew przydrożnych ; umyśln e

lub z niedbalstwa, jak wyrywanie s ad zo ne k, palikó w,

obdzieranie kory, ścinanie i łamanie g a łęzi , strącanie

lub zrywanie owoców przez osoby n i eupoważn i on e

karane będzie wedle przepisów rozdziału IV ustawy

z dnia 7 października 1921 r. o przepisach porząd ­

kowych na drogach publicznych (Dz. U. R. P. N289 .

poz. 656) grzywną do 100.000 mk. lub aresztem do

2 miesięcy. Oprócz tego winni obow ią zani będ ą

wynagrodzić

wyrządzoną

szkodę

w łaściwemu zarz ą '

dowi drogowemu.

,

§ 10. W razie niewykonania przez zarządy

drogowe, względnie przez właśc i cieli przydrożnych

gruntów (§ 6) obowiązków wynikających z nin ie jszego rozporządzenia województwa mają co do za ·

rządów drogowych państwowych wdrożyć odpowied ·

nie dochodzenia i pociągnąć winnych opieszałeg o

traktowania sprawy do odpowiedzialności dyscypli ·

narnej, co zaś do zarządów drogowych samorządo ·

wych, na podstawie ust. 3 art. 18 powołanej ustawy

z dnia 7 października 1921 r. o przepisach po~ząd ­

kowych na drogach publicznych (Dz. U. R. P. N289.

poz. 656) wyższe instancje związków samorządowych,

względnie województwa mogą wdrożyć odpowiednie

środki przymusowe przez wstawienie do

budżetu

odpowiednich sum na wykonanie niezbędnych robót,

lub też zarządzić wykonanie tych robót na koszt

opieszałego lub nie dbałego zarządu drogowego.

§ 11. Rozporządzenie niniejsze wchodz i w Ży ł

cie z dniem ogłoszenia.

Minister ' Robót Publicznych: Łopuszański

52.

Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu

z dnia 12 stycznia 1923 r.

w przedmiocie opłat za legalizowanie

gazomierzy.

Na podstawie art. 23 dekretu o miarach

z dnia 8 lutego 1919 r. (Dz. P. P. P. N2 15 poz. 211)

oraz rozporządzeń Rady Ministrów: z dnia 17 listopada 1921 r. (Dz. U. R. P. N2 100 poz. 716), z dnia

5 grudnia 1921 r. (Dz. U. R. P. N2 104 poz. 752)

i z dnia 16 czerwca 1922 r. (Dz. U. R. P. N2 52

poz. 470) i w uzupełnieniu części II rozporządzeoia

Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 13 maja 1922 r;

o opłatach za czynności urzędów miar (Dz. U. R. P.

N2 39 poz. 326), zarządza się co następuje

Za legalizowanie gazomierzy pobiera się

zasadnicze

1. Gazomierze mokre

Za gazomierze dla przepływu gazu do 0,3 metr a sześc. na godzinę po mk. 3.000.

Za gazomierze , powyżej 0,3 metra sześc. do 0,5

metra sześc. włącznie po mk. 4.500.

Za gazom ierze . powyżej 0,5 metra sześc. do

l metra sześc. włącznie po mk. 6.000.

Za gazom ierze powyżej 1 metra sześc . do 2 me-o

trów sześc. włącznie po mk. 9.000.

Za gazomierze powyżej 2 metrów sześc: do 4 me· '

trów sz e Śc. włączn i e po mk. 12.000.

Za gazomierze powyżej 4 metrów sześc. do 6 me· .

(rów sześc . włącznie po mk. 15.000.

Za gazomierze powyżej 6 metrów sześc. do 8 me·

trów szeŚc. włąc;znie po mk. 18.000.

Za gazom ierze powyżej 8 metrów sześc. do 10

metrów sześc. włączn i e po mk. 21.000.

Za gazomierze powyżej 10 metrów sześc. do 15

metrów s ześc. włącznie po mk. 24.000.

Za gazomie rze powyżej 15 metrów sześc. za

każde następne całe lub rozpoczęte 5 metrów sześc.

dopłata mk. 1.500.

2. Za legalizowanie gazomierzy mokrych, po·

siadających dwie rury przelewowe i spustowe i wymagających dwóch po sobie następujących badań ,

pobiera się opłaty o 200;0 wyższe.

3. Gazom ierze suche

Za legalizowa nie gazomierzy suchych pobiera

się opłaty o 50% wyższe od opIat za gazomierze mokre, wymienionych w ustępie l -ym.

4. Za legalizowanie gazomierzy z zamiennym

liczydłem pobiera się opłaty zasadnicze następujące

a) Za gazomierze mokre - o 50% wyższe od

opłat, wymienionych w ust. l -ym.

b) Za gazomierze suche - o 1000;0 wyższe od

opła t, wym ien ionych w ust. 1-ym.

§ 1.

następujące opłaty

§ 2. Za sprawdzenie odejmowalnego oddzielnie zgłoszonego liczydła do gazomierza stacyjnego

pobiera się opłatę 3.000 marek.

§ 3.

Pozatern ' przy legalizowaniu gazomierzy

obowiązują zgłaszającego przepisy, zawarte w czę ­

ści I rozporządzenia I't\inistra Przemysłu i Handlu

z dnia 13 maja 1922 r. o opiatach za czynności urzę'

Oziennik Ustaw. Poz. ' 5~, 53

dów miar (Dz. u. R. P. Ng 39 poz. 326) przy uwzglę­

dn.ieniu każdocześnie obowiązującego rozporządz e nia

Ministra Przemysłu i Handlu w przedmiocie podw y ż ­

szenia opłat za czynności urzędów miar.

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi \V życie

z dniem ogłoszenia.

Kierownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu

Henryk Strasburger

,4:'

zezwolić firmom

upr awn ionym do przyjmowani a piena cudzy rachunek, na pobór opł a t od czeków, wystawionych w g ranica.ch Rżeczypospolitej, jllŻ

przy wydawaniu klijentom blankietów czekowych ,

a od czeków wystawionych zagranicą, na blankietach

firmy przekazanej, w chwili otrzymania czeku.

Sposób poboru opłat , sposób umie szczenia na

czeku adnotacji o uiszczeniu opiaty gotówką, terminy

wpłacania opiat do kas skarbowych i t. d . określon e

będą w udzielonych zezwoleniach".

niędzy

l

- § 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu : Jastrzębski

Minister Sp r awiedliwośc i: W. Makowski

53.

Rozporządzenie

Ministra Skarbu i Ministra

Sprawiedliwości

z dnia 13 listopada 1922 r.

uzupełniające

1922

f.

W

rozporządzenie z dnia 13 maja

przedmiocie opłat stemplowych od

weksli.

54.

Rozporżądzenie Ministra Skarbu

Przemysłu

Ministra

i Handlu

z dnia 18 stycznia 1923 r.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 26 paździer­

nika 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli (Dz.

U. R. P. Ng 38 poz. 313) oraz art. 2 ustawy z dn. 7 kwiet·

nia 1922 r. w przedmiocie zniesienia Ministerstwa

b. Dzielnicy pruskiej (Dz. U. R. P. Ng 30 poz. 247)

zarządza się co następuje

§ 1. Paragraf 9 rozporządzenia z dnia 13 maja 1922 r. celem wykonania ustawy <? opłatach stem plowych od weksli (Dz. U. R. P. Ng 38 poz. 317)

uzupełnia się ustępami następującej treści

"Celem ułatwienia uiszczenia opłat stemplowych

od weksli zagranicznych władza skarbowa może zezwolić poszczególnym firmom na pobór tych opłat

w chwili otrzymania weksla od klijenta i uiszczenia

gotówką w kasie skarbowej.

Sposób poboru opłat, sposób umieszczenia na

weksllł adnotacji o uiszczeniu opiaty gotówką, terminy wpłacania opłat do kas skarbowych i ' t. d. określone będą w udzielonych zezwoleniach.

Podania o zezwolenie należy składać u władzy

skarbowej I instancji".

w sprawie podwyższenia podatku od węgla na

obszarze Rzeczypospolitej.

Na zasadzie ,,§ 6a" niemieckiej ustawy z 20 kwietnia 1922, tudzież § 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 pażdziernika 1922 (Dz. U. R. P. Ng 99,

poz. 909) zarządza się co następuje

§ 1. Ustanowiony w § 3 rozporządzenia Rady

Ministrów z 30 października 1922 (Dz. U. R. P

Ng 99 poz. 909) podatek od węgla na opszarze Rzeczypospolitej podwyższa się

a) dla węgla kamiennego z kopalń zagłębia dą­

browskiego oprócz wę ~ la z kopalń pracują­

cych wyłącznie w pokłaaach nad i podredenowskich z 20 na 25% wa r tości względnie

ceny węgla,

-1» dla węgla kamiennego z kopalń zagłębia krakowsk iego i wszelkich innych kopalń z 12 na

15% wartości względnie ceny węgla .

ł

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem 1 lutego 1923 r.

§ 2. Paragraf 12, ustęp czwarty i piąty wymienionego w § 1 rozporządzenia otrzymuje brzmienie

Minister Skarbu: W. arabski

następujące

Minister Przemysłu i Handlu: Stefan Ossowski

" Celem ułatwienia wskazanego wyżej sposobu

uiszczenia opłat od czeków, władza skarbowa może

Warszawa.

Tłoczono

w Drukarni Państwowej z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

19978 P

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszczędności N!! 30130.

OD REDAKCJi. Stale wzrastające ceny papieru, robocizny i t. d. zmuszają Redakcję do podwyższenia

ten)' prenumeraty za Dz. UstaW.

PP. Prenumeratorzy, wpłacający prenumeratę po dniu 31 stycznia r. b., za 1 kwartał, mogą otrzymać Oz,

Ustaw 'po wpłaceniu do Rdministracji Dz. Ustaw lub na konto 30.130 do P. K. O.-sumy mk. 20.000.

..

M 8

.

Dziennik Ustaw. Poz. 5152.

wetn, wolny od uprawy w myśl art. 11 powołanej

iJstawy z dnia 7 października 1921 r.; w tym wypadku

obsadzanie tych dróg ~a rowami, o ile zostanie ustalone programem właściwego zarządu drogowego, na leży do obowiązku właścicieli gruntów przydrożnych ,

którzy winni stosować się do wskazówek zarządu

drogowego.

§ i. Zarządy drogowe mają prawo we własnym

zakresie działania zarządzić usunięcie tylko pojedyń­

czych drzew uschłych, uszkodzonych lub groźących

bezpieczeństwu komunikacji drogowej.

Usuwanie całych grup (alei) drzew przydrożnych

może nastąpić tylko za zezwoleniem Ministerstwa

Robót Publicznych względem dróg państwowych

i wojewódzkich, związku samorządowego , a w braku

jego, wojewody-względem dróg samorządowych .