Rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 11 czerwca 1923 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu w przedmiocie wykonywania ustawy z dnia 16 maja 1922 r. o urlopach dla pracowników, zatrudnionych w przemyśle i handlu.

§ 2.

Do grzywien, ustanowionych w wielokrot-

nościach uszczuplonej opłaty lub wartości przedmiotu przestępstwa, stosuje się rzeczone podwyższenie

jedynie co do ustanowionych w koronach naj niższych

i najwyższych granic tych grzywien (§§ 38, L. 1, 39

40, 207, 269 rzecz. ust.); poza tymi

dwoma wypadkami wypadające z tych wielokrotności grzywny pozostają bez zmiany.

§ 3. Podwyższeniu wedle zasad § 1 ulegają

nadto kwoty, wymienione w §§ 119, 501 , 621 i 622

rze czonej ustawy karnej skarbowej, to jednak, co do

pierwszego z tych paragrafów (119) powoduje przep is ten zmia nę jedynie skali pieniężnej, nie zaś także granic czasokresów aresztu zastępczego.

§ 4. Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Skarbu.

§ 5. Niniejsze rozporząd ze nie wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia; do przestępstw przed ogło sze­

n i -~ m popełnionych rozporządzenie to nie ma zastos o wania.

Prezes Rad y Ministrów: Witos

Minister Ska rbu: W. arabski

§ 2. Zaświadczenia wymienione wart. 4 ustawy powolanej w § 1 wydają niżej wymienione urzę­

dy l instancji, mające nadzór nad budownictwem

1) na obszarze b. dzielnicy rosyjskiej: w miastach, w których magistraty są upoważnione

do sprawowania nadzoru policyjno-budowla nego, - rnagistraty; w pozostałych zaś miastach, jakoteż w innych osiedlach ludzkichwłaściwe starostwa;

2) na obszarze b. zaboru pruskiego: w miastach - magistraty a w miejscowościach wiejskich - komisarze obwodowi;

3) na obszarze b. zaboru austrjacko-węgierskie­

go - wła ściwe władze samorządowe gminne,

tak miejskie, jak i wiejskie.

§ 3. Ubiegający się o uwo :nienie od podatku

względnie opłat (art. 1 i 2 ustawy) winni przedstawić za ś w i adczenie, o którem mowa w § 2 nini ejszego rozporządzenia, władzy wymiarowej względnie notarjuszowi, powołanemu do wymierzenia podatku

względnie o p łaty i to w zasadz ie przed uskutecznieniem wymiaru; władza wymiarowa względnie nota rjusz zatrzymuje to zaświadczenie w oryginale lub

w wierzytelnym odpisie przy aktach . W razie niedostarczen ia zaświadczenia podatek względnie opłata

ma być wymi e rzoną.

§ 4; Rozpor z ądzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

,-

Minister Skarbu: W. arabski

463.

Rozporządzenie Ministrów Skarbu

Wewnętrznych

Minister Spraw We wnętrzny ch : W. Sikorski

Spraw

464.

z dnia 9 stycznia 1923 r.

W

przedmiocie wykonania ustawy o ulgach dla

nowowznoszonych budowli.

Na zasadzie art. 5 ustawy z dnia 22 wrzesnla

1922 o ulgach dla nowowznoszonych budowli (Dz.

U. R. P. N!! 88, pOl. 786) zarządza się co następuje

. § 1. Uwolnienie od opłat (należytości) państ­

wowych i komunaln yc h w myśl § 2 u stawy z dnia

22 września 1922 r. o ulgach dla nowowznoszonych

budowli (Dz. U. R. P. N!! 88, poz. 786) stosuje się

do wszystkich aktów i umów, dotyczących odplatne-go przeniesienia własności nieruchomości, sporządzo ­

nych w pierwszych ośmiu latach po rozpoczęciu budowy, a przed jej ukończeniem. Po wykończeniu

budowli uwolnienie to stosuje się tylko do aktu lub

umowy, dotyczącej pierwszego odpłatnego przenie sienia własności, o ile ten akt lub umowę sporzą­

dzono w pierwszych ośmiu latach po wykończeniu

budowli.

Obowiązek zgłaszania aktów prawnych do wymiaru należytości na obszarze województw: krakowskiego, lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego, przewidziany w § 43 austr. ustawy z dnia 9 lutego 1850 r. (austrj. Dz. U. P. N!! 50) względnie w roz- ·

'porządzeniu Ministrów Skarbu i Sprawiedliwości z dnia

19 marca 1920 r. (Dz. U. R. P. N!! 27, poz. 162), po'Z ostaje nienaruszony.

•

Rozporządzenie Ministra Pracy

Społecznej

Opieki

z dnia 11 czerwca 1923 r.

wydane w porozumieniu z }\\inistrem Przemysłu

i Handlu w przedmiocie wykonywania ustawy

z dnia 16 maja 1922 r. o urlopach dla pracowników, zatrudnionych w przemyśle i handlu.

Na mocy art. 5,6 i 11 ustawy z dnia 16 maja

1922 r. o urlopach dla pracowników, zatrudnionych

w przemyśle i handlu (Dz. U. R. P. z r. 1922, N!! 4(

poz. 334) zarządza się co nast ę puj e

I.

Prawo do korzystania z urlopu.

§ l. Wszyscy pracownicy, objęci art. 1 ustawy,

którzy w myśl art. 2 uzyskali prawo do urlopu, dopóki prawa tego nie utracili, posiadają prawo do

otrzymania urlopu w każd y m roku kalendarzowym.

§ 2. Pracownicy p rzedsiębiorstw sezonowych,

w których praca trwa nie krócej, niż 10 miesięcy

w roku, jak również pracownicy tych działów przedsiębiorstw sezonowych, w których praca trwa nie

krócej, niż 10 miesięcy w roku, chociażby główna

praca w tych przedsiębiorstwach trwała krócej, niż

10 mip.sięcy w roku, - posiadają prawo do urlopu,

N2 62.

Dzienni,k Ustaw. Poz. 464. _

l<tóre uzyskują po upływie okresu czasu pracy, prze'widzicmego wart. 2 ustawy .

§ 3. W razie czasowego zmniejszenia się licz'1:>y pracowników w zakładzie rzemieślniczym do 4-ch

lub mniej pracowników, pracownicy ci posiadają prawo do urlopu, o ile w ciągu więcej niż połowy po prze dzającego roku kalendarzowego liczba pracowników zakładu wynosiła więcej niż 4.

§ 4. Żadne - całkowite lub częściowe - zmiamy własności przedsiębiorstwa nie pozba v. i Ol ją praw

do urlopu pracowników, zatrudnionych w tem przedsiębiorstwie .

§ 5. W razie niesko rzysta nia przez pracownika

-cl: przysługującego mu prawa do url opu w czasie,

wyznaczonym mu w liście kolejności, pracownik nie

może żądać udzielenia mu urlopu w innym terminie

z wyjątkiem wypadku nieskorzystania z urlopu z powodu choroby - ani też w y m ag ać z tego tytułu żad­

nego dodatkowego wyn agrodzen ia.

§ 6. Umow a o pracę nie może zawierać punktu, któr yby pracownik;:J zgóry pozbawiał urlopu lub

w inn y sp osób uszczuplał jego prawa do urlopu,

określone ustawą.

II.

Uzyskanie prawa do urlopu.

§ 7. Pracownicy, objęci art. 1 ustawy, prócz

praco wników umysłowych, uzyskują prawo do coroczn e go urlop u po u ? ł yw ie okresu pracy, przewidzia ne go w ust. 'I art. 2 ustawy, a mianowicie

po upływie 1 roku pracy: do 8-0 dniowego,

:a pra cow nicy młodociani - do 14-0 dniowego; po

upływie 3 lat pracy - do 15'0 dniowego.

§ 8. Jeżeli okres pracy, uprawniający pracownika do urlopu, kończy się w ciągu roku kalendarzowego, przedsiębiorca na żądanie pracownika winien udz ielić mu przysługującego pracownikowi z mocy ustawy urlopu po upływie tego okresu; urlop ten

winie n je dn akże rozpoczynać się przed końcem tego

roku kalendarzoweg o.

§ 9. Okres pracy, uprawni ający do urlopu obli'cza się z potrąceniem wszystkich przerw w pracy

:z wyjątkiem przerw urlopowych oraz przerw, przewi-dzianych w ustępie 4-ym i 5-ym art. 2 ustawy.

§ 10. Za początek czasu pracy, uprawniające­

go do urlopu, uW ,aża się dzień rozpoczęcia pracy

przez pracownika lub termin rozpoczęcia pracy, ustalony w umowie pracy, w razie nie rozpoczęcia pracy

przez pracownika w tym terminie z winy przedsię­

biorcy.

§ 11. Jeżeli młodociany uzyskuje prawo do

tirlopu prled ukończeniem lat 18-tu, to choćby ten

urlop został mu udzielony już po ukończeniu lat

l8-tu, korzysta on z 14-0 dniowego urlopu.

§ 12. Terminatorzy i uczniowie uzyskują - po

roku pracy prawo do 14-0 dniowego urlopu, niezale żnie od swego wieku i liczby pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwie.

III.

Długość

urlopu.

§ 13.

Normy, wskazane w ust. l-ym i 2-im

art. 2 ustawy (8, 15 i 14 dni urlopu) oznaczają kolejno następujące po sobie dn i kalendarzowe.

§ 14. Dług ość urlopu nie zależy od tego, czy

praca poszczególn ych pracowników w zakładzie odbywa się w ciągu wszystkich, czy też w ciągu niektórych tylko dni tygodnia.

IV.

Pracownicy umysłowi.

§ 15. Za pracowników, pracujących umysłowo

niezale żnie od ich wieku, w myśl ust. 3-go art. 2

ustawy uważa się zatrudnionych na mocy umowy

o prac ę pracownikó w przedsiębiorstw, wyliczonych

wart. 1-ym ustawy

'

1) pełniących czynności administracyjne i nad·

zorcze, a ni ewyl\ onywujących pracy fizycznej,

jako to: zarządców, intend entów, pracowników ruchu, jak inżynierowie, technicy, majstrowie, kierown icy magazynów, sztygarzy,

eksped ytorzy;

2) pełniących czy nności biurowe i zatrudnionych

pracami kancelaryjnemi, rachunkowemi, piś­

mienn e mi, rysu nk o we mi lub kalkulacyjnemi;

3) pełniących czynności kupieckie, jako to: sprzedawcó w sklepowyc h i księgarskich z ukoń ·

czon ą szkołą zawodową bądź średnią ora2

od bytą prz episa n ą praktyką, drogistów, farm aceutów, kasje rów , dysponentów, sprzedawców podróżujący ch , akwizytor ów;

4) artystów, jak: muzycy, aktorzy, malarze,

rzeźbia r ze i t. p,;

5) zatrudnionyc h jako personel lekarski oraz

wykwalifikowany pomocniczy personel lekarski.

§ 16.

Jeżeli

pierwszy rok pracy pracownika

który skorzystał już po ypływie pól

rok u pracy z 2-u tygodniowego urlopu, kończy się

w tym samym roku kalendarzowym, pracownik uzyskuj e prawo jedynie do powtórnego 2-u tygodniowego urlopu.

um ys ło wego,

V.

Urlopy pracowników, zatrudnionych w górnictwie.

§ 17.

Robotnicy, zatrudnieni w górnictwie ko do urlopu, w zakresie, przewidzia·

robotników innych przedsiębiorstw,

a ponadto ze specjalnych uprawnień, określonych

w ustępie 5-ym art. 2 ustawy.

Jeżeli p rzed nadejściem wyznaczonego praco wnikowi, zatrudnionemu w górnictwie, w liście kolejności terminu rozpoczęcia urlopu umowa o pracę

rozwiązana zostaje przez przedsiębiorcę znajduje

zastosowanie § 22 niniejszego rozporządzenia.

Jeżeli przed nadejściem wyznaczonego robotni·

kowi, zatrudnionemu w górnictwie, w liście kolej ności terminu rozpoczęcia urlopu pracownik opu·

szcza przedsiębiorstwo górnicze w wypadkach, przewidzianych w ust. l-ym art. 3 ustawy i zawiera umowę o pracę w innem przedsiębiorstwie górniczem,

przysługuje mu prawo do urlopu wtem ostatniem

przedsiębiorstwie l zastrzeżeniem zachowania warunków, określonych w ust. 5 art. 2 ustawy.

rzystają z prawa

nym ustawą dla

-704

Dziennik UsŁaw·;Póz. 464 . .

_ Ta sama zasada ma zastosowanie w razie

na-

st~pnej i wogóle wielokrotnie powtarzającej się zmia-

ny miejsca

nictwie .

VI.

pracy robotnika

zatrudnionego w gór -

Prawo do 'urlopu w razie przerwy w umowie pracy.

Za przerw~, która może powodować

prawa do urlopu , uwa ża si ę każdą p rzerwę

w umowie pracy, o ile nie zachodzi wypadek , przewidziany wart. 7 usta wy, a ponadto w górnictwie

wypadki, przewidziane w ust. 5 art. 2 ustawy .

§ 18.

utrat~

§ 19. Przerwa w pracy, spo wodo wa na służbą

wojskową z poboru lub ochotniczą , tr wają c ą dł użej

niż 3 miesiące i poł ączona z rozwiązaniem umowy

o pracę, pozbawia pracownika r-rawa do korzystania

z urlopu.

§ 20. W razie nieusprawiedliwionego opuszczenia pr acy przez pracownika, przedsię bio rcy przysłu ­

guje prawo pozba wienia pra cown ika urlopu tylko

w tym wy p adku, jeżeli na te j zasadzie nast ąpił o rozwiązani e umowy o pracę.

Odliczanie od urlopu dnió we k, opuszczonych

przez pracownika bez uspra wiedl iwienia, nie moż e

być stosowane bez zgody pracownika.

§ 21. Jeżeli u mowa o pracę rozwiązana zo,taje przez pr acowni ka, trac i on, z c hwilą wypowie·

dzenia przez sieb ie umowy, praw o do urlo pu, jeszcze

nieotrzymanego, choćb y p o siadał już upra wnien ie do

urlopu.

§ 22. Jeżeli umowa o pracę z pracow nikie m,

który uzyskał już prawo do urlopu w myśl art. 2-go

usta wy, rozwiązana zostaje przez p rzeds i ębior cę pr zed

udzie leniem praco w nikowi urlopu - z wyjątkiem

wypadków, przewidz ianych w ust. 1 art. 3 ustawyprzedsiębi o rca wini e n wyplaci ć pra cow nikowi zapła­

tę za czas urlopu.

§ 23. J eże li um o wa o pracę zo sta je rozwią­

za na bądź przez przedsiębiorcę, b ądż też prze z praco wnika, a następnie na wiązana nanow o w ci ągu

najbli ższy ch 3 miesięcy, pra cow nik nie traci poprze dnio nabytych praw co do długości urlopu i korzystania z ur lopu w ka ż dym roku kalenda rzowy m,

przyczem cza s sp ędzony w p rzedsiębi orst wie p rzed

przerwą w umowie o pracę zo staje zaliczony do cza su prac y, nadającego mu uprawni e nia do urlopu .

VII.

Wypłata

wynagrodzenia za czas urlopu.

§ 24.

następuje

kiem a

sposó b.

Wyplata wynagrodze(lia za czas urlopu

zdolu, je że li umowa pomiędzy pracowniprzedsiębiorcą nie regul uje tego w inny

§ 25. Przeds ię biorca ma prawo odmówić pracownikowi wypłaty wynagrodzenia za czas urlopu

tylko w tym wypadku, jeżeli udowodni, że w czasie

. wolnym od pracy, przysługującym mu na zasadzie

urlopu, pracownik pracował zarobkowo winnem

pFzedsiębiorstwie, jako pracownik najemny.

VIII.

Obliczanie wynagrodzania za . czas urlopu.

. § '26. Za normalne pobory, które pracownik

otrzymuje ża cały czas urlópu, uważa się przy ' płacy

cid godzinyIub na dniówkę . płacę w wys~kości, odpojego normalnemu dziennemu zarobkowi,

jakiby mu przypadł, gdyby w tym czas ie pracował,

t. j. z uwzględnieniem zachodzących w czasie urlopu zmian jego płacy.

wiadającej

§ 27. W wypadku , gdy pracownik pracuje

w przedsiębiorstwie mnie j niż 6 dni w tygodniu,

płaca za jeden dzień urlopu może być niższa od

normalnego d zie nnego zarobku pracownika w tym

stosunku, w jakim przeciętna ilość dni pracy na tydzień

w poprzed z ającym urlop trzymiesięcznym

okresie, mniejsza jest od 6-u .

§ 28. Przy system ie plac akordo wy ch, p remj owych (ni ezwiąza n ych z płacą dniówkową) lub od

szt uki, płacę za czas urlopu okr eśla się na pod·

stawie przeciętnego zarobku pracownika z ostatnich 3·ch miesięcy, bez poś redn io poprzedzają cyc h

urlop; celem us Łcde nia w tych wypadkach prz e ci ę t- _

nej płacy, przypadającej na jeden dzień urlopu, należy ob : iczyć według cennika b ie żącego, obowiązuj ą ­

ce go w czasie jego urlopu, jego zarobek zgod n ie

z ilością wykonan ej przez niego w okres ie ostatnich

3-ch miesi ę cy pracy i uzyskaną w ten sp osób kw ot ę

p o d zielić przez ilość dni ro boczych, przypadających

w t ym 3-miesięcznym okr esie.

W ten sam sposób oblicza się płaca za cza s

urlopu pr acownikom, otrzymującym wynagrodzenie

w postaci procentów od obrotu (fryzjerzy, keln e·

rzy i t. p.).

§ 29. Jeżeli wyna g rodzenie pracownika przy

systemie premjowym składa się z dn iówki oraz

z premji, wypłacanej tylko w razie nadwy ż ki produkcji ponad okreś ! one minimum, należy stosować

zasadę, wskazaną dla płac dnió wkowych, łącznie z zasadą , wskazaną dla płac akordowych, t. j. wynagrodzenie to ma odpowiadać normalnemu dziennemu

zarobkowi w okresie urlopu z doliczeniem przecięt­

nego d odatku premjowego, obliczanego na podstawie 3· miesi :;cznego okresu, po przedza ją ce go url op,

w sposób, wskaza ny w § 28.

IX.

Ustalenie kolejności urlopów.

Dla ułożenia list urlop owych w zakła­

w których istnieje stałe przedstawicielstwo

ogółu p racown ik ów, uznane przez p racowni ków i zarząd przedsiębiorstwa, może to przedstawi cielstwo za

zgodą stron obu peł ni ć ob owiązk i upoważnionych ,

wymienionych wart. 5 ustawy.

W razie braku takiego przedstawicielstwa lub

nieuznania go przez którąkolwiek ze stron za upoważnione w znaczeniu art. 5 ustawy, i jeżeli pracownicy nie ułożyli się odmiennie z pracodawcą, dla

ułożenia list urlopowych pracownicy wybierają ze

swego grona delegatów w stosunku następującym

w zakł . zatrudn , do 10 pracown,

1 delegata

""

"

od 11 do 50" - 2 delegatów

""

"

" 5 1 , , 100" - 3

"

""

"

"101,, 500" - na każdą roz. poczętą nową setkę przybywa jeden delegat_

Przy wyższej liczbie pracowników ' na każde

rozpoczęte pół tysiąca praco~ników przypada , jeden

§ 30.

dach,

dele~at.

N~,92:; ;

~~~----------------------------~~

§ 31. Wybór delegatów odbywa się na ogólnem zebraniu ' pracowników zakładu drogą wyborow

tajnych ('proporcJonalnych pota godzinami pracy.

Protesty przeCiw prawidłowości wyborów w cią­

gu tygodnia od ' dnia wyborów wolno z głaszać do

inspektora pracy właściwego obwodu , który mocen

jest zarządzić ponowne wybory.

i) wyrób zapraw wiążących : cementu" . wapna,

gipsu, alabastru; .' . " .

." . ' .

j) niesezonowo prowadzony wyrób cegieł, dą­

chówek, sączków , kafli, terrakot;

k) wydobywanie:" /apanie, tłoczenie i magazynowanie ropy naftowej i gazów ziemnych ;

J) wyrób artykułów sp ożywczych , prowadzony

niesezonowo;

ł) zakłady zdrojowe, uzdrowiska, szpitale, lecznice, hotele, pensjonaty, restauracje, cukiernie, kawiarnie oraz położone w uzdrowiskach

sklepy.

§ 32. Pracownicy odrębnych pos zc zególnych

działów zakładu pracy mogą wybierać własn y:: h dele ga tów i układać odrębne listy urlopów, nie ucz estnicząc

w wyborach ogólnych . Prawo to w każdym

wypadku przysługuje pracownikom , p r acującym umy słowo .

Pracownikowi przysługuje prawo domagania się, by przy określaniu kolejności urlopów,

przez upoważnionych do tego d e legatów w porozumieniu z zarządem przedsiębiorstwa, urlop został mu

wyznaczony dopiero po upływie terminu , w którym

ma on uzyskać prawo do dłuższego urlopu, a by

w ten sposób było mu umożliwione skor zystanie

z urlopu w ed ług pełnych norm , przysługujących mu

na podstawie przepracowanego okresu.

Jeżeli jednakże za jego zgodą urlop został mu

wyznaczony przed upływem tego terminu, w takim

razie nie przysługuje mu prawo w tym samym roku

kalendarzowym do żadnego urlopu uzupełn iają cego .

Przepis ten nie dotyczy p racowników, pracują ­

cych umysło w o.

§ 33.

§ 34. Zmiany kolejności urlopów w ułożonych

i przyjętych listach osób, uprawnionych do korzysta nia z urlopu, mog ą być wprowadzone, o ile

nastąpi na to zgoda zainteresowanego pracownika

oraz zarządu przedsiębiorst w a .

lUZ

§ 35. Zmian y w listach osób , korzystających

z urlopów, wywołane chorobą pracownika (ust. 2

art. 5 ustawy), winny być dokonane przez zarząd

przedsiębiorstwa na skutek zwrócenia się doń chorego pracownika, ktery winien przedłożyć zarządow i

świadectwo lekarza o chorobie .

X.

Wyjątki

705

Dz.i~nn ik U:;taw. Poz . .464.

--~~~~------------------------~

§ 37. Huty żelaza mają prawo za zaw iadom ieniem inspektora pracy właściwego obwodu ograni ·

czyć ilość pracowników, którym udzielane są urlopy

w okresie cz asu od 1 maja do 30 września do 25%

ogólnej lic zby praco~ników, uprawnionych do ko rzystania z urlopu .

§ 38. W razie poważnych trudności w wykonywaniu ustawy, uzasadn iają cych zastosowanie wyjątków w drodze, przewidzianej wart. 6, poszczególne prupy przedsiębiorstw winny zwracać się do

inspektora pracy właściwego obwodu , który przesyła

podania te , zaopatrzone w swą opinję w drodze instancji do Min iste rstwa Pracy i Opieki Społecznej .

XI.

§ 39. Jeżeli umowa zbiorowa lub indywidualna zawiera w przedmiocie urlopów warunki, dogodniejsze dla pracow ników, aniżeli warunki, przewidziane ustawą , żaden z tych warunków zawartych w umowie, nie może być zmieniony na niekorzyść pracownika , póki umowa nie wygaśnie lub nie zostanie

w prawny sposób rozwiązana,

Warunki umowy zbiorowej lub indywidualn e j,

które były dla praco wnika mniej dogodne, aniżeli

warunki, które mu zapewnia ustawa, przestały obowiązywać z chwilą wejścia w życie ustawy i muszą

być zastąpione przez warunki, zgodne z ustawą.

w sprawie stosowania przepisów ustawy.

Następujące działy przemysłu mają prawo za zawiadomieniem inspektora pracy właściwego

obwodu przełożyć urlopy pracowników całkowicie

poza okres czasu od l-go maja do 30-go września'

§ 36.

a) reperacja maszyn rolniczych

b) przemysł budowlany, prowadzony niesezo ·

nowo;

c) odlewnie żelaza , związane z budownictwem

oraz z naprawo i budową maszyn rolniczych ;

d) kowalstwo i ślusarstwo, związane Z budow nictwem oraz z naprawą i budowo maszyn

roi niczych;

e) reperacja dachów i krycie ich;

f) fabryki farb I lakierów. potrzebnych w bu downictwie;

g) konstrukcje żelazne zewnętrzne ;

h) wyrób sztucznych kamieni budowlanych i tech ·

nicznych;

Urlopy na zasadzie umów zbiorowych lub indywidualnych,

XII.

Przekroczenia przepisów ustawy.

§ 40. Skargę karną do sądu, w razie przekroczenia przepisów ustawy przez przedsiębiorcę w sto sunku do zatrudnionych w jego przedsiębiorstwie pra cowników, wnosi na terenie b. zaboru rosyjskiego inspektor pracy właściwego obwodu i popiera oskarżenie

na przewodzie sądowym; na terenie ·b. zaborów au strjackiego i ' pruskiego doniesienia o przekroczeniach przepisów ustawy kierowane są do proku ratury .

XIII .

Wejście

w życie i zakres działania rozporządzenia.

§ 41. Z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw

Rz . P . rozporządzenie niniejsze obowiązuje we wszystkich zakładach pracy wymienionych wart. 1 usta wy . o ile nie podle~ają one poszczególnym Minister stwom.

Równocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Spojecznej z dnia

.N!i 62.

Dziennik Ustaw. Poz. 464 i 465.

2 lipca 1922 r. wydane w porozumieniu z Ministrem

Przemysłu

Handlu (Dz. U. R. P. r. 1922 NQ 52

poz. 482).

Kierownik Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej

L. Darowski

Minister Przemysiu i Handlu: W. Kucl;arski

465.

Rozporządzenie Ministra Skarbu

w porozumieniu z Ministrami Przemysłu

i Handlu oraz Sprawiedliwości

z dnia 21 czerwca 1923 r.

O wprowadzeniu przymusu inkasowania należności zagranicznych za wywiezione towary za

pośrednictwem Polskiej Krajowej Kasy

Pożyczkowej.

Na podstawie ustawy z dnia 2 marca 1923 r.

w przedmiocie udzielenia Ministrowi Skarbu upoważnienia do regulowania w drodze rozporządzeń obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu

obcemi walutami (Dz . U. R. P. NQ 25 poz. 154) zarządza się co następuje

§ 1. Inkasowanie całkowitych należności za

wywożone z Polski w celach handlowych towary, bez

względu na to, czy transport ich odbywa się koleją,

5tatkiem, czy drogą kołową, dozwolone jest tylko za

pośrednictwem Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej.

lub banków, którym rzeczona instytucja w porozumieniu z Ministerstwem Skarbu powierzy czynności

zastępcze. Zarządzenie powyższe odnosi się do wszelkich towarów, niezależnie od tego, czy wywóz ich

przez linję celną Rzeczypospos po litej Polskiej jest

Warszawa.

Tłoczono

zabroniony, lub nie, na podstawie ustawy z dnia

15 lipca 1920 r. o obrocie towarowym l zagranicą

(Dz. O. R. P. NQ 79, poz . 527). Obowiązkowi temu;

nie podlegają jedynie towary, wywożone w bagażu.

ręcznym .

§ 2. Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa, wzgfęcf­

nie banki zastępcze, waluty obce, wpływające z eksportu. będą trzymały na rachunkach walutowych. Rachunki powyższe, bez względu na rodzaj waluty , pozostają nienaruszalną własnością eksporterów, którz~

mogą niemi dysponować na zasadach, określonyc h,

przez rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 11 marca.

1923 r. (Dz. U. R. P. NQ 26, poz. 156). Natomiast

sprzedaż waluty, pochodzącej z eksportu, dozwoloną,

jest tylko na jednej z giełd krajowych za pośrednic­

twem banku zastępczego, w którym dany rachunek.

jest prowadzony. Powyższe nie odnosi się do waluty, która ma być sprzedaną Polskiej Krajowe}

Kasie Pożyczkowej na zasadzie przepisów dla towarów, zakazanych do wywozu, albo na zasadzie spe-cjalnej umowy między eksporterami i rządem .

§ 3. Banki zastępcze mają obowiązek trzyma ć

stale na rachunku walutowym własnym w Polskiej

Krajowej Kas'ie Pożyczkowej nie mniej niż 600;0 każdorazowego zapasu walut obcych . posiadanych prze ~

nie na rachunkach walutowych eksporterów.

Przekroczenie powyższych przepisów pokary i konfiskaty, przewidziane w ustawie

z dnia 2 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. NQ 25, poz. 154).

§ 4.

ciąga

§ 5.

Rozporządzenie

niniejsze wchodzi w

"

ż'j--

cie z dniem 1 lipca 1923 r.

Minister Skarbu: W. arabski

Minister Przemysłu i Handlu: W. Kucl;arskt

lV\inister Sprawiedliwości : St. Nowodworski

w Drukarni Państwowej z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

214S1 p.

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszczędności N! 30130.

Rdministracja Dziennika Ustaw zawiadamia pp. prenumeratorów, że cena prenumeraty za III kw_

wynosi Mk. 60.000.

C e I e m u n i k n i ę c i a p r z e r w y w w y s Y ł c e D z i e n n i k a uprasza się o wpłacanie przed 1 lipca.

prenumeraty za kw. III ewentualnie zaległej za kw. II do P. K. O. na konto 30-130.

PP. Księgarzy prosimy o wcześniejsze nadsyłanie zamówień na III kwartał.

Reklamacje tyczące się nieotrzymania poszczególnych numerów Dziennika, winny być kierowane d~

miejscowych urzędów pocztowych niezwłocznie po otrzymaniu następnego kolejnego numeru. fldministracja wysyła numery powtórnie tylko za opłatą.

Listy w sprawach prenumeraty i t. p. należy adresować: Rdministracja Dziennika Ustaw, Warszawa.,.

pl. Krasińskich Ni 12.

-.

. Ng · 6~.

Dziennik UstaW. Poz. 462., 463 i 464.

niejszych ustaw ustanowione są w karonach (1 zlr. =

2 kor.), rozumieć należy w markach polskich.

Sprostowane w ten sposób co do waluty grzywny podwyższa się tysiąckrotnie.