Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 czerwca 1923 r. w przedmiocie dalszego podwyższenia dodatków drożyźnianych do rent ubezpieczeniowych inwalidów, z powodu starości i dla rodzin po ubezpieczonych, zapewnionych, obowiązującą w b. dzielnicy pruskiej ordynacją ubezpieczeniową Rzeszy Niemieckiej z dnia 19 lipca 1911 r.

§ 3. Wykonanie OJOIeJszego rozporządzenia

438.

Rozporządzenie

Rady .Ministrów

z dnia 7 czerwca 1923 r.

powierza się Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

w przedmiocie rozciągnięcia na Ziemię Wileń­

ską dekretu z dnia 8 lutego 1919 r. o obroń­

cach sądowych i obrońcach przy sądach pokoju.

Minister Sprawiedliwości: St. Nowodworski

Na podstawie art. '5 ustawy z dnia 6 kwietnia

1922 r. o objęciu władzy państwowej nad Ziemią

Wileńską (Dz. U. R. P. N2 26, poz. 213) zarządza się

co następuje

440.

§' 1. Na obszar powiatów: wileńskiego, oszmiań ­

skiego, święciańskiego, trockiego, brasławskiego,

dziśnieńskiego, duniłowiczowskiego i wilejskiego rozciąga się moc obowiązującą dekretu z dnia 8 lutego

1919 r. o obrońcach sądowych i obrońcach przy

sądach pokoju (Dz. P. P. P. N2 15 poz. 205) ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 ustawy z d. 17 grudnia 1921 r., zmieniaj ącej przepisy tymczasowe o kosztachsądowych (Dz. U. R. P. N2 106, poz. 770).

§ 2.

Wszelkie przepisy sprzeczne z niniejszem

moc obowiązującą.

rozporządzeniem tracą

§ 3. Wykonanie niniejszego rozporządzenia

powierza się Ministrowi Sprawiedli wości.

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Mi.nistrów: Witos

Minister Sprawiedliwości: St. Nowodworski

439.

Rozporządzenie

Rady Ministrów

z dnia 7 czerwca 1923 r.

w przedmiocie rozciągnięcia na Ziemie Wschodnie de.luetu z dnia 8 lutego 1919 r. o obrońcach

sądowych i obrońcach przy sądach pol<oju.

Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 4 lutego

1921 r. o unormowaniu stanu prawno-politycznego

na ziemiach, przyłączonych do obszam Rzeczypospolitej na podstawie umowy o preliminaryjnym pokoju i rozejmie, podpisanej w Rydze dnia 12 paź ­

dziernika 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. N2 16,

poz. 93) zarządza się co następuje

§ 1. Na województwa: nowogród zkie, poleskie,

i wołY{lskie, powiaty: grodzieński i wołkowyski oraz

gminy: białowieską, masiewską i suchopolską powiatu

bielski ego województwa białostockiego, rozciąga się

moc obowiązującą dekretu z dnia 8 lutego 1919 r.

o obrońcach sądowych i obror1cach przy sądach pokoju (Dz. P. P. P. N2 15 poz. 205) zE! zmianą wprowadzon ą przez art. 2 ustawy z d, 17 grudnia 1921 r.,

zmjeni~;iąc ej przepisy tymczaso we o kosztach sądo­

wych (Dz. U. R. P. N2 106, poz. 770).

§ 2.

Wszelkie przepisy sprzeczne z niniejstem

moc obowi ązującą .

rozporz ądzen iem tracą

Prezes Rady Ministrów: Witos

Rozporządzenie ' Rady Ministrów

z dnia 7 czerwca 1923 r.

w przedmiocie dalszego podwyższenia dodatków drożyźnianych do rent ubezpieczeniowych

inwalidów, z powodu starości i dla rodzin po

ubezpieczonych, zapewnionych, obowiązuj ącą

w b. dzielnicy pruskiej ordynacją ubezpieczeniową Rzeszy Niemieckiej z dnia 19 lipca 1911 r.

Na mocy art. 5 ustawy z dnia 24 lutego 1922 r.

w przedmiocie dalszych dodatków drożyźnianych do

rent ubezpieczeniowych inwalidów, z powodu starości

i dla rodzin po ubezpieczonych, zapewnionych ordynacją ubezpieczeniową Rzeszy Niemieckiej z dnia

19 lipca 1911 r. (Dz. Ust. Rz. Niem. str. 509 i Dz.

U. R. P. r. 1921, N2 31, poz. 180) - (Oz. U. R. P.

N2 15, poz. 135) zarządza się co następuje

§ 1. Dodatki droźyźniane przyznane ustawą

z dnia 24 lutego 1922 T. (Dz. U. R. P. N2 15, poz. 135)

w przedmiocie dalszych dodatków drożyźnianych do

rent ubezpieczeniowych inwalidów, z powodu starości

i dla rodzin po ubezpieczonych, zapevinionych ordynacją

ubez pieczeniową Rzeszy Niemieckiej z dnia

19 lipca 1911 r. (Dz. Ust. Rz. Niem. str. 509 i Dz . .

U. R. P. N2 31·, poz. 180) będą nadal wymierzane

w ten sposób, iżby suma miesi.ęcznego dodatku drożyźnianego łącznie z rentą stan owiła

a) dla osób pobierających rentę

inwalidy lub z powodu star ości 80.000 mk.

b) dla o~ób pobierających rentę

wdowy lub wdowca. .

40.000 •

c) d la osób pobierających rentę

sierocą

. . . . . . . . . 20.000 "

§ 2. Ud ział Państwa w pokryciu świadczeń,

przewidzianych \V art. 2 ustawy powołanej w § 1 ni·

niejszego roz po rządzen ia, wynosić będzie: dla każdej

renty inwali dz kiej, starczej, wdowy lub wdowca

1500 mk" dla każdej renty sierocej 750 mk. miesięcznie.

§ 3. Składkę tygod niową, określoną wart. 3

ustawy powołanej w § 1 niniejszego rozporządzenia

podwyższa się studw udziestokrotnie.

§ 4. Znaczki dotychczas ważne tracą swą warz dniem wejścia w życie niniejszego rozporzą­

dzeni a i po tym dniu najdalej w przeciąg u 6 miesię­

cy mogą być użyte tylko dla wnoszenia składek zaległych płatnych przed dniem obowiązywania niniejszego rozporządzenia.

tość

I

'

v

N'g 60.

ss

Dziennik Ustaw. Poz. 440 i 441.

Wyszłe

z obiegu znaczki ubezpieczalni krajowej'

w wyżej wymienionym dniu o 6-ciomiesięcz­

nym terminie zmieniać na znaczki nowe równej wartości ogól nej w miejscach sprzedaży znaczków.

można

§ 5. Z chwilą wejścia w życie niniejszego rozporzą dzenia przestaje obowi ązywać rozporządzenie

Rady fĄinistrów z dnia 19 października 1922 r. w przedmiocie podwyższenia dodatków drożyźnianych do ·

rent inwalidów, z powodu starości i dla rodzin po

ubezpieczonych, zapewnionych obowiązującą w b.

dzielnicy pruskiej ordynacją ubezpieczeniową Rzeszy

Niemieckiej z dnia 19 lipca 1911 r. (Dz. U. R. P. N2 95,

poz. 878).

§ 6. Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.

§ 7. Rozpo rządzenie niniejsze wchodzi w życie

Z dniem og łoszenia z mocą obowiązującą od dnia

1 maja 1923 r.

Prezes Rady Ministrów: , Witos

Kierownik Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej

L. Darowski

,- .

679

d) istniejące zakłady elektryczne i posiadają ce

uprawnienie rządowe, albo umowy koncesyjne z ciałami samorządowemi lub ich

związkami, jeśli po wygaśnięciu tych uprawnień, względnie umów, zamierzają nadal działać w celach wymienionych w ustępie pod a)

wyjąwszy wypadki przejścia zakładu VI myśl

uprawnienia albo umowy na własność koncesjodawcy;

e) zakłady elektryczne działające nę mocy upraw. nienia rządowe(!o, r;tadanego w myśl art. 1

ustawy elektrycznej, jeśli zamierzają przeprowadzić zmiany, któreby nie odpowiadały warunkom uprawnienia i jeśli po dokonaniu

tych zmian zamierzają działać w celach wymienionych w ustępie pod a).

§ 2. Obowiązek uzyskania uprawnienia rządo­

wego dotyczy również takich zakładów elektrycznych,

które częściowo pracując na własne potrzeby przedsiębiorstwa, do którego należą, zarazem zbywają zawodowo energję elektryczną, lub zasilają nią pu·

bliczne środki komunikacji, korzystające z prądu

silnego.

Obowiązkowi uzyskania uprawnienia nie

natomiast takie zakłady elektryczne, które,

nie mając na celu zawodowego zbytu, tylko okolicznościowo oddają energję elektryczną na zewnątrz

w ilości, zbywającej ponad własne potrzeby przedsiębiorstwa, do którego należą, bez powiększeni a

w tym wyłącznym celu mocy swych urządzeń , alboteż elektrownie domowe, dostarczające mieszkańcom

domu energji elektrycznej, jako świadczen ia mieszkaniowego i to bez wzgiędu na okoliczność, czy

opłata za energję elektryczną jest włączona do komornego, czy też pobierana oddzielnie.

Również nie pociąga za sobą obowiązku uzyskania uprawnienia rządowego opdawanie przez zakład elektryczny zbywającej energji na rzecz ele ktrowni użyteczności publicznej na zasadzie art. 14

ustawy elektrycznej. .

§ 4. Wszelkie projekty zmian w umowach kon'cesyjnych, zawartych z ciałami samorządowemi lub

ich związkami przez zakłady elektryczne, istniejące

w chwili wejścia w życie ustawy elektrycznej, mogą

być przedstawiane uprzednio Ministerstwu

Robót

Publicznych celem uzyskania wyjaśnienia, czy projektowane zmiany pociągną za sobą w myśl przepisów artykułów 1 i 11 ustawy lelektrycznej obowiązek

uzyskania dla zakładu elektrycznego uprawnienia

rządowego.

.

§ 3.

podlegają

441.

Rozporządz enie Ministra Robót Publicznych

z dnia 20 maja 1923 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami Spraw

Vi ewnętrznych, Przemysłu i Handlu oraz Kolei

Zelaznych w sprawie udzielania ' uprawnień

rządowych na wytwarzanie, przetwarzanie, przesyłanie i rozdzielanie energji elektrycznej.

Na podstawie artykułów 5 i 22 ustawy elektrycznej z dnia 21 marca 1922 r. (Dz. U. R. P. N234,

poz. 277) zarządza się co następuje

Obowiązek

uzyskania uprawnienia rządowego.

Uprawnienie rządowe (koncesje) według

1 i 11 ustawy elektrycznej winni uzyskać

a) kto po wej~ciu w życie ustawy elektrycznej

zamierza wytwarzać, przetwarzać, przesyłać

lub rozdzielać energję elektryczną w celu

z<lwodowego zbytu tej energji albo w celu

zasilania energją elektryczną publicznych

środków komunikacji, korzystających z prądu

silnego;

b) istniejące w chwili wejścia w życie ustawy

elektrycznej zakłady elektryczne, które zamierzają zmienić charakter swej dział<llności

i po takiej zmianie dziellać IN celach wymienionych w ustępie pod a);

c) istniejące IN chwili wejścia w życie ustawy

elektrycżnej zakłady elektryczne, które zamierzają rozszerzyć obszar zasilania zakreślony umowami, na zasadzie których działały

w chwili wejścia w życie ustawy elektrycznej,

względnie, gdy chodzi o zakłady komunalne,

mające wyjść poza granice odnośnej jednostki

samorzą dowej i po taklem rozszerz,eniu dział ać w celach wymienionych w ustępie pod a);

§ 1.

artykułów

§ 5. Zakłady elektryczne państwowe, bez

na cel i charakter ich działalności, nie pouzyskania uprawnienia rządowego wart. 1

ustawy elektrycznej przewidzianef;jó.

względu

trzebują

przy nadaniu, unieważnieniu i przeniesieniu na inną osobę uprawnienia rządowego,

.

Postępowanie

§ 6.; O nadanie uprawnienia rządowego należy

wnieść

podanie do JVlinisterstwa Robót Publicznych.

W podaniu należy wymienić

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i przynależność państwową petenta, względnie nazw~ i siedzib ę firmy,

D%lirinlk Ustaw. Poz. 438, 439 ł 440.

NI! 60.

--------------------$-'~:.--~~--------------. --------------------.--------------------~