Ustawa z dnia 1 maja 1923 r. w przedmiocie zmian niektórych postanowień ustawy z dnia 8 czerwca 1920 r. o podatku od skrzynek depozytowych (safes).

Art. 4 ustawy z dnia 8 czerwca 1920 r. o podatku od skrzynek depozytowych (safes)

(Dz. R. P. № 50 poz. 305) otrzymuje brzmienie następujące

„

Stawka podatkowa od jednej skrzynki depozytowej rocznie wynosi

a) do 10.000 cm.

6.000 mk.

b) ponad 10.000 do 20.000 cm.

25.000 „

c) ponad 20.000 cm.

50.000 „

Część ostatnia art. 5 powołanej wyżej ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Podatek, w terminie nie uiszczony, uważa się za zaległość. Od zaległych sum podatku

od skrzynek depozytowych pobiera się kary za zwłokę w wysokości 10% miesięcznie. Zaległy

podatek ściąga się przymusowo wraz z karami za zwłokę i kosztami egzekucyjnemi

”

;

Część druga art. 8 powołanej wyżej ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Dodatkowy podatek, nie uiszczony w tym terminie, uważa się za zaległość. Od zaległych

sum podatku od skrzynek depozytowych pobiera się kary za zwłokę w wysokości 10% miesięcznie.

Zaległy podatek ściąga się przymusowo wraz z karami za zwłokę i kosztami egzekueyjnemi

”

.

Kwotę grzywny, oznaczoną w art. 11 ustawy, podwyższa się do 1.000.000 mk.

Upoważnia się Ministra Skarbu do corocznego podwyższania, względnie obniżania, poczynając

od roku podatkowego 1924, wszelkich kwot pieniężnych, oznaczonych w niniejszej ustawie,

za pomocą ich mnożenia lub dzielenia przez wykładnik stosunku przeciętnej cen hurtowych

w roku 1922 do przeciętnej tych cen w roku, poprzedzającym rok podatkowy.

Wykładnik podwyżki, względnie zniżki, w myśl części pierwszej niniejszego artykułu,

w postaci liczby całej lub conajwyżej z jednym znakiem dziesiętnym, ustala Minister

Skarbu w pierwszej połowie stycznia roku podatkowego na podstawie danych, dostarczonych

przez Główny Urząd Statystyczny.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza uzyskuje moc obowiązującą z dniem 1 lipca 1923 r.

Kwoty podatku, przypadającego za rok 1923 w myśl art. 1 niniejszej ustawy, winny być

wypłacone w terminie do dni 14, licząc od dnia następnego po ogłoszeniu niniejszej

ustawy, przyczem na poczet przypadających kwot należy zaliczyć sumy podatku, już wpłacone

w myśl części pierwszej art. 5 ustawy z dnia 8 czerwca 1920 r.

Do sum podatku, nie uiszczonych w wyżej oznaczonym terminie, będą stosowane przepisy

art. 2 niniejszej ustawy.