Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 3 kwietnia 1923 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej.

§ 3.

Zasiłki

§ 4. Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się MiHistrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych, Skarbu

oraz Pracy i Opieki Społecznej.

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłosze ni a.

Prezes RL,dy Ministrów

i Minister Spraw Wewnętrznych: W. Sikorski

Minister Spraw Wojskowych: $osnkowski

Minister Skarbu: W. arabski

,

Minister Pracy i Opieki Społecznej: L. Darowski

I

N240.

DzIennIk Ostaw. Poz. 276, 277 I 278.

,

277.

Rozporządzeni e

.

Miryistra Zdrowia

Publicznego

z dnia 3 kwietnia 1923 r.

W przedmiocie taksy aptekarskiej.

Na mocy art. 2 p. 13 zasadniczej ustawy sa·

t1itarnej z 'tlnia 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P. N2 63

poz. 371), ~ 7 austrjackiej ustawy aptekarskiej z dnia

18 grudnia 1906 r. (austr. D. U. P. z 1907 r. N2 5);

art. 380 rosyjskiej ustawy lekarskiej (zbiór praw t. XIII

wyd. 1905 r.), §§ 78 i 80 niemieckiej ustawy przemysło­

wej oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 marca 1922 r. (Dz. U. R. P. N2 21 poz. 169) zarządz a się

co następuje

.

§ 1. Osoby, wymienione w § 1 rozporządzenia

Ministra Zdrowia Publicznego, wydanego w porozumieniu z Ministrem b. Dzielnicy Pruskiej z dnia

20 stycznia 1922 r. w przedmiocie wydawania z aptek

środków leczniczych oraz określania ich ceny (Dz.

U. R.. P. N2 11 poz. 100), mogą za pracę przy recepturze do cen ustanowionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia Publicznego z dnia

19 stycznia 1923 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej

. CDz. U. R.. P. N2 10 poz. 67) doliczać '22r:f>!o.

•

.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze obowiązuje z dniem

ogłoszenia.

.

Minister Zdrowia Publicznego

Cbodźko

278.

R~porządzenie

Ministra Skarbu

z dnia 5 kwietnia 1923 r.

celem wykonania ustawy z dnia 9 marca 1923 r~

(Dz. U. R. P. X2 35, poz. 228) w przedmiocie,

zmiany w przepisach o parlstwowym podatku dochodowym, obowiązującym na zasadzie

ustawy z dnia 4. kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P.

N2 29, poz. 232) i ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.

(.oz. U. R. P. N2 82, poz. 550).

Na podstawie art. 27 ustawy z dnia 9 marca

1923 r. (Dz. · U. R. P. N2 35, poz. 228) ,w przedmiocie

zmiany w przepisach o państwowym podatku dochodowym, obowiązującym na zasadzie ustawy z 4 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. N2 29, poz. 232) i ustawy

z dnia 16 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. N2 82, poz. 550)

zarządza się co następuje

Do art. 3 ustawy.

§11. Rrt. 3 ustawy z dnia 9 marca 1923 r.

(Dz. U. R. P. N2 35, poz. 228) uzupełnia ustęp 5 art. 10

ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. N2 82,

poz. 550) nowym przepisem, mocą którego kwoty

wpłacone tytułem nadzwyczajnej daniny państwowej

oraz tytułem . podatku od wzbogacenia się, które

ujawniło się przez nabycie nierud,omości i przez

spłatę długów hipotecznych, nie stanowią pozycji

potrącalnych od ogólnego dochodu.

Nadto art. 3 ustawy wprowadza do art. 10 ustawy

z dn. 16 lipca 1920 r. nowy ustęp 6, zawierający

przepis, w myśl którego od ogólnego dochodu spół­

dzielni, działających z mocy ustawy z dnia 29 paź­

dziernika 1920 r. (Dz. U. R. P. N2 111, poz. 733),

należy potrącać kwoty, przelane do funduszów, nie

podleg ających wedle statu spółdzielni podziałowi mi~­

dzy członków.

Do art. 4 ustawy.

§ 2. Rrt. 4 ustawy zawiera nowy przepis, dotyczący

ustalenia dochodu z drobnej własności gruntowej.

W myśl tego przepisu . przy ob.liczaniu ogolnego

dochodu z gospodarstw rolnych poniżej 15 ha, położonych w odległości ponad 5 klm. od granicy

miast z ILldnością wyżej 100.000 mieszkańców, przyjmuje się dochód w wysokości nie przekraczającej

wartości 2 centnarów metrycznych żyta z jednego

morga gruntu po cenach przeciętnych z r. 1922. ·

Ponieważ wedle danych Głównego Urzędu Statystycznego przeciętna cena żyta w r. 1922 wynośiła

17.500 mk. za 1 centnar metryczny, przeto właściciele

gospodarstw rolnych, o których wyżej mowa, nie bę"

dą podlegali na rok podatkowy 1923 pódatkowi dochodowemu, o ile obok dochodów z gruntów nie posiadali w r. 1922 innego źródła dochodu (zakł)d prze-

.'

t) robotników i pracowników, z którymi zawarto umow~ o pracę na czas nieokreślony;

2) robotników i pracowników, z którymi zawarto

umowę o pracę wprawdzie na oznaczony zgóry okres czasu, jednak nie krótszy niż 3 miesiące lub których umówiono do wykonania"

określonej roboty, trwać mającej w myśl umowy nie krócej niż trzy miesiące.

Przez okres pracy próbnej, przewidzianej bądź

to ' w ustawie, bądź zwyczajowo, bądź w umowie

o pracę robotnikowi lub pracownikowi nie przysłu­

guje charakter stałego robotnika lub pracownika.

przyznane za okres ćwiczeń wojskowych odbytych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia mają być zgodnie z art. 16

ustawy z dnia 22 marca 1923 r. obliczone podług

norm wskazanych w § 1 niniejszego rozporządzen ia.