Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 29 marca 1923 r. w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 9 marca 1923 r. o karach za zwłokę oraz o kosztach egzekucyjnych.

§ 11. Wyłącza się z pod kompetencji izb skarbowych, natomiast włącza do zakresu działania Dyrekcji Ceł wymiar emerytur urzędników i niższych

funkcjonarjuszy celnych i straży celnej, tudzież wymiar zaopatrzeń wdów i sierot po tychże pracownikach.

Wymiar ten uskutecznia Dyrekcja Ceł w Warszawie i Wilnie w porozumieniu z izbą skarbową

w Warszawie, zaś Dyrekcja Ceł we Lwowie w porozumieniu z izbą skarbową we Lwowie, przyczem

przypis i zarządzenie wypłaty emerytury należy do

izby skarbowej.

§ 12. Do czasu utworzenia Komisji dyscyplinarnej prz~ Dyrekcjach Ceł orzecznictwo dyscyplinarne, przysługujące tymże Dyrekcjom, jako władzom

podlegającym bezpośredn i o władzy naczelnej, przekazuje się Komisjom dyscyplin arnym ustanowionym

przy izbach skarbowych" istniejących w siedzibach

Dyrekcji Ceł.

§ 13. We wszelkich innych sprawach nieobję­

tych niniejszem rozporządzeniem zakres działania Dy-

f

et

~

.

SI '

"*6+

-

395

W

których terminy płatności są wyznaczone w doręczo­

nych płatnikom nakazach płatniczych, względnie

w wezwaniach płatn iczych (np. podatek spadkowy).

Do art. 1 ustawy.

§ 2. Określone artykułem 1 ustawy należności,

nieuiszczone w termi nach należycie oznaczonych

(§ 1 nin. rozp.) uważa się za zaległoś ci powsta łe

z winy płatnika. Jeżeli płatnik udowodni, że nieuiszczenie przezeń należności w terminie' płatności

wynikło z winy właściwego urzędu (np. wskutek nieprzeprowadzenia na czas przypisu należności), wówczas

należności tękie nie podpadają pod pojęcie zaległości

w rozumieniu art. 1 ustawy.

Do art. 2 ustawy.

§ 3. Kara za zwłokę wynosi 10% mIeSIęcznie

za cały czas zwłoki, który liczy się od piętnastego dnia

po upływie terminu płatnoś ci należności, wymienionych wart. 1 ustawy.

§ 4. Od grzywien i kar podatkowych oraz

stempiowych nie pobiera się kary za zwłokę, ponieważ

grzywny te i kary nie są wymienion(l wart. 1 ustawy.

rekcji Ceł stosuje się

a) \V sprawach celnych i ochrony granic do

szczegółowych przepisów, wydanych dla władz

celnych II instancji,

b) w sprawach osobowych i gospodarczych do

przepisów wydanych dla izb skarbowych.

§ 5. Odsetki za zwłokę od zaległych jeszcze

kwot nadzwyczajnej daniny parlstwowej oblicza się

i pobiera według norm ustalonych ustawą z dnia

16 grudnia 1921 r. (Dz. U. R. P. z r. 1922 N!21 poz. 1).

Dotychczasowe rozporządzenia, o ile są

niezgodne z postanowieniami niniejszego rozpo rzą­

dzenia, uchyla się.

§ 6. Czas zwłoki oblicza się według miesIęcy

w rozumieniu ustaw cywilnych (a die ad diem, np. od

15 lutego do 14 marca włącznie liczy się miesiąc),

przyczem miesiąc zaczęty liczy się za cały.

§ 14.

§ 15. Termin uruchomienia poszczególnych Dy·

rykcjh Ceł wyznacza Ministerstwo Skarbu osobnem

Do art. 3 ustawy.

(P r z y kła d y

rozporządzeniem.

§ 16. Rozporzadzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu: W. Ol'abski

259.

Rozporządzenie

Ministra Skarbu

z dnia 29 marca 1923 r.

w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 9 marca

I~arach za zwłoke oraz o kosztach

egzekucyjnych .

1923 r. o

Na zasadzie art. 8 ustawy z dnia 9 marca 1923 r.

o karad-l za zwłokę oraz o kosztach egzekucyjnych

(Dz. U. R. P. N231 poz. 189) zarządza się co następ uje

§ 1.

Usta\va ma zastosowanie zarówno do tych

należności, których uiszczenie jest nakazane w terminach ściśle w odnośnych ustawach określonych, bez

uprzedniego doręczenia nakazu płatniczego (np. połowa podatku dochodowego przypadająca za rok podatkowy 1923 od osób prawnych, a płatna najpóźniej

dnia 1 maja 1923 r.), jak również do tych należności,

Ustawowy termin płatności pewnej należności

1" marca 1924 r. Płatnik uiści! tę należność

. dopiero 14 marca 1924 r.; nie jest on obowiązany

płacić kary za zwło kę , gdyż według § 3 nin. rozp.

kary za zwłokę pobiera się dopiero od piętnastego

dnia po upływie terminu płatności.

2. Płatnikowi doręczono nakaz płatniczy 9 stycznia 1924 r. Wymie niona w nakazie należność płatną

jest w ciągu trzydziestu dni, licząc od dnia następnego po dqręczeniu nakazu płatniczego, czyli że termin

płatności uplyvla 8 lutego 1924 r.

Płatnik uiścił tę należność dopiero 25 listopada

1924 r.

Karę za zwłokę należy obliczyć od 23 lutego

1924 r. (t. j. od piętnastego dnia po upływie terminu

pł atności. który upłynął 8 lutego 1924 r.) po 10% miesi ęcznie za okres dziesięciu miesięcy, gdyż 25 listopada 1924 r. upłynął czas zwłoki, wynoszący pełnych

9 mi esięcy i 2 dn i, które liczy się za cały miesiąc.

3. Termin płatności pewnej należności upłynął

31 marca 1924 r. Płatnik zgłosił się do kasy z zamiarem uiszczenia tej należności dnia 14 kwietnia

1924 f. Wpłaty jednak nie mógł uskutecznić z powodu .zamknięcia kasy (np. pożar, przeniesienie kasy)

lub z powodu braku przypisu dodatl~ów samorządo­

wych. W tym wypadku czas zwłoki liczy s ię dopiero

1.

upływa

;'..

' 396

od dnia ustania przyczyn, które uniemożliwily uiszcze.nie należności).

Do art. 6 ustllwy.

§ 7.

Przez pisemne wezwanie (upomnienie)

płatnika (ustęp 1 art. 6 ustawy) należy rozumieć

pismo władzy lub organu, powalanego do ściągania

należności, skie rowane do płatnika z wezwaniem

uiszczenia zaległości i doręczone temuż płatnikowi

za potwierdzeniem odbioru.

§ 8.

Koszty, o których mowa wart. 6 ustawy,

zawsze na rzecz Skarbu Państwa i to nawet

w tych wypadkach, w których przedmiotem egzekucji

przeprowadzonej przez organa skarbowe są zaległości,

przypadające na rzecz niepaństwowych związków prawa public ~ ~ego. Jeżeli jednak przymusowe ściągnię­

cie zaległości nie powoduje żadnych

sztów dla

Skarbu Państwa, np. gd y egzekucji zaległości nie

przeprowadza organ skarbowy, lecz zarząd gminy

bez współudziału organów skarbowych, wówczas zarząd gminy pobier<,i koszty egzekucyjne dla siebie

w wysokości unormowanej wart. 6 ustawy.

wpływają

/

/

N! 38.

Dziennik Ustaw. Poz. 259 i 260.

§ 9. W wypadkach solidarnego obowiązku kilku płatników do uiszczenia należności wart. 1 wymienionych kary za zwłokę oraz opIaty za pisemne

wezwania (upomnienia), pobrane łącznie od wszystkich solidarnie zobowiązanych, nie mogą przekraczać

norm przewidzianych wart. 2 i wart. 6 ustęp 1

ustawy.

§ 10. Za podstawę do obliczenia opłaty za

upomnienie (wezwanie) płatnika do uiszczenia zaległości (art. 6 ustęp 1 ustawy) należy przyjąć wysokość samej zaległości, t. j. należność Skarbu Państwa

wraz z dodatkami na rzecz niepaństwowych związ­

ków prawa publicZf1lego.

Z tej okoliczności, że wysokość opłaty za pisemne wezwanie (u~omnienie) płatnika została unormowaną w ustawie, nie wynika wcale, iżby ustawa

uznawała wezwanie (upomnienie) za nieodzowny krok

egzekucyjny.

§ 11. Pięcioprocentową opłatę za każdą czynorganu egzekucyjnego, dokonaną u płatnika

w celu przymusowego ściągnięcia zaległości (art. 6,

ustęp 2 ustawy), oblicza się od przypadającej do

ściągnięcia zaległości wraz z karami za zwłokę i kosztami egzekucyjnemi, już narosłemi do dnia przedsię­

wzięcia odnośnej czynności egzekucyjnej.

Opłata ta

jednak nie może wynosić mniej niż 1.000 mk.

Wspomniana wyżej opłata przypada do uiszczenia nawet wówczas, gdy czynność egzekucyjna nie

odniosła żadnego skutku.

ność

Do art. 8 usta/wy.

§ 12. Odroczenie zaległości lub rozłożenie ich

na raty zasadniczo nie ,zwalnia płatnika od obowiąz­

Iw uiszczenia kar za zwłokę w pełnej ustawowej wysokości (art. 2 ustawy) chyba, że specjalne ustawy

zwalniają go od tego obowiązku lub przewidują ulgi

w tym względzie (np. art. 297 ustawy ros. o podatkach bezpośrednich lub art. 16 ustawy o podatku od

wzbogacenia si~ (Dz. U. R. P. N~ 30, poz. 238).

§ 13. Z początldem każdego roku kalendarzowego izby skarbowe winny uprzedzać płatników publicznem obwieszczeniem o terminach płatności podatków i opłat (art. 1 ustawy) z tern, że nie~iszcze­

nie w terminie pociąga za sobą nałofenie kar i kosz·

tów przewidzianych w ustawie o karach za zwłokE

oraz o kosztach egzekucyjnych.

Do art. 9 ustawy.

§ 14. Od zaległości, powstałych przed dniem

wejścia w życie ustawy, należy pobrać karę za zwło­

kę w myśl art. 2 ustawy dopiero po upływie czterech tygodni t. j. poczynając od dnia 29 po ogło­

szeniu ustawy; za czas przeszły zaś należy od takiCh

zaległości obliczać kary, względnie odsetki za zwłokE

wedle przepisów, które obowiązywały przed dniem

wejścia w życie ustawy.

.

O i1eby jednak co do pewnych zaległości

w dniu 29 po ogłoszeniu ustawy, nie upłynęło

jeszcze pełnych 14 dni od terminu ich płatności

(art. 2 ustawy), wówczas należy przy pobraniu katy

za zwłokę doliczyć do powyższego czterotygodniowego okresu jeszcze te dni, których brak do pełnych

14 dni.

[P r z y kła d y

Ustawę ogłoszono

dnia 28 marca 1923 r.

Ustawa ta wchodzi przęto w życie dnia 26 kwietnia 1923 r.

1. Termin płatności pewnej należności upłynął

z dniem 20 marca 1923 r. Kary za zwłokę

należy pobrać od 26 kwietnia 1923 r.

2. Termin płatności pewnej należności upłynął

z dniem 18 kwietnia 1923 r. Kary ta zwłokt:;

należy pobrać dopiero od 3 maja 1923 r.

(gdyż do 26 kwietnia 1923 r. upłynęło dopiero

7 dni od terminu jej płatności)l.

~. .

Minister' Skarbu: W. arabski

'Y

•

260.

Rozporządzenie Ministra Skarbu

z dnia 1 kwietnia 1923 r.

rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 1923 ' r. w przedmiocie

zmian w opodatkowaniu wina musującego na

obEizarze Rzeczypospolitej Polskiej.

w celu wykonania

Na mocy § 5 rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 26 marca 1923 r. w przedmiocie zmian wopodatkowaniu wina musującego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. R. P. N2 34, poz. 222)

zarządza się co następuje

D o d a t k o w Y P o ~ a t e k.

§ l. 1) Wino musujące, znajdujące siEl w dniu

w życie rozporządzenia Rady Ministr6w

z dnia 26 matca 1923 r. (Dz. U. R. P. NI! 34, poz. 222)

poza wytwórnią wina musującego lub składu celnego,

wejścia