Ustawa z dnia 24 marca 1923 r. o pierwszem dodatkowem prowizorjum budżetowem za czas od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1923 r.

Ustaloną w art. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1923 r. o prowizorjum budżetowem za czas

od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 22 poz. 138) granicę,

do której może nastąpić w razie dalszego wzrostu drożyzny przekroczenie kredytów,

przyznanych w art. 1 powołanej ustawy, podwyższa się: dla kredytów rzeczowych o dalsze

60%, dla kredytów osobowych o dalsze 25% tych kredytów.

Kredyty, ustalone w równowartości walut obcych, mogą być zmieniane odpowiednio do

kursu tych walut, przyczem suma kredytów, ustaloną w walucie obcej, nie może być przekroczona.

Upoważnia się Ministra Skarbu do otwarcia w prowizorjum budżetowem za czas od dnia

1 stycznia do dnia 31 marca 1923 r. na wydatki, związane z zajęciem pasa neutralnego

między Polską a Litwą Kowieńską, następujących nowych kredytów

w części 7 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych dz. 1 „Zarząd Centralny”

1.500.000.000 mk.

w części 11 Ministerstwo Kolei Żelaznych dz. 4 „Odbudowa zniszczonych przez wojnę

linji i budowli kolejowych

2.500.000.000 mk.

w części 14 Ministerstwo Poczt i Telegrafów dz. 2 „Urzędy lokalne”

600.000.000 mk.

Upoważnia się Ministra Skarbu do otwarcia w prowizorjum budżetowem za czas od dn.

1 stycznia do dnia 31 marca 1923 r. w części 5 „Ministerstwo Spraw Zagranicznych”

kredytu dodatkowego w kwocie 1.700.000.000 mk. na uzupełnienie funduszu dyspozycyjnego

Ministra Spraw Zagranicznych, w części 7 „Ministerstwo Spraw Wewnętrznych” kredytu

dodatkowego w kwocie 630.000.000 mk. na uzupełnienie funduszu dyspozycyjnego Ministra

Spraw Wewnętrznych, w części 8 „Ministerstwo Skarbu” kredytu dodatkowego w kwocie

43.036.000.000 mk. na emerytury i zaopatrzenia.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Wykonania niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.