PL
Ustawa z dnia 9 marca 1923 r. w przedmiocie zmiany w przepisach o państwowym podatku dochodowym, obowiązującym na zasadzie ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. i ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.
Table of Provisions (28)
Statutory Text (28 Articles)
Kwotą dochodu, oznaczoną w art. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. №
29 poz. 232), podnosi się ze 180.000 mk. do 2.000.000 mk.
W art. 3 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. wyraz „dziesięciokrotnie” zastępuje się wyrazem „czterdziestokrotnie”.
Ustęp 5 art. 10 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 82 poz. 550) po słowach
„od tantjem” uzupełnia się słowami: „tudzież nadzwyczajnej daniny państwowej (ustawa
z dnia 16 grudnia 1921 r. Dz. U. R. P. z r. 1922 № 1 poz. 1) i podatku od wzbogacenia
się, które ujawniło się przez nabycie nieruchomości i przez spłatę długów hipotecznych
(ustawa z dnia 31 marca 1922 r. Dz. U. R. P. № 30 poz. 238)”.
Ponadto dodaje się do art. 10 powołanej ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. nowy ustęp
6 treści następującej:, 6) w spółdzielniach (ustawa z dnia 29 października 1920 r.
Dz. U. R. P. № 111 poz. 733) kwoty, przelane do funduszów spółdzielni, niepodlegających
statutowo podziałowi między członków”.
Art. 15 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. uzupełnia się następującą częścią drugą
„
Przy obliczaniu ogólnego dochodu z gospodarstw rolnych poniżej 15 ha, położonych w
odległości ponad 5 klm. od granicy miast z ludnością wyżej 100.000 mieszkańców, przyjmuje
się dochód w wysokości, nie przekraczającej wartości 2 cetnarów metrycznych żyta z
1 morga gruntu po cenach przeciętnych w 1922 r.
”
.
Uchyla się postanowienie ostatniego zdania części pierwszej art. 19 ustawy z dnia
16 lipca 1920 r., rozpoczynające się od wyrazów. „Jednakże dochody z akcji ...”, a
kończące się wyrazami: „poprzedzający rok podatkowy”.
Uchyla się postanowienia, zawarte w czterech ostatnich częściach art. 21 ustawy z
dn. 16 lipca 1920 r.
Zamiast skali, podanej w art. 6 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r., ustanawia się skalę
następującą
L. p.
Wysokość dochodów w tysiącach marek
Stopa procentowa
Podatek w tysiącach marek
1.
ponad 2.000 do 2.600
2
52
2.
„ 2.600 „ 3.200
2,2
70,4
3.
„ 3.200 „ 3.800
2,4
91,2
4.
„ 3.800 „ 4.400
2,6
114,4
5.
„ 4.400 „ 5.000
2,8
140
6.
„ 5.000 „ 5.800
3
174
7.
„ 5.800 „ 6.600
3,2
211,2
8.
„ 6.600 „ 7.400
3,4
251,6
9.
„ 7.400 „ 8.200
3,6
295,2
10.
„ 8.200 „ 9.000
3,8
342
11.
„ 9.000 „ 10.000
4,1
410
12.
„ 10.000 „ 11.000
4,5
495
13.
„ 11.000 „ 12.000
4,9
583
14.
„ 12.000 „ 13.000
5,3
689
15.
„ 13.000 „ 14.000
5,7
798
16.
„ 14.000 „ 15.500
6,2
961
17.
„ 15.500 „ 17.000
6,7
1.139
18.
„ 17.000 „ 18.500
7,2
1.332
19.
„ 18.500 „ 20.000
7,7
1.540
20.
„ 20.000 „ 22.000
8,3
1.826
21.
„ 22.000 „ 24.000
8,9
2.136
22.
„ 24.000 „ 26.000
9,5
2.470
23.
„ 26.000 „ 28.000
9,9
2.772
24.
„ 28.000 „ 30.000
103
3.090
25.
„ 30.000 „ 32.000
10,7
3.424
26.
„ 32.000 „ 34.000
11,1
3.774
27.
„ 34.000 „ 36.000
11,5
4.140
28.
„ 36.000 „ 38.000
11,9
4.522
29.
„ 38.000 „ 40.000
12,3
4.920
30.
„ 40.000 „ 43.000
12,8
5.504
31.
„ 43.000 „ 46.000
13,3
6.118
32.
„ 46.000 „ 49.000
13,8
6.762
33.
„ 49.000 „ 52.000
14,4
7.488
34.
„ 52.000 „ 55.000
15
8.250
35.
„ 55.000 „ 58.000
15,6
9.048
36.
„ 58.000 „ 62.000
16,3
10.106
37.
„ 62.000 „ 66.000
17
11.220
38.
„ 66.000 „ 70.000
17,7
12.390
39.
„ 70.000 „ 75.000
18,5
13.875
40.
„ 75.000 „ 80.000
19,3
15.440
41.
„ 80.000 „ 85.000
20,1
17.085
42.
„ 85.000 „ 90.000
20,8
18.720
43.
„ 90.000 „ 95.000
21,5
20.425
44.
„ 95.000 „ 100.000
22,2
22.200
45.
„ 100.000 „ 105.000
22,9
24.045
46.
„ 105.000 „ 110.000
23,6
25.960
47.
„ 110.000 „ 115.000
24,3
27.945
48.
„ 115.000 „ 120.000
25
30.000
Przy dochodzie ponad 120.000.000 mk. podatek wynosi 30.000.000 mk. i oprócz tego 1.250.000
mk. od każdych pełnych 5.000.000 mk. ponad 120.000.000 mk.
Do podatku dolicza się ponadto, o ile chodzi o dochody osób fizycznych i spadków nieobjętych
ponad 120.000.000 mk.
do 180.000.000 mk.
- 11/2%
„ 180.030.000 „
„ 240.000.000 „
- 21/2%
„ 240.000.000 „
„ 300.000.000 „
- 4%
„ 300.000.000 „
„ 360.000.000 „
- 51/2%
„ 360.000.000 „
„ 450.000.000 „
- 7%
„ 450.000.000 „
„ 720.000.000 „
- 9%
„ 720.000.000 „
„ 900.000.000 „
- 11%
„ 900.000.000 „
„ 1.200.000.000 „
- 13%
„ 1.200.000.000 „
- 15%
od całego podlegającego podatkowi dochodu.
Podatek jednak należy wymierzać w ten sposób, że z dochodu wyższego stopnia po potrąceniu
podatku nigdy mniej nie ma pozostać, niż zostaje z najwyższego dochodu bezpośrednio
niższego stopnia po potrąceniu podatku, na ten stopień przypadającego.
O ile z dochodu, ustalonego do wymiaru podatku, po potrąceniu przypadającej kwoty
podatkowej pozostaje mniej, niż wynosi najwyższy dochód wolny od podatku, należy podatek
wymierzyć i pobrać tylko w wysokości nadwyżki dochodu ponad tę najniższą granicę.
Do stawek państwowego podatku dochodowego nie mogą być ustanawiane dodatki na rzecz
związków komunalnych.
Kwotę tantjem, oznaczoną w art. 7 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. w wysokości 20.000
mk., podnosi się do 200.000 mk. Specjalny podatek od tantjem wynosi 50% stawki, przypadającej
od otrzymanego z tantjem dochodu, według skali, podanej w art. 7 niniejszej ustawy,
jednak nie mniej niż 26.000 mk.
Kwotę dochodu, określoną w art. 8 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r., podwyższa się
z 500.000 mk. do 5.000.000 mk.
Kwoty dochodu, określone w art. 9 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. w wysokości 1.000.000
mk. i 1.500.000 mk., podwyższa się dziesięciokrotnie.
Uchyla się postanowienia, zawarte w artykułach 10 do 16 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r.
Art. 50 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. uzupełnia się następującą częścią
„
Osoby, których główny dochód płynie
a)
z nieruchomości gruntowej, nie przekraczającej 30 ha;
b)
z przedsiębiorstwa handlowego, opłacającego zasadniczy podatek przemysłowy według
IV i V kategorji wszędzie i według III kategorji w miejscowościach III i IV klasy;
c)
z zakładu przemysłowego lub warsztatu rzemieślniczego, wolnego od zasadniczego podatku
przemysłowego, lub opłacającego ten podatek wedle VIII kategorji przedsiębiorstw przemysłowych;
d)
z domów mieszkalnych, składających się najwyżej z czterech izb są z reguły uwolnione
od składania zeznań, a są do tego obowiązane tylko wtedy, gdy otrzymają osobne wezwanie
władzy podatkowej lub przewodniczącego komisji wymiarowej. Te osoby są jednak w każdym
razie uprawnione do wniesienia zeznania
”
.
Termin do składania zeznań przez osoby prawne, oznaczony w części drugiej art. 50
ustawy z dnia 16 lipca 1920 r., przesuwa się z 1 lipca na 1 maja roku podatkowego.
Część trzecia art. 69 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. otrzymuje brzmienie następujące
„
Protest przewodniczącego powinien być przedłożony w terminie 30-dniowym od dnia doręczenia
odpisu, w drugiej części niniejszego artykułu wymienionego, właściwej komisji odwoławczej
do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia
”
.
Kwotę 300 mk., wymienioną w części pierwszej art. 72 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.,
podwyższa się do 50.000 mk.
Art. 19 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. otrzymuje brzmienie następujące
„
W terminie oznaczonym w art. 50 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r., względnie w art. 13
niniejszej ustawy, należy zapłacić w kasie skarbowej lub za pośrednictwem Pocztowej
Kasy Oszczędności połowę podatku, przypadającego według skali art. 7 niniejszej ustawy
od wykazanego w zeznaniu dochodu i dowód uskutecznionej zapłaty w oryginale lub w
odpisie, przez płatnika podpisanym, dołączyć do zeznania. Termin płatności reszty
podatku ustanawia się na dzień 1 listopada roku podatkowego.
Płatnicy, wymienieni w art. 12 niniejszej ustawy, winni zapłacić w powyższy sposób
połowę podatku najpóźniej w ciągu 30 dni po otrzymaniu wezwania władzy podatkowej
lub przewodniczącego komisji wymiarowej do złożenia zeznania
”
.
Art. 21 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. otrzymuje brzmienie następujące
„
Uchyla się postanowienia art. 86 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.
”
.
Art. 91 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. otrzymuje brzmienie następujące
„
Jeżeli uiszczenie podatku nie nastąpi w terminie płatności, to od nieuiszczonej kwoty
będą pobierane kary za zwłokę w wysokości 10% miesięcznie. Za niezapłacenie należności
podatkowej w terminie, oznaczonym w art. 50 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r., względnie
w art. 16 niniejszej ustawy, kary w razie niezłożenia zeznania będą obliczona i pobrane
od połowy kwoty wymierzonego podatku
”
.
W art. 24 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. wyraz „dziesięciokrotnie” zastępuje się wyrazem „czterdziestokrotnie”.
Kwotę 300.000 mk., przewidzianą w art. 25 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r., podwyższa
się do 2.000.000 mk.
Skalę, podaną w art. 27 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r., zastępuje się skalą następującą
W tysiącach marek
ponad 2.000 mk.
do 2.400 mk. potrąca się
- 0,3%
2.400 „
„ 3.000 „ „ „
- 0,4%
„ 3.000 „
„ 3.600 „ „ „
- 0,5%
W tysiącach marek
ponad 3.600 mk.
do 4.800 mk. potrąca się
- 0,7%
„ 4.800 „
„ 7.200 „ „ „
- 0,9%
„ 7.200 „
„ 9.600 „ „ „
- 1,1%
„ 9.600 „
„ 12.000 „ „ „
- 1,4%
„ 12.000 „
„ 15.600 „ „ „
- 1,7%
„ 15.600 „
„ 19.200 „ „ „
- 2%
„ 19.200 „
„ 22.800 „ „ „
- 2,5%
„ 22.800 „
„ 26.400 „ „ „
- 3%
„ 26.400 „
„ 30.000 „ „ „
- 3,5%
„ 30.000 „
„ 34.000 „ „ „
- 4,5%
„ 34.000 „
„ 38.000 „ „ „
- 5,5%
„ 38.000 „
„ 42.000 „ „ „
- 7%
„ 42.000 „
„ 46.000 „ „ „
- 8,5%
„ 46.000 „
„ 50.000 „ „ „
- 10%
„ 50.000 „
„ 52.000 „ „ „
- 11,5%
Do uposażeń, przekraczających 52.000.000 mk. stosuje się podaną w skali art. 7 niniejszej
ustawy stopę procentową, obniżoną o 2%.
Jeżeli przeciętne ceny hurtowe w Państwie w pierwszej połowie roku podatkowego będą
wyższe od przeciętnych cen hurtowych w roku, poprzedzającym rok podatkowy, wówczas
podatek dochodowy, wymierzony na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.
oraz przepisów działu 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r. i niniejszej ustawy, winien
być 1 listopada roku podatkowego, względnie w terminie, oznaczonym w art. 22 ustawy
z dnia 4 kwietnia 1922 r. oraz w art. 88 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. zapłacony
w takiej wysokości, jaka wypadnie z pomnożenia tego podatku przez wykładnik, wyrażający
wzrost przeciętnych cen hurtowych w pierwszej połowie roku podatkowego w porównaniu
z przeciętnemi cenami hurtowemi w roku, poprzedzającym rok podatkowy.
Wykładnik, o którym mowa w części pierwszej niniejszego artykułu, ustala Minister
Skarbu w miesiącu lipcu roku podatkowego na podstawie danych, dostarczonych przez
Główny Urząd Statystyczny. Wykładnik winien być wyrażony w liczbie całej lub conajwyżej
z jednym znakiem dziesiętnym.
Postanowienia art. 22 niniejszej ustawy nie moją zastosowania do kwot podatku, przypadających
na rok podatkowy i w tymże roku wpłaconych przed upływem ustawowego terminu, wyznaczonego
do składania zeznań, względnie przed upływem trzydziestodniowego terminu, wymienionego
w ostatniej części art. 16 niniejszej ustawy.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie od roku podatkowego 1923 z tem, że moc obowiązująca
artykułów 1, 2, 7, 8, 9, 10, 19, 20, 21, 22, 23 i 24 gaśnie z końcem roku 1923.
W sposób, wskazany w art. 22 niniejszej ustawy, Minister Skarbu ustala na każdy kwartał
kalendarzowy, poczynając od drugiego kwartału, wykładnik, wynikający z porównania
przeciętnych cen drugiego miesiąca poprzedniego kwartału kalendarzowego z przeciętnemi
cenami w styczniu 1923 roku.
Przez tak ustalony wykładnik winny być pomnożone na każdy następny kwartał kalendarzowy
kwoty, zakreślające granice dochodu dla oznaczania stopy procentowej podatku od uposażeń,
emerytur i wynagrodzeń za najemną pracę zarówno w skali art. 21, jak w skali art.
7 niniejszej ustawy, Równocześnie ulega odpowiedniemu powiększeniu kwota 2.000.000
mk., oznaczona w art. 20 niniejszej ustawy. Tak powiększone kwoty będą w każdym poszczególnym
kwartale kalendarzowym miarodajne do ustalenia wysokości potrąceń w myśl przepisów
art. 27 ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r.
Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
dziełu I i II ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o państwowym podatku dochodowym i podatku
majątkowym (Dz. U. R. P. № 82, poz. 550) z nową numeracją - artykułów, w brzmieniu
obecnie obowiązującem, po uwzględnieniu wszelkich zmian i uzupełnień, wprowadzonych
ustawą z dnia 4 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P. № 29, poz. 232) i niniejszą ustawą.
Upoważnia się Ministra Skarbu do umorzenia podatku dochodowego, przypadającego według
działu II ustawy z dnia 4 kwietnia 1922 r., za czas od 1 stycznia 1922 r. do 30 czerwca
1922 r.
Począwszy od dnia 1 kwietnia 1923 r. nie będzie pobierany podatek dochodowy, przypadający
od najniższych 5 stopni skali dochodu, ustanowionej w art. 21 niniejszej ustawy.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.