Ustawa z dnia 9 marca 1923 r. w przedmiocie zezwolenia gminie miasta Lwowa na zaciągnięcie za poręką Państwa pożyczki komunalnej w kwocie 120.000.000 mk. na cele przebrukowania ulic i placów publicznych we Lwowie.

Upoważnia się gminą król. stoł. miasta Lwowa do zaciągnięcia w drodze emisji obligacji

komunalnych, wedle stopy 41/2 % oprocentowanych, pożyczki do wysokości 120.000.000

mk., spłacalnej najpóźniej w ciągu lat 60, a to na cele, wymienione w art. 2 tej ustawy,

z zachowaniem przepisów, zawartych w artykułach 3, 4 i 5.

Z funduszów, uzyskać się mających w sposób ustanowiony w art. 1, mają być pokryte

wydatki na przełożenie bruków istniejących, względnie urządzenie nowych i żwirowanie

najbardziej zniszczonych ulic i placów miejskich we Lwowie.

Wykonanie wymienionych w art. 2 inwestycji, jako też emisja potrzebnych kwot pożyczkowych

na cele wymienione, nastąpić ma stopniowo i na podstawie specjalnej uchwały rady miejskiej,

zatwierdzonej przez Wydział Samorządowy.

Sposób użycia każdej częściowej pożyczki ma być wykazywany Wydziałowi Samorządowemu.

Umowy, co do sfinansowania niniejszej pożyczki zawrzeć się mające, będą obowiązywały

gminę król. stoł. miasta Lwowa dopiero od chwili zatwierdzenia tych umów przez Wydział

Samorządowy.

Za pożyczkę niniejszą 120.000.000 mk. poręcza Skarb Państwa.

Rada król. stoł. miasta Lwowa obowiązana jest przez cały czas okresu umorzenia wstawiać

do budżetu miejskiego raty amortyzacyjne od tej pożyczki i przy uchwalaniu budżetu

uchwalać stosowne środki pokrycia niedoboru budżetowego. Budżet, przez radę miejską

uchwalony, przedłoży Magistrat król. stoł. miasta Lwowa Tymczasowemu Wydziałowi Samorządowemu,

a względnie Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej corocznie najpóźniej na 14 dni przed

rozpoczęciem każdego roku budżetowego.

Zamknięcie rachunków z ubiegłego roku, przez Radę miejską sprawdzone i przyjęte, przedłoży

Magistrat Wydziałowi Samorządowemu corocznie najpóźniej 1 września.

Obligacje tej pożyczki mogą być używane do korzystnego lokowania w nich kapitałów

fundacyjnych zakładów, zostających pod nadzorem publicznym, tudzież funduszów sierocych,

powierzniczych i depozytowych, kaucji służbowych i przemysłowych.

Wykonanie ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.