Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych z dnia 6 grudnia 1922 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w przedmiocie zmiany ogólnych przepisów o totalizatorze na torach wyścigowych towarzystw wyścigów konnych.

§ 1. Paragraf 10 ogóln ych przepisów o totalizatorze na tora~h wyścigowych towarzystw wyści gów

konnych (Ros. Zbiór ,Praw i Rozp. Rząd . II rok 1911

N!! 59, poz. 383) otrzymuje brzmienie następujące

"Wł adze towarzys.twa mają prawo, według swego

uznania, zupełnie nie otwierać zakładów wzaje mnych

na pojedyńcze dnie lub wyścigi, lub nie przyjmować

stawek na niektóre konie; w tym ostatnim wypadku

koń startuje pod N!! O i przy obliczeniu nie jest wcale

brany w rachubę " .

.

Paragraf 15 ogólnych przepisów o totalizatorze

na torach wyścigowych towa rzystw wyścigów konnych (Ros. Zbiór Praw i Rozp. Rząd. II rok 191 1 N!! 59,

poz. 383) otrzymuje brzmienie na stę puj ące

"Od każdeg o sprzedanego biletu zakładów wzajemnych Towarzystwo p otrąca 130/0, z cżego 100/0

idzie na rzecz Towarzystwa, ID/o-na zakup ogierów

dla Zarządu Stadnin Państwowych i 2% - . na rzecz

tego miasta, w którym urządzane są zakłady wzajemne".

Po paragrafie 15 powoła nych ogólnych przepisów o totalizatorze wstawia się nowe paragrafy 15-a

i 15-b treści następującej

,,15-a. W przeciągu dwóch tygodni po skoń­

czonym sezonie winno jest Towarzystwo przedstaw ić

Zarządowi Stadnin Państwowych sprawozdanie z obro, tów- wzajemnych zakładów z wyszczególnieniem każ­

dego wyścigu i obrachunku oddzielnie, oraz N!! kwitów

na odsetki z odlicz eń ' od obrotów wniesione do kasy

, . miejskiej.

Odliczenia na rzecz miasta winny być uiszczone

do kasy miejskiej w przeciągu ośmiu dni od dnia

wyścigu".

I

" 15-b. Każdy, kto robi stawkę we wzajemnych

zakładach, wyraża tern samem poddanie się niniejszym przepis6m i prawidłom wyścigowym, a W szczególnośc i

I'

przepisom następującym

Stawki mogą być robione według nastt'lpujących

kategorj i

a) · na konia wygrywającego i

b) na konie, które przyjdą na pierwszem i drugiem miejscu, jeśli w wyścigu bierze udział

najmniej cztery konie i na pierwszem miejscu,

drugiem i t rzeciem miejscu, jeśli w wyścigu

bierze udział siedem lub więc ej koni.

Wszystkie zrobione stawki są sumowane i obliczane wed ług kateg orji i wypłata musi być we wszystki~h kasach je dnakowa dla każdej kategorji.

N!! 1.

Stawka nie może być niższa, jak 20 marek polskich, wyższe zaś stawki muszą stanowić jakikolwiek

iloczyn tej sumy.

Przy przyjmowaniu stawek kasy nie są obowią­

zane zmi e niać pieniądze lub wydawać reszt~.

Jeśli w jednym wyścigu biega kilka koni jednego

właściciela , to stawki na konia wygrywającego są

przyjmowane tyl"o na stajnię, a na konie z miejscemna każdego osobno.

Stawki można robić do chwili, kiedy sE:dzia

u celownika da sygnał do zamknięcia kas. '

Stawki będą zwrócone

a) na koni a, który nie stawił się do startu,

b) na konia, który został pozbawiony nagrody,

c) na konia, który został na starcie,

d) na wszystkie konie

1) jeśli żaden koń nie skończył wyścigu,

2) jeśli w wyścigu biorą udział konie tylko

jednego właściciela,

3) jeśli na konia, który wygrał, lub względnie

na każdego i koni, które przyszły na pła­

tnych miejscach, nie było ani jednej stawki.

Jeśli w wyścigu bierze udział kilka koni jednego właściciela i jeśli który z nich nie stawi się do

startu lub pozostanie na starcie, to stawki na konia

wygrywającego nie podlegają zwrotowi, stawki zaś

na m'iejsce zwraca się tylko za tego konia, który pozostał na sta rcie.

Przed p rzystąpieniem do obliczenia wygranych

odlicza się od ogólnej sumy stawek obu kategorji

ustanowione według § 15 odsetki.

Wygrana oblicza się na marki polskie, sumy

mniejsze od jednej marki są uznane, jako niepodzielne, i powstałe z nich pozostałości stanowią dochód Towarzystwa.

Określ enie, ile jest płatnych miejsc dla wzajemnego zakładu, robi siE: zawsze według ilości koni, '

których jeżdzcy byli zważeni, bez względu na to, ile

koni stawi się do startu lub ile ruszy od startu.

O b liczanie wygranych robi się jak następuje;

1) w zakładach na konia wygrywającego cała

suma, przypadająca do podziału dzieli się na

ilość sŁawek, zrobionych na konia, który wygra ł wyścig; ,

2) w zakładach na konie z miejscem wszystkie

stawki na te konie, które zajęły płatne miejsce, odejmuje s ię od sumy, przeznaczonej do

podziałJ, pozostałą sumę dzieli się - następnie

przez dwa lub trzy, stosownie do ilości płat­

nych miejsc W. danym wyścigu, nawet jeśliby

na płatnych miejscach przyszło wiE:cej koni,

niż było miejsc.

Każda taka druga lub trzecia część dzieli siE: przez ilość stawek, zrobionych na każ dego konia oddzielJ;lie, i wypłaca się z dodaniem stawki;

3) jeśli dla jakiejkolwiek przyczyny do mety nie

przyszło tyle koni, ile było płatnych mi:ejsc,

lub jeśli na jednego, a względnie na dwa konie z tych, które przyszły z miejscem', nie

było ani jednej stawki-to cała wygrana przenosi się na pozostałego lub pozostałe konie;

4) jeśli dwa lub więcej koni przyjdzie głowa

w głowę, to obliczenie robi się jak w zakła­

dach dla koni z miejscem.

I

N21.

Wypłata wygranych - ma miejsce zaraz po zakończeniu

i sprawdzeniu obliczeń i po otrzymaniu

od sędziego u celownika powiadomienia, że na wypłacenie zezwala.

Takie postanowienie sędziego u celownika jest

nieodwołalne, nawet jeśliby na skutek póż niejszego

postano"wienia Zarząd u lub Komisarzy Towarzystwa,

porządek przyjścia koni do mety uległ zmianie.

Zezwolenie na wypłatę nie może być dane, jeśli przed zakończeni e m sprawdzania wag będzie wniesione zażalenie, dotyczące ' czy to konia, który wygrał, czy konia, który przyszedł z miejscem, do chwili

osądzenia zażalenia.

Jeśli jednak wyrok nie może być wydany w przeciągu jednej godziny, to wypłata ma miejsce według

porządku, w jakim konie przyszły do celownika, według orzeczenia sędziego u mety.

Wypłata

Wypłata

nie m0że być nigdy niższą od stawki.

uskutecznia się tylko za przedstawieniem biletu, który jest zawsze na okaziciela.

Bilety zgubione, przecięte, rozdarte i poplamione nie będą płacone.

W wyjątkowych wypadkach, zasługujących na

uwzględnienie, prezes Towarzystwa ; może zezwolić na

' opłacenie takich .biletów.

W takim razie wypłata na, stępuje nie wcześniej, jak po upływie ośmiu dni.

,

Bilet kupiony nie może być zwrócony, ani zamieniony.

Za podrabianie lub fałszowanie biletów wzajemnych - zakładów winni podlegają odpowiedzialności

- ,karnej.

Wypłata biletów dokonywa się na torze w ka, sach wzajemnych źakładów w dzień wyścigu do chwili

. żamknięcia kas, nie opłacone bilety mogą być rekla. mowane w. specjalnej kasie na torze w czasie wyści­

gów lub w Zarządzie Towarzystwa w przeciągu siedmiu dni, po upływie których bilety są przedawnio~e i nie podlegają opłaceniu " .

§ 2.

wiązującą

3

Dziennik Ustaw. Poz. 2, 3 i 4.

Rozporządzenie niniejsze zyskuje moc obood dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych: J. Raczyński

, Minister Spraw Wewnętrznych: A. Kamieński

3.

'/

kategorji wierzytelności, należnych obywatelom Pań­

stwa Polskiego od niemieckich, austro-węgierskich

i austrjackich b. rządów zaborczych, względnie okupacyjnych (Dz. U. R. P. 1920 r. N2 70 poz. 465) zarządza się co następuje

I

§ 1. ' Sprawy o wypłaty zastępcze wierzytelności,

na obszarze b. zaboru austrjackiego, niedla jakichkolwiek bądź powodów przez

Komisarjat G łównego Urzę':du Likwidacyjnego we Lwowie do końca roku 1922, przejmuje z dn. 1 stycznia

1923 r. Główny Urząd Likwidacyjny do bezpośred­

niego załatwienia.

powstałych

załatwione

§ 2.

Zgodnie z paragrafem poprzednim rozpo-

rządzenia , niniejszego, §§ 3 i 7 rozporządzenia Prezesa Głównego Urzędu Likwidacyjnego, w p~rozu­

mieniu z Ministrem Skarbu, z dnia 15 maja 1921 r.

(Dz. U. R. P. N2 57 poz. 361), zostają z dniem 1 stycznia

1923 r. zmienione o tyle, że czynności w zakresie wypłat

zastępczych, wykónywane przez Komisarjat Głównego

, Urzędu Likwidacyjnego we Lwowie, mają być uskuteczniane bezpośrednio przez Główny Urząd Likwidacyjny.

§ 3. Odnośne instytucje i osoby interesowane

od dnia 1 stycznia 1923 r., wszelkie oppowiedzi na

pisma Komisarjatu Głównego Urzędu Likwidacyjnego

we Lwowie w sprawach wypłat zastępczych winne

kierować wprost do Głównego Urzędu Likwidacyjnego w Warszawie.

Pr,e zes Główneg~ Urzędu Likwidacyjnego

J. Kal'§nicki

Minister Skarbu: Jastrzębski

4.

Rozporządzenie Ministra Przemysłu iHandlu

z dnia 28 grudnia 1922 r.

w przedmiocie przedłużenia mocy prawnej patentów na wynalazki oraz św iadectw ochronnych na wzory rysunkowe, modele ' i znaki towarowe, udzielonych na zasadzie poprzednio

obowiązujących ustaw.

Rozporządzenie Prezesa Głównego Urzędu

Na mocy art. 33 dekretu z dnia 4 lutego 1919 r.

Likwidacyjnego . w porozumieniu z Mini- o patentach

na wynalazki, art. 15 dekretu z dnia

strem Skarbu

4 lutego 1919 r. o ochronie wzorów rysunkowych

z dnia 9 grudnia 1922 roku

, o zmianie rozporządzenia Prezesa Głównego

Urzędu Likwidacyjnego, w porozumie niu z Ministrem Skarbu, z dnia 15 maja 1921 r. w przed' miocie wykonania ' ustawy z dnia 15 lipca 1920 r.

o wypłacie ,zastępczej pewnych kategorji wierzytelności, należnycJJ, obywatelom ' Państwa Polskiego od niemieckich, a ustro - węgierskich

i austrjackich b. rządów zaborczych, względnie

okupacyjnych.

Na podstawie art. 5 ustawy z dnia 15 lipca

1920 r., w przedmiocie wypłaty zastępczej ,' pewnych

i modeli oraz art. 23 dekretu z dnia 4 lutego 1919 r.

o ochronie znaków towarowych (Dz. P. P. P. N2 13,

poz. 137-139), zarządza się co następuje

Termin do składania podań o patenty na wynalazki, o ochronę wzorów rysunkowych i modeli,

tudzież o ochronę znaków towarowych, zgłaszanych

do Urzędu Patentowego Rz. P. na zasadzie art. 33

dekretu z dnia 4 lutego 1919 r. o patentach na wynalazki, art. 15 dekretu z dnia 4 lutego 1919 r.

o ochronie wzorów rysunkowych i modeli oraz art. 23

dekretu z dnia 4 lutego 1919 r. o ochronie znaków

towarówych (Dz. P. P. P. N2 13, poz. 13'7 - 139),

przedłużony ostatnio rozporządzeniem Ministra Prze-

Dziennik Ustaw. Poz. 2.

2.

Rozporządzen ie

Ministra Rolnictwa

Dóbr

Państwowych . '

z dnia 6 grudnia 1922 r.

wydane w porozumi eniu z lilinistrem Spraw

Wewnę,trznych w przedmiocie zmiany ogólnych

przep is ów o totalizatorze na torach wyścigowych towarzystw wyścigów konnych.

Na podstawie art. 19 i 27 dekretu o tymczawej o rganiza cji władz naczelnych (Dz. P. K. . P.

z r. 1918 N!! 1, poz. 1) oraz w my śl § 22 ogólnych

przepisów o totalizatorze na torach wyścigow y ch towarzystw wyścig ów konnych (Ros. Zb. Praw i Rozp.

Rząd. II r. 1911 N!! 59, poz. 383) zarządza się co następ uje