Ustawa z dnia 16 marca 1923 r. w przedmiocie przywrócenia mocy obowiązującej ustawy z dnia 10 maja 1921 r. o regulowaniu podatków od spożycia, zużycia, względnie produkcji na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Przywraca się moc obowiązującą ustawy z dnia 10 maja 1921 r. o regulowania podatków

od spożycia, zużycia, względnie produkcji na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.

U. R. P. № 41, poz. 248) z tym dodatkiem, że przewidziana w art. 1 wspomnianej ustawy

regulacja ma obejmować prócz uprawnień, wymienionych w art. 2 tejże ustawy, również

i

1)

prawo dostosowania przepisów ustawowych o podatkach pośrednich, obowiązujących w przedmiocie

ustroju władz i ich uprawnień wykonawczych w poszczególnych b. zaborach, w razie rozszerzenia

ich na dalszy obszar Rzeczypospolitej do obowiązujących tamie ustaw w dziedzinie podatków

pośrednich,

2)

uzupełniania przepisów o karalności przekroczeń przepisów, objętych rozporządzeniami

Rady Ministrów, jako też rozporządzeniami wykonawczemi, wydanemi na podstawie niniejszej

ustawy.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia i obowiązuje aż do dnia 31

grudnia 1923 r. Radę Ministrów upoważnia się do uzgodnienia obowiązujących dotychczas

na obszarze województwa śląskiego ustaw i rozporządzeń, regulujących podatki od spożycia,

zużycia, względnie produkcji, z takiemiż ustawami i rozporządzeniami, obowiązującemi

na obszarze reszty Rzeczypospolitej Polskiej, uchylenia poszczególnych ustaw i rozporządzeń,

wreszcie zrównania stawek podatkowych na całym obszarze Rzeszypospolitej Polskiej.