Ustawa z dnia 9 marca 1923 r. w przedmiocie stosowania kar za przekroczenia przepisów, wydanych na podstawie art. 307 § 4 polsko-niemieckiej konwencji górnośląskiej.

Kto wbrew przepisom, wydanym przez Ministra Skarbu w wykonywaniu art. 307 konwencji

polsko - niemieckiej, dotyczącej Górnego Śląska, podpisanej w Genewie dnia 15 maja

1922 r. (Dz. U. R. P. № 44, poz. 370), odmawia przyjęcia zapłaty w markach polskich,

podlega karze więzienia do 6 miesięcy i grzywnie do 100.000.000 mk. pol.

Tej samej karze podlega ten, kto przy zapłacie zobowiązań czyni przyjęcie marek polskich

zawisłem od kursu, który w sposób dla płacącego niekorzystny różni się od kursu urzędowego,

ogłoszonego w sposób, przewidziany w art. 307 § 4 ust. 2 powołanej konwencji.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu i Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego

z dniem jej ogłoszenia.