Ustawa z dnia 2 marca 1923 r. w przedmiocie udzielenia Ministrowi Skarbu upoważnienia do regulowania w drodze rozporządzeń obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi walutami.

Ministrowi Skarbu udziela się na czas do 31 marca 1924 r. upoważnienia do regulowania

w drodze rozporządzeń obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi

walutami.

Rozporządzenia, wymienione w art. 1, dotyczyć mogą w szczególności warunków posiadania,

nabywania i gromadzenia walut zagranicznych i dewiz, dysponowania, lombardowania i

innych obrotów niemi oraz dokonywania tranzakcji w tych walutach, obrotów markami

polskiemi w stosunku do krajów zagranicznych, wywozu zagranicę walut zagranicznych

i dewiz, polskich znaków obiegowych, oraz wszelkich wogóle papierów wartościowych,

wreszcie organizacji kontroli i nadzoru nad całokształtem obrotu pieniężnego z krajami

zagranicznemi.

Przepis powyższy nie stosuje się do posiadania walut zagranicznych i dewiz, co do

których posiadacz udowodnił, że otrzymał je bezpośrednio z zagranicy w sposób legalny.

Upoważnia się Ministra Skarbu do wydawania rozporządzeń w przedmiocie wyznaczania

premji dla osób, które przyczyniły się do wykrycia przekroczenia rozporządzeń, wydanych

na mocy niniejszej ustawy, lub do ujęcia sprawców.

Osoby wykraczające przeciw postanowieniom, zawartym w rozporządzeniach Ministra Skarbu,

wydanych na podstawie niniejszej ustawy, ulegają karze za występek

a)

na obszarze b. dzielnic rosyjskiej i pruskiej - więzienia do lat 5 i grzywny do 100,000,000

mkp.,

b)

na obszarze b. dzielnicy austrjackiej i węgierskiej - aresztu ścisłego do 5 lat i

grzywny do 100,000,000 mkp.

Jeśli przestępstwo nie wypływa z chęci zysku, można ograniczyć się do grzywny.

Jeśli czynności, stanowiące przestępstwo, uprawiane są zawodowo, to nie może być wymierzona

kara niższa niż 1 rok więzienia, względnie aresztu ścisłego oraz grzywny w wysokości

50,000,000 mkp.; grzywna może być w tym wypadku zwiększona do potrójnej wysokości

sumy, stanowiącej przedmiot przestępstwa lub wartości innego przedmiotu przestępstwa.

Przy nieuprawnionym w/wozie walut zagranicznych i dewiz, polskich znaków obiegowych,

oraz wszelkich wogóle papierów wartościowych zagranicę (przemytnictwie walut i walorów)

może być grzywna zwiększona do wysokości potrójnej wartości wywożonych przedmiotów,

chociażby przestępstwo nie było popełniane zawodowo.

W razie niemożności ściągnięcia grzywny winna być orzeczona kara więzienia lub aresztu

ścisłego w wysokości według uznania sądu, jednak nie przekraczającej 2 lat.

Prócz kar powyższych może być wyrokiem sądowym orzeczona konfiskata sum pieniężnych,

będących przedmiotem przestępstwa, bez względu na to, czyją stanowią własność. Przy

przemytnictwie walut i walorów konfiskata wywiezionych wartości musi być orzeczona.

Karom, wymienionym w artykule niniejszym, ulegną również osoby, winne usiłowania lub

udziału w przestępstwie.

Osoby, skazane na karę, przewidzianą w art. 4, można wyrokiem sądowym pozbawić na

przeciąg czasu do lat 5 prawa prowadzenia handlu lub zarządzania przedsiębiorstwem

handlowem, lub zajmowania się pośrednictwem handlowem.

Przestępstwa, przewidziane w art. 4, należą do właściwości sądów okręgowych.

W wypadkach przemytnictwa walut lub walorów (art. 4 ustęp 4) należy na wniosek prokuratora

zarządzić tymczasowe zaaresztowanie osoby, przeciw której wdrożono postępowanie karne.

W toku dochodzeń prokuratorskich prokurator zwraca się w przedmiocie zastosowania

środków zapobiegawczych do sędziego śledczego, który byłby właściwy do przeprowadzenia

śledztwa wstępnego. Zaaresztowanie tymczasowe w toku dochodzenia prokuratorskiego

nie może trwać dłużej niż 6 tygodni.

Sędzia śledczy może złagodzić lub uchylić środek zapobiegawczy jedynie na wniosek

prokuratora; w toku dochodzenia prokurator może własną władzą uchylić środek zapobiegawczy.

W razie zażalenia obwinionego sąd okręgowy może uchylić lub złagodzić środek zapobiegawczy;

decyzje sądu okręgowego w przedmiocie środków zapobiegawczych nie ulegają zaskarżeniu.

W wypadkach przemytnictwa walut i walorów (art. 4 ust. 4) obowiązywać będą nadto przepisy

następujące

1)

w b. dzielnicy rosyjskiej

a)

artykuły 527 i 895 u. p. k. nie będą stosowane;

b)

wyroki sądów okręgowych są ostateczne i mogą być zaskarżone jedynie przy odpowiedniem

zastosowaniu przepisów o zaskarżaniu wyroków drogą kasacji;

2)

w b. dzielnicy austrjackiej i węgierskiej

a)

oskarżonemu nie służy prawo sprzeciwu przeciw aktowi oskarżenia i

b)

odwołanie od kary nie może nastąpić;

3)

w b. dzielnicy pruskiej sąd nie może odmówić otwarcia postępowania głównego.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrom Skarbu i Sprawiedliwości,

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.