Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 27 listopada 1923 r. w przedmiocie państwowych egzaminów pielęgniarskich.

§ 2. Rozpor z ądzenie niniejsze wchodzi w życie

dni po ogłoszeniu.

W ośm

Minister Skarbu: W. Kucl;arski

Minister Przemysłu i Handlu: Szydlowski

1539

1049.

---------------------------------------1049.

Rozporządzenie

Ministra Zdrowia

nego

PubHcz~

z dnia 27 listopada 1923 roku

1048.

Rozporządzenie Minist ra Skarbu w porozumieniu z .Ministrem Przemysłu i Handlu

z dnia 1 grudnia 1923 r.

O

wprowadzeniu op ł aty wywozowej od wywozu

ziemniaków.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 lipca

1920 r. o obrocie towarowym z zagranicą (Dz. U.

R. P. N!! 79 poz. 527) i po za s ięgnięciu zdania Głów­

nego Urzędu Przywozu i Wywozu zarządza sią co

następuje

§ 1. Ustanawia sią opłatę wywozową od

Poz. tar. cel.

5 p. 1

Nazwa towaru

Ziemniaki

§ 2. Opłata wywozowa od ziemniaków będzie

pobierana w wysokości 70% zysku wywozowego.

§ 3.

Wskutek postanowienia § 1 niniejszego

w § 1 rozporządzenia Ministra Skarbu, Ministra Przemysłu i Handlu oraz Ministra

b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 23 czerwca 1921 r.

w przedmiocie opłat wywozowych (Dz. U. R. P. N!! 57

poz. 365), zmienionego roz p orządzeni Cl mi /V'linistra

Skarbq w porozumieniu z Ministrem Przemys!t}

i Handlu z dnia 28 marca 1922 r. o wprowadzeniu

opłat wywozowych od wywozu jaj (Dz. U. R. P. N228

poz. 230), z dnia 23 października 1922 r. o wprowadzeniu opłaty wywozowej od wywozu gęsi (Dz. U.

R. P. N!! 97 poz. 893), z dnia 27 stycznia 1923 r.

o Y'prowadzeniu opłaty wywozowej od cukru (Dz. U.

R. P. N!! 11 poz. 74), z dnia 16 maja 1923 r. o wprowadzeniu opłat wywozowych od wywozu drzewa

iglastego nieobrobionego i osiki nieobrobionej (Dz.

U. R. P. N!! 54 poz. 38'1), zmienionego rozporządze­

niem z dn. 2 października 1923 r. (Dz. U. R. P. N!! 120

poz. 970), z dnia 7 czerwca 1923 r. o wprowadzeniu

opłat wywozowych od wywozu prosa, gryki, fasoli,

grochu oraz drobiu bitego i żywego (Dz. U. R. P.

N2 61 poz. 457), z dnia 30 sierpnia 1923 r. o wprowadzeniu opłat wywozowych od wywozu otrąb jęcz­

miennych (Dz. U. R. P. N2 100 poz. 787), z dnia

29 września 1923 r. o wprowadzeniu opiat wywozowych od wywozu drzewa liścia stego nieobrobionego

(Dz. U. R. P. N!! 102 poz. 800) oraz z dnia 31 paź­

dziernika 1923 r. o wprowadzeniu opłat wywozowych

od wywozu mięsa ko ńs k iego (Dz. U. R. P. N2 124

poz. 1003) po wyrazach "opłat od wywozu" dodaje

się wyraz "ziemniaków".

§ 4. Rozporządzenie niniejsze" stosuje sit=: do

tranzakcji zawartych po dniu 31 października 1923 r.

i wchodzi w źycie z dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu: W. Kucbarski

Minister Przemysłu i Handlu: Szydlowski

rozporządzenia

w przedmiocie

państwowych

egzaminów pie-

lęgniars łdch.

Na mocy art. 1 oraz art. 2 p. 2 zasadniczej

ustawy sanitarnej z dnia 19 lipca 19"19 r. (Dz. P.

P. P. N!! 63 poz. 371) zarządza sie; co następuje

§ 1. Powołuje się Komisję dla

egzaminów pielęgniarskich.

państwowych

§ 2. Skład Komisji tworz'l: przewodniczący­

lekarz, oraz 3 członkowie. Przewodniczącego Komisji '

mianuje l'v\inis ter Zdrowia Publicznego na okres lat 2,

z prawem wcześniejszego odwołania. Jv\inister Zdrowia Publicznego mianuje w miarę potrzeby, zastępcę

przewodniczącego; zastępca wchodzi na czas swego

urzędowania we wszystkie prawa i obowiązki przewodniczącego.

.

.

Członkami Komisji są

1) dyrektor :>zpitala, w którym odbywa się egzamin, względnie wyznaczony przezeń zastępca­

lekarz, tudzież powolani każdorazowo przez

Ministra Zdrowia Publicznego;

2) czynny nauczyciel-lekarz szkoły pielęgniarskiej, oraz

3) zawodowa piel~gniarka.

§ 3. Do egzaminu mogą przystąpić

a) osoby - które ukończyły dwuletnią szkołę

piel ęg niarską z programem zatwierdzonym

przez Ministra Zdrowia Publicznego;

b) inne osob y, o ile

1) ukończyły 6 klas szkoły średniej,

2) ukończyły 24 rok życia, oraz

3) wykażą sią 4-letnią praktyką pielęgniarską

w szpitalu, z czego na oddziałach: wewnętrznym i chirurgicznym przynajmniej

po 1 roku.

§ 4.

Podania o dopuszczenie do egzaminu

Ministerstwa Zdrowia Publicznego

można składać do

w każdym czasie.

Do podania należy dołączyć

a) o ile kandydat (ka) przystępuje do egzaminu

na podstawie punktu "a" § 3 niniejszego

rozporządzenia

1) metrykę urodzenia,

2) dowód obywatelstwa polskiego,

3) opis swego źycia oraz

4) świadeciwo ukończenia szkoły pielęgniar­

skiej,

b) o ile kandydat (ka) przystępuje do egzaminu

na podstawie punktu "b" § 3 niniejszego

rozporządzenia

1) metrykę urodzenia,

2) dowód obywatelstwa polskiego,

3) świadectwo moral ności,

4) opis swego ż y cia ,

5) świadectwo ukończenia 6-ciu klas szkoły

średniej oraz

6) zaświadczenie szpi tala, że kandydat (ka) odbył (ła) praktykę pielęgniarską (§ 3 punkt b. 3

niniejszego roz porządzenia) tudzież, że zarówno stan fizyczny i umysłowy, jak i uspo·

sobienie oraz charakter kandydata (ki) po·

zwalają mu (jej) na uprawianie z pożytkiem

zawodu pielęgniarskiego.

Podania winny być należycie ostemplowane.

§ 5.

O dopuszczeniu do egzaminu decyduje

Minister Zdrowia Publicznego. Decyzja br:;dzie zakomunikowana petentowi (tce) bez podania powodów

ewent. odmowy.

§ 6. Egzamin odbywa się w wyznaczonym w tym

celu szpitalu.

Miejsce i czas egzaminu wyznacza w miarę potrzeby Minister Zdrowia P~błicznego przynajmniej na

\ miesiąc przed jego terminem. '

§ 7.

N'~ 127.

Dziennik Ustaw. Poz. 1049 i 1050.

Osoby dopuszczone do egzaminu winny

najpóźniej na 10 dlli przed terminem,egzamin li wnieść

na ręce zarządu szpitala, w którym ma się odbyć

egzamin , opłatę egzaminacyjną w wysol<ości wyznaczonej każdo razowo przez Ministra Zdrowia; Publicznego.

Opła ta egzaminacyjną w 'żadnym wypadku zwro-

towi nie ulega.

§ 8. Czwarta c zęść całkowitej sumy wpływów

z opłat egzamina cyjnych idzie na pokrycie wydatków

szpitala pozostających w związku z egzaminem, reszta

zaś dzieli się mi~dzy tych egzaminatorów, którzy nie

są urzędnikami państv, owych władz administracyjnych.

§ 9. Egzamin odbywa się grupami; każda grupa

nie może obejmować więcej jak 10 osób. Podziału

na grupy dokonywuje przewodniczący Komisji.

§ 10. Egzamin porega na stwierdzeniu znajomości przedmiol:ów, wchodzących w zakres medycyny

ś.cislej, higjeny i opieki społecznej, oraz sprawno'ści

w odbywaniu dyżuru. przy chorych i w wykonywaniu

zabiegów pielęgniarskich. Szczegółowy program egzeminU! pielęgniarskiego ustali Ministe r Zdrowia' Publicznego w drodze instrukcji.

§ 11. Zarządzenia w przedmiocie przeprowadzenia egzaminu z poszczególnych przedmiotów wydaje Komisja.

§ 12. Dla osób, przystępujących do egzaminu

na podstawie punktu "a § 3" niniejszego rozporzą­

dzenia, Komisja może stosować według swego uznania ulgi przy egzaminie, przez zwalnianie od pytania

z poszczególnych przedmiotów.

Przy egzaminowani u mogą być obecni kierownik szkoły piel~gniarstwa, którą ukończyły egzamino wane, oraz osoby wprowadzone przez przewodniczą­

cego Komisji.

§ 13. , Po zakończeniu egzaminu Komisja ocenia kolegjalnie, drogą jed nomyślnej uchwały wynik

egzaminu każdej z egzaminowanych osób; wynik może być dobry lub niedostateczny.

W wyjątkowych wypadkach może Komisja za

z godą przewodniczącego uznać, że kandydat(ka)

zdał(a) egzamin z wynikiem dobrym . choci aż jeden

z jej członków uznaje go za nied ostateczny.

Jeśli kandydat(ka), który zdał (a ) egz:.:min, wykl'lzał(a)

przytem wybitną znajomość przedmiotu

i uzdolnienie, to wynik może być uznany za bardzo

dobry.

Jeśli egzaminatorowie różnią się co do tego,

czy kąndydat(ka) zdał(a) egzamin z wynikiem b. dobrym. czy też dobrym, wówczas Komisja de cyduje

większością głosów; w razie ich równości miar odajną

jest ocena, za którą o św iadczył się przewo dniczący.

§ 14. Osoby, które egzamin pielęgniarsk i z d ał y

z wynikiem niedostatecznym, mogą przystąpi ć do

niego pono'ł'n ie dopiero po upływie 1 roku. Nikt

nie może przyst~ pować do egzaminu pielęg niarskie­

go więcej, niż trzy razy.

Jeśli kto z jakichkolwiek powo dów p rzerwał

zdawanie egzaminów, to .egzamin uważa sie: za niezdany.

§ 15. I'(omisja prowadzi szczegó łowy p rotokół

wszystkich swych czynności. Po zakończen i u egzaminu protokół zaopatrzony podpisami wszystkich

członków Komisji winien być niezwłocznie przesłan y

Ministrowi Zdrowia Publicznego. Protokół winien również zawierać szczegółowe wyrachowanie z s um, które

wpłynęły tytułem opIat egzaminacyjnych.

§ 16. Osobom, które z łożyły egzamin z wyni·

Idem b. dobrym lub dobrym, Minister Zd rowia Pu ·

blicznego wyda odpowiednie dyp1omy. Dyplomy te

upoważniają do wykonywania praktyki w zakresie

pielęgnia,stwa na terenie c;)lego Pal'istwa.

Przy otrzymaniu dyplomu winna być uiszczona

naJeży ta opłata stemplowa.

§ 17.

W razie popełnienia przez dy pl om owaną

pielęgniarkę(rza) czynu, nielicują cego z zawodem pielęgniarskim, może jej(mu) Minister Zdro wia Publicz-

lilego na wniosek wojewody, w którego okręgu pie(pielęgniarz) wykonywuje, praktykI:; - dyplom odebrać.

lęgniarka

§ 18. Niniejsze rozporządzenie przy uwzgl~d­

nieniu § 16 nie uchyla przepisów z d.ni a 10 maja

1907 r., wydanych przez pruskie go m inistra spraw

wyznaniowych, oświatowych i leka rskich a par\stwowym egz~minie piel~gniarskim.

Pierwszy egzamin pi elęg niarski może

bez zachowania termi nów w~ka z a ny ch

w §§ 6 i 7 niniejszego r o zp o rząd zenia.

§ 19.

odbyć si~

§ 20. Rozporządzenie niniejsze wchodzi ,w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Kierownik Ministerstwa Zdrowia Publicznego

Adam,ki

1050.

Rozporządzenie Ministra Pracy

Opieki

Społecznej

z dnia 4 grudnia 1923 r.

w przedmiocie przepisów o k omunalnem po·

średnictwie pracy na terenie górnośl ą skiej cz«iści

województwa śląskiego .

Na podstawie § 1 rozporządzeni a Rady ~ini·

strów z dn. 29 m arca 1923 r. w przedmiocie prieka-