Ustawa z dnia 6 grudnia 1923 r. o zastosowaniu stałej jednostki do obliczania danin, niektórych innych dochodów publicznych oraz kredytów, udzielanych przez instytucje państwowe i samorządowe.

Do czasu wprowadzenia w obieg pieniężny stałej polskiej jednostki monetarnej obliczanie

podstaw wymiaru, jako też wymierzanie, względnie obliczanie, tudzież zarachowywanie

podatków, opłat, kar i grzywien oraz wszelkich innych świadczeń pieniężnych o charakterze

publiczno - prawnym na rzecz Skarbu Państwa dokonywa się na podstawie franka złotego.

Wartość franka złotego (art. 1) oblicza się na podstawie cen czystego złota na giełdzie

w Londynie i przeciętnego w tym samym okresie czasu kursu funta szterlinga w postaci

czeków na Londyn na giełdzie w Warszawie.

Minister Skarbu ogłasza w Monitorze Polskim wartość franka złotego (art. 2), wyrażoną

w markach polskich, w terminach i na okresy, które ustali rozporządzenie wykonawcze.

Uiszczanie należności skarbowych, wymienionych w art. 1, a obliczonych zgodnie z przepisami

art. 1 i 2 niniejszej ustawy, uskutecznia się w markach polskich według wartości franka

złotego w okresie uiszczania należności.

Przerachowanie kwot pieniężnych, wyrażonych w markach polskich w obowiązujących ustawach

i rozporządzeniach, dotyczących dochodów państwowych (art. 1 niniejszej ustawy), będzie

uskutecznione w sposób następujący

a)

o ile ustawa lub rozporządzenie zawiera postanowienia, określające dzień, miesiąc,

lub okres czasu miarodajny dla ustalenia podstaw wymiaru lub stawek podatkowych, to

przerachowanie ma być dokonane na podstawie wartości franka złotego tego samego dnia,

miesiąca lub okresu;

b)

jeżeli ustawa lub rozporządzenie nie zawiera postanowień, wspomnianych w punkcie a)

niniejszego artykułu, to za podstawę przerachowania ma być przyjęta przeciętna wartość

franka złotego z ostatnich trzech miesięcy, poprzedzających miesiąc ogłoszenia ustawy

lub rozporządzenia.

Dla przerachowania kwot marek polskich, nie dosięgających jednego franka złotego,

służyć będą ułamki tegoż franka, wyrażone w częściach dziesiętnych lub setnych, przyczem

dopuszcza się niezbędne zaokrąglenia.

Określenie sposobu stosowania niniejszej ustawy do poszczególnych rodzajów dochodów

państwowych (art. 1 niniejszej ustawy) oraz ogłoszenie wyników przerachowania, uskutecznionego

w myśl poprzednich przepisów (art. 5 i 6 niniejszej ustawy), zastrzega się rozporządzeniem

Ministra Skarbu, wydanem w porozumieniu z właściwymi ministrami, ewentualnie rozporządzeniem

Rady Ministrów.

Zaległe i bieżące należności Skarbu Państwa (art. 1) tak w dniu wejścia w życie tej

ustawy, jak i powstałe po tym dniu, mają być do niniejszej ustawy dostosowane.

Minister Skarbu w drodze rozporządzenia przeprowadzi przystosowanie kasowości i rachunkowości

do niniejszej ustawy, a w szczególności poleci przyjmowanie zaliczek zwaloryzowanych

przed terminem płatności podatków według kursu franka złotego, miarodajnego w dniu

uskutecznionych wpłat.

Postanowienia niniejszej ustawy stosują się również do publiczno - prawnych dochodów

związków i instytucji samorządowych oraz instytucji o charakterze publiczno - prawnym.

Pobrane na rzecz związków i instytucji samorządowych oraz instytucji o charakterze

publicznoprawnym dodatki do podatków wypłaca Skarb Państwa tym związkom według wartości

franka złotego w terminie wpływu tych dodatków do kas skarbowych.

Niniejsza ustawa upoważnia Rząd do wymierzania, obliczanie i pobierania opłat kolejowych,

pocztowych, telegraficznych oraz innych stawek taryfowych na podstawie franka złotego.

Wszelkie kredyty, udzielane przez instytucje państwowe i samorządowe, będą waloryzowane

na na zasadach art. 1 i 2 niniejszej ustawy.

Szczegółowe przepisy w tym względzie wyda Rada Ministrów.

Przepisy ustaw podatkowych, wprowadzające stosowanie do danin publicznych wykładnika

podwyżki lub zniżki na zasadzie wskaźnika cen hurtowych, tracą moc obowiązującą z

chwilą zastosowania do tych danin przepisów niniejszej ustawy.

Traci również moc obowiązującą ustawa z dnia 24 października 1923 r. w przedmiocie

podwyższenia kar za zwłokę (Dz. U. R. P. № 112, poz. 891) odnośnie do tych danin,

do których stosują się postanowienia niniejszej ustawy. Z chwilą wejścia w życie niniejszej

ustawy od tych danin oblicza się. odsetki za zwłokę w wysokości 2% miesięcznie.

Wykonania niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z właściwymi

ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1924 r. i obowiązuje na całym

obszarze Rzeczypospolitej.