Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 7 października 1922 r. w przedmiocie zmiany opłat za urzędowe świadectwa zdrowia.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze ,wchodzi w ży­

cie z dniem 1 listopada 1922 roku.

Minister Kolei Żelaznych

Ludwik Zagórny~Marynowski

Jeżeli

§ 1.

N'g 90.

ceny rynkowe

artykuł~ów ' objętych

obowi ązującą t aksą aptekarską zwi ększą się o tyle,

że przy sprzedaży ich

podług cen oznaczonych

w taksie, zysk n~ sprzedawanym materjale czy to

w odręcznej sprzedaży, czy użytym do przygotowa-

nia lekarstwa według recepty nie będzie dosięgał 400/0.,

to za zgod4 Wojewody, apteki mogą za wydawane '

leki pobierać ceny ustalone podług następujących

norm: cenę sprzedażną kilograma leku ustala sl~

przez doliczenie 40% do ceny zakupu; dla ustalenia

ceny hektograma, uzyskaną w powyższy sposób cen~ ,

kilograma dzieli się przez 8, dla ustalenia ceny dekagrama uzyskaną w powyższy sposób cenę hektograma dzieli się przez 8, dla ustalenia ceny grama,

uzyskaną w powyższy sposób cenę dekagrama dzieli

się przez 8, dla ustalenia ceny decigrama, uzyskaną

w powyższy sposób cenę grama dzieli sią przez 10,

dla uzyskania ceny centigrama uzyskaną w powyższy

sposób cenę decigrama dzieli się przez 10.

Za ceny zakupu mogą uchodzić jedynie przeciętne ceny, wynikające z faktur lub cenników 3 hurtowych składów materjałów aptecznych.

Ceny ustalone w powyższy sposób apteki mogą

pobierać tylko do czasu ogłoszenia przez Ministerstwo Zdrowia Publicznego w Dzienniku Ustaw taksy .

aptekarskiej, lub dodatku do niej.

W powyższy sposób winny być ustalane l ceny

sprzedażne artykułów nieobjętych

taksą

aptekarską.

§ 2. Jeżeli wynagrodzenie personelu fachowego, zatrudnionego w aptekach zostani.e zwiększone,

w rozmiarach istotnej potrzeby, o tyle, że opłata

pobierana, na zasildzie obowiązującej taksy, za prace

związane z przygotowaniem i wydaniem lekarstw za

receptami (taksa laborum) nie będzie pokrywała 8/.

wydatków na utrzymanie. tego personelu, to za zgodą

Wojewody apteki mogą pobierać proporcjonalnie

zwiększoną opłatę, nie przekraczającą 8/4. wydatków

ponoszonych na utrzymanie tego personelu.

i

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

ogłoszenia i jednocześnie tracą moc doobowiązujące przepisy, w sprawach objętych

§ 3.

z dniem

tychczas

niniejszem rozporządzeniem.

.

Minister Zdrowia Publicznego: w z. Buja/ski

Minister Skarbu: Jastrzębski

Kierownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu

Henryk Strasburgel'

841.

Rozporządzenie

Ministra Zdrowia

Publicznego

840.

Rozporząd zenie

.

Ministra Zdrowia Publicznego

z dnia ' 9 września 1922 r.

przedmiocie zmiany cen w taksie aptekarskiej na obszarze górnośl ąskim województwa

W

śląskiego.

Na mocy §§ 78 i 80 ni emieckiej ustawy przeco następuje

mysłowej zarządza się

z dnia 7 października 1922 r.

opiat za urzędowe świa­

dectwa zdrowia.

\V przedmiocie zmiany

Na mocy art. 2 p. 24 zasadniczej ustawy sanItarnej z dn. 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P. Nz 63 poz.

.'

371) zarządza się co następuje

§ 1. Ustęp drugi art. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia Publicznego z dn. 1 lipca 1920 r.

w przedmiocie urzędowych świadectw zdrowia (Dz.

U. R. P. N2 58 poz. 365) w brzmieniu ustalonem

,,

. I

. N2 90.

rozporządzeniem Ministra Zdrowia Publicznego z dn.

3 wrźeśnia 1921 roku (Dz. U. R. P. N2 89 poz. 663)

otrzymuje brzmienie następujące: "Urz ę dy, wydaj ą ce

badanym świadectwa powyższe, pobierają o pła tę

w wysokości 5,000 mk., z których 25% na korz y ść

lekarza badającego, a reszta na rach unek doch odów

Ministerstwa Zdrowia Publicznego. Kos zta przej az du

lekarza pokrywa strona zainteresowan a. Osoby, skła­

dające prawomocne świadectwo ubóstwa, mog ą być

zwolnione całkowicie lub częściowo z opł a ty, co

musi być zaznaczone w świadectwie i w podaniu".

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Zdrowia Publicznego: Cbodźko

842.

Ministra Zdrowia

Publicznego

Rozporządzenie

z dnia 12 października 1922 r.

o taksie aptekarskiej.

Na mocy art. 2 p. 13 i art. 10 zasadniczej ustawy

·'s anitarnej z dnia 19 ,lipca 1919 r. (Dz. P. P. P. N2 63

poz. 371), § 7 austrjackiej ustawy aptekarskiej z dn.

18 grudnia 1906 r. ,(austr. Dz. u.. P. 1907 r. N2 5),

art. 380 rosyjskiej ustawy lekarskiej (ros. zbiór praw

t. XIII wyd. 1905 r.), §§ 78 i 80 niemieckiej ustawy

przemysłowej oraz w myśl § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 20 stycznia 1922 r.

wydanego w porozumieniu z Ministrem b. Dzielnicy

Pruskiej w przedmiocie wydawania z aptek środków

leczniczych oraz określania ich ceny (Oz. U. R. P.

_.N2 11 poz. 100) zarządza się co następuje

.

1563

Dziennik Ustaw. "oz. 841 I 842.

.

§ , 1. Osoby, wymienione w § 1 rozporządze­

nia Ministra Zdrowia Publicznego z dn. 22 stycznia

1922 r. wydanego w pCilrozumieniu z Ministrem b.

Dzielnicy Pruskiej w prz~dmiocie wydawan ia z aptek środków leczniczych oraz określan i a ich ceny

(Dz. U. R. P. N2 11 poz. 100), mogą za pracę przy

recepturze pobierać ceny maksymalne, wyszczegól: nione w załączniku do niniejszego rozporządzenia. zamiast cen ustanowionych w załączniku do rozporzą­

dzenia Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 21 wrześ­

nia 1922 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej (Dz. U.

: R. P. N2 82, poz. 729).

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Zdrowia Publicznego: Cbodźko

ży­

do rozp. M. . Z. P

z d. 12.IX.22 r. poz. 842.

Dziennik Ustaw. POl. 839, ' 840 I 841. ~

't

" :~

.'

, ...

I

b) w pociągach pośpiesznych - o 50% więcej

od opłat, podanych w punkcie a);

c) w pociągach lul<susowych - o 50% więcej .

od 'opłat, przewidzianych dla pociągów po- ł

śpiesznych (punkt b)".

B. Punkt 4 otrzymuje brzmienie następując,e

,,4. Najniższa n ależ ność za przewóz przesyłki

nadzwyczajnej w pociąg a ch pośpiesznych lub expresowych równa się opłacie za 100 km., t. j. wynosi

900 mk. w pociągach pośpiesznych i 1350 mk. w expresowych od każdych zaczętych 10 kg."

C. W , punkcie 6 opłaty za przewóz przesyłek

nadzwyczajn ych, zawa rte w załączniku V do rozporządzenia z 17 maj a 1922 r. (Dz. U. R. P" N2 39,

poz. 333), podwaja się.

14. . W rozdziale VI "Przewóz czasopism, broszur i książek".

f\. Punkt 5 otrzymuje brzmienie następujące

,,5. Opłata za przewóz powinna być uiszczona

przy nadaniu; wynosi ona od każdych zaczętych

10 kg. i l ' km.: za kilometry od 1 do 200-2.20 mk.,

za kilometry od 201 do 300-1.80 mk., doliczane do

opłaty 440 mk., przypadającej za pierwsze 200 km.,

za kilometry dalsze - 1.40 mk., doliczane do op łaty

620 mk., przypadaj ą cej za pierwsze 300 km.; opłaty

oblicza s ię strefami po 10 km., licząc za pełne strefy.

Przypad ającą do pobrania należność zaokrągla się

do najbliższych pełnych marek wzwyż. Obliczone na

zasadach ' powyższych opłaty podane są pod punktem 8".

B. W punkcie 8 o piaty za przewóz czasopism,

broszur i książek, zawarte w załączniku VI do rozporządzeniaz 17 maja 1922 r. (Dz. U. R. P. N2 39,

poz. 333), podwaja si ę .

15. W rozdzi ale VII "Pociągi nadzwyczajne, wagony osobowe, dla chorych i bagażowe" wszystkie

opłaty podwyższa się o 400% w stosunku do opiat, obowiązujących przed 1 czerwca 1922 r. (Dz. U. R. P.

z r. 1921 N'g 97, poz. 708).

Załącznik

Taksa za prace przy recepturze.

(Tf\Xf\ LABORUM).

It\lc.hn

Za odważenie, według recepty lekarza, środ ków leczniczych o ile nie pobiera

się o pł a ty, wy n ikającej z następnych pozy~ji ,.: wyj ątkiem 18, 19 i 20, bez względu na

Ilosc . . . . . . . . • • • . . . • 120.......

2. Za zmieszanie cieczy w ilości, nieprzekraczającej 500 gramów wraz z filtrowaniem, bez różnicy liczby i ilości składników. 300.Za każdą następną ilość, nieprzekraczającą 500 gramów • . . . . • . . • •

70.3. Za rozpuszczenie w cieczy, a rówmez za rozpuszczenie ze zmieszaniem i filtrowani em jakichk olwiekbądź środków leczniczych, bez względu na ich liczbę i ilość, gdy

ogólna waga płynu nie przekracza 500 gramów . . . . • . • . . • • . • . • 400.Za każdą następną ilość nieprzekraczającą 500 gramów . . . • • . . • • •

85.4. Za napary, odwary, odwaro-napary,

wysYsania (saturationes), zawiesiny (emulsiones), zawiesino-napary, powidełka i galaretki , bez względu na liczbę i ilość wchodzą­

cych w nie składników, gdy ogólna waga lekarstwa nie przekracza 250 gramów. . • • 530.. Za każdą następną ilość, nieprzekraczającą 250 gramów

. . • . • . • • • • 110.Za rozpuszczenie w nich, 'albo rozpuszczenie ze zmieszaniem j a kichkolwiekbądź środ­

ków, bez względu na ich liczbę i ilość a także

ogólną wagę . .

. . • • . . . . . • 130.Za dodanie i zmieszanie z niemi jakichkolwiek skł adn ików, bez względu na ich lic;:zbę

i ilość, a także ogólną wagę . ' . . ' . • . 85.5. Za rozważenie płynów na dozy za

każdą

• • • . • • • . . • . • • • 40.6. Za napełnienie (z zatopieniem, sterylizacją i rozważeniem) szklanych ampułek,

za pierwsze trzy. • • . . • . ' . ' . 570.za każdą następną . • • • . '. . • 50.7. Za , sterylizację cieczy nie w ampułkach, bez względu na ilość. . • . . . . 570.. 8. Za przyrządzenie plastra lub maści

z dwóch lub kilku środków w ilości nieprzekraczającej 200 gramów. . . • • • • • 450.Za każdą następną ilość nieprzekr~cza­

jącą 100 gramów

. . . . . . • . • • 90.9. Za rozważenie maści na dozy nieprzekraczające 5 gramów za każdą: • . •

35.10. Za krajanie lub proszkowanie wszelkich środków leczniczych, o ile nie są w tej

postaci podane w taksie, za ilości włącznie

do 100,0

. . . . . . . . . . • 210.~

Powyżej 100,0 za każde następne 100,0 • 60.Wszystkie środki lecznicze dla zwierząt

-domowych, przepisane · w ilości od 400.0 wv-

1.