Ustawa z dnia 26 września 1922 r. o zmianie ustawy z dnia 20 grudnia 1905 r. o pobieraniu na obszarze b. Galicji opłat szynkarskich oraz ustawy z dnia 13 lutego 1906 r. o pobieraniu na tymże obszarze opłaty konsumcyjnej od piwa.

Począwszy od roku poborowego 1922 podwyższa się ustanowione w § 10 ustawy z dnia 20

grudnia 1905 r. (Dz. Ust. Kr. z r. 1906 № 11) dla poboru opłaty szynkarskiej stawki

do wysokości czterystakrotnej dla płynów wyskokowych oraz dla wina, pół wina, sztucznego,

wina, wina owocowego, miodu i napojów miodowych, zaś do wysokości stokrotnej dla piwa.

Ustanowione w art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1905 r. (Dz. Ust. Kr. z r. 1906 № 11),

względnie dla miast Lwowa i Krakowa w § 1 ustawy z 13 lutego 1903 r. (Dz. Ust. Kr.

№ 24), stawki dla poboru opłaty konsumcyjnej od piwa podwyższa się, począwszy od roku

poborowego 1923, również do wysokości stokrotnej.

Upoważnia się Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu do podwyższania

lub zniżania tych stawek drogą rozporządzenia stosownie do obniżenia lub podwyższenia

się wartości waluty.

Uchyla się postanowienie art. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1905 r. (Dz. Ust. Kraj. z

1906 r. № 11), że opłaty szynkarskie przynieść mają rocznie oznaczoną tamże sumę minimalną,

oraz postanowię nie § 11 tejże ustawy, że na wypadek, gdyby suma oznaczonych przez

komisję szacunkową opłat szynkarskich nie dosięgała oznaczonej minimalnej kwoty, nastąpić

ma podwyższenie oznaczonych przez komisję kwot.

Tak samo odpada przewidziane w art. 11 tejże ustawy odpowiednie zniżenie wymiaru opłaty

konsumcyjnej od piwa na wypadek, gdyby dochód z tej opłaty osiągną) oznaczoną tamże

kwotę maksymalną.

Przewidziane w § 20 ustawy z dnia 20 grudnia 1905 r. (Dz. Ust. Kraj. z 1906 r. № 11)

i w § 9 ustawy z 13 lutego 1903 r. (Dz. Ust. Kraj. № 24) grzywny podwyższa się pięćsetkrotnie.

Znosi się przewidziany w art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1905 r. (Dz. Ust. Kr. z 1906

roku № 11) obowiązek przekazywania z dochodu, uzyskanego z opłat szynkarskich i konsumcyjnych

od piwa, kwoty 2,250,000 koron na rzecz miast, którym przysługiwało na ich obszarze

prawo propinacji.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Ministrowi

Skarbu.

Ustawa niniejsza obowiązuje z dniem ogłoszenia.