Ustawa z dnia 26 września 1922 r. o zasadach powszechnego samorządu wojewódzkiego, a w szczególności województwa lwowskiego, tarnopolskiego i stanisławowskiego.

Województwa, utworzone w drodze ustawodawczej, są jednostkami samorządowemi (art.

65 ustawy konstytucyjnej).

Prawo stanowienia w sprawach, należących do zakresu działania tego samorządu, przysługuje

obieralnym sejmikom wojewódzkim (art. 67 ustawy konstytucyjnej).

Ustawy państwowe określą, jakie sprawy wchodzą w zakres samorządu wojewódzkiego, zwłaszcza

z dziedziny kulturalnej, gospodarczej, komunikacji, ochrony zdrowia, opieki nad ubogimi,

administracji samorządowej i skarbowości publicznej.

W sprawach, przekazanych samorządowi wojewódzkiemu, sejmiki mają prawo uchwalać ustawy

w granicach postanowień ustawy konstytucyjnej oraz ustaw państwowych.

Ustawy wojewódzkie, uchwalone przez sejmiki, nabierają mocy obowiązującej na obszarze

województwa przez sankcję Prezydenta Rzeczypospolitej, zaopatrzoną w kontrasygnatę

Prezesa Rady Ministrów i właściwego ministra, oraz ogłoszenie w dzienniku urzędowym

województwa.

Ma podstawie ustaw wojewódzkich mogą sejmiki uchwalać postanowienia natury administracyjnej.

Ordynację wyborczą sejmików wojewódzkich uchwali Sejm Rzeczypospolitej.

O ważności wyborów i wyboru poszczególnych posłów do sejmiku orzeka Sąd Najwyższy.

Prezydent Rzeczypospolitej zwołuje sejmik przynajmniej raz na rok, odracza go i rozwiązuje.

W razie rozwiązania sejmiku nowe wybory będą zarządzone najpóźniej w terminie trzechmiesięcznym.

Postanowienia art. 21 ustawy konstytucyjnej, odnoszące się do posłów na Sejm, odnosić

się będą także do posłów sejmiku z tą zmianą, że prawa, przyznane w artykule tym Sejmowi,

służyć będą sejmikom, a nietykalność poselska przysługiwać będzie posłom na sejmik

tylko w czasie trwania obrad sejmiku.

Postanowienia art. 22 ustawy konstytucyjne), odnoszące się do posłów na Sejm, odnosić

się będą także do posłów na sejmik w stosunku ich do samorządu i do władz samorządowych

w województwie, w którem na sejmik posłują

Dla przygotowania i wykonania uchwał sejmiku oraz dla sprawowania administracji w

zakresie samorządu wojewódzkiego powołane będą wydziały wojewódzkie, których skład

określi ustawa szczegółowa.

Wojewoda reprezentuje na sejmiku Rząd Rzeczypospolitej, ma prawo brać udział w jego

obradach osobiście lub przez delegowanych urzędników, przedkładać wnioski ustawodawcze,

zawiesić każdą uchwałą sejmiku, nie podlegającą sankcji Prezydenta Rzeczypospolitej,

oraz uchwały wydziału wojewódzkiego, jeżeli zdaniem jego sprzeciwiają się ustawom.

W razie zawieszenia uchwały sejmiku lub wydziału wojewódzkiego, wojewoda przedłoży

bezzwłocznie sprawą właściwemu ministrowi, a minister, jeżeli godzi się ze zdaniem

wojewody, przedłoży ją do decyzji Najwyższemu Trybunałowi Administracyjnemu.

Postępowanie Najwyższego Trybunału Administracyjnego w tych sprawach określi osobna

ustawa państwowa.

Rozdział II.

Postanowienia szczegółowe, odnoszące się do województw: lwowskiego, tarnopolskiego

i stanisławowskiego.

Samorząd wojewódzki województwa lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego obejmuje

1)

sprawy wyznań religijnych,

2)

sprawy oświecenia publicznego, z wyjątkiem uniwersytetów i szkół z niemi zrównanych,

3)

sprawy dobroczynności publicznej,

4)

sprawy zdrowotności publicznej, z wyjątkiem policji sanitarnej,

5)

sprawy budowlane tudzież dróg publicznych wojewódzkich, powiatowych 1 gminnych oraz

dróg żelaznych lokalnych,

6)

sprawy agrarne z wyłączeniem reformy rolnej i wszystkie środki, służące do popierania

rolnictwa,

7)

poparcie przemysłu i handlu,

8)

zastosowanie ustaw Państwa w sprawie regulacji wód, meljoracji i wyzyskania sił wodnych,

9)

zastosowanie ustaw Państwa o organizacji i administracji gmin i powiatów,

10)

budżet dochodów i wydatków samorządu wojewódzkiego i zamknięcie rachunkowe,

11)

wreszcie inne sprawy, które mu przekaże Sejm Rzeczypospolitej.

W każdem z tych trzech województw sejmik składa się z dwóch izb, z których jedną tworzą

posłowie kurji ruskiej.

Obie izby obradują i uchwalają osobno pod kierunkiem wybranego przez nie przewodniczącego

lub jego zastępcy.

W sprawach wspólnych uchwała zapada za zgodą obu izb.

W sprawach, obchodzących tylko jedną kurją, wystarcza uchwała tylko jednej właściwej

izby.

Uprawnienia, zastrzeżone sejmikom wojewódzkim w art. 6 ust. 1 niniejszej ustawy, przysługiwać

będą właściwej izbie sejmiku.

Sposób i porządek obrad sejmiku wojewódzkiego oraz djety jego członków na czas trwania

obrad określi ustawa regulaminowa, uchwalona przez sejmik.

Sejmik wojewódzki lwowski składa się ze stu członków, z których po pięćdziesiąt przypada

na każdą izbą.

Sejmiki wojewódzkie: stanisławowski i tarnopolski składają się każdy z sześćdziesięciu

członków, z których po trzydziestu przypada na każdą izbą.

Na cele samorządu pomienionych województw Sejm Rzeczypospolitej przeznaczać będzie

corocznie kwotę, odpowiadającą wydatkowi, który na te same cele w innych województwach

ponosi Państwo, a to według stosunku liczby ludności województwa do liczby ludności

reszty województwa.

Z kwoty tej będą pokrywane przedewszystkiem wydatki wspólne województwa; ewentualna

nadwyżka będzie rozdzielona pomiędzy obie izby do ich rozporządzenia, ewentualny niedobór

zaś będzie pokryty przez obie izby.

Zasiłki, przeznaczane na pokrycie szkód, wyrządzonych działaniami wojennemi, nie będą

przy obliczeniu tej kwoty brane w rachubą.

Wydatki na cele samorządu jednej tylko kurji pokrywa każda izba osobno, nakładając

na ludność swej kurji dodatki do podatków państwowych bezpośrednich lub podatki bezpośrednie.

O ile obie izby zamierzają nałożyć na cele ogólne podatek pośredni lub opłatę, nie

dającą się rozłożyć wedle przynależności do kurji opodatkowanych, to muszą się porozumieć

i nałożyć zgodnie podatek taki lub opłatą na wszystkich mieszkańców województwa.

Nadwyżkę, pozostałą po pokryciu wydatków wspólnych (art. 13 i art. 15 niniejszej ustawy),

rozdziela się pomiędzy obie izby sejmiku wedle stosunku liczbowego kurji ruskiej do

ogółu ludności danego województwa.

Tę samą zasadę stosuje się przy rozdziale kwot, przeznaczonych na pokrycie ewentualnego

niedoboru, wynikłego z wydatków wspólnych.

Zasady zakładania i prowadzenia katastru podatkowego dla obu izb sejmiku wojewódzkiego

określi osobna ustawa.

Wydziały wojewódzkie (art. 7) składać się będą z wojewody lub jego zastępcy, jako

przewodniczącego, oraz z 8 członków i tyluż zastępców, wybranych po połowie oddzielnie

przez każdą izbą sejmiku wojewódzkiego, tudzież z 4 członków i tyluż zastępców, mianowanych

z pośród obywateli oba kurji przez wojewodą.

Wydział dzieli się na dwie sekcje narodowe, które obradują pod przewodnictwem wojewody

lub jego zastępcy. W sprawach ogólnej natury obie sekcja' wydziału wojewódzkiego będą

obradować i uchwalać razem. W sprawach, obchodzących tylko jedną kurją, każda sekcja

będzie obradować i uchwalać oddzielnie.

Wydziałom wojewódzkim dodani będą urzędnicy odpowiednio wykwalifikowani, służbowo

podlegli wojewodzie, jako przewodniczącemu wydziału wojewódzkiego, i przez niego mianowani.

Przy mianowaniu należy obok kwalifikacji urzędowej uwzględniać narodowość kandydatów,

tak, oby skład urzędów wydziałów wojewódzkich odpowiadał rzeczywistym potrzebom narodowościowym.

Podobnie postępować należy przy obsadzaniu Innych urzędów i posad na obszarze pomienionych

województw, a we władzach centralnych w tych działach, które są instancją państwową

spraw Kościoła grecko-katolickiego i szkolnictwa ruskiego.

Na obszarze pomienionych województw ani Państwo, ani żadne ciało samorządowe publiczne

nie może prowadzić kolonizacji.

Władze i sądy państwowe, posługując się w wewnętrznem swem urzędowaniu językiem polskim,

niemniej władze samorządowe, odpowiadać będą na podania stron w ich języku t. j. polskim,

względnie ruskim, przyjmować będą zeznania w obu językach ustnie do protokułów i w

przeprowadzaniu rozpraw.

Władze samorządowe określą same swój język wewnętrznego urzędowania.

Język wykładowy w szkołach, utrzymywanych przez jedną z izb sejmiku wojewódzkiego,

określi taż izba.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwali utworzenie uniwersytetu ruskiego i zapewni

mu potrzebne środki finansowe ze Skarbu Państwa. Uniwersytet ten, zorganizowany autonomicznie,

zgodnie z przepisami, dotyczącemi szkół akademickich, podlegać będzie bezpośrednio

Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Ustawy wojewódzkie i wszelkie ogłoszenia urzędowe publikowane będą w języku polskim

i języku ruskim w dzienniku urzędowym województwa.

Ustawy, rozporządzenia i inne akty państwowe, nabierające mocy powszechnie obowiązującej

przez ogłoszenie w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, będą podawane do wiadomości

wspomnianych województw w dzienniku urzędowym województwa, także w przekładzie na

język ruski, o ile możności w tym samym czasie.

Samorząd pomienionych województw zostanie wprowadzony w życie najpóźniej w 2 lata

po ogłoszeniu niniejszej ustawy.

W tymże czasie przystąpi Rząd do założenia uniwersytetu ruskiego.

Rozdział III.

Postanowienia końcowe.

Wykonanie tej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza nabiera mocy obowiązującej z dniem ogłoszenia.

Termin wejścia jej w życie w województwach, posiadających już samorząd wojewódzki,

określi osobna ustawa.