Ustawa z dnia 26 września 1922 r. w przedmiocie umów przyrzeczenia sprzedaży nieruchomości ziemskich na terenie b. Królestwa Kongresowego.

Wszelkie umowy przyrzeczenia sprzedaży nieruchomości ziemskich, zawarte przed 1 stycznia

1921 r., obowiązują sprzedawcę i nie mogą być jednostronnie na jego żądanie rozwiązane,

o ile będąca przedmiotem umowy nieruchomość została przez sprzedawcę oddana w posiadanie

nabywcy również przed 1 stycznia 1921 r., i o ile nabywca wykaże się zezwoleniem właściwego

urzędu ziemskiego na przeniesienie prawa własności zgodnie z przepisami o obrocie

ziemią.

Do umów tych art. 1590 kod. cyw. nie ma zastosowania.

Do powyższych umów nie stosuje się również art. 241 ustawy notarjalnej, obowiązującej

na terenach b. zaboru rosyjskiego.

Jeżeli sprzedawca uchyla się od zawarcia aktu notarjalnego sprzedaży w terminie, przez

nabywcę mu wyznaczonym, sąd na żądanie tegoż uzna umowę po myśli art. 1 za przenoszącą

na nabywcą prawo własności nieruchomości, będącej przedmiotem umowy. Sprzedawcy nieruchomości

ziemskiej służy jedynie prawo poszukiwania od nabywcy reszty umówionej ceny sprzedażnej

wraz z odsetkami od dnia objęcia w posiadanie nieruchomości. Przytem suma umówiona

w rublach winna być uiszczona według stosunku 1 rubel - 216 fen. - 256 hal.

W razie uwzględnienia powództwa wyrok prawomocny podlega opłacie stemplowej w wysokości

6%, przewidzianej w pozycji 11 a) 1) rozporządzenia b. Generał-Gubernatora warszawskiego

z dnia 19 lipca 1916 r. (Dz. Rozp. № 40, poz. 126) i w punkcie a) art. 6 ustawy z

dnia 16 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 73, poz. 498), jak gdyby rezolucja sądu stanowiła

treść umowy sprzedaży, zawartej między powodem a pozwanym.

Sąd prześle odpis wyroku izbie skarbowej celem wymierzenia opłaty stemplowej, wyżej

określonej, i wyda nabywcy tytuł wykonawczy dopiero po uiszczeniu tej opłaty.

Wytaczanie powództw na podstawie umów, wymienionych w artykule 1 ustawy niniejszej,

ogranicza się terminem rocznym, licząc od chwili wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa niniejsza obowiązuje na terenie b. Królestwa Kongresowego z dniem ogłoszenia.

Równocześnie traci moc obowiązującą ustawa z dn. 29 lipca 1919 r. w przedmiocie umów

przyrzeczenia sprzedaży nieruchomości ziemskich (Dz. P. P. P. № 65, poz. 388). Atoli

sprawy, wszczęte przed wejściem w życie niniejszej ustawy, będą rozstrzygnięte według

postanowień ustawy z dnia 29 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P. № 65, poz. 388) przy zachowaniu

wszakże przepisu, zawartego w ustępie 3-im art. 2 niniejszej ustawy.

Wykonania ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Sprawiedliwości.