Ustawa z dnia 22 września 1922 r. w przedmiocie zmiany przepisów austrjackiej ustawy z dnia 16 grudnia 1906 r. o ubezpieczeniu pensyjnem funkcjonarjuszy w służbie prywatnej i niektórych funkcjonarjuszy w służbie publicznej w brzmieniu, ustalonem rozporządzeniem z dnia 25 czerwca 1914 r. i ustawą z dnia 10 czerwca 1921 roku.

Wysokość kwot, wymienionych w §§ 3, 7 a), 8 (ustęp ostatni), 27 a), 33. 68, 81, 82

i 83 ustawy z dnia 16 grudnia 1906 r. o ubezpieczeniu pensyjnem funkcjonarjuszy w

służbie prywatnej i niektórych funkcjonarjuszy w służbie publicznej (austr. Dz. U.

P. z r. 1907 № 1) w brzmieniu, ustalonem rozporządzeniem cesarskiem z dnia 25 czerwca

1914 r. (austr. Dz. U. P. № 138) i ustawą z dnia 10 czerwca 1921 r. (Dz. U. R. P.

№ 59, poz. 370), może być zmieniana drogą rozporządzeń Rady Ministrów na wniosek Ministra

Pracy i Opieki Społecznej.

W § 2 ustawy, powołanej w art. 1, wprowadza się zmiany następujące

Punkt 5 otrzymuje brzmienie

„

Funkcjonariusze państwowi, tudzież instytucji. i przedsiębiorstw państwowych, o ile

mają zapewnione prawa emerytalne

”

.

W punkcie 6 (wiersz pierwszy) wyrazy: „Funkcjonariusze ciał samorządowych i wogóle funkcjonariusze” zastępuje się wyrazami: „Funkcjonarjusze związków komunalnych, tudzież ich zakładów i przedsiębiorstw, o ile

mają zapewnione prawa emerytalne, analogiczne do praw emerytalnych urzędników państwowych;

funkcjonarjusze...”

W punkcie 6 (wiersz szósty) wyrazy: „funkcjonarjusze ci są zwolnieni od...” zastępuje się wyrazami: „wszyscy funkcjonarjusze wyżej wymienieni są zwolnieni od...”.

Terminy, przewidziane w § 66 a) wyżej powołanej ustawy, przedłuża się o jeden rok.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza obowiązuje od dnia 1 tego miesiąca, w którym nastąpi jej ogłoszenie,

przepisy jednak Art. 2 i 3 obowiązują od dnia 1 sierpnia 1922 r.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc obowiązującą dotychczasowe postanowienia

sprzeczne z ustawą niniejszą.