Ustawa z dnia 22 września 1922 r. o kosztach postępowania przed Najwyższym Trybunałem Administracyjnym.

Od skargi, wniesionej do Najwyższego Trybunału Administracyjnego, pobiera się opłatę

zasadniczą w kwocie 4.000 mk., która może być w toku postępowania podwyższoną według

zasad, podanych w art. 3, a opłatę dodatkową w kwocie, nieprzewyższającej 20.000 mk.

Na zabezpieczenie opłaty dodatkowej winien skarżący złożyć kaucję w kwocie 8.000 mk.

Opłatę zasadniczą oraz kaucję należy wpłacić przy wniesieniu skargi (art. 13 ustawy

o Najwyższym Trybunale Administracyjnym, Dz. U. R. P. z 1922 r. № 67 poz. 600).

Nieuiszczenie opłaty zasadniczej lub kaucji powoduję skutki, przewidziane w Art. 14

ustępie drugim ustawy o Najwyższym Trybunale Administracyjnym.

Najwyższy Trybunał Administracyjny zarządzi zwrot kaucji w całości, jeżeli skarga

została uwzględniona w całości lub w części, jeżeli ją cofnięto przed otrzymaniem

zawiadomienia o wyznaczeniu rozprawy głównej lub przed zapadnięciem końcowego orzeczenia

lub wyroku na posiedzeniu niejawnem (art. 18 ustęp trzeci ustawy o Najwyższym Trybunale

Administracyjnym), jak również w przypadkach umorzenia postępowania (art. 27 ustawy

o Najwyższym Trybunale Administracyjnym).

W razie pozostawienia skargi bez rozpoznania (art. 14 ustawy o Najwyższym Trybunale

Administracyjnym) z innych przyczyn, aniżeli z powodu niezłożenia opłaty zasadniczej

lub kaucji, w razie cofnięcia skargi w stadjum późniejszem, niż przewidziano w pierwszym

ustępie niniejszego artykułu, oraz w rafie oddalenia jej jako nieuzasadnionej - podwyższa

się opłatę zasadniczą wedle uznania Najwyższego Trybunału Administracyjnego, stosownie

do rodzaju i rozmiarów sprawy, o odpowiednią kwotę, która nie może być niższa od tysiąca

marek, a przenosić w przypadku cofnięcia skargi-8.000 mk., zaś w pozostałych dwóch

przypadkach-20.000 mk.

Stosownie do przepisów, w poprzednim ustępie zawartych, zarządza Najwyższy Trybunał

Administracyjny zwrot odpowiedniej części kaucji lub zatrzymuje kaucję w całości,

a o ileby nie pokrywała całej opłaty dodatkowej, nakłada na skarżącego obowiązek Uiszczenia

niepokrytej reszty w ciągu dni 14 od dnia doręczenia decyzji, nakładającej ten obowiązek.

Podania, wnoszone do Najwyższego Trybunału Administracyjnego, z wyjątkiem skargi lub

jej uzupełnienia w terminie tych podań, które strona skarżąca wnosi na skutek zarządzenia

Najwyższego Trybunału Administracyjnego lub które dotyczą cofnięcia skargi, a wreszcie

podań o przyznanie prawa ubogich (art. 20 ustęp trzeci ustawy o Najwyższym Trybunale

Administracyjnym), podlegają opłacie w wysokości 200 mk. od pierwszego arkusza, a

w wysokości 90 mk. od arkusza drugiego i każdego dalszego, jak również od każdego

arkusza egzemplarza drugiego i dalszych egzemplarzy podania. Od każdego załącznika

do podania, podlegającego opłacie, należy uiścić opłaty w wysokości 50 mk.

Nieuiszczenie opłaty powoduje skutki, przewidziane w art. 14 ustawy o Najwyższym Trybunale

Administracyjnym, o ile Najwyższy Trybunał Administracyjny nie uzna za właściwe podanie

mimo to rozpoznać za dodatkowem pobraniem należnej opłaty.

Świadectwa i odpisy, wydawane przez Najwyższy Trybunał Administracyjny, podlegają

opłacie, o ile wydawanie ich nie mieści się w ramach postępowania zwyczajnego, przewidzianego

w ustawie o Najwyższym Trybunale Administracyjnym lub w jego regulaminie. Opłata wynosi

a) od świadectwa 200 mk. za pierwszy arkusz i 50 mk. za każdy dalszy arkusz; b) od

odpisów 100 mk. za każdą stronicę, stronicę zaczętą uważa się za całą, c) jeśli strona,

żądająca poświadczenia zgodności odpisu z oryginałem, sama sporządziła spis, opłata

za poświadczenie zgodności wynosi 50 mk. od każdej stronicy odpisu.

Rada Ministrów może po zasięgnięciu opinji Najwyższego Trybunału Administracyjnego

zarządzić podwyższenie lub zniżenie kwot, przewidzianych w niniejszej ustawie odpowiednio

do stosunków walutowych.

Władze rządowe i samorządowe wolne są od opłat, przewidzianych w niniejszej ustawie

Opłaty, przewidziane w niniejszej ustawie, będą uiszczane gotówką lub znaczkami stemplowemi.

Szczegółowe przepisy w tym przedmiocie wydane będą w drodze rozporządzenia wykonawczego.

Reszta opłaty dodatkowej, niepokryta kaucją (Art. 3 ustęp ostatni), oraz opłaty od

podań, zażądane przez Najwyższy Trybunał Administracyjny (art. 4 ustęp drugi), będą

w razie nieuiszczenia w terminie 14-dniowym (art. 3 ustęp ostatni) ściągnięte w drodze

administracyjnej.

Przeciw ustaleniu wysokości opłat, przewidzianych w niniejszej ustawie, nie służy

żaden środek prawny.

Wykonanie niniejszej ustawy poruczą się Prezesowi Rady Ministrów w porozumieniu z

Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.