Ustawa z dnia 26 września 1922 r. o zmianie artykułów rosyjskiej ustawy o pracy w przemyśle, austr. ustawy przemysłowej w brzmieniu noweli z dnia 5 lutego 1907 r., ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu, dotyczących wymiaru grzywien za przekroczenie przepisów prawnych o stosunku pracy w przemyśle.
Table of Provisions (11)
Statutory Text (11 Articles)
Art. 106 rosyjskiej ustawy o pracy w przemyśle (Zb. Pr. Ces. Ros. tom XI cz. II, wyd.
z 1913 r.) zmienia się w ten sposób, że w miejsce kwoty 1 rubla wstępuje kwota 1.000
mk. pol., zaś w miejsce 3 rubli-kwota 3.000 mk. pol.
Ustęp końcowy art. 107 tejże ustawy zmienia się w ten sposób, że w miejsce kwoty 1
rubla wstępuje kwota 1.000 mk. pol.
W art. 212 punkcie 2 tejże ustawy w miejsce kwot 5 i 25 rubli wstępują odpowiednio
kwoty 5.000 mk. pol. i 25.000 mk. pol., zaś w miejsce kwoty 500 rubli-kwota 500.000
mk. pol.
W art. 213 tejże ustawy w miejsce wymienionej w sankcji kwoty od 25 do 100 rubli wstępują
odpowiednio kwoty od 25.000 do 100.000 mk. pol.
W art. 214 tejże ustawy sankcja karna, orzekająca na kwoty od 50 do 300 rubli, zmienia
się odpowiednio na kwoty 50.000 do 300.000 mk. pol.
W art. 570 tejże ustawy w miejsce wymienionych w sankcji kwot 25 do 100 rubli wstępują
odpowiednio kwoty 25.000 do 100.000 mk. pol.
Punkt b § 131 austr. ustawy przemysłowej w brzmieniu noweli z dnia 5 lutego 1907 r.
(austr. Dz. U. P. № 26) otrzymuje brzmienie: „grzywnami aż do 500.000 mk. pol.”.
Ustęp 1 § 133 tejże ustawy w brzmieniu noweli z dnia 5 lutego 1907 r. zmienia się
w ten sposób, że w miejsce kwot „dwadzieścia” i „tysiąc koron” wstępują odpowiednio
kwoty „pieć tysięcy” i „pięćset tysięcy mk. pol.”.
Art. 18 ustawy o czasie pracy w przemyśle i handlu z dnia 18 grudnia 1919 r. (Dz.
U. R. P. z 1920 r. № 2 poz. 7) otrzymuje brzmienie: „Przekroczenia przepisów niniejszej
ustawy karane będą w drodze sądowej grzywną od 5.000 mk. pol. do 500.000 mk. pol.
lub aresztem do 3 miesięcy”,
Ustawa niniejsza nabiera mocy obowiązującej z dniem jej ogłoszenia.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.