Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 10 sierpnia 1922 r. uzupełniające rozporządzenie z dnia 8 października 1921 r. w przedmiocie wyrobu i obrotu specyfików farmaceutycznych.

§ 4. Personel kolejowy, zarządy stacyjne, wła­

dze komunalne oraz organy policji państwowej, do

których wiadomości doszły wypadki, omówione w § 1

niniejszego rozporządzenia, obowiązane są dopilnować aby tryb postępowania .z chorymi, zmarłymi lub

podejrzanymi o chorobę tudzież z użytymi dla ich

przewozu podwodami, przepisany w § 1 i 3 był

w każdym wypadku ściśle zachowany.

'

z dnia 31 lipca 1922 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Kolei Że­

'laznych o postępowaniu w razie zachorowania

na cholerę azjatycką pod~óżujących kolejami.

,

Na 74.

Na zasadzie art. 2 i art. 3 p. c ustawy z dnia

14 lipca 1920 r. o utwor.zeniu urzędu Naczelnego

Nadzwyczajnego Komisarza do walki z epidemjami,

grożącemi Państwu klęską powszechną (Dz. U. R. P.

N!:! 61 poz. 38ą) zarządza się w porozumieniu z Ministrem Kolei Zelaznych co następuje

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi . w

cie z dniem ogłoszenia.

§ t. Jeżeli w pociągu zajdzie przypadek zachorowania lub śmierci na cholerę azjatycką lub zostaną ujawnione objawy tej choroby, należy chorych

lub zmarłych pozostawić w tym samym przedziale,

w którym jechali; wszystkie zaś inne zdrowe osoby

z tego samego przedziału i te osoby z wagonu, które z chorymi lub zmąrłymi się stykały, należy na

najbliższęj stacji kolejowej przeprowadzić do innego

opróżnionego przedziału, względnie wagonu, uważać

je za podejrzane o chorobę i odwieść do najbliższej

l)1iejscowości, wyznaczonej instrukcją Ministra Kolei

Zelaznych, w której, po zbadaniu przypadku przez

lekarza, będą poddane zaszczepieniu i 5-ciodniowej

obserwacji.

Osoby, które w ostatnich 6 miesiącach były

szczepione przeciw cholerze, ponownemu szczepieniu

nie podlegają.

Osoby chore i zmarłe będą tym samym wagonem, w którym jechały, pod opieką odwiezione do

miejscowości, w której istnieje najbliższy szpital epidemiczny, gdzie chory zostanie oddany do leczenia,

zmarły zaś badaniu bakterjologicznemu.

Minister Kolei Żelaznych

§ 2.

W tych wypadkach, w których zajdzie

podwody do przewiezienia chopodejrzanych o chorobę, wynikłe

z tego wydatki pdkrywa odnośny zarząd kolejowy

na rachunek Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarjatu do walki z epidemjami.

Koszta utrzymania osób, poddanych obserwacji,

jakoteż Koszta szczepienia opłaca z funduszów samorządowych 'zarząd komunalny tej gminy, w której

osoby te zostały zatrzymane dla obserwacji lub

w której szczepienia dokonano. Wydatkowane przez

zarząd komunalny sumy ulegają następnie zwrotowi

ze strony Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarj atu

do walki z epidemjami na podstawie przedstawionych mu rachunków wraz z dowodami kasowemi.

konieczność użycia

rych, zmarłych, lub

§ 3. Podwody użyte do pr~ewiezienia osób

chorych lub zmarłych będą poddane gruntownej dezynfekcji według obowiązujących przepisów, podwody

zaś, w których jechały osoby podej rzane, podlegają

dezynfekcji tylko w tym wypadku, gdyby jedna

z przewiezionych osób w ciągu 5 dni zachorowała;

podwoda ta nie może być jednak w ciągu owych

5 dni używaną, a gdyby miala być wcześniej uży­

Uł, wtnna by ć: uprze dnio podda na takiej samej de-

/

/

źy~

Naczelny Nadzwyczajny Komisarz

do spraw walki z epidemjami

C!Jodżko .

Ludwik Zag6rny~Marynowski

672.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia

Publicznego

z dnia 10 sierpnia 1922 r.

uzupełniające rozporządzenie z dnia 8 paździer­

nika 1921 r. w przedmiocie wyrobu i obrotu

specyfików farmaceutycznych.

"

Na mocy art. 2 p. 13 i art. 10 zasadniczęj

ustawy sanitarnej z dn. 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P.

N2 63 poz. 371), art. 379 i 386 ros. ustawy lekarskiej (Zbiór Pr. ros. tom. XIII wyd. 1905), austr. usta-o

wy z dn. 18 grudnia 1906 (austr. Dz. U. P. r. 1907 N2 5)

i zgodnie z art. 36 rozporządzenia niemieckiego Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 18 lutego 1902 r.

w przedmiocie sposobu prowadzenia aptek, zarządza

się co następuje

.

§ 1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dn. 8 października 1921 r. w przedmiocie

wyrobu i obrotu specyfików farmaceutycznych (Dz.

U. R. P. N2 87 poz. 640) uzupełnia się względnie

zmienia się w spos~b następujący

W p. b § 4 po słowach "przy preparatach złożo­

nych" dodaje się słowa: "na żądanie Państwowego

Instytutu Farmaceutycznego".

.

W § 7 skreśla się ostatnie zdanie, począwszy

od słów: "Oprócz tego winny być podane adresy" ...

Po p. d § 8 dodaje się zdanie następujące

"Przy specyfikach, .które mogą być wydawane jedy- "

nie z przepisu lekarza, umieszczanie na etykiecie

sposobu użycia nie jest obowiązujące".

§ 9 otrzymuje brzmienie następujące: "Cena

detaliczna uwidoczniona przez wytwórcę zgodnie

z p. g § 8 nie może przekraczać każdorazowo obowiązującej taksy aptekarskiej. W wyjątkowych wypadkach, kiedy cena zakupu jednego lub kilku środo .

ków, wchodżących w skład ' specyfiku jest wyższa od ; .

\j,

, I

r

.,

, -N!! 74.

Dziennik Ustaw. Poz. 672, 673 i 674.

1275

" ,"

ceny przyjętej ' za wYJsclową do każdorazowo obowiązującej taksy aptekarskiej lub kiedy przygotowa. _nje preparatu wymaga specjalnych operacji cena ta

, może być wyższą od ceny oznaczonej podług obowiązującej taksy aptekarskiej, . jednak w każdym wypadku winna być przedstawiona do zatwierdzenia

_Ministerstwu Zdrowia Publicznego.

j

Cena detaliczna ustanowiona zgodnie z przepi.s?lmi p. a § 4 i p. g § 8 może być przez wytwórcę

specyfiku farmaceutycznego zniżona bez osobnego

zezwolenia. W przypadku obniżenia cen taksy apte. karskiej, wytwórcy specyfików farmaceutycznych

w razie, gdyby ceny wytwarzanych przez nich specyfików prze,kraczały normy nowej taksy, obowią­

zani są obniżyć ceny tych specyfików z dniem ogło­

szenia zniżonej taksy, zawiadamiając o tem Ministerstwo Zdrowia Publicznego nie póżniej jak do

dni 15 po jej ogłoszeniu.

'

Cena specyfików farmaceutycznych może być

przez wytwórcę podniesiona bez przekroczenia jednak każdorazowo obowiązującej taksy aptekarskiej,

pod warunkiem zawiadomienia Ministerstwa Zdrowia Publicznego nie póżniej jak do dni 15 po dokonanem podniesieniu ceny.

Cena detaliczna uwidoczniona przez wytwórcę

zgodnie z p. g § 8 obowiązuje sprzedawcę detalicznego i -może być przez niego pOdniesiona tylko

W przypadku podniesienia tej ceny przez wytwórcę".

Do § 10 dodaje się ustęp następujący

"Specyfiki farmaceutyczne, zawierające środki

trujące, które apteki obowiązane są przechowywać

w.~zafie zamkniętej, mogą być wydawane z ,aptek,

t ' zachowaniem przepisów o wydawaniu środków tej

kategorji".

"

Ustęp drugi § 17 uzupełnia się słowami: "i na

c:ias do 1 kwietnia 1923 r. specyfiki farmaceutyczne,

wytwarzane na obszarze b. zaboru pruskiego na

podstawie poprzednio tam obowiązujących przepi$óvl~.

'

"

W § 22 skreśla się w końcu pierwszego ustępu

słowa: "Z wyjątkiem byłej dzielnicy pruskiej".

,

§ 2.

Rozporządzenie

z dniem ogłoszenia.

niniejsze wchodzi w życie

'

Miflister Zdrowia Publicznego

Cbodźko

673.

Rozporządzenie

,Ministra Skarbu

z dnia 21 sierpnia 1922 r.

w przedmiocie rożciągnięcia na obszar Ziemi

Wileńskiej mocy obowiązującej ustaw o opła­

cie stemplowej od kart do gry.

Na mocy art. 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 1922 r.

w przedmiocie podwyższenia ' i zrównania stawek

przy ' niektórych opłatach stemplowych (należytoś­

ciach) (Dz. U. R. P. N'ł 38 poz. ' 315) zarządza się co

następuje

§ 1. Na obszar Ziemi Wileńskiej rozciąga si~

moc obowiązującą art. 1 ustawy z dnia 6lipca' 1920r.

w przedmiocie opłaty stemplowej od kart do gry

(Dz. U. R. P. N~ 101 poz. 666) w brzmieniu ustalonem ustawą z dnia 18 ' marca 1921 r. (Dz. U. R. P.

N'ł 35 poz. 204) oraz artykułem 3 ustawy ' z dnia

7 kwietnia 1922 r. (Dz. U. R. P" N2 -38 poz. 315),

jak również artykułów 2 do 9, 11, 13 do 19, 21 i 22

powołanej ustawy z dnia 6 lipca 1920 r., tudzież artykułów 10 i 12 tejże ustawy w brzmieniu, ustalonem artykułem 4 ustawy z dnia 7 kwietnIa 1922 r.

(Dz. U. R. P. N2 38 poz. 315) .

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi

cie w tydzień po ogłoszeniu.

wży­

Minister Skarbu

Jastrzębski

674.

Rozporządzenie Ministra Skarbu ,

z dnia 21 sierpnia 1922 ' r. .

zmieniające

niektóre postanowienia rozporzą~

dzenia z dnia 31 października 1920 r. w pr:zed·

miocie opłaty stemplowej od kart do gry.

Na podstawie art. 22 ustawy z dnia 6 lipca

1920 r. (Dz. U. R. P. N2 101, poz. 666) zarządza sie

co następuje

§ 1. W napisie rozporządzenia Ministra Skarbu

z dnia 31 października 1920 r. (Dz. U. R. P. N2104,

poz. 690) ulegają skreśleniu wyrazy,,-na obszarze

b. dzielnic rosyjskiej i austrjackiej -" .Rozporządzenie

to ulega nadto zmianie w niżej wyszczeg ólnionych

paragrafach względnie ustępach, które otrzymują

brzmienie następujące

§ 5, ustęp trzeci: "Władzami takiemi są: na

obszarze b. c;lzielnicy rosyjskiej-z wyjątkiem Ziemi

Wileńskiej urzędy skarbowe

podatków' i opłat

skarbowych (w Warszawie tylko l-y, w Łodzi tylko '

II urząd skarbowy podatków i opłat skarbowych);

na obszarze Ziemi Wileńskiej ,- urząd skarbowy

akcyz i monopolów państwowych w Wilnie; na

obszarze b. dzielnicy austrjackiej-dyrekcje okręgów

skarbowych; na obszarze b. dzielnicy pruskiej urzędy skarbowe podatków pośrednich (akcyzowe)".

§ 13: "Urzędami powołanemi do stemplowania

kart do gry są: I urząd skarbowy podatków i opłat

skarbowych w Warszawie, II urząd skarbowy podatków i opłat skarbowych w Łodzi, urząd skarbo'wy akcyz i monopolów państwowych W Wilnie,

kasa skarbowa B we Lwowie, oraz urząd skarbowy

podatków pośrednich (akcyzowy) w Poznaniu".

§ 15:, ustępy pierwszy i drugi: ' " Wytwórca kart

do gry otrzymuje banderole bezpłatnie z kasy skarbowej. W tym celu składa zamówienie w dwóch

egzemplarzach, według załączonego wzoru 2. Wy"

twórca ma każde zamówienie przed złożeniem go

kasie skarbowej zaopatrzyć w numer kolejny, oraz

przedsta w ić je urzędowi powołanemu do stemplowa-

t -

z." -

Dziennik Ustaw. Poz. 671 i 672.

671.

zynfekcji, jak podwoda, w której przewieziono osoby

chore lub zmarłe.

Rozporządzenie Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarza do walki z epidemjami