Rozporządzenie Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarza do walki z epidemjami z dnia 31 lipca 1922 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Kolei Żelaznych o postępowaniu w razie zachorowania na cholerę azjatycką podróżujących kolejami.

§ 4. Personel kolejowy, zarządy stacyjne, wła­

dze komunalne oraz organy policji państwowej, do

których wiadomości doszły wypadki, omówione w § 1

niniejszego rozporządzenia, obowiązane są dopilnować aby tryb postępowania .z chorymi, zmarłymi lub

podejrzanymi o chorobę tudzież z użytymi dla ich

przewozu podwodami, przepisany w § 1 i 3 był

w każdym wypadku ściśle zachowany.

'

z dnia 31 lipca 1922 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Kolei Że­

'laznych o postępowaniu w razie zachorowania

na cholerę azjatycką pod~óżujących kolejami.

,

Na 74.

Na zasadzie art. 2 i art. 3 p. c ustawy z dnia

14 lipca 1920 r. o utwor.zeniu urzędu Naczelnego

Nadzwyczajnego Komisarza do walki z epidemjami,

grożącemi Państwu klęską powszechną (Dz. U. R. P.

N!:! 61 poz. 38ą) zarządza się w porozumieniu z Ministrem Kolei Zelaznych co następuje

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi . w

cie z dniem ogłoszenia.

§ t. Jeżeli w pociągu zajdzie przypadek zachorowania lub śmierci na cholerę azjatycką lub zostaną ujawnione objawy tej choroby, należy chorych

lub zmarłych pozostawić w tym samym przedziale,

w którym jechali; wszystkie zaś inne zdrowe osoby

z tego samego przedziału i te osoby z wagonu, które z chorymi lub zmąrłymi się stykały, należy na

najbliższęj stacji kolejowej przeprowadzić do innego

opróżnionego przedziału, względnie wagonu, uważać

je za podejrzane o chorobę i odwieść do najbliższej

l)1iejscowości, wyznaczonej instrukcją Ministra Kolei

Zelaznych, w której, po zbadaniu przypadku przez

lekarza, będą poddane zaszczepieniu i 5-ciodniowej

obserwacji.

Osoby, które w ostatnich 6 miesiącach były

szczepione przeciw cholerze, ponownemu szczepieniu

nie podlegają.

Osoby chore i zmarłe będą tym samym wagonem, w którym jechały, pod opieką odwiezione do

miejscowości, w której istnieje najbliższy szpital epidemiczny, gdzie chory zostanie oddany do leczenia,

zmarły zaś badaniu bakterjologicznemu.

Minister Kolei Żelaznych

§ 2.

W tych wypadkach, w których zajdzie

podwody do przewiezienia chopodejrzanych o chorobę, wynikłe

z tego wydatki pdkrywa odnośny zarząd kolejowy

na rachunek Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarjatu do walki z epidemjami.

Koszta utrzymania osób, poddanych obserwacji,

jakoteż Koszta szczepienia opłaca z funduszów samorządowych 'zarząd komunalny tej gminy, w której

osoby te zostały zatrzymane dla obserwacji lub

w której szczepienia dokonano. Wydatkowane przez

zarząd komunalny sumy ulegają następnie zwrotowi

ze strony Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarj atu

do walki z epidemjami na podstawie przedstawionych mu rachunków wraz z dowodami kasowemi.

konieczność użycia

rych, zmarłych, lub

§ 3. Podwody użyte do pr~ewiezienia osób

chorych lub zmarłych będą poddane gruntownej dezynfekcji według obowiązujących przepisów, podwody

zaś, w których jechały osoby podej rzane, podlegają

dezynfekcji tylko w tym wypadku, gdyby jedna

z przewiezionych osób w ciągu 5 dni zachorowała;

podwoda ta nie może być jednak w ciągu owych

5 dni używaną, a gdyby miala być wcześniej uży­

Uł, wtnna by ć: uprze dnio podda na takiej samej de-

/

/

źy~

Naczelny Nadzwyczajny Komisarz

do spraw walki z epidemjami

C!Jodżko .

Ludwik Zag6rny~Marynowski

672.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia

Publicznego

z dnia 10 sierpnia 1922 r.

uzupełniające rozporządzenie z dnia 8 paździer­

nika 1921 r. w przedmiocie wyrobu i obrotu

specyfików farmaceutycznych.

"

Na mocy art. 2 p. 13 i art. 10 zasadniczęj

ustawy sanitarnej z dn. 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P.

N2 63 poz. 371), art. 379 i 386 ros. ustawy lekarskiej (Zbiór Pr. ros. tom. XIII wyd. 1905), austr. usta-o

wy z dn. 18 grudnia 1906 (austr. Dz. U. P. r. 1907 N2 5)

i zgodnie z art. 36 rozporządzenia niemieckiego Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 18 lutego 1902 r.

w przedmiocie sposobu prowadzenia aptek, zarządza

się co następuje

.

§ 1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dn. 8 października 1921 r. w przedmiocie

wyrobu i obrotu specyfików farmaceutycznych (Dz.

U. R. P. N2 87 poz. 640) uzupełnia się względnie

zmienia się w spos~b następujący

W p. b § 4 po słowach "przy preparatach złożo­

nych" dodaje się słowa: "na żądanie Państwowego

Instytutu Farmaceutycznego".

.

W § 7 skreśla się ostatnie zdanie, począwszy

od słów: "Oprócz tego winny być podane adresy" ...

Po p. d § 8 dodaje się zdanie następujące

"Przy specyfikach, .które mogą być wydawane jedy- "

nie z przepisu lekarza, umieszczanie na etykiecie

sposobu użycia nie jest obowiązujące".

§ 9 otrzymuje brzmienie następujące: "Cena

detaliczna uwidoczniona przez wytwórcę zgodnie

z p. g § 8 nie może przekraczać każdorazowo obowiązującej taksy aptekarskiej. W wyjątkowych wypadkach, kiedy cena zakupu jednego lub kilku środo .

ków, wchodżących w skład ' specyfiku jest wyższa od ; .

\j,

t -

z." -

Dziennik Ustaw. Poz. 671 i 672.

671.

zynfekcji, jak podwoda, w której przewieziono osoby

chore lub zmarłe.

Rozporządzenie Naczelnego Nadzwyczajnego Komisarza do walki z epidemjami