Ustawa z dnia 5 sierpnia 1922 r. w przedmiocie zmian w ustawie z dnia 2 lipca 1920 r. o zwalczaniu lichwy wojennej.

Główny Urząd oraz okręgowe urzędy walki z lichwą znosi się i uchyla się art. 5 - 15,

17, 45 - 51, 55 i 56 rzeczonej ustawy.

W miejsce tytułu „Urzędy walki z lichwą” wstępuje tytuł „Władze i organy, powołane

do zwalczania lichwy wojennej”.

Art. 2 otrzymuje następujące brzmienie: „Upoważnia się Radę Ministrów do wydawania

rozporządzeń, mających na celu zwalczanie przemycania za granicę przedmiotów powszedniego

użytku oraz zwalczanie tajnego gorzelnictwa, o ile chodzi o napoje wyskokowe, pędzone

z przedmiotów, wymienionych w art. 26 tej ustawy, tudzież tępienie nadużyć handlu

pośredniczącego przedmiotami powszedniego użytku, wreszcie do wydania rozporządzeń

w zakresie magazynowania i ujawniania zapasów przedmiotów powszedniego użytku, obowiązku

sporządzania przy zawieraniu interesów faktur i przedstawiania ich na żądanie władzy

oraz ujawniania cen towarów w składach, sklepach, handlach i innych przedsiębiorstwach

sprzedaży.

Rozporządzenia te nie mogą uchylać, lub zmieniać postanowień niniejszej ustawy, ani

naruszać postanowień ustawy z dnia 7 lipca 1921 r. (Dz. U. R. P. № 63, poz. 389) o

zniesieniu ograniczeń w zakresie handlu ziemiopłodami oraz postawieniu Ministerstwa

Aprowizacji w stan likwidacji”.

Art. 3 otrzymuje następujące brzmienie

„

Prawo wydawania poszczególnych rozporządzeń może Rada Ministrów przekazać właściwym

Ministrom

”

W art. 4 wyrazy: „do 6 miesięcy” należy zastąpić wyrazami: „do 3 miesięcy”; wyrazy

„nie powyżej 6 miesięcy” wyrazami: „nie powyżej 3 miesięcy”, a wyrazy: „trzech miesięcy”

wyrazami: „sześć tygodni”.

Jako art. 5 wstępuje postanowienie;

„

Do wykonywania rozporządzeń, wydanych na zasadzie art. 2 i 3 niniejszej ustawy, są

właściwe powiatowe władze administracyjne (starostwa powiatowe, starostwa grodowe,

komisarze Rządu, magistraty miast, wydzielonych z powiatów), podległe w tym zakresie

wojewodom.

Te same władze powiatowe są powołane do wydawania orzeczeń karnych na zasadzie art.

4 niniejszej ustawy. Przeciwko orzeczeniom tych władz przysługuje skazanemu w terminie

siedmiodniowym od dnia doręczenia mu pisemnego orzeczenia odwołanie do właściwego

urzędu wojewódzkiego. Aż do wydania szczegółowych w tym względzie przepisów przysługuje

od orzeczeń karnych władz administracyjnych, zapadłych w drugiej instancji, prawo

odwołania się w ciągu dni siedmiu od dnia doręczenia pisemnego orzeczenia do miejscowo

właściwego sądu okręgowego, który rozstrzyga prawomocnie przy odpowiedniem zastosowaniu

przepisów, dotyczących odwołania się od wyroków sądów pokoju (powiatowych), nie może

wszakże uchylić orzeczenia administracyjnego z poleceniem ponownego rozpatrzenia sprawy

i wydania nowego orzeczenia. Odwołanie się nie wstrzymuje wykonania kary z wyjątkiem

kary pozbawienia wolności. W b. dzielnicy pruskiej stosuje się art. 10 ustawy z dnia

23 czerwca 1921 roku (Dz. U. R. P. № 75, poz. 511)

”

.

Jako art. 6 wstępuje postanowienie

„

Do wykrywania i dochodzenia innych przestępstw, przewidzianych w niniejszej ustawie,

poza przestępstwami, ulegającemi karze wedle art. 4, powołane są te same władze i

organy, do których należy wykrywanie i dochodzenie innych przestępstw karanych sądownie,

zaś odnośnie do przestępstw, przewidzianych w art. 22, 25 i 26 ustawy niniejszej -

władze i organy skarbowe narówni z policją państwową

”

.

Ustęp 1 art. 19 otrzymuje następujące brzmienie

„

Trudniący się zawodowo albo przygodnie handlem lub przemysłem, a także przedsiębiorący

choćby jednorazowo interes handlowy, tudzież działający w ich imieniu, choćby bez

zlecenia i jednorazowo, który za przedmioty powszedniego użytku rozmyślnie żąda cen

lub świadczeń wzajemnych oczywiście nadmiernych, lub takie ceny, świadczenia lub obietnicę

tychże przyjmuje - ulegnie karze pozbawienia wolności do sześciu miesięcy i grzywnie

do miljona marek lub jednej z tych kar. Pod pojęcie trudniących się handlem lub przemysłem

nie podpadają w żadnym razie producenci rolni, o ile trudnią się choćby zawodowo pozbywaniem

artykułów własnego gospodarstwa

”

.

W ustępie 2 art. 19 wyrazy: „w art. 21 - 25 i 26 ust. zastąpić należy wyrazami: „w

art. 21, 22, 23, 24, p. 1 - 6, 25 i 26 ust. 2”, a w miejsce kwoty: „10.000 marek”

wstępuje kwota: „100.000 marek”.

Ustęp 1 artykułu 20 i pierwszy wyraz ustępu 2 tegoż artykułu skreśla się. zaczem ustęp

2 będzie się zaczynać od wyrazu „Niema...”.

W art. 21, 22 i 23 wyrazy: „i na zasadach tamże wskazanych” zastąpić należy wyrazami

„jak również na zasadach, wskazanych w ustępie 2 art. 19” w art. 23 po ustępie 2 należy

dodać jako ustęp 3: „karom, przewidzianym w art. 19, jak również na zasadach, wskazanych

w ust. 2 art. 19, ulegnie także ten, kto za pośredniczenie w sprawie, dotyczącej uzyskania

mieszkania lub Innnego lokalu, albo za ich wyszukanie lub ułatwienie w Ich wyszukaniu,

albo za ułatwienie w objęciu ich posiadania lub w utrzymaniu się w tem posiadaniu

- rozmyślnie żąda zapłaty lub świadczeń oczywiście nadmiernych lub zapłatę taką, świadczenia

lub obietnicę tychże przyjmuje bez względu na to, czy korzyści te mają przypaść jemu,

czy innej osobie”.

W art. 24 p. 7 po wyrazach: „podwukrotnem skazaniu za jedno z tych przestępstw” należy

dodać wyrazy: „lub wymienionych w p. 1 - 6 niniejszego artykułu”, a wyrazy: „lub choćby

po jednorazowem skazaniu za przestępstwa, wymienione w niniejszym artykule pod 1 -

6” należy wykreślić.

W ustępie 2 art. 25 w miejsce kwoty: „1.000 mk” wstępuje kwota: „100.000 marek”, a

w miejsce kwoty: „100.000 marek” kwota: „500.000 marek”.

W ustępie 1 art. 26 w miejsce kwoty: „100.000 marek” wstępuje kwota: „500.000 mk.”,

a w ustępie 2 tego artykułu po wyrazie: „Jeśli” należy dodać wyrazy: „z przedmiotów

takich”.

W art. 27 skreśla się cyfrę: „17 ust. 2”, a w art. 29 cyfry: „15”, „17”; w art. 31

zamiast wyrazów: „w art. 16 - 19” należy wstawić: „w art. 16, 18, 19”; w art. 33 skreśla się wyrazy: „17 ustęp 2”, w art. 43 skreśla się ustęp ostatni tego artykułu; w art. 44 wyrazy: „art. „15 - 19” należy zastąpić wyrazami: „w art. 16, 18, 19”, a ustęp 2 artykułu 44 skreślić.

W art. 52 punkt 1 skreśla się cyfry. „15” i „17”.

Punkt 14 art. 52 otrzymuje następujące brzmienie: „Przedmioty, mogące ulec konfiskacie,

należy jeszcze w toku postępowania sprzedać, jeśli dalsze przechowanie tych przedmiotów

mogłoby je narazić na zepsucie; w toku postępowania sądowego sprzedaż zarządzi sąd

(prokurator w toku dochodzeń prokuratorskich), zresztą władza administracyjna I instancji;

przeciw zarządzeniu niema zażalenia; cenę sprzedaży oznaczy władza, powołana do zarządzenia

sprzedaży, po wysłuchaniu znawców; uzyskana cena wstępuje w miejsce przedmiotu.

W ustępie 1 art. 54 wyrazy: „wyrobu ze środków żywności płynów wyskokowych” zastąpić

należy brzmieniem „wyrobu płynów wyskokowych z przedmiotów, wymienionych w art. 26”.

Ustęp 1 art. 57 otrzymuje następujące brzmienie

„

Rada Ministrów na wniosek właściwych ministrów może w miarę potrzeby, a najdalej do

dnia 1 kwietnia 1923 r. wprowadzić w życie ustawę niniejsza, w miejsce rozporządzenia

Rady Związkowej z dnia 8 maja 1918 r. (Dz. Pr. P. str. 395) tudzież innych przepisów,

uchylanych niniejszą ustawą, bądź odrazu na całym obszarze b. dzielnicy pruskiej,

bądź na poszczególnych jej obszarach, bądź w całej osnowie, bądź częściowo, oznaczając

dzień, w którym niniejsza ustawa, względnie jej część, wchodzi w życie; określi przepisy,

dotyczące właściwości sądów, powołanych do orzekania w sprawach o przestępstwa, przewidziane

w ustawie niniejszej, tudzież określi tryb postępowania

”

.

W ustępie 2 art. 57 wyrazy: „na wniosek Ministra byłej Dzielnicy Pruskiej” należy

skreślić.

Rozporządzenia wydane na zasadzie art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 1920 r. (Dz. U. R.

P. № 67, poz. 449) i przepisów dawniejszych w tym przedmiocie, zachowują nadal moc

prawną, o ile mogłyby być wydane na zasadzie art. 2 niniejszej ustawy - a to aż do

czasu ich uchylenia w sposób, przewidziany w art. 2 i 3 niniejszej ustawy; przekroczenia

tych rozporządzeń będą karane w sposób, określony dotychczasowemi przepisami (z zastosowaniem

jednak art. 5 niniejszej ustawy), o ile czyn ten niniejszą ustawą nie jest zastrzeżony

właściwości sądów.

Do przestępstw, popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, należy

stosować przepisy karzące, obowiązujące dotychczas, o ile nie są surowsze.

Postępowanie karne o przestępstwa, przewidziane w art. 15 i 17 oraz w art. 19 ustawy

z 2 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 67, poz. 449), o ile one nie ulegają karze według

art. 19 w brzmieniu, ustalonem art. 7 niniejszej ustawy, umarza się, tudzież darowuje

się kary, orzeczone za nie prawomocnie, o ile nie są wykonane i jednocześnie ustają

też skutki prawno - sądowego skazania za te przestępstwa; w celu ustalenia warunków

umorzenia postępowania karnego lub darowania kary za przestępstwa, przewidziane w

art. 19 ustawy z dnia 2 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 67, poz. 449), można przeprowadzić

stosowne dochodzenia, stosując odpowiednio art. 8 i 14 ustawy z dnia 24 maja 1921 r.

(Dz. U. R. P. № 42, poz. 261).

Sprawy o wykroczenia, przewidziane w art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 1920 r. (Dz. U.

R. P. № 67, poz. 449), przekazać należy z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

właściwym władzom administracyjnym pierwszej lub drugiej instancji; w sprawach tych,

o ile nie są prawomocnie ukończone, służy odwołanie do sądu w myśl art. 5 niniejszej

ustawy.

W sprawach, w których przed wejściem w życie niniejszej ustawy wydano nakaz karny,

należy postępowanie ukończyć, stosując nadal postanowienie art. 45 - 51 ustawy z dnia

2 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 67, poz. 449) z tą zmianą, że sprzeciw wnieść można

bądź do władzy administracyjnej pierwszej instancji, bądź do sądu, powołanego do orzekania

w sprawie; prawomocne nakazy karne wykona właściwa władza administracyjna.

Wykonanie tej ustawy powierza się Ministrom Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości w

porozumieniu z Ministrem Skarbu i Przemysłu i Handlu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 sierpnia 1921 r. (Dz. U. R. P. № 70, poz. 467)

pozostaje nadal w mocy ze zmianą, wynikającą z art. 11 ust. 1 niniejszej ustawy.